μη μαδας τη μαργαριτα

Κώστας Χαϊνάς  Όταν ένας πολίτης στην περιοχή της Εύβοιας – Φθιώτιδας ακούει το όνομα ΛΑΡΚΟ σήμερα, στο μυαλό του έρχονται τέσσερα πράγματα :  Λεφτά, διαπλοκή, διαφθορά, ρύπανση.  Πολλά λεφτά κυκλοφορούσαν πάντα μέσα και γύρω από την εταιρία. Ανεξάρτητα εάν το σιδηρονικέλιο είχε ή δεν είχε καλή τιμή στην διεθνή αγορά, ανεξάρτητα εάν η εταιρία χρωστούσε εκατομμύρια δεξιά και αριστερά, τα στελέχη της φρόντιζαν πρώτα απ’όλα τους παχυλούς μισθούς τους και τα μπόνους τους. Κάθε φορά που άλλαζε Κυβέρνηση, άλλαζαν τους ρόλους τους οι «πράσινοι» με τους «μπλε» και τούμπαλιν. Ήταν και κάποιοι γαλαζοπράσινοι που δεν τους κούναγε κανένας. Η επιρροή της εταιρίας στις τοπικές κοινωνίες ήταν μεγάλη. Κάποιοι βουλευτές και δήμαρχοι εκλεγόντουσαν, αφού είχαν πάρει πρώτα την «ευχή» της εταιρίας. Η διαφθορά βεβαίως δεν αφορούσε μόνο τις κοινωνίες της περιοχής που δρούσε η εταιρία, αλλά συμμετοχή είχαν ακόμη και κεντρικά στελέχη του κομματικού πελατειακού συστήματος. Τα αποσπάσ...

του Κώστα Χαϊνά  Η 18 η Ιουνίου 2012 ήταν μια άλλη μέρα. Ίσως αποδειχθεί μια σημαντική μέρα για την νεότερη ιστορία της χώρας. Μόνο το γεγονός ότι τρεις πολιτικές δυνάμεις από ένα ευρύτατο πολιτικό φάσμα, ξεπέρασαν σύνδρομα και αναστολές χρόνων και συναντήθηκαν αποδεικνύοντας ότι σε έκτακτες συνθήκες μιας χώρας, μπορούν και πρέπει οι πολιτικές δυνάμεις να συνεννοούνται για το κοινό καλό και για το καλό της χώρας. Γιατί σε έκτακτες συνθήκες υπάρχει κοινό καλό και το καλό μιας χώρας. Γιατί αυτό το κοινό καλό, το καλό της χώρας σε τέτοιες έκτακτες συνθήκες, ξεπερνάει τα κομματικά σύνορα, υπερβαίνει τις ταξικές και κοινωνικές διαφορές σε μεγάλο βαθμό. Δηλαδή, σε συνθήκες μιας κρίσης όπως αυτή που περνά σήμερα η χώρα μας, που η διάσταση της παίρνει εθνικό χαρακτήρα, τότε οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να δείχνουν την μέγιστη ροπή προς εθνική συνεννόηση. Και ποιο είναι σήμερα το κοινό καλό, το καλό της χώρας θα ρωτήσει κάποιος καλοπροαίρετος ;  Άμεσα η αποφυγή της άτ...