μη μαδας τη μαργαριτα

του Αντρέα Παπαδόπουλου από την Athens Voice Στις τελευταίες ευρωεκλογές  ήμουν υποψήφιος με τη ΔΗΜΑΡ. Ταυτοχρόνως, έβλεπα με απόλυτη συμπάθεια τα ψηφοδέλτια του Ποταμιού και της Ελιάς, καθώς, μεταξύ άλλων, ήταν υποψήφιοι ο Μίλτος Κύρκος, ο Σταυρός Τσακυράκης, ο Παντελής Καψής, ο Νίκος Μπίστης, ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, η Βάσω Κιντή, ο Θανάσης Χειμωνάς κ.ά. Πολλές φορές αναρωτήθηκα,  όταν βρισκόμασταν στα τηλεοπτικά πλατό ή τους άκουγα στις ραδιοφωνικές συνεντεύξεις, «μα πώς γίνεται να είμαστε σε τρία διαφορετικά ψηφοδέλτια, αφού πάνω-κάτω τα ίδια λέμε και πιστεύουμε». Μένοντας με την απορία,  ήλπιζα πως θα «συναντηθούμε» μετά τις ευρωεκλογές. Ωστόσο, λίγους μήνες μετά, εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς οτι η απόσταση όχι μόνο δεν έχει κλείσει, αλλά αντιθέτως έχει μεγαλώσει. Στα υπάρχοντα σχήματα δε έρχεται να προστεθεί η φιλόδοξη Κίνηση του Σπύρου Λυκούδη, ενώ και τα πρώην κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Αλέκος Παπαδόπουλος, η Ανν...

Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος από τα ΝΕΑ «Η ΔΗΜΑΡ ανοίγει παράθυρο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ», ειπώθηκε και γράφηκε τις τελευταίες ημέρες. Χωρίς διάθεση αντιπαράθεσης με όσους έχουν αυτή την άποψη, καλό είναι να την πουν δημόσια, προκειμένου να υπάρξει και η δημόσια συζήτηση αλλά και ο αντίλογος. Ο γράφων υποστηρίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ του Ιουνίου του 2010, την περίοδο δηλαδή που αποχώρησε η τότε ανανεωτική πτέρυγα από τον ΣΥΝ, ήταν (σχηματικά) πολύ καλύτερος από τον σημερινό. Ο τότε ΣΥΡΙΖΑ ούτε που θα διανοούνταν να συζητήσει και να φλερτάρει με πρόσωπα σαν τον Πάνο Καμμένο και τη Ραχήλ Μακρή και κόμματα σαν τους Ανεξάρτητους Ελληνες (ΑΝΕΛ). Ούτε που θα το σκεφτόταν να πάρει όλα τα απομεινάρια του βαθέος ΠαΣοΚ, τα οποία οδήγησαν, μαζί με την καταστροφική πενταετία Καραμανλή, στη σημερινή κρίση. Ούτε που θα έβαζε με τον νου του να αγκαλιάσει όλη τη συνδικαλιστική νομενκλατούρα, την οποία και κατήγγελλε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Και φυσικά, ο τότε ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε το σημερινό αλαζονικό ύφ...

του Γιάννη Μεϊμάρογλου από τη Μεταρρύθμιση Στις 23/7/13, η Μεταρρύθμιση δημοσίευσε άρθρο του εκπροσώπου τύπου της ΔΗΜΑΡ, Ανδρέα Παπαδόπουλου, με τίτλο  «Ώρα να τελειώνουμε» . Στο άρθρο αυτό, ο αρθρογράφος ασκεί αυστηρή κριτική συνολικά στο πολιτικό σύστημα, αλλά και σε συγκεκριμένους «τύπους» πολιτικών που εξακολουθούν να κυριαρχούν στη πολιτική ζωή της χώρας, μεταξύ των οποίων και στον κ. Αβραμόπουλο. Θα περίμενε κανείς, ιδιαίτερα σε ένα πολιτικό περιοδικό γνώμης και διαλόγου, να φτάσουν - προς δημοσίευση στην ιστοσελίδα του - οι όποιες απαντήσεις  υπήρχαν στην ασκηθείσα κριτική. «Απάντηση» υπήρξε μόνον από τον κ. Αβραμόπουλο. Δεν την λάβαμε ωστόσο απʼ ευθείας από τον κ. υπουργό, αλλά από την Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, η οποία κάλεσε εγγράφως την «Μεταρρύθμιση» να καταθέσει εξ αιτίας της μήνυσης που υπέβαλε ο κ. Αβραμόπουλος για «προσβολή της τιμής και της υπόληψής του». Είναι πράγματι εντυπωσιακό που η τιμή και η υπόληψη του κ. υπουργού δεν εθίγη...