μη μαδας τη μαργαριτα

του Διονύση Νοταράκη Έγινε αρκετός λόγος για το t-shirt της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, ξέρετε αυτό με την γυναίκα που ανάβει τσιγάρο από το μπουκάλι της μολότοφ και που το διακοσμεί το ανάλογο αλφάδι.  Βλέποντας την ντυμένη έτσι θυμήθηκα την τεράστια Μέριλ Στρίπ στο “Ο διάβολος φορούσε Πράντα” η οποία με λίγες προτάσεις αποδομεί τις ενδυματολογικές επιλογές της νεαρής βοηθού της λέγοντας της πως ο κύκλος του ρούχου που διάλεξε ως άνετο και αντισυμβατικό είχε ξεκινήσει πριν από μερικά χρόνια μέσα στο γραφείο της από την ίδια και πως το χρώμα του είχε χρησιμοποιηθεί από καμιά δεκαριά σχεδιαστές μόδας πριν το ρούχο καταλήξει στο καλάθι των προσφορών. Της είπε ακόμα πως αυτό το συγκεκριμένο μπλε σουέτερ έγινε η αφορμή για να κινηθεί μια αγορά εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων δημιουργώντας παράλληλα θέσεις εργασίας.  Σε ο,τι αφορά το μπλουζάκι της βουλευτού μπορούμε να κάνουμε μερικές ανάλογες παρατηρήσεις. Πάει περίπου μια δεκαετία από τότε που το πανκ λουκ και το μιλιτ...

Διονύσης Νοταράκης από τη Μεταρρύθμιση «Μπήκαμε στην κυβέρνηση για να μείνουμε και να δουλέψουμε, για να συνδιαμορφώσουμε την πολιτική της. Μπήκαμε για τα δύσκολα και με πλήρη επίγνωση των κινδύνων που περνάει η χώρα.»  Αυτή η δήλωση του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜ.ΑΡ.) Φώτη Κουβέλη, πέρυσι τον Ιούλιο, χωρούσε δύο βασικές ερμηνείες, ανάλογα με τις προσδοκίες που είχαν από το εν λόγω κόμμα οι φίλοι, οι ψηφοφόροι, τα μέλη και τα στελέχη του. Οι παραπάνω, μπορούσαν να χωριστούν σε δύο βασικές κατηγορίες. Η πρώτη είναι αυτή που επιθυμούσε το ρόλο του κόμματος συμμετοχικό, αλλά αποτρεπτικό. Η δεύτερη είναι αυτή που επιθυμούσε το ρόλο του συμμετοχικό, αλλά προωθητικό. Πίσω από αυτές τις δύο κατηγορίες, κρύβονται και δύο διαφορετικές λογικές για το πώς πρέπει να πλεύσει ένα αριστερό κόμμα στις εξ ορισμού δύσκολες συνθήκες κυβερνητικής πλοήγησης και μάλιστα, στα αχαρτογράφητα ύδατα της οικονομικής κρίσης. Τα ρήγματα μεταξύ αυτών των ομάδων δεν άργησαν να φανο...