μη μαδας τη μαργαριτα

του Λεωνίδα Καστανά Οι απολύσεις των σχολικών φυλάκων ήταν λάθος. Η κατάργηση των τομέων Υγείας και Γραφικών τεχνών στα ΕΠΑΛ ήταν λάθος. Οι αντίστοιχες διαθεσιμότητες των δημοσίων υπαλλήλων που εργάζονταν σε αυτές τις υπηρεσίες   ήταν λάθος.  Όχι γιατί απαγορεύεται να κλείνουν δημόσιοι οργανισμοί και να απολύονται δημόσιοι υπάλληλοι. Αν δεν προσφέρουν τίποτα τότε ναι να κλείσουν. Και αν οι εργαζόμενοι σε αυτούς δεν μπορούν να απορροφηθούν αλλού ή έχουν προσληφθεί με αδιαφανείς ή παράνομες διαδικασίες ναι να απολυθούν. Αλήθεια ποιος μπορεί να τους πληρώνει και να κάθονται;  Αλλά στις περιπτώσεις που συζητάμε όλα ήταν λάθος. Οι σχολικοί φύλακες έκαναν δουλειά. Και αν δεν έκαναν έπρεπε να τους βάλουν να κάνουν. Τα σχολεία μας απειλούνται καθημερινά από λογής λογής μυστήριους τύπους, από εμπόρους ουσιών, από κλέφτες, από παραβατικά στοιχεία, από παρανοϊκούς που έρχονται να κάνουν φασαρίες. Κάποιος πρέπει να προσέχει τα σχολεία. Ειδικά τα γυμνάσια και ...

Λεωνίδας Καστανάς   ( Δημοσιεύτηκε στη Μεταρρύθμιση) Στο 2 ο μέρος της κριτικής μας   προς το νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο, θα ασχοληθούμε με το Επαγγελματικό Λύκειο και τη μη τυπική εκπαίδευση (κατάρτιση), δηλαδή με τους φτωχούς συγγενείς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σε μια κοινωνία που θεωρεί παρακατιανό κάθε τι το τεχνικό, το μηχανικό, το παραγωγικό ήταν αναμενόμενο η τεχνική εκπαίδευση να βρεθεί στο περιθώριο. Την τεχνική επαγγελματική δευτεροβάθμια εκπαίδευση προτιμά το 25% των αποφοίτων του γυμνασίου εκ των οποίων το 87% επιλέγει ΕΠΑΛ και το 13% ΕΠΑΣ. Ο νέος νόμος προσπαθεί, πάντοτε στα πλαίσια της αβλαβούς διέλευσης, να συμμαζέψει το χάος, να ορθολογικοποιήσει και να προσδώσει μια σχετική αξιοπιστία στις δομές. Δειλά και περιορισμένα. Το   αποτέλεσμα και εδώ δεν θα κριθεί από τις μεγάλες κεντρικές αποφάσεις αλλά από την καθημερινή εφαρμογή. To Επαγγελματικό Λύκειο ( ΕΠΑΛ) Το βασικό πρόβλημα των ΕΠΑΛ μέχρι σήμερα ήταν η αξιοπιστία των τίτλων πο...

              της Άννας Διαμαντοπούλου Η τεχνική εκπαίδευση είναι ο μεγάλος ασθενής και ταυτόχρονα το μεγάλο ζητούμενο για την χώρα. Ενώ λοιπόν ένα χρόνο τώρα η Κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε ξαφνικά η κατάργηση ειδικοτήτων και μαζί τους συγκεκριμένων σχολών βαφτίζεται ως μεταρρύθμιση Το σενάριο δυστυχώς  επαναλαμβάνεται. Οι Κυβερνήσεις παγώνουν μπροστά στο μέγεθος των προβλημάτων κι όταν ο κόμπος φτάσει στο χτένι( δηλ η  εκταμίευση στην τρόικα) ο αυταρχισμός ,η τσαπατσουλιά και η μονομέρεια ονομάζονται αποφασιστικότητα και η αποσπασματική δράση μεταρρύθμιση. Νομίζουν ότι προχωρούν σε τομές και η διάλυση του Δημόσιου τομέα  απορυθμίζει τη χώρα και την πολιτική. Οι πολίτες και οι πλέον μετριοπαθείς αν συνεχιστεί αυτή η ανικανότητα και το πελατειακό βασίλειο θα αμφισβητήσουν αυτή καθ αυτή τη Δημοκρατία. Μετά από τρία χρόνια  κρίσης όλοι ξέρουμε! Χωρίς ανάπτυξη το πρόγραμμα δεν βγαίνει. Την ανάπτυξη δεν θα μας την προσφέ...

του Λεωνίδα Καστανά Δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστώ ότι τόσο ο κ. Υπουργός όσο και οι προσφάτως ορκισθέντες υφυπουργοί του αγνοούν την δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση. Η πρόσφατη αποσπασματική επέμβαση με την κατάργηση του τομέα Υγείας και Πρόνοιας των ΕΠΑΛ το αποδεικνύει. Και τούτο γιατί ο τομέας αυτός ήταν ο δημοφιλέστερος στους μαθητές και κυρίως στις μαθήτριες που επιλέγουν τα ΕΠΑΛ. Οι απόφοιτοι  έβρισκαν πολύ πιο εύκολα δουλειά ακόμα και σ αυτήν την άνυδρη, για την αγορά εργασίας, εποχή. Γιατί όπως και να το κάνουμε οι άνθρωποι γεννούν ακόμα παιδιά και χρειάζονται βρεφοκόμους, αρρωσταίνουν και χρειάζονται νοσηλευτές. Τα παιδιά αυτά είναι και οι καλύτεροι μαθητές των ΕΠΑΛ και οι επιδόσεις τους στις Ειδικές Πανελλαδικές Εξετάσεις το αποδεικνύουν. Αν θέλετε, είναι και τα πλέον εξευγενισμένα από όσα φοιτούν σε αυτά τα σχολεία. Η ζήτηση φαίνεται και από το γεγονός ότι πολλοί απόφοιτοι γενικών λυκείων που αποτυγχάνουν στις πανελλαδικές εξετάσεις επιλέγουν να...

  Ο Υπουργός Παιδείας οφείλει να ενημερώσει την ελληνική κοινωνία και την εκπαιδευτική κοινότητα με ποιο σκεπτικό και ποια διαδικασία αποφάσισε την κατάργηση κρίσιμων ειδικοτήτων της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Σε μια εποχή που η πρακτική εξειδίκευση είναι κλειδί για μια θέση στην αγορά εργασίας, ειδικά για τα μη προνομιούχα στρώματα της κοινωνίας, ο κ. Αρβανιτόπουλος καταργεί την παροχή δημόσιας  Επαγγελματικής και Τεχνικής Εκπαίδευσης στον τομέα Υγείας και Πρόνοιας και στις ειδικότητες Αισθητικής, Κομμωτικής και Γραφικών Τεχνών στα ΕΠΑΛ και στις ΕΠΑΣ, διοχετεύοντας στην πράξη τις κατηγορίες των νέων που προσανατολίζονται στις εν λόγω ειδικότητες στις ιδιωτικές σχολές.   Πέρα από το ότι  χιλιάδες εκπαιδευτικοί  τίθενται  σε καθεστώς διαθεσιμότητας χωρίς εμφανή λόγο, χιλιάδες  μαθητές και μαθήτριες, που δεν έχουν τη δυνατότητα να καταβάλουν δίδακτρα κινδυνεύουν  να βρεθούν χωρίς σχολείο, και κατ’επέκταση χωρίς  δυνατότητα...

Σε λίγες μέρες θα ανοίξει και επίσημα η συζήτηση για το Νέο Λύκειο και το Νέο Επαγγελματικό Λύκειο. Η Δημοκρατική Αριστερά θα παρουσιάσει ολοκληρωμένες προτάσεις. Με το άρθρο αυτό παρουσιάζω εν συντομία τις προσωπικές μου απόψεις, ως καθηγητή Επαγγελματικού Λυκείου. του Λεωνίδα Καστανά Η δευτεροβάθμια Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση (ΤΕΕ)  βρίσκεται σήμερα σε πλήρη ανυποληψία. Και όμως τα Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) και οι επαγγελματικές σχολές (ΕΠΑΣ) θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια λύση στην ανεργία των νέων της χώρας  και να συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την έξοδο από την βαθιά κρίση.  Αρκεί να καταφέρουν να εκπληρώσουν σε κάποιο βαθμό τους λόγους για τους οποίους ιδρύθηκαν. Δηλαδή να παρέχουν αξιόπιστα επαγγελματικά εφόδια και πραγματικές γνώσεις γενικής παιδείας. Μερικά δεδομένα 1. Η ΤΕΕ παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια αισθητή μείωση μαθητών (τριών). Από 160.000 μαθητές το 2002-03 σε 108.000 το 2008-09. Σήμερα πρέπει να έχει κατέβει ΄κάτω α...

Η φωτό είναι από την ΤΕΕ της Γερμανίας, όχι της Ελλάδας. Επιτέλους άρχισαν να δημοσιεύονται κάποια πράγματα και στον τύπο. Υπάρχει και σχετική κωδική έκφραση. "Πόσους μαθητές έχεις; Τι ζωντανούς ή πεθαμένους;"   Με διάφορα κόλπα κρατάνε ζωντανές κάποιες ειδικότητες, πολλαπλασιάζουν τους μαθητές ώστε να επιβιώνουν τα σχολεία, να δημιουργούνται τμήματα και να διορίζονται χιλιάδες καθηγητές και ¨καθηγητές" χωρίς αντικείμενο. Ο ελληνικός λαός βέβαια πληρώνει. Και όλα αυτά θα πήγαιναν χαλάλι αν είχαμε πραγματική Τεχνική Εκπαίδευση. Αμ δε. Το επίπεδο είναι τραγικό. Τα περισσότερα ΕΠΑΛ της χώρας δεν είναι καν σχολεία. Τα πτυχία που μοιράζουν κάθε χρόνο δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ούτε κατά το 20%. Είναι απλά βιοτεχνίες παραγωγής πτυχίων και απολυτηρίων.  από το NewsIt.gr και την Ημερησία «Φάμπρικα» δημιουργίας θέσεων στην εκπαίδευση με την κατασκευή αχρείαστων τμημάτων φαίνεται ότι είχε στηθεί τα προηγούμενα χρόνια, κυριολεκτικά κάτω από τη......

«Οι «άρχοντες» της τοπικής αυτοδιοίκησης θα αναλάβουν από την 1η Ιουλίου την αρμοδιότητα της επαγγελματικής κατάρτισης και την ευθύνη της λειτουργίας των δημόσιων ΙΕΚ. Τα  Ιδρύματα αυτά, τα επόπτευε μέχρι σήμερα το υπουργείο Παιδείας.» Από το ΒΗΜΑ.  Υποτίθεται ότι στην πτωχή πλέον χώρα μας η ανάκαμψη θα άρχιζε από την επαγγελματική εκπαίδευση. Αλλά μάλλον μαζί με  αυτήν τελειώνει. Τα επαγγελματικά λύκεια είναι προς το παρόν οτιδήποτε άλλο, παρά σύγχρονα σχολεία μιας χώρας της ΕΕ. Αλλά και μετά την μετονομασία τους σε Τεχνολογικά, δεν αναμένεται να μεταμορφωθούν σε κάτι άλλο συνταρακτικά διαφορετικό και καλύτερο. Απέμεναν μόνο τα δημόσια ΙΕΚ, τα περισσότερα από τα οποία έδιναν μέχρι τώρα αξιόπιστη επαγγελματική κατάρτιση. Οι απόφοιτοι των ΙΕΚ έβρισκαν μέχρι χτες πιο εύκολα δουλειά και τα επόμενα χρόνια αναμένεται να αυξηθεί η ζήτησή τους πράγμα που θα μειώσει την ανεργία στους νέους. Από την άλλη, όλοι γνωρίζουμε ότι η τοπική αυτοδιοίκηση στη χώρα μας είναι τ...

Εδώ και δύο μήνες τα Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) της Αττικής δεν λειτουργούν κανονικά. Υπολειτουργούν, η δουλεύουν 2 μέρες την εβδομάδα. Δεν έχουν κατάληψη, δεν απεργούν οι καθηγητές. Απεργούν οι οδηγοί των λεωφορείων. Κάθε φορά που οι συγκοινωνίες έχουν στάση εργασίας 11-3.30, οι μαθητές του ΕΠΑΛ αποχωρούν από το σχολείο μετά τη δεύτερη ώρα, για να προλάβουν το τελευταίο λεωφορείο που θα τους επιστρέψει στο σπίτι τους. Αν η απεργία είναι ολοήμερη, δεν έρχονται καθόλου. Τα ΕΠΑΛ έχουν την τύχη να έχουν μαθητές από μια ευρύτερη περιοχή και όχι μόνο από τη συνοικία στην οποία εδρεύουν. Αιτία είναι οι  πολλές και διαφορετικές ειδικότητες που διαθέτουν και που δεν είναι ίδιες σε κάθε Λύκειο. Έτσι αν ένα σχολείο είναι στα Σεπόλια, έχει μαθητές από το Μενίδι, τη Φιλαδέλφεια, το Γαλάτσι, τα Πατήσια, το Ίλιον, το Περιστέρι κλπ. Οι μαθητές που μένουν μακριά  πηγαίνουν στο σχολείο με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και όταν αυτά απεργούν δεν πάνε καθόλου. Εξάλλου, οι μαθητές των ΕΠΑΛ...