Αναρτήσεις

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ

Εικόνα
  Εκεί που ζούμε         από την Athens Voice   Εκεί που ζούμε δεν υπήρξαμε  ποτέ ουδέτεροι, έστω κι αν όλα γύρω μας ορθώνονταν απειλητικά και ζοφερά. Ποτέ δεν κοιτάξαμε απλώς τη δουλειά μας ή τη καριέρα μας. Να βρούμε στα γρήγορα ένα ταίρι, να κάνουμε παιδιά, να στήσουμε ένα σπίτι, να πάμε παρακάτω. Σε κείνο κει το παρακάτω που δεν έχει τίποτα από παρακάτω αλλά είναι μια ολόισια γραμμή καρδιογράφου.    Είχαμε άποψη για ότι συνέβαινε και την διεκδικούσαμε. Δεν την ανεβάζαμε ως σχόλιο στο facebook , δεν τη στέλναμε ως φωτογραφία σε κοινούς αποδέκτες. Την βασανίζαμε. Σε συνεδριάσεις βαριάς νικοτινίασης, σε ταβέρνες με ρετσίνα κι αντάρτικα, σε κάτι δώματα στη Βουλγαροκτόνου ψηλά στα σκαλάκια, που κάθε πάτημα σήκωνε σύννεφο η βρωμερή μοκέτα, σε ατέλειωτες τσάρκες, πάνω κάτω, στην Πατησίων. Σε μια τέτοια συνεδρίαση ή σε κάποιο πηγαδάκι έξω από την ΑΣΟΕΕ, δεν θυμάμαι, συνάντησα στη πρώιμη νεότητα τον Σωτήρη Γκορίτσα και δεν έχασα. Είναι εκείνες οι φιλίες που μένουν αναλλοίωτες στο χρόνο, γι

ΚΙΜΩΝ ΧΑΤΖΗΜΠΙΡΟΣ: Εμπειρίες Πολυτεχνείου

Εικόνα
  από τα ΝΕΑ Τακτοποιώντας παλιά πράγματα στο επί 35 χρόνια γραφείο μου, στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου, ανακάλυψα ένα χειρόγραφο με μαύρα γράμματα: « WARNING : Από την ερχόμενη θα ληφθούν πιο αυστηρά μέτρα (αλυσίδες, λουκέτα κ.α. )». Υπογραφή: Συντονιστική Επιτροπή Κατάληψης Πολιτικών Μηχανικών και επιθετικό σήμα . Μαζί, μια κομμένη χοντρή αλυσίδα και ένα μεγάλο λουκέτο. Πρέπει να ήταν το 2008. Φτάνοντας ένα πρωί, βρήκα την πόρτα του κτηρίου Υδραυλικής κλειστή, με αλυσίδα και λουκέτο. Ερημιά, ούτε συνάδελφοι, ούτε φοιτητές. Τηλεφώνησα στην Πρόεδρο της Σχολής και ζήτησα την άδεια να ανοίξω το κτήριο. Βρήκα ένα τεχνικό, που με σιδηροπρίονο έκοψε την αλυσίδα. Ζήτησε να τον καλύψω για να μην φαίνεται από μακριά, φοβούμενος επίθεση αν τον δουν καταληψίες. Φύλαξα την αλυσίδα και το λουκέτο, μάλιστα αργότερα μια φοιτήτρια μου ζήτησε να τα επιστρέψω, αλλά ποτέ δεν ήρθαν να τα πάρουν. Συχνά, καταλήψεις απέκλειαν ολόκληρη την Πολυτεχνειούπολη. Μερικοί καθηγητές καταφέρναμε να μπούμε, σκαρφαλώ

Παναγής Παναγιωτόπουλος: Εκείνος που προσεύχεται, εκείνος που σχεδιάζει και εκείνος που χτίζει

Εικόνα
  Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Βήμα 4/3/2020 με αφορμή την 48η επέτειο της 3ης Σπετεμβρίου . Το 1974 αποτελεί έτος-τομή στην ελληνική ιστορία. Και θα ήταν απορίας άξιο γιατί ουδείς προετοιμάζεται για τα πεντηκοστά γενέθλια αυτής της καινοφανούς δημοκρατικής πορείας ευημερίας και ειρήνης αν δεν είχαν προηγηθεί οι αριστερές ιαχές περί «χούντας που δεν τελείωσε το 1973» και η δεξιά κατεδαφιστική κριτική στην μαζική κοινωνική άνοδο που συντελέστηκε από τότε έως και το 2010. Σε κάθε περίπτωση, το 1974 συμπυκνώνει μια δραστική αλλαγή παραδείγματος στην δόμηση της πολιτικής μηχανικής της χώρας και προεικονίζει τον μεγάλο κοινωνικό μετασχηματισμό που ακολούθησε. Ήτοι, την έλευση μιας μαζικής, δημοκρατικής μεσαίας τάξης που θα οργανώσει τη ζωή της πάνω στα ατομικιστικά-ευδαιμονιστικά μοντέλα του δυτικού κόσμου, αφήνοντας για πάντα πίσω της, την ενοριακή στοίχιση, την κοινοτιστική χρηστοήθεια και την κουλτούρα της συλλογικής θυσίας. Αν επικεντρωθούμε στο επίπεδο των πολιτικών συναισθημάτων και σκ

Plamen Tonchev: 2 κείμενα για την επίσκεψη Πελόζι στην Ταϊβάν

Εικόνα
  Κρίσιμα Ερωτήματα Μετά την Επίσκεψη Πελόζι στην Ταϊβάν   Πλάμεν Τόντσεφ*  Ερευνητής, Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ) Από τα ΝΕΑ 6 Αυγούστου 2022  Η πολυσυζητημένη επίσκεψη της Νάνσι Πελόζι στην Ταϊβάν προκάλεσε παγκόσμια ανησυχία για ανάφλεξη στην Ανατολική Ασία, όπως και πλήθος ερωτημάτων για την σκοπιμότητα αυτής της αμφιλεγόμενης απόφασης της προέδρου της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων. Η Κίνα, ως ανεμένετο, αντέδρασε με στρατιωτικές ασκήσεις και αεροναυτικό αποκλεισμό της Ταϊβάν, αλλά αποφεύχθηκε το επαπειλούμενο “ατύχημα” ως έναυσμα μιας σινο-αμερικανικής σύρραξης. Η συζήτηση στρέφεται τώρα στην επόμενη μέρα της αυτόνομης νήσου, όπως και σε ευρύτερες εξελίξεις στο διεθνές στερέωμα. Τίθενται εκ των πραγμάτων τέσσερα κρίσιμα ερωτήματα:  1. Μετά την προφανή ακύρωση του δόγματος “μία χώρα, δύο συστήματα” στο Χονγκ Κονγκ και την καθυπόταξη του μέχρι πρότινος φιλελεύθερου θύλακα στο Πεκίνο, φαίνεται πως η ειρηνική επανένωση της Ταϊβάν με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κί

Κίμων Χατζημπίρος : Πυρηνικά, για ποιο λόγο;

Εικόνα
  Ex scientia 27 Πυρηνικά, για ποιο λόγο; Κίμων Χατζημπίρος από Βooks' Journal Η άνοδος των ενεργειακών τιμών επαναφέρει στο προσκήνιο την πυρηνική ενέργεια. Ζήτημα που προκαλεί κοινωνική πόλωση, ενώ αποκαλύπτει ορέξεις για προμήθειες και εξοπλισμούς. Η χρήση πυρηνικής ενέργειας σχάσης, ακόμα και για ειρηνική παραγωγή, συνιστά τεχνολογία επικίνδυνη από την φύση της. Η προστασία από την ραδιενέργεια απαιτεί αποκλεισμό μεγάλων ατυχημάτων, εγγυημένη διαχείριση ραδιενεργών αποβλήτων και ασφαλή αποσυναρμολόγηση των εργοστασίων στο τέλος της ζωής τους. Για κανένα από τα ζητήματα αυτά δεν έχει βρεθεί ικανοποιητική λύση μέχρι σήμερα. Αντίθετα, παρά την βελτίωση των συστημάτων προστασίας μετά το Τσερνόμπιλ, είναι γεγονός ότι στην ανεπτυγμένη και οργανωμένη Ιαπωνία συνέβη ένα «αδιανόητο» και, παρ’ ολίγον, πολύ καταστροφικό ατύχημα. Σήμερα, η συμμετοχή πυρηνικής ενέργειας σχάσης σε ανθρώπινες παραγωγικές διαδικασίες είναι μικρή. Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα πυρηνικά εργοστάσια παράγου

ΚΙΜΩΝ ΧΑΤΖΗΜΠΙΡΟΣ: Καύσωνες ή ανεμογεννήτριες

Εικόνα
  Καύσωνες ή ανεμογεννήτριες; από τα ΝΕΑ Σκληρό το δίλημμα. Τί είναι χειρότερο, να αντιμετωπίζουμε καύσωνες,   πυρκαγιές και πλημμύρες ή να βλέπουμε γύρω μας άσχημες ανεμογεννήτριες; Αν συνυπολογίσουμε ότι οι ανεμογεννήτριες διώχνουν τουρίστες, κάνουν θόρυβο, σκοτώνουν πουλιά, προκαλούν διαβρώσεις και κατολισθήσεις, μάλλον   προτιμότεροι οι καύσωνες. Εξ άλλου, ανακύπτουν πρόσθετα αντιστασιακά ερωτήματα. Πώς ξέρουμε αν υπάρχει ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή; Πώς ξέρουμε αν οι καύσωνες    επιδεινώνονται από αυτήν; Πώς ξέρουμε αν οι ανεμογεννήτριες μετριάζουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου; Και γιατί πρέπει η μικρή πτωχή Ελλάς να σώσει τον κόσμο, μειώνοντας τις εκπομπές ανθρακούχων αερίων; Για λόγους αρχής, απορρίπτουμε όλες τις διαπιστώσεις που συμβαδίζουν με συμφέροντα εταιρειών. Π.χ. ότι η αιολική ενέργεια είναι δωρεάν, άφθονη και ευρέως διαθέσιμη. Ότι οι ανεμογεννήτριες είναι η πιο προηγμένη τεχνολογία ανανεώσιμης ενέργειας. Ότι δεν συνιστούν οχλούσες δραστηριότητες αλλά εργαλείο

Γιώργος Θυφρονίτης: Συνθηματολογία κόντρα στις μεταρρυθμίσεις

Εικόνα
  Συχνά στη χώρα μας, η αντιπαράθεση εκπίπτει σε στείρα συνθηματολογία που στοχεύει το θυμικό και όχι τη λογική των πολιτών Δημοσιεύτηκε στην Athens Voice Στόχος μου δεν είναι να γράψω ένα ακόμη άρθρο κριτικής ή υπεράσπισης του ν/σ της κ. Κεραμέως για την Ανώτατη Παιδεία. Πολλοί συνάδελφοι αρθρογράφησαν αναδεικνύοντας τα αδύνατα σημεία του ν/σ, που όντως είναι πολλά, με κυριότερο ότι «δεν κάνει καμιά σοβαρή τομή και δεν συνιστά μεταρρύθμιση» (Β. Κιντή). Πράγματι, το προτεινόμενο μοντέλο διοίκησης χάνει το στόχο του, που θεωρητικά είναι η δημιουργία ενός θεσμικού αντίβαρου στην εκτελεστική εξουσία του Πρύτανη/Πρυτανικού Συμβουλίου. Είναι άκρως προβληματικό ότι το ίδιο πρόσωπο θα προεδρεύει δύο διοικητικών οργάνων, εκ των οποίων το ένα, Συμβούλιο Διοίκησης, έχει εποπτικές και ελεγκτικές αρμοδιότητες, ενώ το δεύτερο, Πρύτανης, εκτελεστικές αρμοδιότητες. Είναι προφανές ότι ο Πρόεδρος του Συμβουλίου δεν θα ελέγχει τον Πρύτανη, δηλαδή τον εαυτό του. Επίσης, «μ ε τον νέο νόμο, εντείνεται η πο