μη μαδας τη μαργαριτα

του Παύλου Γερουλάνου  Τα κόμματα δεσμεύονται από τις ιδεολογίες που εκφράζουν τα ονόματά τους. Διότι ακόμα και τα ονόματα θέτουν όρια στις πολιτικές πρακτικές των ηγεσιών και των μελών των κομμάτων και επικοινωνούν στους πολίτες το πλαίσιο αρχών και αξιών που τα διέπει. Αντίθετα, κόμματα όπως το Ποτάμι δεν θέλουν να δεσμεύονται σε ένα πλαίσιο αξιών διότι θέλουν να έχουν την ελευθερία να λένε ότι θέλουν. Κόμματα όπως η Χρυσή Αυγή δεν θέλουν να επικοινωνούν το πλαίσιο αρχών και αξιών που τα δεσμεύει διότι θέλουν να δελεάζουν πολίτες που δεν αισθάνονται φασίστες. Η Ελιά τι πρόβλημα έχει; Θέλει να έχει την ελευθερία να λέει ότι θέλει ή ντρέπεται για την ιδεολογία που πρεσβεύει; Η αλήθεια είναι ότι το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα πολλές φορές απαρνήθηκε τις αρχές και τις αξίες για τις οποίες ιδρύθηκε και έτσι απομακρύνθηκε από τον κόσμο που το στήριξε. Διότι προφανώς δεν είναι σοσιαλιστική μια διακυβέρνηση που αντί να διαλύσει το βαθύ κράτος της δεξιάς δημιούργησε δίπλα...

Ο φίλος μας Κίμων Χατζημπίρος ακουμπάει ευαίσθητες περιοχές. Επιτέλους, η σύγχρονη Αριστερά πρέπει να τελειώνει με τις ονειρώξεις ενός δημοκρατικού σοσιαλισμού και να ασχοληθεί σοβαρά για ένα δημοκρατικό καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο.   Κίμων Χατζημπίρος από τα ΝΕΑ Πριν δώδεκα μήνες, επιχειρήθηκε ένα πολιτικό πείραμα πρωτόγνωρο για την χώρα. Μια μικρή Αριστερά, θεωρώντας ότι διακυβέρνηση σημαίνει ευθύνη, τόλμησε έναν ιστορικό συμβιβασμό και συνετέλεσε αποφασιστικά στην αποφυγή εθνικής καταστροφής. Δύσκολα αμφισβητείται ότι, αν τα πράγματα είχαν εξελιχθεί αλλιώς, η χειροτέρευση της οικονομίας και της διεθνούς θέσης της χώρας θα ήταν αναπόφευκτη και ολέθρια.  Όμως, μια αποστολή σωτηρίας είναι βραχύβια. Μπορεί άραγε η υπεύθυνη Αριστερά να μετεξελιχθεί από στυλοβάτης έκτακτης ανάγκης σε μοχλό συνεργασίας των μετριοπαθών προοδευτικών στοιχείων; Να αποκτήσει δηλαδή μονιμότερο ρόλο, μετατρεπόμενη σε προωθητική μεταρρυθμιστική δύναμη;