μη μαδας τη μαργαριτα

του Γιώργου Σ. Αντωνίου Γράφαμε προεκλογικά, λίγο πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, πως ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ένα ριζοσπαστικό, νεοκομμμουνιστικό κόμμα εθνολαϊκιστικής και αριστερής κρατικίστικης πολιτικής. Η άφρων προκήρυξη του δημοψηφίσματος που έθεσε σε αμφισβήτηση την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και δίχασε αδίκως και ανοήτως τους Έλληνες, επιβεβαίωσε αυτή τη δυσοίωνη εκτίμηση. Η ανοησία της ασύνετης, τυχοδιωκτικής και διχαστικής προκήρυξης του δημοψηφίσματος επικυρώθηκε από την όλο πανικό μεταστροφή του Τσίπρα που μετέτρεψε το νικητήριο ΟΧΙ σε ΝΑΙ, όταν συνειδητοποίησε πως -παρ'όλες τις προβλέψεις του Βαρουφάκη- οι καπιταλιστικές αγορές δεν πανικοβλήθηκαν, ούτε “γονάτισαν” ενώπιον του εκβιασμού της αντιμνημονιακής ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κυβέρνησης... Το ασύνετο δημοψήφισμα οδήγησε στον πανικό μόνο τους καταθέτες των ελληνικών τραπεζών και στην ταχεία ανάληψη από αυτές μεγάλων ποσών, ώστε να οδηγηθούν αναγκαστικά για αυτοπροστασία τους σε κλείσιμο και κατόπιν στα τρομερά επώδ...

Η κυβερνητική πολιτική για τις άδειες των τηλεοπτικών καναλιών θα έπρεπε να είναι πιο ανοιχτή, πιο δεκτική στην πολυφωνία, πλουραλιστική και δημοκρατική, να διασφαλίζει την ύπαρξη πολλών υγιών καναλιών για όλα τα γούστα και όλες τις πολιτικές απόψεις, ακόμη και τις αντιπολιτευτικές, να εξασφαλίζει πολλές θέσεις εργασίας σε πολλούς εργαζόμενους και πρόσθετα έσοδα στο κράτος από τη φορολόγηση αυτών των ευάριθμων καναλιών... Αντ' αυτών παρατηρούμε σειρά αντιδημοκρατικών, αντισυνταγματικών και αντιδεοντολογικών αυθαιρεσιών που προωθούν τα υπεύθυνα κυβερνητικά στελέχη και παππαδάκια του κόμματος... Οι αυθαιρεσίες αυτές θυμίζουν τους κοινοβουλευτισμούς υπό έλεγχο των Πούτιν και Τσάβες, δηλαδή μη ευρωπαϊκές, ελεγχόμενες δημοκρατίες, εδώ με νεοκομμουνιστικό, “σοβιετικό” άρωμα... Βλέπετε πολεμούν τη διαφθορά που ενεδρεύει στα “βοθροκάναλα”... Πώς; Προωθώντας τα αυριανά κανάλια που θα τους λιβανίζουν, που θα ανήκουν στους δικούς τους καπιταλιστές, τα νέα δικά τους τζάκια, των φιλικά ...

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει συσσωρεύσει ορισμένα ΤΕΡΑΣΤΙΑ οικονομικο-πολιτικά ΛΑΘΗ κατά την άσκηση της πολιτικής της: Α) Παρελκυστική, τυχοδιωκτική, καταστροφική οικονομική διαπραγμάτευση της ομάδας Βαρουφάκη, που εν μέρει συνεχίζει, προς το παρόν, χωρίς θετικό αποτέλεσμα -μακάρι να διαψευστούμε- και ο κ.Τσακαλώτος. Είδαμε πέρισυ τη βλακώδη, "λεβέντικη" και "ηρωική" διαπραγμάτευση, που οδήγησε -μαθηματικά- με την προκήρυξη του ανεύθυνου, ψευδεπίγραφου δημοψηφίσματος, στα οδυνηρά capital controls, τα οποία εξόντωσαν τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης παρατείνεται ακόμη και τώρα, μα πληρώνεται συνέχεια ακριβά, γιατί ανεβάζει το κόστος των απαιτούμενων μέτρων... (Σήμερα επιθυμούν άραγε να ολοκληρώσουν τη διαπραγμάτευση-αξιολόγηση ή προσπαθούν να τσιμεντώσουν και να φανατίσουν τους οπαδούς τους και να βρουν αστείες δικαιολογίες -διάλογοι Τόμσεν κ.λπ.- για να απομα...

Η εκλογική συνεργασία της Αντιπολίτευσης ή της Κεντροαριστεράς. του Γιώργου Αντωνίου   Βρισκόμαστε σχεδόν σε προεκλογική περίοδο!... Μετά τα τελευταία, ραγδαία, οικονομικοπολιτικά γεγονότα, δημοψήφισμα που προκήρυξε η κυβέρνηση, κλείσιμο των τραπεζών, capital controls , στάση εσωτερικών πληρωμών, μεγάλη πτώση του τζίρου, έντονη ύφεση και καταποντισμός της οικονομίας επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, διαφοροποίηση της αριστεράς πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ και ανασχηματισμός, η χώρα πιθανά θα οδηγηθεί από τον πρωθυπουργό, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, το φθινόπωρο, σε βουλευτικές εκλογές. Αυτό θα γίνει μετά την ψήφιση της σκληρής, μνημονιακής οικονομικής συμφωνίας με τους δανειστές μας, ώστε η κυβέρνηση –και η κοινωνία- να μην προλάβουν να εισπράξουν το τίμημα, το κόστος και τις συνέπειες της «έντιμης και αξιοπρεπούς», υφεσιακής (πλην όμως αναγκαίας) συμφωνίας. Βασικό κίνητρο του πρωθυπουργού για να προκηρύξει εκλογές θα είναι η προσπάθειά του να γλυτώσει από τον πνιγηρό ...

του Γιώργου Αντωνίου   Βρισκόμαστε αυτήν την ιστορική περίοδο, στο κρίσιμο και δυσχερές σημείο να επιζητούμε, μαζί με όλους τους λογικούς ευρωπαϊστές δημοκρατικούς πολιτικούς και πολίτες, να ψηφίσει οπωσδήποτε η Βουλή τα προαπαιτούμενα της οικονομικής συμφωνίας δανεισμού από τους Εταίρους μας. Ο Τσίπρας, μαζί με την ηγετική ομάδα του και τον (μοιραίο για την εθνική οικονομία και τον ΣΥΡΙΖΑ) Βαρουφάκη, με τις αδέξιες, υπερβολικά αργές, άτσαλες και νωθρές διαπραγματευτικές κινήσεις του, μας έφερε σ’ αυτή τη δυσκολότατη θέση: αδυναμία πληρωμής των χρεών στο ΔΝΤ, κλείσιμο των τραπεζών, αδυναμίας των επιχειρήσεων να λειτουργήσουν κανονικά και καταποντισμός της οικονομίας, στάση πληρωμών στην αγορά, κ.ο.κ.. Κατά συνέπεια, ο πρωθυπουργός έχει σήμερα το εθνικό καθήκον να επωμιστεί την ψήφιση των προαπαιτούμενων, των μέτρων, της συνολικής συμφωνίας και των εφαρμοστικών νόμων της, για να μην εξοκείλει η χώρα σε ένα οδυνηρότατο, ιδίως για τους ασθενέστερους και φτωχότερους, Grex...

του Γιώργου Αντωνίου Α. Αναζητώντας ψύχραιμα τις αιτίες της πρόσφατης, μεγάλης εκλογικής ήττας της ΝΔ, δεν μπορούμε να αποφύγουμε να ανατρέξουμε στην προβληματική πολιτική που ακολούθησε από το 2012 έως το 2012 (όταν αποφάσισε να συμμετάσχει στην συμμαχική κυβέρνηση Παπαδήμου, απαρτιζόμενη από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ). Την περίοδο 2010-2012, όταν ο Γ.Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ αναγκάσθηκαν να αποδεχτούν την είσοδο της χώρας σε μνημόνιο, λόγω της μεγάλης οικονομικής επιδείνωσης επί διακυβέρνησης Καραμανλή και λόγω της καθυστέρησης μιας ενεργητικής αντίδρασης της νεοσυσταθείσης κυβέρνησης Γ.Παπανδρέου και της σχετικά παθητικής διαπραγμάτευσης με την ευρωζώνη και το ΔΝΤ, η ηγεσία Σαμαρά της ΝΔ αποφάσισε να υιοθετήσει μια αρκετά δημαγωγική και λαϊκιστική στάση έναντι του κατακλυσμού των ραγδαία επερχόμενων, δραματικών οικονομικών συμβάντων. Επιδόθηκε σε έναν στείρο αντιμνημονιακό αγώνα στο πλευρό της αριστεράς (ο οποίος ενίσχυσε πολύ τον ούριο άνεμο στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που απέβηκε μο...

του Γιώργου Αντωνίου  2ο μέρος. Το κρίσιμο ερώτημα αφορά κυρίως στο τι πρόκειται να φέρει στη χώρα η επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να του δοθεί η ευκαιρία να βάλει κι αυτός το λιθαράκι του στο (σαθρό) οικοδόμημα, να αγωνισθεί κι αυτός να σώσει την Ελλάδα από θέσεις εξουσίας ή είναι ανάξιος μιας τέτοιας εμπιστοσύνης εκ μέρους των πολιτών; Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα θα έπρεπε να είναι αντικείμενο έρευνας αμερόληπτων οικονομολόγων, πολιτικών επιστημόνων και κοινωνιολόγων, αντικείμενο ενός διαυγούς και ψύχραιμου διαλόγου. Δυστυχώς στην πατρίδα μας τα κρισιμότερα θέματα αποτελούν αφορμή οξύτατων κι εντυπωσιακών καυγάδων φανατισμένων πολιτικών (συνήθως στα τηλεπαράθυρα, με τη συνδρομή ασυγκράτητων δημαγωγών δημοσιογράφων) και των τυφλωμένων οπαδών τους, για λόγους συμφερόντων ή άκριτης πίστης σε τυποποιημένες ιδεολογίες, χωρίς περίσκεψη και επίγνωση. Ποιο μέλλον προδιαγράφεται στη χώρα εάν επικρατήσει εκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ και επιβάλλει την πολιτική του; Δυστυχώς η ευρωπαϊστ...

1ο μέρος του Γιώργου Αντωνίου Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται σήμερα με κάθε μέσο, θεμιτό και ήπιο ή πιο επιθετικό και δυσφημιστικό των αντιπάλων του, να κερδίσει τις επόμενες εκλογές και να καταλάβει την εξουσία, ώστε να έρθει επιτέλους η ελληνική αριστερά στην εξουσία. Λέει «επιτέλους» γιατί θεωρεί, όχι άδικα, πως η αριστερά του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ που είχε έρθει στην εξουσία το 1981 ήταν μια αριστερά «ιμιτατιόν» (μίμησης). Βέβαια εδώ μπαίνει το θέμα πως ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να μιμηθεί αυτή την αριστερή μίμηση του Ανδρέα Παπανδρέου, επαναλαμβάνοντας τις ίδιες μεθόδους και τα ίδια κόλπα με σκοπό την κατάκτηση της εξουσίας: έντονη κι αντιρεαλιστική, «επαναστατική» ρητορική με υψηλές κορώνες, παροχολογία, δημαγωγία, αποδοχή όλων των αιτημάτων όλων των κοινωνικών ομάδων ακόμη κι αν είναι αλληλοσυγκρουόμενα, κ.τ.λ.. Η μέθοδος αυτή συνοδεύτηκε βέβαια και από το επιτυχημένο, αποδοτικό φλερτ του ΣΥΡΙΖΑ με το παλαιό, βαθύ, παπανδρεϊκό, κατά το μάλλον ή ήττον (διε)φθαρμένο ΠΑΣΟΚ, το οποίο απο...

  του Γιώργου Αντωνίου Η ΔΗΜΑΡ ήταν μια θετική πολιτική πρωτοβουλία εξυγίανσης και εξορθολογισμού της ελληνικής αριστεράς που γεννήθηκε στα ασφυκτικά πλαίσια του λαϊκίζοντος ΣΥΡΙΖΑ από τη μετριοπαθή, προσγειωμένη, ανανεωτική πτέρυγά του με επικεφαλής τα στελέχη Κουβέλη, Λυκούδη, Μαργαρίτη και πολλούς άλλους. Η προσπάθεια ξεκίνησε καλά, είχε ρεύμα, κέρδισε την επιδοκιμασία πολλών αριστερών και μη αριστερών, δημοκρατών πολιτών και αποτυπώθηκε εκλογικά με επιτυχία στις βουλευτικές του 2012. Τελικά όμως κατέληξε σε αποτυχία και κάθετη πτώση. Μεσολάβησαν καθοριστικές επιλογές της ΔΗΜΑΡ, η συμμετοχή της στην κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και κατόπιν, με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ, η απόσυρση από την κυβερνητική συμμαχία. Τι έφταιξε άραγε γι’ αυτήν την οριστική αποτυχία; E ίδαμε αρκετές φορές στη μεταπολίτευση και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όταν κάποιο κόμμα κάνει αλλεπάλληλες στροφές τη μία προς τα αριστερά και την άλλη προς τα δεξιά, τελικά να αποδυναμώνεται αποφασιστικά...

  του Γιώργου Αντωνίου Νέες θυελλώδεις διεργασίες φαίνονται να διαγράφονται στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. Ο Γιώργος Παπανδρέου επανεμφανίστηκε, μαζί με αρκετούς θορυβώδεις υποστηρικτές του, στο Ζάππειο και δήλωσε έντονα πολιτικά παρών. Το ΠΑΣΟΚ δείχνει να ταλανίζεται από την εσωτερική σύγκρουση βενιζελικών, οι οποίοι ποντάρουν στην πραγματιστική, ρεαλιστική πολιτική κυβερνητικής συνεργασίας με τη ΝΔ για την έξοδο από την κρίση, και παπανδρεϊκών, με νεφελώδεις ιδέες, μέσα από τις οποίες διαφαίνεται η διάθεση απομάκρυνσης από την κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ και η αχνή διάθεση να συμβάλλουν στη δημιουργία μιας κυβέρνησης «προοδευτικού και σοσιαλιστικού» προσανατολισμού, που δεν μπορεί βέβαια, προοπτικά, εάν την πιστεύουν, παρά να έχει σαν βασικό άξονα τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού αποτελεί τη βασική δύναμη του «σοσιαλιστικού» στρατοπέδου. Ας γυρίσουμε στο άμεσο πολιτικό παρελθόν, το οποίο θέτει διάφορα ζητήματα κι ερωτήματα για την τωρινή πορεία του πρώην πρωθυπουργού. Ο Γ.Παπανδρέου ήτα...