μη μαδας τη μαργαριτα

Οι αντιδράσεις των παντός είδους συντεχνιών που θίγονται από το άνοιγμα της αγοράς είναι δικαιολογημένες. Οι αντιδράσεις σύσσωμης της Αριστεράς υπεύθυνης, ενδιάμεσης και ανεύθυνης είναι δηλωτικές της πορείας φθοράς της. Τόσο η ΔΗΜΑΡ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να γαντζωθούν από την Ελλάδα που φεύγει. Το καταφέρνουν. Μόνο που αυτή τους παίρνει μαζί της. (Leo)      Από τον Αντρέα Γιάνναρο Δύο λόγια για το πολυνομοσχέδιο. Ο κεντρικός πυρήνας του είναι διαρθρωτικού χαρακτήρα. Για πρώτη φορά μετά από καιρό αντιμετωπίζονται ζητήματα όπως η διανομή του πλεονάσματος σε ευπαθείς ομάδες, η άρση του περιορισμού σε μια σειρά από διατάξεις όπου κυριαρχούσαν ολιγοπωλιακές δομές της αγοράς, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με επιτάχυνση της ιδιωτικοποίησής τους, η ενίσχυση των αποκρατικοποιήσεων μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, νομοθετικές ρυθμίσεις, βλέπε μείωση εργοδοτικών εισφορών που βοηθούν σε μια αποκλιμάκωση των μισθών του ιδιωτικού τομέα. Η γενική φιλοσοφία αναμφίβολα κιν...

του Ανδρέα Γιάνναρου από τη Μεταρρύθμιση Πριν από ένα χρόνο και τέτοια εποχή, ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ Φώτης Κουβέλης, αποφάσιζε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και στη διαμόρφωση μιας ευρείας πολιτικής και κοινωνικής ευρωπαϊκής πλειοψηφίας, που είχε ως στόχο την παραμονή στο ευρώ και τη σταδιακή διέξοδο από την κρίση. Μια κίνηση που αντλούσε από το ιδεολογικό και πολιτικό οπλοστάσιο της ανανεωτικής αριστεράς (ως Ε.Α.Δ.Ε), καθώς και από το ευρωπαϊκό κομμουνιστικό κίνημα (τον περίφημο ιστορικό συμβιβασμό του ΚΚΙ). Ήταν μια απόφαση όμως αναίμακτη και χωρίς αμφιταλαντεύσεις; Κάθε άλλο, η συγκρότηση της ΔΗΜ.ΑΡ, ως φορέα της σύγχρονης μεταρρυθμιστικής και ευρωπαϊστικής αριστεράς, ήταν μια κίνηση που αρχικά ενέπνευσε πολλές ομάδες διανοουμένων, συγγραφέων, επιστημόνων, χιλιάδων ανένταχτων πολιτών που πίστευαν στις αξίες του ευρωπαϊσμού, του μεταρρυθμισμού, της εμβάθυνσης των θεσμών, των πολιτικών συνεργασιών και αποτέλεσε ένα ελκτικό πολιτικό σχέδιο που θα κινητοποιο...