μη μαδας τη μαργαριτα

Από το blog Πανεπιστημιακή συμπαράταξη , φίλων πανεπιστημιακών από τη Θεσσαλονίκη  Ευχόμαστε το 2011 η Πατρίδα μας να επιβιώσει σαν ένα προηγμένο Κράτος εντός της Ευρωζώνης, για να διασφαλίσει μακροπρόθεσμα στους πολίτες της  ασφάλεια ,  ευημερία  και  προοπτική , σ’ έναν κόσμο μεταβαλλόμενο εξ αιτίας της δυναμικής εισόδου νέων ισχυρών κρατών -και των αναδυομένων οικονομιών τους- στο παγκόσμιο γίγνεσθαι .  . Ο κόσμος σήμερα αλλάζει ραγδαία. Η Κίνα έχει τόσους χρήστες διαδικτύου όσος και ο πληθυσμός ολόκληρης της Ε.Ε. Η ανάπτυξη στην ήπειρό μας έχει φτάσει στα όριά της, ενώ σε άλλα μέρη της γης, που μέχρι πρότινος δεν βρίσκονταν καν στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη, μόλις άρχισε. Οι φυσικοί και οικονομικοί πόροι του πλανήτη, όμως, δεν επαρκούν για να στηρίξουν το δικό μας υψηλό γενικό βιοτικό επίπεδο, εάν πρέπει κι άλλοι λαοί, όπως της Κίνας και της Ινδίας, να αναπτυχθούν στοιχειωδώς. Αυτή είναι και η πραγματική αιτία που, στο εξής, τίποτα δεν...

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: Να συμμετέχουμε στην πανευρωπαϊκή ημέρα κινητοποίησης των ευρωπαϊκών συνδικάτων, να υπερασπιστούμε το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Η συνολική κρίση - οικονομική, κοινωνική και πολιτική - στην οποία έχουν καταδικάσει την Ε.Ε οι ασκούμενες από τις σημερινές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μονοδιάστατες πολιτικές δεν μπορούν να μένουν χωρίς απάντηση. Παντού στην Ευρώπη, η ανεργία διογκώνεται, το περιβάλλον υποβαθμίζεται, τα δημόσια αγαθά απαξιώνονται. Πρόκειται για συστηματική αποδόμηση του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, ενώ την ίδια στιγμή σε πολλές χώρες - μέλη επανεμφανίζεται η ξενοφοβική άκρα δεξιά. Το αίτημα για την προώθηση μιας δημοκρατικής πολιτικής ενοποίησης και η υπεράσπιση και διεύρυνση του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου είναι απολύτως αναγκαία. Η απάντηση στις ασκούμενες πολίτες μπορεί να προέλθει μόνο μέσα από τη συλλογική δράση, τόσο σε εθνική όσο και σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ καλεί τους πολίτες να συμμετέχουν μαζικά στις πα...

Αν εβαζα μπουγαδα.......... θα αφαιρουσα την οξινη βροχη απο τον Παρθενωνα και τη Σφιγγα   θα αδειαζα το Βουρκο απο τη Μεσογειο και θα την εκανα παλι γαλαζια, θα εβαζα λιγο λουλακι στον ουρανο του Ρηνου...... ΑΛΛΕΝ ΓΚΙΝΣΜΠΕΡΓΚ   ... Προχωρημένος και ακόμα ζεστός ο Σεπτέμβρης. Καθώς το ΧΤ ρολάρει στους σκονισμένους δρόμους της πόλης, οι φορτηγατζήδες παίζουν κρυφτό με τους μπάτσους, και εκείνος αναθυμάται το πρώιμο θέρος και τα γραπτά  στιβαρών αριστερών μελλοντολόγων. Θυμάται τις προγνώσεις για έναν πυρετικό και κατακόκκινο Σεπτέμβρη. Η κρίση βαθιά όσο δεν παίρνει, η Πατησίων σκοτεινή, το κράτος καθυστερεί τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Οι τράπεζες ανοίγουν μόνο για δυο ώρες για να μην πάρει ο κόσμος τα λεφτά του, ο πατέρας μετράει κάτι κέρματα και στοκάρει γάλα, β’ ποιότητας. Τα παιδιά έχουν καταλάβει τα σχολεία γιατί λείπουν 20.000 δάσκαλοι και τα στοιβάζουν οι βάρβαροι διευθυντές ανά 35 μέσα στην τάξη. Κάνει και ζέστη. Επαγγελματικές ομάδες κάθε κατα...

H οικονομική εξυγίανση δημόσιων επιχειρήσεων και ο περιορισμός της σπατάλης στις δημόσιες δαπάνες είναι κάποιες από τις επιβολές του μνημονίου. Καλοδεχούμενες ασφαλώς, αρκεί να μετουσιώνονται σε νομοθετικά μέτρα που θα απαγορεύουν τις καταχρήσεις εις βάρος της δημόσιας περιουσίας, χωρίς όμως να περιορίζουν το ούτως ή άλλως αναιμικό κοινωνικό κράτος. Ωστόσο το αυτονόητο δεν είναι συνήθως δεδομένο για αυτήν την κυβέρνηση. Στην αγωνία της να εκπληρώσει τις απαιτήσεις της τρόικας και να επιδείξει υπερβάλλοντα ζήλο προκαλεί κοινωνικές καταστροφές ακόμα και εκεί που θα μπορούσε όχι μόνο να τις αποφύγει, αλλά να βγει επιθετικά και εκσυγχρονιστικά. Σήμερα θέλω να θίξω δυο τέτοιες περιπτώσεις, του ΟΣΕ και της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης στα σχολεία. Μεταφορές και εκπαίδευση δυο τομείς που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην πολυπόθητη ανάπτυξη. Η περίπτωση του ΟΣΕ : Ο σιδηρόδρομος στην Ελλάδα αφέθηκε να εκφυλιστεί και να απαξιωθεί και τώρα σχεδόν καταργείται. Το πιο φιλικό προς το ...

Τώρα με την οικονομική κρίση ήρθε ξανά στην επικαιρότητα το free camping . Τυπικά απαγορευμένο με νόμο του 76, ήκμασε τις δεκαετίες 70 και 80 και συνεχίζεται ακόμα αλλά είναι σαφώς εκτός μόδας. Και φυσικά δεν είναι ή έλλειψη χρημάτων μόνο που το κάνει ακόμα ελκυστικό. Η ελεύθερη κατασκήνωση σε δάση, ποτάμια, και παραλίες είναι μια απελευθερωτική διαδικασία που σε φέρνει μέσα στη φύση και πολύ κοντά στους ανθρώπους. Σου δίνει μια αίσθηση ελευθερίας, αποτελεί μια ασυνέχεια της αστικής ζωής.   Φυσικά τα περί ρύπανσης, καταστροφών κλπ είναι υπεκφυγές, οι ελεύθεροι κατασκηνωτές σήμερα πια είναι οικολόγοι, εναλλακτικοί, φυσιολάτρες που φροντίζουν το μέρος που θα κατασκηνώσουν. Λάτρεψα   το ελεύθερο κάμπινγκ από το 72 έως τα τέλη της δεκαετίας του 90, όταν η οικολογία ήταν λέξη μόνο στα πολύ ψαγμένα λεξικά. Και τότε υπήρχαν βρώμικοι τύποι, κάτι λεχρίτες που το παίζανε φρικιά, σκέτες παραφωνίες μέσα στο περιβάλλον. Οι περισσότεροι όμως, κυρίως νέοι, χωρίς καμιά ιδιαίτερη σπουδή ...

Δοσίλογοι, γερμανοτσολιάδες, κατακτητές, αποικιοκράτες, Τσολάκογλου, κουίσλινγκς, ξερονήσια, Ιουλιανό πραξικόπημα, γύψος, ποινικοποίηση απεργιών, είναι μόνο μερικές από τις εκφράσεις με τις οποίες η παλιά Αριστερά προσπαθεί να δείξει την αντίθεσή της στα πρόσφατα κυβερνητικά μέτρα. Όλες αποπνέουν παλιά καλή Ελλάδα, όπως εξάλλου το ιδρωμένο look αυτών που τις εκφέρουν. Αυτών που αναζητούν σωσίβια στο βαθύ Πασόκ, αυτών που δεν δίνουν δεκάρα για τις τοπικές κοινωνίες και τα ανοικτά τους προβλήματα και θέλουν να μετατρέψουν τις δημοτικές εκλογές σε δημοψήφισμα κατά της ξενόδουλης  κυβέρνησης. Αυτών που ανακάλυψαν στις ευεργετημένες συντεχνίες των φορτηγατζήδων, των λιμενεργατών, των τελωνειακών και των ελεγκτών, τις επαναστατικές δυνάμεις που θα ανατρέψουν την κυβέρνηση και θα εγκαθιδρύσουν την εξουσία των σοβιέτ. Μα με τους 800 ιδιοκτήτες φορτηγών, παιδιά, δεν θα κάνετε τίποτα. Δεξιοί και πασόκοι είναι όλοι, άλλοι δουλεύουν ως προλετάριοι στα φορτηγά τους, άλλοι λειώνουν επάνω...

Η καταστροφική «ιδεολογία της μεταπολίτευσης» It is not only the economy, stupid... Πέτρος Παπασαραντόπουλος, Κυρ. Ελευθεροτυπία, 04/07/2010 Η παρούσα κρίση στην Ελλάδα έχει δυο εμφανείς διαστάσεις που έχουν συζητηθεί ιδιαίτερα και συνεχίζουν να βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής: την πολιτική και την οικονομική. Αντίθετα, ελάχιστα έχει συζητηθεί και αναλυθεί μια άλλη πτυχή της κρίσης, εξίσου σημαντική. Πρόκειται για την ιδεολογική κρίση που διατρέχει από άκρη σε άκρη την ελληνική κοινωνία. Η ιδεολογία επιτελεί μια καθοριστική λειτουργία στο πλαίσιο ενός κοινωνικού σχηματισμού. Είναι η συγκολλητική ουσία που ενοποιεί όλους τους κοινωνικούς αρμούς, το «τσιμέντο» του κοινωνικού σχηματισμού. Είναι η αφήγηση μιας κοινωνίας για τον ίδιο τον εαυτό της, το σύνολο των αξιών της, που είναι ταυτόχρονα και κοινωνικές και ατομικές αξίες. Οπως το διατύπωσε πολύ χαρακτηριστικά ο Αντόνιο Γκράμσι, η ιδεολογία είναι ένας κοινωνικός μηχανισμός στον οποίο μπορεί να δοθεί ...

Μια μικρή πρόοδος έχει επιτευχθεί στην τριτοκοσμική, από άποψη θρησκευτικών ζητημάτων, χώρα μας. Τουλάχιστον οι ετερόδοξοι, αλλά όχι οι άθεοι ή άθρησκοι, μπορούν να μη παρακολουθούν το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία. Κάτι είναι και αυτό. Κατά τα  άλλα κάθε πρωί σε κάθε σχολείο της χώρας γίνεται η λεγόμενη προσευχή, που μόνο στοιχεία προσευχής δεν έχει. Συζητήσεις, φασαρία, γέλια, παιδιά που τρέχουν να προλάβουν, και ένας μαθητής ή μια μαθήτρια που απαγγέλλει το «Πάτερ ημών» ή κάτι ανάλογο, στα γρήγορα και με λάθη. Μπορείς να μην κάνεις το σταυρό σου, αλλά οφείλεις να παρευρίσκεσαι και να σέβεσαι τη προσευχή των ορθόδοξων χριστιανών. Στις τάξεις, όμως, πάνω από τον πίνακα, μια εικόνα του Ιησού ή της Παναγίας, παρακολουθεί τα τεκταινόμενα, χωρίς κανείς να δίνει σημασία. Στην ουσία τα σύμβολα περνούν απαρατήρητα, δεν ενοχλούν και δεν ενοχλούνται από κανένα. Σίγουρα όμως δεν έχουν καμιά θέση εκεί όπως και σε κάθε δημόσιο κτήριο.  Ο ελληνοορθόδοξος όμως προσανατολισμό...

Η αυτοαξιολόγηση στα σχολεία βρήκε φανατικούς εχθρούς μεταξύ των εκπαιδευτικών, γιατί θα έφερνε, εκτός από το σύστημα και τους εργαζόμενους προ των ευθυνών τους. Η αυτοαξιολόγηση των νοσοκομείων όμως; Ο γνωστός παρωχημένος εργατισμός έχει λύσει για πάντα το πρόβλημα. Φταίει μόνο το σύστημα, η εξουσία, ο καπιταλισμός. Οι μόνοι που δεν φταίνε είναι οι εργαζόμενοι που δουλεύουν για ένα μεροκάματο γλίσχρο και είναι συντηρητικό και δεξιό να τους ζητάμε μια στοιχειώδη έστω επάρκεια. Όμως σε ένα άθλιο, ανορθολογικό ξεπερασμένο σύστημα είτε παιδείας, είτε υγείας, όλοι έχουν την ευθύνη που τους αναλογεί. Το πρόβλημα δεν είναι να καταλογίσουμε μόνο την ευθύνη. Είναι να αλλάξουμε τα πράγματα. Και αυτό θα γίνει μόνο αν θελήσουμε να δούμε την πραγματικότητα. Ας παρακολουθήσουμε την περιπέτεια μιας γιατρού που χρειάστηκε τη συνδρομή των συναδέλφων της στο νοσοκομείο στο οποίο εργάζεται. ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ   από την Αυγή Ένα ηλίθιο ατύχημα με εξανάγκασε να δω μερικά πράγματα α...

Από τον ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ και την Ελευθεροτυπία Οι αγώνες του Μουντιάλ φανερώνουν όλη την αμφισημία του ποδοσφαίρου: σύμβολο της υπέρβασης των συνόρων και της ειρηνικής συνάντησης των λαών, το πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο είναι ταυτόχρονα και όχημα επιβεβαίωσης της εθνικής ταυτότητας. Οι κορυφαίοι ποδοσφαιριστές έχουν οπαδούς στις πέντε ηπείρους, ενώ οι περισσότερες ποδοσφαιρικές ομάδες έχουν πολυεθνική σύνθεση. Ταυτόχρονα όμως τα ποδοσφαιρικά γήπεδα είναι χώροι στους οποίους μπορεί να εκφράζεται με τρόπο «πολιτικά ορθό» το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας και η θεμιτή ανάγκη της εγκάρδιας ταύτισης με τους ομοεθνείς μας. Μια ποδοσφαιρική επιτυχία μπορεί να τονώσει το ηθικό ενός έθνους που δοκιμάζεται από την κρίση, ενώ ορισμένες αναμετρήσεις εθνικών ομάδων γίνονται «η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα». Στην ομορφιά του ποδοσφαίρου αναφέρεται το ακόλουθο κείμενο του ιταλού φιλοσόφου Σέρτζιο Τζιβόνε, καθηγητή Αισθητικής Θεωρίας στο πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. Το κείμε...

Τ ου Γιώργου Ρούση (καθηγητής του Πάντειου) Από την Ελευθεροτυπία Ο χουλιγκανισμός γενικότερα, αλλά και οι βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα σε αντιπάλους οπαδούς, ή η λογική της βίας για τη βία -και όχι βεβαίως η λογική βία στη βία της εξουσίας, ή του κεφαλαίου, - που είναι ένα ορθολογικό πολιτικό πρόσταγμα- αποτελούν εκδηλώσεις ήδη αποσαθρωμένων προσωπικοτήτων, όπως άλλωστε και η αντιθετική στάση της άκριτης κοινωνικής ενσωμάτωσης των νέων. Μέσα λοιπόν από τη συμμετοχή στο ποδοσφαιρικό κυρίως θέαμα και τους μηχανισμούς ταύτισης που αυτό προκαλεί παίζεται το μεγάλο ψυχόδραμα μιας ταυτότητας δημευμένης, σαστισμένης, διαλυμένης στη σφαίρα της εργασίας και της καθημερινής ζωής.(2) Αυτή είναι η βάση, πάνω στην οποία γίνεται κατορθωτό από τη μια να αναπτύσσεται μια γιγαντιαία επιχείρηση αποχαύνωσης, από μέρους της κυρίαρχης εξουσίας, μια προσπάθεια χειραγώγησης, που μπορεί να παραλληλιστεί με το θέαμα που προσφερόταν στις αρένες της Αρχαίας Ρώμης . Κατ' αναλογία του ρωμα...

Αξίζει να πεθάνει ένας δήμαρχος για το Δήμο του; Αξίζει να πεθάνει ένας άνθρωπος γιατί καταργείται ο Δήμος του και συγχωνεύεται με ένα γειτονικό του δήμο; Αξίζει να υποβάλει άνθρωπος το σώμα του στην πιο σκληρή δοκιμασία γιατί το κράτος δεν έχει δώσει στους δήμους τα χρήματα που δικαιούνται; Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει αγαπημένα πρόσωπα, οικογένεια, φίλους κάτι που να τον κρατήσουν στη ζωή; Αξίζει ένας Δήμος, ένας νόμος, μια παραλία, κάποιο πάρκο, τη ζωή ενός ανθρώπου; Αξίζει το όποιο έργο ενός ανθρώπου όσο η ζωή του; ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΗ Σ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ   ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ Κύριο Φ. ΠΕΤΣΑΛΝΙΚΟ Ο Δήμαρχος Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης συμπληρώνει ήδη 48 μέρες απεργίας πείνας . Η υγεία του βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο και τις αμέσως προσεχείς μέρες ίσως κινδυνεύσει και η ίδια η ζωή του. Ο Χρήστος Κορτζίδης με τον τρόπο αυτό δεν υπερασπίζεται μόνο το αίτημα για την αυτονομία του Δήμου του Ελληνικού, το οποίο είναι και αίτημα της μεγάλ...