μη μαδας τη μαργαριτα

του Γιάννη Καρακάση Μερικοί άνθρωποι στην κυβέρνηση και στελέχη μερικών κομμάτων ονειρεύονται την έξοδο από το Ευρώ ίσως και από την ΕΕ. Θεωρούν ότι η νομισματική πολιτική μπορεί να υποκαταστήσει τις μεταρρυθμίσεις και οι συνεχείς υποτιμήσεις του εθνικού νομίσματος να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Η βασική ιδέα είναι ότι αυτή η μετάβαση δεν θα έχει σοβαρές συνέπειες στην αρχή ενώ θα έχει σημαντικότατες θετικές συνέπειες στην συνέχεια. Έχουν άραγε δίκιο; Τίποτε δεν αποκλείεται. - Ίσως οι πολίτες της χώρας να δεχθούν αδιαμαρτύρητα την δέσμευση των καταθέσεών τους για κάμποσους μήνες και στην συνέχεια την εξάχνωσή τους από τον καλπάζοντα πληθωρισμό. - Ίσως να αναμένουν υπομονετικά στις ουρές στις τράπεζες για αναλήψεις μέχρι 20 ευρώ (ή μάλλον το ισοδύναμό τους στο νέο νόμισμα), στα σούπερ μάρκετ, στα βενζινάδικα, στα φαρμακεία. Κάτι σαν τους Λονδρέζους την εποχή των βομβαρδισμών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. - Ίσως να μην υπάρξουν φαινόμενα μαύρης αγοράς ...

του Γιάννη Καρακάση από τη Μεταρρύθμιση Βλέπω τελευταία φίλους που, ενώ διαφωνούν απόλυτα με τις μορφές του λαϊκιστικού λόγου που διατυπώνονται στην ελληνική πολιτική, δηλώνουν έτοιμοι να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Το σκεπτικό τους είναι ότι πρέπει επιτέλους να δοκιμαστεί και να αποτύχει πανηγυρικά η λαϊκιστική ανοησία ώστε να καταλάβουμε ως λαός ότι οφείλουμε να σοβαρευτούμε, να καταλάβουμε ότι οι λύσεις έχουν κόστος, να αποδεχτούμε ότι χρειάζονται μεταρρυθμίσεις για να αυξηθούν η αξιοπιστία της πολιτικής, η αποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Έτσι και αλλιώς την εναλλακτική πολιτική λύση της νυν διακυβέρνησης δεν την λες και μεταρρυθμιστική ή εκσυγχρονιστική. Με λίγα λόγια πρέπει να δοκιμάσουμε μια καταστροφή, να φτάσουμε στον πάτο προκειμένου η μόνη εναλλακτική λύση να είναι η άνοδος, η ανάπτυξη, η βελτίωση. Ένας καλός φίλος το έθεσε ως εξής: «όπως οι Γερμανοί κατάλαβαν το 1945 ότι ο αρχικά εύηχος λαϊκισμός του Χίτλερ άφησε την χώρα τους σ...

Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στα πανεπιστήμια μας δίνει ελπίδες ότι αυτά θα αποτελέσουν εστίες αντίστασης του ορθολογισμού στην επερχόμενη ολική καταστροφή (Leo) του Γιάννη Καρακάση από το protagon Ο Κώστας Γαβρόγλου (ΚΓ) σε  άρθρο  του στη ΑΥΓΗ αναρωτιέται πώς η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στο εκλογικό σώμα δεν αντικατοπτρίζεται στους συσχετισμούς εντός των Πανεπιστημίων. Θα επιχειρήσω μια σύντομη απάντηση. Ο ΚΓ δεν είναι τυχαίος. Έχει παίξει σημαντικό ρόλο ως μέλος της ηγεσίας του πάλαι ποτέ ΕΔΠ (του συνδικαλιστικού οργάνου των βοηθών, επιμελητών και επιστημονικών συνεργατών πριν το 1982). Σε δικά του κείμενα σε μεγάλο βαθμό βασίστηκαν διατάξεις του πρώτου Νόμου-Πλαίσιο που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1982. Η μάχη που κέρδισε το τότε ΕΔΠ (το ένδοξο παρελθόν κατά ΚΓ) ναι μεν έφερε την κατάργηση του αρχαϊκού και, ως εκ τούτου, αναχρονιστικού θεσμού της καθηγητικής έδρας, αλλά συνοδεύτηκε από τη συλλήβδην «καθηγητοποίηση» όλου σχεδόν του τότε βοηθητικού προσωπικού, με ειδικ...

του Γιάννη Καρακάση από το protagon Δεν μου αρέσουν οι ισοπεδωτικοί αφορισμοί για το πανεπιστήμιο της «βίας και της ανομίας» ή για τον τραμπουκισμό της Αριστεράς γενικώς. Και δεν μου αρέσουν γιατί γενικεύουν άρρωστα φαινόμενα αναγορεύοντάς τα σε κανόνα. Ωστόσο, τα περιστατικά βίας που μένουν ατιμώρητα (και από πολλούς ασχολίαστα) δεν μπορούν να κάνουν κανέναν υπερήφανο για την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Δεν γνωρίζω τι ήταν οι νεαροί που ξυλοκόπησαν τον Νίκο Μαραντζίδη. Ίσως ήταν μπράβοι νυκτερινών κέντρων, ή τραμπούκοι παρακρατικοί που ήθελαν να δυσφημίσουν την Αριστερά και το δημόσιο πανεπιστήμιο, αλλά η πιο οικονομική εξήγηση είναι ότι επρόκειτο για φανατικούς φοιτητές που επέλεξαν να πλαισιώσουν τις σημαίες κάποιου αριστερού σχήματος. Ο δημόσιος λόγος του Νίκου Μαραντζίδη και το επιστημονικό του έργο στο πεδίο της Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας τους ενόχλησε. Και ίσως τους ενόχλησε περισσότερο γιατί, λόγω θητείας στην ανανεωτική Αριστερά, ο Ν.Μ. χρησιμοποιεί επιχειρήματα...

του Γιάννη Καρακάση από το protagon Θα ήθελα να σας απασχολήσω με μια ενδιαφέρουσα και άκρως ενδεικτική περίπτωση από τον χώρο των ΑΕΙ. Το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης είναι ένα από τα καλύτερα στην Ελλάδα με βάση τους δείκτες απόδοσης του διδακτικού και ερευνητικού του προσωπικού καταλαμβάνοντας σταθερά θέσεις μέσα στην πρώτη 10άδα ανάμεσα στα 400 (εκτός Ιατρικών) Πανεπιστημιακά τμήματα της χώρας. Αν και σε σύγκριση με άλλα ομοειδή τμήματα άλλων πανεπιστημίων, οι διδάσκοντες στο τμήμα Βιολογίας του ΠΚ είναι οι μισοί σε αριθμό, όχι μόνο εκπαιδεύουν ίσο αριθμό φοιτητών αλλά βρίσκουν χρόνο να δημοσιεύουν περισσότερες εργασίες ανά διδάσκοντα και με μεγαλύτερη επιρροή στη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Αυτό το «παράδοξο» για τα ελληνικά δεδομένα επίτευγμα δεν είναι τυχαίο. Βασίστηκε στην υιοθέτηση αρχών από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του ΠΚ, στην προσήλωση στον στόχο της αριστείας, με στελέχωση που έγινε με γνώμονα την αξιοκρατία, με αποφυγή των πάσης φύσεως ευνοιοκρα...

Και πάνω που μιλάγαμε για τη λατρεία της ανομίας στέλνει ο φίλος μας ο Γιάννης την ανταπόκριση από την Κρήτη.  Το γλέντι δε σταματά ποτέ. Ακολουθεί μια σχετική παρέμβαση του Αχιλλέα Γραβάνη στο fb . του Γιάννη Καρακάση Tο 2011 φοιτητές του Τμ. Φυσικής έκαναν μια εβδομάδα κατάληψη εντός της εξεταστικής του Σεπτεμβρίου και στη συνέχεια αξίωσαν από την συνέλευση του Τμήματος να τους δώσει μια επιπλέον εβδομάδα για να δοθούν οι εξετάσεις που χάθηκαν. Όταν οι καθηγητές αρνήθηκαν να το κάνουν (είναι άλλωστε παράνομο) κρατήθηκαν όμηροι επί 14 ώρες από μερικούς φοιτητές τους και άλλους πρόθυμους αγωνιστές που δεν τους είχαν ποτέ ξαναδεί. Τηλεφώνησαν την Αστυνομία ή οποία δεν θέλησε να παρέμβει και με τα πολλά αφέθηκαν ελεύθεροι τις πρώτες πρωινές ώρες. Επειδή το Τμήμα πιστεύει στην νομιμότητα και επειδή όταν κάποιος ασκεί βία εναντίον σου δεν είναι λογικό να κάνεις πως δεν το είδες (εκτός αν σου αρέσει και θέλεις να το ξαναζήσεις!) προχώρησαν σε καταγγελία όσων πρωτοσ...

Σημαντικό άρθρο του φίλου μας βιολόγου-ερευνητή Γιάννη Καρακάση σχετικά με την επιστημονική έρευνα και τα ερευνητικά κέντρα. του Γιάννη Καρακάση * Δεν ξέρω αν το κράτος (και ειδικά το ελληνικό) έχει τη δυνατότητα να σχεδιάσει μια στοχευμένη ή εφαρμοσμένη έρευνα με προκαθορισμένο σκοπό και συγκεκριμένα χρονικά περιθώρια, ακόμη και αν είχε απεριόριστες πιστώσεις στη διάθεσή του. Δηλαδή μεγάλες ερευνητικές πρωτοβουλίες όπως εκείνες που οδήγησαν στην κατασκευή της ατομικής βόμβας ή τα διαστημικά προγράμματα κλπ συγκεντρώνοντας τους καταλληλότερους (για το θέμα) επιστήμονες της Γης, θέλουν και ένα ορισμένο επίπεδο οργάνωσης που απέχει πολύ από αυτό που έχει κατακτήσει ο κρατικός μας μηχανισμός. Και όμως η οργάνωση των ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων έχει την δομή ελέγχου «από τα πάνω» με Πρόεδρο του ΔΣ ή Διευθυντή που τοποθετείται ως Διοικητής και με αποστολή ακριβώς την διοίκηση των ερευνητών και των δραστηριοτήτων τους. Μια τέτοια δομή είναι ασφαλώς απαραίτητη αν πρόκ...

του Γιάννη Καρακάση ( Ανανεωτική) Τον τελευταίο καιρό ακούγονται από όλες τις πολιτικές πτέρυγες και όχι μόνο από έξαλλους αγανακτισμένους αλλά και από μάλλον νηφάλιους σχολιαστές ή πολιτικούς οι παρακάτω διαπιστώσεις: α) Το μνημόνιο και η συνταγή της τρόικας ήταν λάθος γιατί η κρίση δεν ήταν μόνο ελληνική β) Το μνημόνιο δεν θα σώσει ούτε την Ελλάδα ούτε την Ευρωζώνη γ) Το μνημόνιο (και η κυβέρνηση Παπαδήμου) στηρίζονται από ακροδεξιούς δ) Το μνημόνιο και οι απαιτήσεις για δέσμευση του Α. Σαμαρά συνιστούν βάναυση προσβολή της εθνικής κυριαρχίας και της ευρωπαϊκής παράδοσης σεβασμού των κρατών-μελών της Ευρώπης ε) Το μνημόνιο εκπορεύεται από μια ανίσχυρη πολιτικά άνευρη, συντηρητική ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία Το γεγονός ότι πολλά από τα παραπάνω ισχύουν (ίσως θα μπορούσε να τα περιγράψει κανείς ακόμη πιο δραματικά) οδηγούν πολλούς σε συμπεράσματα που κατά τη γνώμη μου δεν απορρέουν αναγκαστικά από τα παραπάνω 5 σημεία. Όπως ότι η κριτική αντιπαράθεση με το αντιμνημονιακό μ...