μη μαδας τη μαργαριτα

Πολλές φορές ο τρόπος που ασκείται η αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ είναι άγονος, μηχανικός κι αυτόματος, σχεδόν τυφλός. Στην αρχή αρνήθηκε την κατάργηση του ασύλου της ανομίας των αναρχομπαχαλάκηδων και των ντίλερς στα ΑΕΙ. Έβαλαν πλάτη στις άθλιες μεθοδεύσεις του προερχόμενου από τη δεξιά, δολοπλόκου υπουργού Δικαιοσύνης τους, ο οποίος σήμερα ελέγχεται από τη Βουλή. Κατόπιν καταδίκασαν τον θεμιτό αγώνα της κυβέρνησης να κρατήσει τα σύνορα του Έβρου αδιαπέραστα από τους κατευθυνόμενους από τον Ερντογκάν μετανάστες, που ήθελαν να σπάσουν, επί έξαρσης της πανδημίας, τα ελληνικά σύνορα. Μετά αρνήθηκαν τη θετική αντιμετώπιση του κορονοϊού από την κυβέρνηση (όταν είδαν πως ούτε αυτό πουλούσε, σιώπησαν). Ύστερα σήκωσαν την μπαντιέρα της επανάστασης ενάντια στην τηλεμετάδοση των μαθημάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση λες και μετατρεπόταν η Ελλάδα σε πελώριο τηλεοπτικό Big brother ή ξανάνοιγε η Μακρόνησος υπό μορφή reality show , κάνοντας την τρίχα παλαμάρι. Πολλή φασαρία για το σχεδόν τί...

    Ο κεντρώος ή μεσαίος χώρος, δηλαδή το Κέντρο, το προοδευτικό ή φιλελεύθερο κέντρο, η σοσιαλδημοκρατία, η δημοκρατική παράταξη ή όπως αλλιώς ονομάσουμε αυτόν τον κοινωνικοπολιτικό χώρο, μετά τη διάλυση του Ποταμιού, θα έπρεπε να εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό από το ΚΙΝΑΛ, όμως αυτό δεν γίνεται, δεν μπορεί να γίνει και δεν θα γίνει. Το ΚΙΝΑΛ /ΠΑΣΟΚ χάνει τη δύναμή του, φθείρεται και φθίνει, δεν μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, αποδυναμώνεται, έχει πάρει την κάτω βόλτα από πολιτική άποψη (ακόμη κι αν συγκεντρώσει κάποιον όχι ευκαταφρόνητο αριθμό ψήφων, νομοτελειακά, υπό την ηγεσία της Φ.Γεννηματά, θα γίνει κάτι σαν την Ε.Κ. του Μαύρου ή του Ζίγδη, ή μάλλον έχει ήδη γίνει...) Τι φταίει; Νομίζω, τελικά, πως η Φ.Γεννηματά απλά δεν μπορεί να εμπνεύσει, να συσπειρώσει, να συγκροτήσει ένα ζωντανό, δυναμικό, λειτουργικό, φρέσκο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το οποίο έχει ανάγκη η χώρα, που θα παρεμβαίνει στα κοινωνικοπολιτικά πράγματα και τα οικονομικά δρώμενα της χώ...