Σκηνές από ένα Ε.Σ.Υ, που κάνουμε ότι δε βλέπουμε…
της Άννας Ελευθεριάδη από την AV ΣΚΗΝΗ 1η: Μεγάλο Σάββατο βράδυ, επείγοντα, Νοσοκομείο Ρεθύμνου. Ο γνωστός σε όλους Ελληναράς μού λέει: «Αργούμε, γιατρέ, εγώ σε πληρώνω εσένα…» Με απλήρωτες ακόμα τις εφημερίες από τα Χριστούγεννα, που πάλι λείπαμε από το σπίτι μας και τα παιδιά μας, δεν τον λες και καλοπληρωτή… ΣΚΗΝΗ 2η: Σήμερα πρωί-πρωί, μαμά με το πιτσιρίκι αγκαλιά με κυνηγάει στους διαδρόμους. Γιατρέ, η αναμονή να δεις το παιδί είναι μήνες. Και το παιδί είναι αλλεργικό και τα βράδια πνίγεται. Πάλι στο φιλότιμο με ρίχνει… ΣΚΗΝΗ 3η: Ζητάω από το ΕΚΑΒ να διακομίσω επειγόντως άρρωστο σε τριτοβάθμιο Νοσοκομείο και μου λέει επί 7 (ναι επτά, το επαναλαμβάνω κι ολογράφως για αποφυγή παρεξηγήσεων) ώρες ότι έχει μόνο δύο ασθενοφόρα όλα κι όλα για όλο το νομό και δεν προφταίνει… ΣΚΗΝΗ 4η: Κουρουμπλής και Ξανθός επισκέπτονται το ίδιο Νοσοκομείο, Δευτέρα του Πάσχα. Κανείς μας δεν πήρε χαμπάρι. Απολύτως ελεγχόμενο ακροατήριο. Ούτε αντιπαράθεση, ούτε επαφή με...