μη μαδας τη μαργαριτα

40 χρόνια μετά, η καραμανλική ΝΔ επιστρέφει στις ρίζες της και συναντά ιδεολογικά τον Σύριζα, που μεταλλάσσεται ιλιγγιωδώς σε ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80. Κάπου ανάμεσα τα βρίσκουν οι δυο τους, γιατί τους ενώνει ένα πράγμα: η συνδιοίκηση του δημόσιου τομέα˙ την οποία ήδη ασκούν χωρίς να τ’ ομολογούν. Ο κόσμος τόχει τούμπανο... του Παναγιώτη Γκλαβίνη Από το Books' Journal H ώρα της Δεξιάς. Εμείς χάσαμε Η Κεντροαριστερά απέτυχε να εμποδίσει την ιδεολογική νίκη των αριστεριστών. Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ επικράτησε και, με δεκανίκια το βαθύ ΠΑΣΟΚ και την άκρα Δεξιά, κατέστρεψε τη χώρα. Οι ευθύνες μας είναι μεγάλες, διότι εμείς τους ξέραμε, ο λαός δεν τους ήξερε. Τους ξέραμε και  ποιοι ήταν  και  τι ακριβώς θα κάνανε αν γίνονταν κυβέρνηση. Κι όμως, αποτύχαμε να προειδοποιήσουμε τον κόσμο γι’ αυτό που ερχόταν· γι’ αυτό που ψήφιζε. Προηγουμένως, δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης της χώρας. Και πολλοί από μας ψηφίσ...

του Νίκου Γκιώνη από τη Μεταρρύθμιση Τόσον καιρό μιλάμε για την (ανα) σύσταση του όλου χώρου του ριζοσπαστικού κέντρου, ελάχιστα όμως σχολιάσαμε – από την σκοπιά του αντιπάλου - την ανάγκη αναδιοργάνωσης της άλλης πολιτικής παράταξης. Η Κ/δεξιά επανήλθε στην εξουσία, στα πλαίσια συμμαχικού σχήματος με αιχμή τον Πρωθυπουργό. Ήταν αναγκασμένη, να εφαρμόσει εκείνα τα οποία προηγουμένως κατήγγειλε, μ’ έναν θορυβώδη και αποκρουστικό λαϊκισμό. Κατά συνέπεια, δεν πήρε τον χρόνο, που της αναλογούσε μεταξύ του τέλους της θλιβερής Καραμανλιάδας και του Μαϊου του 2012, ώστε διερευνώντας τα γενόμενα να μπολιάσει, όσο μπορούσε, τον κόσμο της με τα αιτούμενα, όχι μόνον της Τρόικα, αλλά και μ’ εκείνα, που αποτελούν το ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο αλλαγών της χώρας, εντός μιας Ευρώπης αφενός αλληλέγγυας και αφετέρου αυτοκλυδωνιζόμενης. Στενά κοιταγμένη η υπόθεση Μπαλτάκου, ανέδειξε εκτός των άλλων, και την μικρή προετοιμασία του Α. Σαμαρά, προς την κατεύθυνση ενός συμβατού και επίκαιρου εκσυγχρο...