μη μαδας τη μαργαριτα

  του Στράτου Τζίτζη Παρακολουθώ εκ του σύνεγγυς τις συζητήσεις και τη σχετική αρθογραφία για την "εθνική" ανάγκη διαμόρφωσης ενός πολιτικού σχηματισμού του «μεταρρυθμιστικού» Κέντρου - μεταξύ της «παλαιοκομματικής» Δεξιάς και της «λαϊκίζουσας» Αριστεράς - κι έχω αρχίσει να προβληματίζομαι με την αναποτελεσματικότητά τους. Μα πώς γίνεται όλα αυτά τα καλά μυαλά να μη μπορούν να κάτσουν γύρω από ένα τραπέζι και να βγάλουν ένα κοινό πόρισμα, για να μπει μπροστά το πολυθρυλούμενο σχήμα; 

του Μιχάλη Κυριακίδη από τη Μεταρρύθμιση Οι δυνάμεις τις ακινησίας, έχει αποδειχθεί ότι είναι εξαιρετικά ισχυρές στην Ελλάδα. Όποιος στο παρελθόν επιχείρησε να κάνει σοβαρές μεταρρυθμίσεις, έσπασε τα μούτρα του. Κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης που επιχειρήθηκε και επιχειρείται σε αυτή τη χώρα, συναντά μαζική αντίδραση. Υπάρχουν μάλιστα πολιτικές δυνάμεις που επένδυσαν και επενδύουν στην ακινησία, επικαλούμενες διάφορα προσχήματα και ετικέτες. Μια κοινωνία σε ακινησία, που δεν τολμά να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέφτη, που δεν θέλει να αλλάξει, ακόμη και σήμερα που καταρρέει. Η κοινωνία μας, όλες οι κοινωνίες, χρειάζονται μεταρρυθμίσεις. Οι πραγματικά σύγχρονες κοινωνίες, βρίσκονται σε μόνιμη και συνεχή μεταρρύθμιση.

Φώτης Γεωργελές από AV Φ ταίει το 1981 και ο Ανδρέας Παπανδρέου  για την ελληνική χρεοκοπία του 2009; Όχι βέβαια. Φταίει ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής και τα 400 χρόνια οθωμανικής σκλαβιάς. Ίσως και η Ωραία Ελένη. Τα κόμματα τοποθετήθηκαν με «σκληρές» ανακοινώσεις, ο δημόσιος διάλογος «πήρε φωτιά», «σκηνικό έντασης» δημιουργήθηκε αμέσως που «δυναμίτισε το συναινετικό κλίμα». Μετά από 48 ώρες, μέγιστο διάστημα διατήρησης της προσοχής του τηλεοπτικού κοινού, ο Βύρων Πολύδωρας, ο πολιτικός που έμεινε στην ιστορία γιατί ως πρόεδρος 24 ωρών της Βουλής πρόλαβε να διορίσει την κόρη του, «έσπασε τη σιωπή του» και με «βαρυσήμαντες δηλώσεις» αναστάτωσε την πλατεία του μικρού χωριού. Αν μπορέσεις να απομονώσεις τις παρεμβολές , τον αδιάκοπο και ανούσιο θόρυβο, να αφαιρέσεις δηλαδή το βομβαρδισμό από τηλεοπτικούς μονολόγους αδαών ανθρώπων, τα κομματικά συνθήματα, τις καθημερινές ψεύτικες μάχες αυτού που ονομάζεται δημόσιος διάλογος, θα διαπιστώσεις ότι τα πράγματα είναι όχι καλύτερα αλλά...

του Λεωνίδα Καστανά Η πολιτική αυτοκτονία της ΔΗΜΑΡ διευκόλυνε τόσο τη ΝΔ όσο και το ΣΥΡΙΖΑ να ανασυνταχθούν πριν τη μεγάλη σύγκρουση. Έδωσε κι ένα φιλάκι ζωής στο Βενιζέλο μικρής, διάρκειας. Η υπόθεση της Μεταρρυθμιστικής Αριστεράς επανέρχεται με άλλους όρους και σε πιο δυσμενές γι αυτήν πολιτικό περιβάλλον. Αλλά επανέρχεται επιτακτικά. Η αρθρογραφία των ημερών το αποδεικνύει. Στην επόμενη φάση, η ΝΔ θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι κόμματα όπως η ΧΑ και οι ΑΝ.ΕΛ έχουν ασύμβατα μεγάλα ποσοστά για την ποιότητα του πολιτικού λόγου που εκπέμπουν ακόμα και σε μια τριτοκοσμική πολιτικά χώρα. Αν η κυβέρνησή της επιβιώσει, και το οικονομικό κλίμα βελτιωθεί έχει ελπίδες να φτάσει στις Ευρωεκλογές έχοντας επανεντάξει μεγάλο μέρος της κέντρο και άκρο - δεξιάς παράταξης.  Στις εσωτερικές παρυφές αυτού του χώρου μπορεί να είναι και ένα τμήμα του εναπομείναντος περιβάλλοντος ΠΑΣΟΚ. Γενικά, η πολιτική μεταρρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων από τη μια και η πυγμή του «Νόμος και Τά...