μη μαδας τη μαργαριτα

του Λεωνίδα Καστανά Κράτα Φρανσουά. Σύντροφε, υπερασπιστή των χρεωμένων, κάνε το θαύμα σου. «Ο σοσιαλισμός σε μια μόνο χώρα» είναι προ των πυλών της Γαλλίας, η δημοκρατική αλλαγή και η ανάπτυξη της Ευρώπης έρχονται. Η Γερμανίδα σκύλα υποχωρεί.  Ο ηρωικός Γαλλικός λαός, που πάντοτε στάθηκε στο πλευρό μας, ψηφίζει Ολάντ, ψηφίζει και για την Ελλάδα. Ο Ολάντ δήλωσε ξεκάθαρα: - Αναθεώρηση του συμφώνου δημοσιονομικής πειθαρχίας, - η ΕΚΤ θα δανείζει απευθείας τα κράτη με χαμηλό επιτόκιο, - τέρμα στο διεθνή παρασιτικό χρηματοπιστωτικό κόσμο και - ανοίγματα προς την Κίνα, γιατί ο Τσάβες και ο Κάστρο είναι άρρωστοι. Πάλι καλά που δεν θυμήθηκε τη «σύνταξη στα 60» και τις «6 εβδομάδες διακοπές» του άλλου Φρανσουά, του Μιτεράν. Το γαλλικό κλειδί λοιπόν είναι το κλειδί που θα ξεσφίξει τα μπουλόνια της ελληνικής οικονομίας, ώστε να αρχίσει να τρέχει στο δρόμο της χαλαρής ανάπτυξης, μέχρι να τις φύγουν οι ρόδες. Και νάσου τα ευρωομόλογα, και να το κόψιμο χρήματος και να οι...

του Γιώργου Μπιλλίνη , πηγή:www.capital.gr Στην Ιρλανδία ο κατώτατος μισθός είναι 1462 ευρώ. Στην Ελλάδα 751 . Η τρόϊκα, η ίδια τρόϊκα που εποπτεύει και τις δύο χώρες, δεν συμπεριέλαβε στην ατζέντα των προτεινομένων μέτρων προς τους Ιρλανδούς πρόταση για μείωση του κατώτατου μισθού. Στην Ελλάδα όμως επιμένει φορτικά να προσαρμοστεί η κατώτατη αμοιβή 22% χαμηλότερα, στα 586 ευρώ. Δεν σας προξενεί εντύπωση η διαφορετική αντιμετώπιση; Γιατί το κάνει; Επειδή μας μισεί; Επειδή στοχοποίησε τους Έλληνες εργαζομένους και προσπαθεί να τους εξοντώσει; Ας προσπαθήσουμε να αξιολογήσουμε τα δεδομένα και τις διαφορές μεταξύ των δύο χωρών. Δυστυχώς για το κατεστημένο, αριστερό, σοσιαλίζον  και λαϊκοδεξιό, τα δεδομένα και οι αριθμοί φίλοι μου λένε πάντα την αλήθεια. Η οικονομία της Ιρλανδίας δεν έχει προβλήματα διαρθρωτικά, ούτε ανταγωνιστικότητας. Άλλωστε την έχουν επιλέξει για να επενδύσουν εκεί όλοι οι μεγάλοι Αμερικανικοί κολοσσοί της πληροφορικής. Τη χρησιμοποιούν ως βάση εισόδου ...

Η Μαρία Καραφέρη είναι δικηγόρος και υποψήφια της ΔΗΜΑΡ στη Β' Πειραιώς. Η αλήθεια είναι ότι όταν μου τέθηκε το ερώτημα αυτό, συνειδητοποίησα ότι η απάντηση δεν ήταν αυτονόητη. Γιατί η ερώτηση δεν είναι γιατί να ψηφίσει κανείς Δημοκρατική Αριστερά, όπου θα μπορούσε κανείς να παραθέσει ένα σωρό πολιτικά επιχειρήματα, να παραπέμψει στην πολιτική πρόταση του κόμματος και να έχει απαντήσει με πληρότητα και σαφήνεια. Η ερώτηση είναι γιατί εγώ στηρίζω Δημοκρατική Αριστερά. Από το σύνολο των πολιτικών επιχειρημάτων που θα μπορούσε να προκρίνει κανείς, ποια είναι αυτά που με κινητοποιούν. Και πέρα από αυτά. Ποιοι είναι οι άλλοι λόγοι που στηρίζω σε σημείο έκθεσης κυριολεκτικά! Η παντοκρατορία των αγορών έναντι των πολιτικών, η αποδόμηση των θεσμών και η απαξίωση του πολιτικού προσωπικού, όπως απολίτικα και αντανακλαστικά σχεδόν εκφράστηκαν με την στροφή στα άκρα και τις μούτζες στη βουλή, δημιούργησαν την ανάγκη της έκφρασης και της συμμετοχής. Και αυτό μόν...

του Μάνου Ματσαγγάνη από την  «Athens Voice»  Πόσοι αναγνώστες της  Athens Voice  παρακολουθούν την προεκλογική εκστρατεία με κομμένη την ανάσα; Φαντάζομαι ελάχιστοι. Ακόμη και εγώ (που σε αυτές τις εκλογές υποδύομαι τον υποψήφιο βουλευτή) ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να δείξω πολύ ενδιαφέρον για τις μανούβρες του Α ή του Β κόμματος, ή για τις δηλώσεις του Χ ή του Υ πολιτικού. Δεν αμφιβάλλω ότι οι εκλογές της 6 ης  Μαΐου θα είναι κρίσιμες και το αποτέλεσμά τους καθοριστικό. Αυτό όμως που κυρίως με απασχολεί είναι τι θα γίνει στις 7 Μαΐου. Θα μπορέσει να μπει η χώρα μας σε μια νέα φάση, επούλωσης των πληγών της κρίσης, εξυγίανσης της πολιτικής και ανόρθωσης της οικονομίας; Ή θα ανοίξει μια παρατεταμένη περίοδος ακόμη μεγαλύτερης πολιτικής αστάθειας, οικονομικής αβεβαιότητας και κοινωνικής αναταραχής; Οι δημοσκοπήσεις είναι αντιφατικές μεταξύ τους (και, ίσως, αμφιλεγόμενης αξιοπιστίας). Συμπίπτουν όμως όλες στο ότι κανένα κόμμα δεν πρόκειται να εξασφαλίσει – ο...

  Ευχαριστώ το φίλο Μιχάλη Κυριακίδη για τη δημοσίευση στη Μεταρρύθμιση .  του Λεωνίδα Καστανά  Η επαναδιαπραγμάτευση είναι το νόστιμο κόκαλο που θα παίξει γερά στο προεκλογικό παιχνίδι. Όλοι μιλούν γι’ αυτήν. Πως και με ποια όπλα, θα ξανακαθίσουν την Τρόικα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και είτε με παρακάλια, είτε με προτάσεις, είτε με τσαμπουκά, θα την πείσουν να χαλαρώσει τα μέτρα και να επιμηκύνει το χρόνο αποπληρωμής.  Είναι μια πολύ ελκυστική ιδέα, η οποία παραπέμπει στα γνωστά προτερήματα της φυλής, στις ιδιότητες του καταφερτζή και του δικολάβου. Αυτό που αποφεύγουν να πουν είναι ότι για να επανέλθουν οι δανειστές σε διαπραγματεύσεις με πρόθεση να μειώσουν και όχι να αυξήσουν την πίεση, θα πρέπει να υπάρχει και ένα δικό μας δείγμα γραφής . Να έχουμε κάνει κάτι. Κάτι πραγματικό, πέρα από αγανάκτηση, κλάματα, αυτοκτονίες και ευχές για μια μεταφυσική ανάσταση του έθνους. Το πραγματικό κάτι λέγεται «μεταρρύθμιση», μια λέξη που οι περισσότερ...

Ο Italo Calvino παρουσιάζει με το γνωστό διορατικό, καυστικό και συναρπαστικό του ύφος το πάντα επίκαιρο θέμα της ψηφοθηρίας και της νοθείας στην πιο ακραία τους μορφή, συμπυκνώνοντας σε λίγες σελίδες διαχρονικές αλήθειες. Βράδιαζε. Το «αποσπασμένο τμήμα» εξακολουθούσε να διασχίζει τους θαλάμους: γυναικείους αυτή τη φορά. Για να συλλέξουν τα ψηφοδέλτια, γυρνούσαν από κρεβάτι σε κρεβάτι μ’ εκείνα τα παραβάν που έπρεπε να μετακινούν κάθε φορά. Δεν είχαν τελειωμό… «Τελειώσατε, κυρία; Μπορούμε να έρθουμε να μαζέψουμε;» Η καημενούλα απ’ την άλλη μεριά του παραβάν μπορεί και να ψυχορραγούσε. «Κλείσατε το ψηφοδέλτιο; Ναι;» Έβγαζαν το παραβάν: Το ψηφοδέλτιο ήταν ακόμη εκεί, διπλωμένο, λευκό ή με μία μουτζούρα, με μερικές μπερδεμένες γραμμές… Ο Αμερίγκο επαγρυπνούσε… Από τη στιγμή που είχε νιώσει λιγότερο ξένος απέναντι σ’ εκείνους τους δυστυχισμένους, η αυστηρότητα του πολιτικού του ρόλου τού είχε γίνει επίσης λιγότερο ξένη. Θα ‘λεγε κανείς ότι σ’ εκείνον τον πρώτο θάλαμο ο ...

Ποια είναι η τύχη της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα; Ποιος είναι ο ρόλος της Δημοκρατικής Αριστεράς; Μπορούμε να έχουμε προοδευτική διακυβέρνηση; Δύσκολα ερωτήματα στα οποία προσπαθούν να δώσουν απάντηση, έγκυροι αναλυτές, όπως ο Γιάννης Μεϊμάρογλου και ο Ριχάρδος Σωμερίτης, στην ιστοσελίδα Μεταρρύθμιση Tι (μπορούμε) να κάνουμε! Γιάννης Μεϊμάρογλου, 17/04/2012 Είναι ίσως η πρώτη φορά, μεταπολιτευτικά, που η ευχή "καλή ανάσταση" παρέπεμπε τόσο έντονα τη σκέψη μας στην ανάσταση της Ελλάδας, στη δική μας ανάσταση! Είναι δυνατόν οι επόμενες εκλογές να σημάνουν αυτή την ανάσταση; Με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, τόσο από τις δημοσκοπήσεις (πρόθεση - κριτήριο ψήφου κ.λπ.), όσο και από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο. Μια κοινωνία διαλυμένη οικονομικά και ηθικά, βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση σχετικά με το πώς φτάσαμε ως εδώ, τι έφταιξε ακριβώς και - το πιο σπουδαίο - πώς θα ξεφύγουμε απ’ αυτήν την κατάσταση. Στην κάλπη της 6ης Μαΐου, το ...