μη μαδας τη μαργαριτα

....και οι 4 ήσαν υπέροχοι από το blog  Μ ετά την κρίση Τη διάλυση του κόμματος ΠΑΣΟΚ  είναι να τη φοβάσαι πολύ.  Είναι σαν βόμβα διασποράς: τα κοινωνικά θραύσματά του πάνε παντού, καταλαμβάνουν όλο τον χώρο.   Στην όψιμη μεταπολίτευση, λίγο πρίν το Έτος των Θαυμάτων 2008 που τ' άλλαξε όλα, πολλοί υπέκυψαν στον πειρασμό και εξιδανίκευσαν το ΠΑΣΟΚ: Αρκεί να θυμηθούμε τη ΝΔ του Κώστα Καραμανλή του Νεότερου με την πολιτική παροχών της. Ή τον τόνο των Μέσων Ενημέρωσης, είτε της “δημοκρατικής παράταξης” είτε του “φιλελεύθερου χώρου”, που είχαν ξεχάσει τι έγραφαν στην εποχή των δικών Κοσκωτά και έσταζαν πάλι μέλι για τον Ανδρέα.  Ο πειρασμός της εξιδανίκευσης post mortem είναι μεγαλύτερος: εκείνο το μέρος της κοινωνίας, που τόσο ευτύχησε εκείνα τα χρόνια, 1980 - 2008, και γι' αυτό τόσο πολύ τα αγάπησε και τα νοσταλγεί, ανθίσταται. Και πως να αντισταθεί καλύτερα; Εξιδανικεύοντας τον διαχρονικά  καλύτερο εκφραστή του. Κατά βάθος, εκείνα τ...

Δεν είναι μόνο τα ζάρια των ιδεοληψιών. Είναι και των ιδιοτελειών. Μπροστά στο όραμα της εξουσίας, το κοινό συμφέρον και η ορθή λογική συνθλίβονται. Είναι πολλοί αυτοί που νιώθουν στενάχωρα επειδή η Ελλάδα δεν χρεοκώπησε. Είναι αυτοί που συνήθως έχουν λόγο "αντισυστημικό", δεξιό ή αριστερό και καταθέσεις ασφαλείς στο εξωτερικό. (leo) Τριαντάφυλλος Δραβαλιάρης από την ΗΜΕΡΗΣΙΑ Φθάνοντας στο τέλος(;) μιας σκληρής δοκιμασίας για τη χώρα έχουμε επιτύχει ήδη μια σημαντική νίκη-υποθήκη για το μέλλον. Τη συνειδητοποίηση από μεγάλο μέρος των πολιτών των αιτιών της κακοδαιμονίας του τόπου. Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, τον υπερδανεισμό που δημιούργησε την απάτη της αέναης ανάπτυξης και τον «πρωταθλητισμό» κοινωνικής πολιτικής από κυβερνήσεις με αναβολικά δάνειου πλούτου που ανίχνευσε το τεστ της κρίσης. Σε ένα σημαντικό τους μέρος οι Ελληνες πολίτες συνομολογούσαν, έστω και σιωπηρά, ακόμα και καθυβρίζοντας τις αιτίες της κρίσης από την αρχή κιόλας της ...

του Γιώργου Παγουλάτου* από την Καθημερινή  Ο άνθρωπος περπατά ανυποψίαστος στον δρόμο όταν ξαφνικά τον πλησιάζουν τρεις αγριεμένοι τύποι. «Πες μας ρε φίλε», του λένε, «είσαι μαζί μας ή με τους άλλους;». «Μαζί σας, μαζί σας», απαντά σαστισμένος ο ανθρωπάκος. «Εχασες φιλαράκο, εμείς είμαστε οι άλλοι». Σε καμία άλλη περίοδο στην πρόσφατη ελληνική ιστορία οι πολίτες δεν βρέθηκαν αντιμέτωποι με τόσο εκβιαστικού χαρακτήρα πολιτικά διλήμματα. Ποτέ ίσως άλλοτε δεν υποχρεώθηκαν να επιλέξουν ανάμεσα σε τόσο ανεπιθύμητες πολιτικές εναλλακτικές. Ποτέ επίσης άλλοτε τόσες πολιτικές δυνάμεις και διαμορφωτές της κοινής γνώμης δεν διαγκωνίζονταν τόσο έντονα ποιος θα εκστομίσει τις πιο εξωφρενικές υπερβολές, με τόσο πολλούς ανθρώπους στην κοινωνία έτοιμους να τους πάρουν στα σοβαρά και να παθιαστούν με τις έξαλλες παλαβομάρες τους. «Οι δυνάμεις κατοχής κατέλαβαν το Ραδιομέγαρο. Ο,τι μεταδίδεται από εδώ και πέρα είναι προπαγάνδα της τρόικας, μην τους πιστεύετε», διακήρυξε ο αρχη...

του Στάθη Κουρνιώτη Ένα μακροβούτι στην πραγματικότητα Η ανεργία έχει ανέλθει στο 27% που μεταφράζεται σε 1,32 εκατομμύρια ανέργους. Τα χειρότερα νούμερα που έχουν καταγραφεί στην ελληνική οικονομία από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 αλλά τότε η ανεργία δεν καταγράφονταν αξιόπιστα και όσοι περίσσευαν στην αγορά εργασίας ξενιτεύονταν. Η μετανάστευση ελλήνων στην Γερμανία αυξήθηκε κατά 40% σε σχέση με το 2011. Ο αριθμός των απασχολούμενων είναι περίπου 3,6 εκατ. άνθρωποι σε ένα σύνολο πληθυσμού που εκτιμάται σε περίπου 10,5 εκατομμύρια. Αντίστοιχες αναλογίες παρατηρούνται μόνο σε χώρες της υποσαχάριας Αφρικής αλλά και σε ευρωπαϊκές χώρες την εποχή της μεγάλης κρίσης του μεσοπολέμου. Η ανεργία είναι σχεδόν 40% για ηλικίες έως 35 ετών. Μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων μένει εκτός αγοράς εργασίας. Από όσους τυπικά εργάζονται, ένα σημαντικό ποσοστό είτε εργάζεται σε αδήλωτη θέση (εκτιμάται ότι η εισφοροδιαφυγή ξεπέρασε το 40% το 2012) είτε παραμένει απλήρωτο λόγω προβλημάτων ρευστό...

από το blog " μετά την κρίση" Για να ολοκληρωθεί η αναδρομή σε αναλύσεις που είχαν ήδη δημοσιευθεί πριν 2 χρόνια, και στο φως των σημερινών γεγονότων αποδεικνύονται πολύ ενδιαφέρουσες ή προβληματίζουν, αναδημοσιεύουμε και το άρθρο του Nouriel Roubini  "Is Capitalism doomed"  που είχε δημοσιευθεί στην ιστοσελίδαProject Syndicate (15 Αυγούστου 2011) .  Η Ελληνική μετάφραση είχε δημοσιευθεί στην ιστοσελίδαEURO2day:  Ρουμπινί: Είναι ο καπιταλισμός καταδικασμένος; Η μαζική αστάθεια και η απότομη διόρθωση στις τιμές των μετοχών που πλήττουν αυτήν τη στιγμή τις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές υποδηλώνουν ότι οι πιο προηγμένες οικονομίες του πλανήτη βρίσκονται στα πρόθυρα μιας δεύτερης ύφεσης (double-dip). Μια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση η οποία προκλήθηκε από το υπέρμετρο ιδιωτικό χρέος και τη μόχλευση, που με τη σειρά τους οδήγησαν σε μαζικό υπερδανεισμό του δημόσιου τομέα, σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί η Μεγάλη Ύφεσ...

Φωτο Τάκης Παπαθεοδωρόπουλος από το blog "μετά την κρίση" 1. Το 2012 ήταν χρονιά στην οποία ο πολιτικός λόγος περίσσεψε: Έτος προεκλογικό με διπλές εκλογές (Μάιος και Ιούνιος) και έτος μετεκλογικό, μέσα σε συνθήκες σκληρής δοκιμασίας για όλες τις πολιτικές δυνάμεις, προπάντων όμως για τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας. Ωστόσο, παρά την περίσσεια πολιτικού λόγου, μερικές αλήθειες για την κρίση, χρήσιμες για την αναζήτηση εξόδου, αποσιωπήθηκαν ή ψιθυρίστηκαν με μισόλογα. Όλα τα κόμματα, τόσο αυτά που σήμερα κυβερνούν, όσο και αυτά που αντιπολιτεύονται, υποσχέθηκαν λύσεις, όμως κανένα δεν παραδέχθηκε με ειλικρίνεια, ότι επί πολλές δεκαετίες, στην Ελλάδα φτιαχνόταν ένα αποτυχημένο κράτος και ταυτόχρονα μια αποτυχημένη κοινωνία και οικονομία. Δεν θέλησαν να ομολογήσουν ότι ευνοημένες και "υπερκινητικές" μειοψηφίες πολιτών μετέτρεπαν τα Δημόσια αγαθά σε ιδιωτικά με ποικίλους τρόπους, νομιμοφανείς ή όχι, από την φοροδιαφυγή μέχρι την κομματική πελατειακή εξυπη...