μη μαδας τη μαργαριτα

του Ιωαννη Κουτσούκου από το The books' Journal Οι δυτικές κοινωνίες, η ελληνική ανάμεσά τους, αντιμετωπίζουν τη μετανάστευση πληθυσμών, σε μια οικονομικά μη ευνοϊκή συγκυρία. Το φαινόμενο προκαλεί προβληματισμούς που εν τέλει αντανακλούν στη διερώτηση για τον εαυτό μας. Οι μετανάστες αναπαράγουν τις δικές τους πολιτισμικές πρακτικές βασιζόμενοι στις ελευθερίες της κοινωνίας μας. Αλλά επειδή μέχρι πρόσφατα η άσκηση των ελευθεριών αυτών γινόταν με πιο «ομοιόμορφο» τρόπο, αυτή η συνθήκη προκαλεί δύο κατηγορίες προβλημάτων στην κοινωνική συμβίωση: αφ’ ενός την αναγνώριση των πρακτικών αυτών στη «δημόσια σφαίρα», σε τομείς δηλαδή όπου εμπλέκεται το κράτος, αφ’ ετέρου την αντίδραση των γηγενών στην κοινωνική συμβίωση. Το αίτημα της πολυπολιτισμικότητας μπορεί έτσι να νοηθεί κατ’ αυστηρό ή κατά ευρύτερο τρόπο. Ας ονομάσουμε την αυστηρή έννοια πολυπολιτισμικότητα και την ευρύτερη «πολυπολιτισμικότητα» (με εισαγωγικά). Αυστηρά, η πολυπολιτισμικότητα είναι το αίτημα να κατοχυρωθε...