μη μαδας τη μαργαριτα

του Λευτέρη Κουσούλη athensvoice.gr, 02/04/2015 Μετά από κάθε μεταβολή, εκλογική για παράδειγμα, ακολουθεί πάντα μια κάποια απογοήτευση. Έτσι, με μεγάλη συμπάθεια διαβάζω ότι ο κ. Μηλιός δηλώνει ήδη απογοητευμένος από τις επιλογές της κυβέρνησης, την οποία θα ήθελε πιο ριζοσπαστική. Ο ΣΥΡΙΖΑ ενισχυμένος πολιτικά μέσα στην κρίση, από το 4,5% στο 36,5%, διαμόρφωσε συνθήκες τροπαιοφόρας πολιτικής δύναμης. Μέσα σε αυτή την πολιτική πορεία του μικρού εκλογικού θαύματος, έκρυβε ταυτόχρονα το συντηρητικό πολιτικό του πρόσωπο. Μέρα με τη μέρα, πιστεύω –θα το αντιληφθεί και ο κ. Μηλιός σιγά-σιγά– το συντηρητικό του περιεχόμενο θα έρχεται στο φως. Για δύο λόγους ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι βαθιά συντηρητική δύναμη. Ο πρώτος είναι ότι μέσα στο κύμα της κρίσης λειτούργησε ως ανάχωμα συνειδητοποίησης. Σχηματοποίησε τα κοινωνικά και πολιτικά δεδομένα που διαμορφώθηκαν με μια ισοπεδωτική προπαγανδιστική προσέγγιση, αποδίδοντας ως γνήσια εξουσιαστική ομάδα σημασία στο αριθμητικό αποτέλεσμα,...

του Λευτέρη Κουσούλη από Α thensvoice.gr,  Στις εποχές της ευμάρειας οι άνθρωποι συνηθίζουν να «διαγράφουν» από τη μνήμη τους τις εποχές της κρίσης. Οι κίνδυνοι απωθούνται στη συνείδηση και η λήθη αναλαμβάνει τον κατευναστικό και παραμυθητικό ρόλο της. Στις εποχές της ευμάρειας βρίσκει την επαλήθευσή της η θεωρία της γραμμικής εξέλιξης. Αφού όλα πάνε καλά και ο άμεσος ορίζοντας της πορείας είναι αίσιος, η αυθόρμητη γνώση που προκύπτει είναι ότι όλα θα πηγαίνουν για πάντα καλά. Συνεπώς, η ανησυχία περιττεύει, η διερεύνηση του παρόντος και το τι αυτό κυοφορεί παρέλκει, η ανησυχία για την πιθανή διατάραξη της πορείας είναι μια περιττή δοκιμασία. Η κρίση, κάθε κρίση είναι μια αιφνίδια διακοπή της βεβαιότητας της γραμμικής εξέλιξης. Και εκεί που η πλεύση στις συνθήκες νηνεμίας ήταν απολαυστική, να που προκύπτει ο κίνδυνος του τέλους. Και τότε, στο μέτωπο της ατομικής ή συλλογικής πορείας, προκύπτει η ανάγκη της διάσωσης. Μας χρειάζονται διασώστες! Στο κοινωνικό και ...

«Εμείς θα επιλέξουμε πότε θα δώσουμε τα ονόματα, τις διευθύνσεις και τα τηλέφωνα της διαπλοκής» ανέφερε στον ΣΚΑΪ ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης, στον απόηχο των καταγγελιών του Γιάννη Δραγασάκη ότι επιχειρηματίες και εκδότες νομοθετούν από το παρασκήνιο, (από τη Μεταρρύθμιση). Δηλαδή μάγκες μου ή δεν έχετε στοιχεία και λέτε και καμιά για να περνάει η ώρα, ή έχετε αλλά δεν τολμάτε να τα βγάλετε στη φόρα. Γιατί όταν βγάζεις όπλο πρέπει να ξέρεις ότι μπορεί και να το χρησιμοποιήσεις.  του Λευτέρη Κουσούλη  athensvoice.gr, 10/10/2014 1794 Δεύτερο έτος της Γαλλικής Επανάστασης.   Πρώτες μέρες του μήνα Θερμιδόρ (Ιούνιος). Ο ίλιγγος της τρομοκρατίας διαπερνά το Παρίσι. Ο Ροβεσπιέρος ψυχή της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, μαζί με τους αφοσιωμένους στο πρόσωπό του Σεν Ζυστ και Κουτόν, κραδαίνει λίστες περί υπόπτων. Για την επαναστατική τριανδρία, όλοι είναι ύποπτοι. Εχθροί της Επανάστασης. Όλοι τελούν υπό απειλή. Όλοι μετέχουν στη συνωμοσία. Όλοι μπορεί να ο...

του Λευτέρη Κουσούλη Η κοινωνία προσπερνά τον ΣΥΡΙΖΑ. Θέτω αυτή την εκτίμηση στη δοκιμασία του χρόνου, στη δοκιμασία των πραγμάτων και στη δημόσια κριτική. Για να κατανοήσουμε το πώς εξελίσσεται η μεγάλη κίνηση στα πολιτικά μας πράγματα δεν πρέπει να ξεχνάμε τη σημασία των δύο αναμετρήσεων, Μαΐου και Ιουνίου του 2012. Εκεί τότε οι ψηφοφόροι σε δύο διαδοχικές εκλογές εκφράστηκαν και - ιδιαίτερα με την απόφαση του Ιουνίου - έθεσαν τα όρια της μακράς πορείας. Ενώ προέκυπτε η δυνατότητα διακυβέρνησης, αναδεικνυόταν ένας ισχυρός αντιπολιτευτικός πόλος, ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι εκφραστές του, κατανοώντας προφανώς ότι η ενδεχόμενη επιτυχία της τρικομματικής κυβέρνησης τους απομάκρυνε από την εξουσία, επιλέγουν να συμπιέσουν τον χρόνο και να επιταχύνουν τις εξελίξεις. Και πάντως το επιχειρούν. Ηδη από τον Σεπτέμβριο του 2012 ο κ. Τσίπρας διακηρύσσει ότι αυτή η κυβέρνηση θα πέσει στους δρόμους χαρακτηρίζοντας τους τρεις κομματικούς αρχηγούς «μερκελιστές». Τους ταξινομεί, δηλαδή, σε μια λογικ...

Συμφωνώ με το Λευτέρη. Η νέα θεώρηση των πραγμάτων δεν είναι προνόμιο μιας παράταξης ή ενός κόμματος. Είναι υποχρέωση όλων.  του Λευτέρη Κουσούλη από το ΒΗΜΑ Σε κάθε εποχή μετάβασης προκύπτει το αίτημα του νέου. Μεταξύ φλυαρίας και θεμελιωμένης αναζήτησης, το ερώτημα είναι πάντα εδώ: Πώς γεννιέται το νέο; Το νέο είναι πάντα και πρώτα μια κατασκευή του νου και μετά μια κοινωνική δημιουργία. Είναι πρώτα μια αναζήτηση και μετά μια κατάκτηση. Το νέο στην ιστορία ποτέ δε γεννιέται αιφνίδια. Ούτε πέφτει από τους ουρανούς με πολιτικές ψαλμωδίες και ύμνους επίκλησης μιας θείας επαγγελίας. Στο μέτωπο της πραγματικής ζωής χτίζεται το νέο. Το νέο δεν γεννιέται. Το νέο συντελείται. Διαμορφώνεται στο χρόνο, προϋποθέτει την αναμέτρηση με τη διάρκεια, πλάθεται μέσα από τη δοκιμασία και τη σύγκρουση με το παλαιό, σταθεροποιείται μέσα από την προσπάθεια, την επιμονή και τη συστηματική εργασία. Όλα αυτά, με την έννοια ότι οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα, διαμορφώνουν μια νέα κατάστ...