Η κυβέρνηση Παπαδήμου δαπανά ανώφελα το πολιτικό της κεφάλαιο, του Λεωνίδα Καστανά
του Λεωνίδα Καστανά Οι τελευταίες ημέρες του 2011 στη δημοκρατία της αμηχανίας. Η οργή μας ξεφούσκωσε, επαναφορτίζεται και αναμένει. Στέκουμε στην ουρά, πληρώνουμε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ μονολογώντας. Προσπερνάμε τις φτωχές βιτρίνες, αναπολώντας περασμένα μεγαλεία. Συνωστισμός στα καπνισμένα καφενεία. Στις δημοσκοπήσεις δηλώνουμε απαισιόδοξοι. Χτες ο Τάκης βγήκε στην ανεργία. Εμείς πότε; Αναζητάμε ελπίδα, στις οθόνες των pc και των Τ V , στα χείλη των πολιτικών, στις διεθνείς εξελίξεις. Εμπιστευτήκαμε μαζικά τον Παπαδήμο, χωρίς να τον ακούσουμε, χωρίς να τον γνωρίζουμε. Απογοητευτήκαμε από τη σύνθεση της κυβέρνησής του, αλλά συνεχίσαμε να ελπίζουμε, αποκλειστικά σ’ αυτόν. T α προσωπικά μας radar σαρώνουν την έρημο του πολιτικού διαστήματος, αλλά δεν καταγράφουν επιστροφή σήματος. Φαίνεται σαν να έχει αδειάσει ο χώρος από ιδέες. Υποστηρίξαμε την ανοχή στην κυβέρνηση Παπαδήμου, αλλά οι εξελίξεις δεν φαίνεται να μας δικαιώνουν. Και βέβαια η λύση μας...