μη μαδας τη μαργαριτα

της FANIA OZ-SALZBERGER* H κόρη του Αμος Οζ σε μια απόπειρα να δώσει απαντήσεις που μάλλον δεν υπάρχουν. Ε​​ίναι εξαιρετικά δύσκολο αυτές τις ημέρες να είναι κάποιος Ισραηλινός πολιτικά μετριοπαθής. Για περισσότερο από δέκα χρόνια γράφω και δίνω διαλέξεις σχετικά με τον διάλογο μεταξύ Ευρώπης -Ισραήλ, συχνά στο πλαίσιο της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. Εχω πλέον αποκτήσει εμπειρία στο να ξεχωρίζω την κριτική εναντίον της ισραηλινής πολιτικής (που συχνά αποδέχομαι), τη συμπάθεια για τα αθώα θύματα της σύγκρουσης (που συμμερίζομαι απόλυτα) και τον άκαμπτο, αδαή, γενικευμένο «αντι-ισραηλινισμό» που εύκολα διολισθαίνει σε πλήρη αντισημιτισμό. Ο σημερινός πόλεμος στη Γάζα έ βγαλε πάλι όλα τα δαιμόνια από το μπουκάλι. Οι φιλειρηνικοί Ισραηλινοί -υπάρχουν πολλοί από μας- βρίσκονται παγιδευμένοι μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης. Οταν ξέσπασαν οι εχθροπραξίες, έγραψα ότι θλίβομαι για όλα τα αθώα θύματα της Γάζας αυτής της σύγκρουσης, ιδιαίτερα για τα παιδιά, χωρίς δικαιολογίες, «αλλ...

    Αντώνης Τριφύλλης, από Τα Νέα, 07/08/2014 «Σήμερα έχουμε μια γενιά αράβων, παλαιστινίων και ισραηλινών ηγετών που είναι ειδικοί στο να κατασκευάζουν τούνελ και τείχη. Κανείς τους δεν έμαθε να χτίζει γέφυρες και πύλες». Thomas Friedmann, N.Y. Times Η Ευρώπη έχει ιστορικό χρέος απέναντι στους χειμαζόμενους παλαιστινίους και στους ανασφαλείς ισραηλινούς πολίτες. Και το χρέος αυτό προέρχεται όχι μόνο από το Ολοκαύτωμα των Ναζί, αλλά και από τους διωγμούς και τον αντισημιτισμό σε πολλές χώρες. Από την εποχή προ Κρόμγουελ στην Αγγλία έως τους διωγμούς στη Ρωσία, στην Πολωνία και αλλού διαμέσου των αιώνων. Ολος ο κόσμος πάλι οφείλει στους Παλαιστινίους την εφαρμογή της απόφασης του ΟΗΕ για τη δημιουργία δικού τους Κράτους. Που η αδυναμία εφαρμογής της βύθισε σε δυστυχία έναν λαό υψηλού εκπαιδευτικού επιπέδου σε πόλεμο με το Ισραήλ και στον θρησκευτικό εξτρεμισμό που τον τρέφει. Δυστυχώς, από τη δολοφονία του Γιτζάκ Ράμπιν και μετά, η όποια λ...

της Λίνας Παπαδάκη από το protagon Μετά τη γέννηση του Χριστού, 2014 χρόνια, η σταύρωση στον τόπο του κρατά τη μαυρίλα του συννεφιασμένου ουρανού και το ρυάκι του κατηφορικού αίματος. Τίποτα δεν διδαχθήκαμε από τις αναλύσεις και τις εσωτερικές αναζητήσεις της εύπορης κοιλάδας. Η θρησκεία και η ανθρώπινη ατέλεια της θνησιμότητας, αιώνιο περίβλημα του Κακού. Πρόστιμα θρησκευτικά ή δολοφονία. Κλειτοριδεκτομή ή θάνατος. Φυγή ή υποταγή. Τα διλήμματα που φακελώνουν την ψυχή και πάνε πίσω την ανθρωπότητα. Στην εποχή που ο Αυτοκράτορας για να διασκεδάσει παρακολουθούσε τα πεινασμένα λιοντάρια του να καταβροχθίζουν τον θνητό, τον φτωχό θνητό, διαφωνούντα των προσταγών. Τι δύναμη και από πού χρειάζεται η ανθρώπινη πορεία να ξεφύγει από την αγριότητα και να χρησιμοποιήσει τον άκρατο καπιταλισμό προς όφελος ισχυρών και χωροταξικών κατόχων. Ιστορία, έθνος, σύνορα, λάσπη με ξεσκισμένα πτώματα κολλημένα στην μπότα του ειρηνοφόρου. Τι ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμο όλον κερδίσει, τη δε ψυχή...

Μάριος Θρασυβούλου α πό το facebook Μπροστά στις συνεχιζόμενες βάρβαρες και απάνθρωπες επιθέσεις του ισραηλινού στρατού που οδηγούν στον αφανισμό αθώων Παλαιστινίων, η πρόταξη του πολιτισμένου κόσμου πρέπει να είναι η καταδίκη αυτών των ενεργειών και η απαίτηση να σταματήσει η σφαγή . Το Ισραήλ είναι η κατοχική δύναμη και έχει τη βασική ευθύνη στο πρόβλημα. Μέσα από τη στρατιωτική του ισχύ, τη δυνατή οικονομία του, τη στήριξη των δυτικών συμμάχων του και σε συνδυασμό με τη διαιώνιση της εμπόλεμης κατάστασης στην περιοχή, συμπεριφέρεται διαχρονικά με αλαζονεία προς τους γείτονές του και κυρίως προς τον λαό της Παλαιστίνης. Έχει, ως κράτος, αναπτύξει μια ψυχολογία «άγριου θηρίου». Είναι ένα κράτος που έμαθε να αντιμετωπίζει το καθετί με όρους στρατιωτικούς. Και αυτό δημιουργεί και μια ανάλογη κουλτούρα στις συνειδήσεις των πολιτών του, ιδιαίτερα των πιο οπισθοδρομικών στοιχείων του. Αυτή η επιθετικότητα του κράτους του Ισραήλ ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τα δεινά των Παλαιστινίω...

του Λεωνίδα Καστανά Εξήντα χρόνια κρατάει αυτή η παράλογη σφαγή με επίκεντρο της Λωρίδα της Γάζας. Μια σφαγή που αναπαράγει την ισχύ των πιο φανατικών και στρατοκρατικών μηχανισμών τόσο στο Ισραήλ όσο και στην Παλαιστίνη. Μόνο που δε σφάζονται οι μαχητές των δύο πλευρών. Σφάζονται με τον πιο ειδεχθή τρόπο άμαχοι και κυρίως παιδιά. Με σκοπιμότητα. Για να αναπαράγεται το μίσος και να διαιωνίζεται η εμπόλεμη κατάσταση. Φυσικά το βαρύτερο φόρο αίματος πληρώνουν οι Παλαιστίνιοι, γιατί είναι οι πιο αδύναμοι. Μόνο που είναι αυτοί που συνήθως προκαλούν τους Ισραηλινούς οι οποίοι απαντούν με δυσανάλογη βία ακριβώς για να δώσουν το άλλοθι στη Χαμάς να συνεχίσει. Και πέφτουν αράδα τα κορμιά χωρίς κανένα λόγο. Γιατί το «παιχνίδι» έχει στηθεί καλά και από τις δυο πλευρές . 1,8 εκατομμύριο ψυχές ζουν σε μια στενή λωρίδα άγονης γης αποκλεισμένοι από παντού. Ανεργία 80%, ανέχεια, έλλειψη νερού, ηλεκτρικού, τροφής και φαρμάκων. «Φυσιολογικά» επιλέγουν να τους κυβερνά, κατά 70%, η φανα...

H συνεχιζόμενη αιματηρή βία στο μέτωπο Ισραήλ και Παλαιστίνης ένα και μόνο στόχο έχει. Να μην υπάρξει ποτέ μια ειρηνική λύση. Αυτό εξάλλου απορρέει και από το κοινό δόγμα των εμπλεκομένων. Ο ένας δεν ανέχεται την ύπαρξη του άλλου στην ίδια περιοχή. Και επειδή φυσικά είναι αδύνατο να εκλείψουν τόσο οι Ισραηλινοί όσο και οι Παλαιστίνιοι, η βία και οι σκοτωμοί αμάχων και αθώων θα συνεχίζονται. Ανάλογα με τη πολιτική συγκυρία, οι ηγετικές ομάδες χρησιμοποιούν τους βομβαρδισμούς και κάθε άλλο στρατιωτικό ή τρομοκρατικό μέσο προκειμένου να  επιτύχουν  το στόχο τους. Και αυτός είναι ένας. Η διαιώνιση της οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας των αντιπάλων ελίτ. Η βία και των δύο καταστρέφει καθημερινά οποιαδήποτε προσπάθεια συνεννόησης, οποιοδήποτε κίνημα ειρήνης  και των δύο λαών, οποιαδήποτε διεθνή πρωτοβουλία επίλυσης. Κάθε φορά που πάει κάτι να γίνει ή ο ένας ή ο άλλος σέρνουν το γαϊτανάκι του θανάτου. Και οι δύο κοινωνίες υποφέρουν, τρομοκρατούνται, απελπίζονται κ...