μη μαδας τη μαργαριτα

Σχόλιο μαργαρίτας: Γίνονται τιτάνιες προσπάθειες σε πολιτικό επίπεδο για να μείνει αυτό το κράτος με όλα τα ντεσού του όσο το δυνατόν αλώβητο. Είτε άμεσα, είτε μέσω της φορολογίας.  Το έχουν καταλάβει και οι ξένοι αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Αν οι μνημονιακοί νόμοι περνούν χωρίς αντίσταση είναι γιατί δεν θίγουν σοβαρά το κράτος και τους υπαλλήλους του.  Κρατισμός και ανάπτυξη είναι το παλιό καλό μοντέλο που προσπαθούν να επαναφέρουν αλλά είναι κομμάτι δυσκολο γιατί απαιτεί ελλείμματα, σε εποχές δύσκολες. Η προσπάθεια απαιτεί ευρύτερη σύμπραξη όλων των κρατικιστικών δυνάμεων από την άκρα αριστερά ώς την άκρα δεξιά. Και επειδή το ψωμί της εξουσίας που ξέρουν όλοι αυτοί βρίσκεται στο κράτος, δεν έχουν κανένα ενδοιασμό να συμπράξουν.  από την Καθημερινή Οποιος θέλει να κάνει επένδυση στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να ξεχνά τον... συνεταίρο: το κράτος. Μετά τα νέα φορολογικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση, αλλά και την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, ό,τι και να κ...

Προφανώς και δεν θέλουμε να περιορίσουμε τη διαφθορά. Γιαυτό και συντηρούμε όσο μπορούμε τις δομές του μετασοβιετικού μας κράτους. Γιαυτό και κρυβόμαστε γύρω από το ιδεολόγημα που λέει ότι κάθε τι που είναι κρατικό είναι αξιόπιστο και κάθε τι ιδιωτικό είναι διεφθαρμένο. Η δυσανεξία της κοινωνίας προς την πραγματική ελευθερία είναι η αλυσίδα μας. Όταν την κόψουμε θα έχουμε ελπίδα. του Ανδρέα Δρυμιώτη * από την Καθημερινή Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Παρά τις εξαγγελίες, παρά τα μεγάλα λόγια, παρά την κρίση, προσωπικά δεν έχω πεισθεί ότι υπάρχει η βούληση να μειωθεί η διαφθορά στο Δημόσιο. Κάθε τόσο διαβάζουμε για επίορκους υπαλλήλους και την εφευρετικότητά τους στη λαμογιά, αλλά πουθενά δεν βλέπουμε προτάσεις για να περιορίσουμε τις δραστηριότητες του Δημοσίου, ώστε να ελαχιστοποιήσουμε το πεδίο της διαφθοράς. Διαβάζουμε για τιμωρίες των επίορκων και την πιθανή απόλυσή τους. Αυτή δεν είναι λύση. Ριζική λύση είναι να ξαναδούμε μία-μία τις δραστηριότητες από μηδενική βάση...

του Λεωνίδα Καστανά Αν αυτοί που ψήφιζαν μνημόνια και επέβαλαν σκληρά οριζόντια μέτρα ακόμα και στους πιο αδύναμους προστάτευαν ταυτόχρονα τους φοροδιαφεύγοντες πάμπλουτους συγγενείς, φίλους, αδελφούς και εαυτούς τότε το φάουλ είναι σκληρό και πρέπει να πληρώσουν. Ακόμα και με κόκκινη κάρτα. Και δεν καταλαβαίνω γιατί ο Γιωργάκης ή ο Μπένι είναι υπεράνω πάσης υποψίας. Καταλαβαίνω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να προκαλέσει τριγμούς στο κυβερνητικό μπλοκ  αλλά αν αυτό στηρίζεται σε τόσο σαθρούς πυλώνες τότε ας κάνει τα κουμάντα του και ας ψάξει τρόπο να επιβιώσει. Γιατί όλες τις ιστορίες που έρχονται αυτές τις μέρες στην επιφάνεια τις διαπερνά ένα κοινό νήμα. Από το Βασιλάκο που εκπαιδεύτηκε στο «σχολείο» του 2004 μέχρι τους «μπάτσους που πουλάνε την ηρωίνη» και από τον Άκη μέχρι το κρυφτό με τη λίστα Λαγκάρντ ένα είναι το νήμα. Κρατισμός. Και ως νήμα αποτελείται από μικρότερα ινίδια που είναι, η κομματοκρατία, ο νεποτισμός, η αδιαφάνεια, η αναξιοκρατία, η διαπλοκή, η διαφθορά...