μη μαδας τη μαργαριτα

από το ΒΗΜΑ Στο σύνθετο πλέγμα των σχέσεων κράτους και πανεπιστημίων η έννοια της «αυτοδιοίκησης» αφορά τα όργανα διοίκησης των ιδρυμάτων και τον τρόπο ανάδειξής τους και η έννοια της «αυτονομίας» τις αρμοδιότητες και τις αποφάσεις που τα αυτοδιοικούμενα όργανα των πανεπιστημίων μπορούν να πάρουν. Ενώ η αυτοδιοίκηση των ΑΕΙ στην Ελλάδα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη, είναι γνωστό ότι τα ελληνικά ιδρύματα είναι από τα λιγότερο αυτόνομα στην Ευρώπη. Δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα ο χαρακτηρισμός τους ως παραρτημάτων του υπουργείου Παιδείας. Οι εκάστοτε όμως κυβερνητικές αποφάσεις για την Ανώτατη Εκπαίδευση υπόκεινται σε καταναγκασμούς ή εξαρτήσεις και συχνά εξυπηρετούν συντεχνιακά, κομματικά, τοπικιστικά ή συμφέροντα των εκάστοτε υπουργών. Ετσι, ο σχεδόν σοβιετικού τύπου κρατικός έλεγχος των ελληνικών ΑΕΙ ευνόησε τις τελευταίες δεκαετίες την αλόγιστη επέκταση της ανώτατης εκπαίδευσης για την ενίσχυση της κατανάλωσης στην περιφέρεια μέσω - πρωτίστως - της α...

από την Καθημερινή Πολύς λόγος έγινε αυτές τις ημέρες για το ΠΑΣΟΚ, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 20 ετών από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου. Οχι άδικα! Το ΠΑΣΟΚ καθόρισε τη ζωή της χώρας για δεκαετίες και συνεχίζει να την επηρεάζει, παρά τα σημερινά χαμηλά εκλογικά ποσοστά του. Στη δεκαετία του ‘80, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου προώθησε πολιτικές ισότητας των δύο φύλων, εθνικής συμφιλίωσης, διάχυσης, έστω και στρεβλής, της πανεπιστημιακής και τεχνολογικής εκπαίδευσης και της επιστημονικής έρευνας, το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αργότερα, το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη συνέβαλε στην πλήρη ενσωμάτωση της χώρας αλλά και της Κύπρου στους κεντρικούς ευρωπαϊκούς θεσμούς, ολοκληρώνοντας το έργο του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Τελευταία, με την παρουσία του Γιώργου Παπανδρέου έγιναν σημαντικές προσπάθειες εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, καθώς και συντονισμού του θεσμικού πλαισίου που διέπει την Παιδεία με τα διεθνώς κείμενα. Ομως, παρά τη σημαντική συνει...

Για χρονια ανεχόμασταν και στογγυλευαμε! ΄ Απο καλη πρόθεση, απο καλοπιστία, απο ευγένεια, επειδή επρεπε για χίλιους δυο λόγους (προσωπικούς η και noble) και φτάσαμε σημερα εδω. Στον πάτο!  Νιωθω συνυπεύθυνος, πρωτα και κυρια ως εκπαιδευτικός, ως η υποτιθέμενη ιντελιγκέντσια της χωρας.  Αυτο τα τελευταία χρονια δεν το άντεξα και ειμαι πλεον ο εφηβικός εαυτός μου. Μην περιμένετε φιλοσοφίες και περίπλοκα φιλολογικά σχ ήματα, δεν τα κατεω!  Θα εκφράζομαι σαν ένας πολίτης που είχε την τύχη-ατυχία να ζήσει και να ζει κι έξω και να συγκρίνει, που δεν ζήτησε τιποτα απο το σύστημα και δεν δέχθηκε τιποτα μεγαλοσχημο απο οτι αυτο του πρότεινε και που για χρονια δούλευε στον χώρο που του έταξε η τύχη, το προσωπικό ενδιαφέρον και η προσπάθεια χρονων.  Και επειδή ειχα αυτη την τύχη-ατυχία να συγκρίνω, να βλεπω καπως καθαρά τι εγινε τα τελευταία πολλα χρονια ειμαι οργισμένος.  Αυτο που ξεχείλισε το ποτήρι ειναι οτι οι πολιτικές ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς...

από την Athens Voice Συμμετείχαμε πολλοί συνάδελφοι  πριν 5 χρόνια στη προσπάθεια αναβάθμισης των ελληνικών πανεπιστημίων, με τη μεταφορά της διεθνούς εμπειρίας στη χώρα μας μέσα από τον Νόμο 4009/2011 της Άννας Διαμαντοπούλου. Ώρες ατέλειωτες διαβάσματος σχετικών διεθνών βιβλίων και άρθρων, συζητήσεις με συναδέλφους στα πανεπιστήμια, με την τότε φωτισμένη πολιτική ηγεσία της Ανώτατης Παιδείας, τον αείμνηστο Καθηγητή του ΜΙΤ και του ΕΜΠ Βασίλη Παπάζογλου (Ειδικό Γραμματέα ΑΕΙ), το στενό του συνεργάτη, εκπαιδευτικό Αποστόλη Δημητρόπουλο, και βέβαια την υπουργό. Συγγραφή δεκάδων άρθρων στις εφημερίδες για την ενημέρωση της ακαδημαϊκής κοινότητας, των μαθητών, των φοιτητών και των οικογενειών τους για τις πρόνοιες του νέου Νόμου σε σχέση με τα διεθνώς ακαδημαικά κείμενα. Δύο χρόνια εξαντλητικής ακαδημαϊκής και δημόσιας διαβούλευσης μέσα κι έξω από την Ελλάδα με κορυφαίους Έλληνες και ξένους Καθηγητές κορυφαίων πανεπιστημίων (Harvard, MIT, Oxford, Cambridge, Tufts, Stanford κ....

του Αχιλλέα Γραβάνη από την Athens Voice Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ  αλώνει ταχύτατα και δίχως ουσιαστική αντίσταση το κράτος, γεμίζοντάς το με κομματικούς της μουτζαχεντίν ή συγγενείς της. Εκβιάζει τον Τύπο με υπερβολικές οικονομικές αξιώσεις για να τον ελέγξει ή να τον αφανίσει και ανασυντάσσει την κομματική της ΕΡΤ. Αποδιοργάνωνει την Παιδεία γυρίζοντάς τη δεκαετίες πίσω, σε ένα αναχρονιστικό, περίκλειστο εκπαιδευτικό σύστημα, με εμφανή στόχο το συστηματικό ιδεολογικό έλεγχο της νέας γενιάς. Παλαιοκομμουνιστικοί  ή επιτηδευμένοι δραχμολάγνοι πόλοι της σπρώχνουν ενσυνείδητα τη χώρα εκτός Ευρώπης, σε περαιτέρω φτωχοποίηση, ώστε από απελπισία να αποδεχθεί ως αναγκαίο κακό την για χρόνια ποθούμενη «καθεστωτική» αλλαγή. Μόνη στον κόσμο η δύσμοιρη Ελλάδα αφιερώνει τις ελάχιστες κοινωνικές και πολιτικές της δυνάμεις για την ανάσταση ενός ιστορικά αποτυχημένου, κρατικίστικου κοινωνικο-οικονομικού μοντέλου του προηγούμενου αιώνα. Ένα κυβερνητικό συνονθύλευμα από καλοζωισμένους...

του Αχιλλέα Γραβάνη Όπως προτείνει ο φίλος Λεωνίδας Καστανάς αλλά και άλλοι, η μόνη λύση για την αποφυγή της επικείμενης εθνικής καταστροφής στην οποία μας οδηγεί η χαοτική και οπισθοδρομική Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι η συσπείρωση των πραγματικά φιλο-ευρωπαϊκών δημοκρατικών φιλελεύθερων δυνάμεων (ΝΔ, Ποταμι, ΠΑΣΟΚ, ΚιΔηΣο, ΔΡΑΣΗ), σε μια πειστική εναλλακτική κυβερνητική πρόταση. Ένα από τα βασικά προβλήματα για την πραγμάτωση της είναι η αναξιοπιστία των παλαιών κυβερνητικών κομμάτων και των ηγεσιών τους (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ). Η ανανέωση των ηγεσιών τους (Αρχηγός, κορυφαία στελέχη) θα έδινε το μήνυμα της ειλικρινούς διάθεσης για ουσιαστική αλλαγή των νοοτροπιών που μας οδήγησαν στην χρεοκοπία (όχι μόνο οικονομική). Νέοι, άφθαρτοι με γνώση άνθρωποι στις ηγεσίες τους αυξάνουν την πιθανότητα της εθνικής φίλο-ευρωπαϊκής συναίνεσης και της αποδοχής της από την δικαιολογημένα δύσπιστη κοινωνία.  Η επίτευξη αυτού του κορυφαίου για την δημοκρατία μας και το πολιτικό σύστημα ...

Σχόλιο ' Αννας Διαμαντοπούλου στο facebook για την «αντιμεταρρύθμιση» που ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας: Όταν έγιναν οι προγραμματικές δηλώσεις έγραψα ένα  κείμενο στο FB  με κεντρική παρατήρηση την εμμονή του Υπουργού Παιδείας… να καταργεί: – Κατάργηση των πειραματικών – Κατάργηση της αξιολόγησης -Κατάργηση των συμβουλίων στα πανεπιστήμια και όλα αυτά με «μπόλικη» επιστροφή στο παρελθόν: – Επαναφορά των αιώνιων φοιτητών – Επαναφορά του ασύλου της ασυδοσίας – Επαναφορά της κομματικοποίησης της εκλογής των πρυτάνεων η οποία επεκτείνεται και στους διευθυντές των σχολείων. Χθες, ο Υπουργός ανακοίνωσε ένα νόμο-κουρελού!!! Όπου χύδην μπερδεύονται όλα: πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, πειραματικά, Πανεπιστήμια, φροντιστήρια και ανθρωπιστική κρίση χωρίς συνολική αντίληψη του χώρου, χωρίς μελέτες, χωρίς στοιχειώδη  διαβούλευση: Κάθε παρωχημένη ιδεοληψία της δεκαετίας του΄80 επανήλθε, αφού, όμως, πρώτα πρόλαβαν και διορίστηκαν 13 κομματικά στελέχη με ελάχιστα προ...

του Αχιλλέα Γραβάνη από την Athens Voice Τα προβλήματα της χρηματοδότησης  των βασικών αναγκών της χώρας συσσωρεύονται, με πιο πρόσφατο αυτό της διαφαινόμενης δυστοκίας εκταμίευσης των κονδυλίων του ΕΣΠΑ. Προηγήθηκαν οι διεθνείς «θεσμοί», όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τραπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η οικονομική κατάσταση του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα πλησιάζει πλέον και επίσημα τη χρεοκοπία. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που της έστρωσαν το έδαφος, προσπάθησαν το 2010 να την αποφύγουν, όμως με ημίμετρα, για να μη θίξουν την κρατικοδίαιτη εκλογική τους πελατεία. Απέφυγαν τις σημαντικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις όπως ο διάβολος το λιβάνι, εφαρμόζοντας οριζόντιες περικοπές δίχως αναπτυξιακή λογική, δίχως κοινωνική δικαιοσύνη. Προστάτευσαν έτσι τον πελατειακό τους δημόσιο τομέα, προγράφοντας τον ιδιωτικό. Έτσι κι αλλιώς οι αιμοδότες τους επιχειρηματίες από το δημόσιο ανέπνεαν οικον...

Γράφει ο Αχιλλέας Γραβάνης Η ανησυχία έκδηλη, όπως εδώ και καιρό άλλωστε! Φτώχεια μεγάλη γύρο μας, πέρα και πάνω από την οικονομική. Φτώχεια προθέσεων, γνώσεων, αντιλήψεων… Μια ακυβέρνητη πολιτεία στο έλεος των συντεχνιών που γυρίζουν ταχύτατα τη χώρα πίσω, σε αυτά δηλαδή που φιλάρεσκα συνέβαλαν στην χρεοκοπία της. Μια ομάδα παρωχημένων στην σκέψη μετρίων και μερικών εμφανώς ιδεοληπτικών ανισόρροπων καλούνται να δώσουν λύσεις στα δύσκολα. Αντικατέστησαν τους εξυπνάκηδες νεποτιστές, τους διεφθαρμένους πολιτικούς νάρκισσους. Προσπαθούν να μας συνετίσουν εδώ και καιρό, να είμαστε υπομονετικοί, να δώσουμε χρόνο στο νέο. Ποιο νέο; Είναι το νέο αυτό που ζούμε σήμερα η είναι τελικά αυτό που ζήσαμε τα τελευταία πολλά χρόνια, έντεχνα φτιασιδωμένο; Δεν υπάρχει όμως χρόνος, ή ας ελπίσουμε ότι υπάρχει ακόμη λίγος χρόνος. Όχι για κάποιους που έχουν εναλλακτικές προοπτικές εδώ και άλλου. Αυτούς τους άξιους που η χώρα χάνει στο εξωτερικό. Δεν υπάρχει χρόνος για τους αδύναμους, τους...

του Αχιλλέα Γραβάνη από τη Μεταρρύθμιση Με τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας το πολιτικό σύστημα αποδεικνύται για άλλη μία φορά αυτιστικό. Δεν συζητά οριζόντια, ούτε καν κάθετα σε συγγενείς πολιτικούς χώρους! Δεν συζητά καθόλου! Μόνο αλληλοβρίζεται. Τα δύο μεγαλύτερα κόμματα με επικίνδυνο πολιτικό ναρκισσισμό κατευθύνουν καιροσκοπικά την προεκλογική συζήτηση σε πλήρη πόλωση, με οπαδικές, αφοριστικές κορώνες, ακόμη και με προσωποποίηση της μισαλλοδοξίας, με στοχοποίηση προσώπων. Μέσα σ’ αυτήν την πολεμική ατμόσφαιρα ένα νεοπαγές κόμμα, το Ποτάμι, με σχεδόν 9 μήνες ζωής, προσπαθεί να φέρει στην δημόσια συζήτηση την εύλογη αναγκαιότητα της πολιτικής συνενόησης. Η ίδια η δημιουργία του Ποταμιού οφείλεται και σε αυτό ακριβώς το έλλειμμα του πολιτικού μας συστήματος.   Το Ποτάμι έχει από την γένεση του δύο βασικούς πολιτικούς στόχους: α) την ουσιαστική ανανέωση του πολιτικού συστήματος σε ιδέες και ανθρώπους, β) την υπέρβαση των άγονων, διαχρονικά επιτηδευμένων, διαχωριστικών...

του Αχιλλέα Γραβάνη Με διαρκείς εκβιασμούς, με επιθανάτια διλήμματα: πώς άραγε θέλεις να πεθάνεις; Με μαχαίρι σιγά σιγά ή με πιστόλι ακαριαία ή σχεδόν ακαριαία. Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση δίχως όραμα για το μέλλον της χώρας: η μεν με τον συνήθη μικρο-διαχειριστικό της τρόπο η δε δίχως τρόπο, με σοφιστείες του παρελθόντος και ατεκμηρίωτες φαντασιώσεις. Κανείς δεν συζητά για την επόμενη μέρα, τι άλλωστε να πεις σε συνθήκες επιθανάτειου ρόγχου. Όποιος προσπαθεί να ψελίσει κάτι διαφορετικό οι μεν τον κατηγορούν για επικίνδυνο υποστηρικτή της ανερμάτιστης φαντασίωσης οι δε ως υποστηρικτή διαιώνισης της αποδεδειγμένα προβληματικής πρακτικής. Τρία χρόνια τώρα η Κυβέρνηση τσουλάει τη χώρα με παλινωδίες, με πολιτικάντικη ανατριχίλα για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Εταίροι και σύμμαχοι μας έχουν σχεδόν σιχαθεί. Τους αποδίδουμε την επιβολή όλων των από χρόνια αναγκαίων διορθώσεων σε κράτος και οικονομία. Τους έχουμε φτάσει στα όρια τους, να συζητούν ότι πλέον έχουν χάσει τα χρήματα...

του Αχιλλέα Γραβάνη Ο Ρωμανός έχει όλο το δικαίωμα στη μόρφωση που ίσως τον βοηθήσει να δει καθαρά τη ζωή του. Ισως του δείξει τον δρόμο που η οικογένεια του δεν μπόρεσε. Μεγάλη η ευθύνη της στην δημιουργία ενός ένοπλου ληστή, γιατί αυτό έκανε το Ρωμανός, ένοπλη ληστεία που θα μπορούσε να καταλήξει στο θάνατο ή στον σοβαρό τραυματισμό ενός άλλου νέου ανθρώπου, όχι των όμορφων βορείων και νοτίων προαστίων αλλά των 700 Ευρώ που δεν είχε τη δυνατότητα να πάει στα καλά σχολειά του Ρωμανού. Αλλά βέβαια ποιος σκέφτεσαι τη μάνα ενός δύσμοιρου Αστυνομικού? Μήπως τα ‘αριστερά' παιδιά των αριστερών πολιτικών μας που μας κουνούν εκ του τραπεζικού τους ασφαλούς το δάκτυλο στη Βουλή? Η τα ‘αριστερα’ παιδία των βορείων και νοτίων προαστείων της παλαβής ‘αριστεράς’ που ενδημούν στα Εξάρχεια (φίλη που μένει εκεί μου έλεγε ότι έχουν ανέβει εξ αιτίας τους τα ενοίκια των μικρών διαμερισμάτων της περιοχής), γράφοντας επαναστατικά ένσημα, τα οποία ίσως κάποτε αποτελέσουν εισιτήριο για τη Βουλή...

Περίληψη Το Νομοσχέδιο για τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου που διέπει την Έρευνα & Καινοτομία που συζητείται στην Βουλή χρήζει σημαντικών παρεμβάσεων που θα αποκαθιστούν τον επιτελικό ρόλο του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, θα δεσμεύουν την Πολιτεία στην κάλυψη των πάγιων αναγκών των Ερευνητικών φορέων, θα προάγουν την αξιοκρατία, την αυτονομία και θα περιορίζουν την γραφειοκρατεία στην λειτουργία των Ερευνητικών Φορέων, ενώ θα δίνουν κίνητρα για την αναστροφή της επιστημονικής μετανάστευσης. Υφιστάμενη κατάσταση Ένα κύριο ζητούμενο στην δημόσια ζωή και στην οικονομική δραστηριότητα, είναι να υπάρξουνε οι δομές που θα ελευθερώσουνε δημιουργικές, διεθνώς ανταγωνιστικές δυνάμεις, που μέσα απο την αξιοκρατία θα υποστηρίξουν την μεταλλαγή της Ελλάδας σε μία αληθινά ευρωπαϊκή χώρα. Αυτές είναι και οι κύριες προϋποθέσεις για να αναμορφωθεί το ερευνητικό τοπίο στην Ελλάδα, και η Επιστημονική Έρευνα να συμβάλλει αποφασιστικά στην Παιδεία και στην Ανάπτυξη. Η οικονομία της...

του Αχιλλέα Γραβάνη Η χώρα οδεύει επικίνδυνα προς τα πίσω! Η Κυβέρνηαη λαϊκίζει προεκλογικά και αυτοαναιρείται, μιμούμενη τον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ: οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στις καλένδες, η επιλογή προσώπων κάκιστη, κομματική και παρελθοντική, η κοινωνικά άδικη, πελατειακή παροχολογία πάλι παρούσα. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση βλέπει τον λαϊκισμό, την ακατάσχετη παροχολογία, την πρόταση εύκολων, ανώδυνων, απλοϊκών, ιστορικά παρωχημένων λύσεων να φουσκώνουν τα εκλογικά πανιά της και υπερακοντίζει σε όλες αυτές τις δοκιμασμένα επικίνδυνες πολιτικες. Ο μεσαίος χώρος του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ συνεχίζει να πελαγοδρομεί με τα ίδια πρόσωπα, τις ίδιες εγωκεντρικές νοοτροπίες που έχουν ενοχλήσει τους πολίτες τα τελευταία χρόνια. Οι υποτιθέμενες εναλλακτικές λύσεις ηγεσίας τους προέρχονται απά τα ίδια φθαρμένα πρόσωπα, τα οποία είτε αυτοπροτείνονται είτε μεθοδεύεται η ηγετική τους παρουσία από τους γνωστούς παρατρεχάμενους τους, που έχουν απο καιρό χάσει την επαφή με την νέα πραγ...

του Αχιλλέα Γραβάνη Διαπιστώσεις Η οικονομική και κοινωνική κρίση ανέδειξε πολλές από τις διαχρονικές παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας: ο ατομικισμός, ο οχαδερφισμός   και η αδιαφορία για το συλλογικό συμφέρον, η λατρεία της ήσσονος προσπάθειας και η ανάδειξη του προσωπικού βολέματος ως κυρίαρχη νοοτροπία, η ελαττωμένη αίσθηση της κοινωνικής ευθύνης και της αλληλεγγύης χαρακτήρισαν την στάση των περισσότερων πολιτών για δεκαετίες.   Ένα τέτοιο κλίμα κοινωνικής συμπεριφοράς συνέδραμε καθοριστικά στις διαμορφούμενες πολιτικές συμπεριφορές των πολιτικών κομμάτων, των συντεχνιών και των διαφόρων συμφερόντων ώστε η χώρα να χάσει την όποια παραγωγική βάση είχε κτίσει μεταπολεμικά. Επιπλέον, η οικονομία της, παρά την είσοδο της στην Ευρωπική Ένωση, κάτω από την πίεση των συντεχνιών και της πελατειακής κομματοκρατίας μετατράπηκε σε μεταπρατική, επιδοματική, συντεχνιακή και εσωστρεφή προς τον δημόσιο τομέα. Η χώρα αντί να επωφεληθεί από την ευρωπαϊκή της ενσωμάτωση οδη...