μη μαδας τη μαργαριτα

Και βέβαια η ΑΘήνα έχει δήμαρχο. Έναν από τους λίγους σοβαρούς δημάρχους που διαθέτει η χώρα. Το Γιώργο Καμίνη. Και αξίζει να στηριχτεί όχι μόνο από τα κόμματα της κεντροαριστεράς, αλλά και από την Αριστερά και από τη Δημοκρατική Δεξιά. Γιατί η Αθήνα χρειάζεται δήμαρχο και όχι κομματικό εγκάθετο.  του Άγγελου Στάγκου από την Καθημερινή Ενώ πληθαίνουν οι φήμες, οι εκτιμήσεις και οι ενδείξεις ότι διάφορα κόμματα, ειδικά εκείνα που διεκδικούν την εξουσία, αλλά και άλλα, ζυμώνονται για να κατεβάσουν δικούς τους (!) υποψηφίους δημάρχους στην Αθήνα στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές, ο σημερινός δήμαρχος ανακοίνωσε ουσιαστικά την υποψηφιότητά του. Εμμεσα, αλλά με σαφήνεια, τονίζοντας ότι «δεν είναι περαστικός από τον δήμο», διατηρώντας το ίδιο χαμηλό προφίλ που τον χαρακτηρίζει σε όλη τη διάρκεια της δημόσιας θητείας του. Η διατήρηση ακριβώς χαμηλού προφίλ θεωρείται μειονέκτημα σε μία κοινωνία που είναι εθισμένη ...

Θόδωρος Ζαρέτος από τη Μεταρρύθμιση 4 Σεπτεμβρίου 2013 Ο Κώστας Ασκούνης παλαιοπασόκος, ασυμβίβαστος αγωνιστής και αυθεντικός (ο μόνος) εκφραστής των λαϊκών συμφερόντων στον ευαίσθητο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δήλωσε ότι είναι αντίθετος με την καθιέρωση της απλής αναλογικής στις δημοτικές εκλογές. Το δήλωσε στην πρωϊνή ζώνη της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ. Χωρίς ντροπή. Χωρίς να σκέφτεται ότι υποτιμά την νοημοσύνη δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων όταν ως επιχείρημά του πρόβαλε τον κίνδυνο να μην μπορούν να λειτουργήσουν οι Δήμοι αν δεν έχουν αμιγή κομματική πλειοψηφία! Ποιος; Οι Δήμοι! Την ίδια στιγμή που στην Ουάσιγκτον μπορέσανε να λειτουργήσουν και να καταλήξουν σε απόφαση σχετικά με το παγκόσμιας σημασίας θέμα της επέμβασης στην Συρία, οι Ασκούνηδες «φοβούνται» ότι το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας ή του Δήμου Ποντοκερασιάς δεν θα μπορέσει να αποφασίσει για να μπούνε τέσσερα παγκάκια στην παιδική χαρά.

Κύριε κύριε κύριε να πω;;; ερωτώ με σηκωμένο το χεράκι περιμένοντας τη σειρά μου. Μιχάλης Γ.Τριανταφυλλίδης Μέσα σε ένα κλίμα διαρκούς και πλήρους συγχύσεως. Μέσα σε ένα περιβάλλον εξαγριωμένων αντιδράσεων, ακόμη και ανθρώπων που δεν θα περίμενες ποτέ να αντιδράσουν με τρόπο βίαιο, το να προσπαθείς να βρεις λόγο νηφάλιο μάλλον με ουτοπία μοιάζει. Μην τρελαινόμαστε τώρα. Εάν δε, αυτόν το λόγο, προσπαθείς να τον ψαρέψεις στα σοσιαλμίντια, τότε έχεις γελαστεί οικτρά. Οι πάντες ζητούν πρόταση για το τι κάνουμε, πως το κάνουμε, πότε, ποιοι κλπ. Το να προσδιορίσεις τι ζητάς να κάνουμε είναι το δύσκολο. Γιατί κανείς δεν προσπαθεί να απεμπλέξει τον εαυτό του από τη μιζέρια, την αθλιότητα του παρελθόντος, κυρίως όμως από τα απολύτως τετριμμένα γνωστά τερτίπια που μάθαμε και δεν λέμε να ξεχάσουμε. Κατ’ αρχάς όταν λέμε φορέας, όλοι στο μυαλό τους φέρνουν, αυτήν την άθλια δομή του κόμματος νέου τύπου, που έχει πεθάνει και ήδη ταφεί. Αφού φυσικά δηλητηρίασε και όλο τ...

Ηλίας Ευθυμιόπουλος από τη Μεταρρύθμιση Η προ πενταετίας κατάργηση ενός αμιγούς τοπικού πόρου, όπως ήταν τα τέλη παρεπιδηµούντων, ήταν το πρώτο σοβαρό πλήγµα εναντίον της οικονοµικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ και εναντίον της αρχής της ανταποδοτικότητας. Διαφημίστηκε μάλιστα ως μέτρο για την ανακούφιση του τουριστικού κλάδου από έναν δυσβάστακτο (;) φόρο. Όμως, η δηµοτική φορολογία δεν είναι εξ ορισµού επαχθής συνθήκη για τον υπόχρεο, αλλά µια συµφωνία για την δημιουργία περιφερειακών πόρων για την εξυπηρέτηση συλλογικών - τοπικού χαρακτήρα, αναγκών. Μεταξύ αυτών και η διαχείριση του περιβάλλοντος, προϋπόθεση για τη συγκράτηση ή/και την αναβάθµιση του τουρισµού. Δεν µπορούµε δηλαδή να περιµένουµε εξυγίανση του κλάδου του τουρισμού, χωρίς κάποιον να µαζεύει τα σκουπίδια, να φέρνει το νερό και να περιποιείται το στοιχειώδες πράσινο. Ο νόμος για τον Καλλικράτη κάνει µια τελείως ασαφή µνεία στους ΚΑΠ (Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους), οι οποίοι συνιστούν «µία από τις δυνατότητες για την πρα...

Γιώργος Παπαμώκος Η τοπική αυτοδιοίκηση  θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες εστίες διαφθοράς στη χώρα. Αυτό δυστυχώς επιβεβαιώνεται τόσο από κρατικές υπηρεσίες όπως η επιθεώρηση της δημόσιας διοίκησης ή  ο συνήγορος του πολίτη αλλά και από την κοινή γνώμη. Επιβεβαιώνεται δε και από την πρόσφατη επικαιρότητα. Το πρόβλημα πηγάζει τόσο από το κυρίαρχο μοντέλο διακυβέρνησης (παρακαλώ στον σύνδεσμο που παραπέμπω δώστε έμφαση στο κομματικό κράτος και όχι στην τότε πολιτική σκηνή) που ακολουθήθηκε πιστά και από πολλούς εκλεγμένους τοπικούς άρχοντες όσο και πολλές φορές από την ποιότητα των εκλεγμένων αντιπροσώπων στο Δήμο ή στη Νομαρχία ή στην Περιφέρεια. Οι δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι και οι  δημοτικοί σύμβουλοι καθώς και οι αντίστοιχοι του Β’ βαθμού, είναι πολλές φορές άσχετοι με τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης.  Άλλοι ασκούν διοίκηση για πρώτη φορά.  Η άγνοια για τη λειτουργία και το νομικό καθεστώς των φορέων ή των δομών που πρόκειται να διαχειριστούν...

του Λεωνίδα Καστανά Τις προάλλες ήρθαν κάτι μπαλασόπουλοι έξω από τα γραφεία της ΔΗΜΑΡ με μηχανάκια. Βρίζανε και πέταγαν γιαούρτια. Κάποιοι κατέβηκαν και τους ζήτησαν να ανέβουν επάνω να συζητήσουνε. Αρνήθηκαν και καλά έκαναν. Τι να πούνε; Στους Δήμους, τους περίφημους και ΟΤΑ τα καύσιμα τελείωσαν. Τα φώτα σιγά σιγά σβήνουν, οι μουσικές σταματούν, το γλέντι τελειώνει. Έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται οι άνθρωποι. Αλλά δεν φταίει η ΔΗΜΑΡ γι’ αυτό. Τέλειωσαν τα λεφτά, πέθανε η αγελάδα που αρμέγανε και άλλη δεν μας έφεραν ακόμα. Πάνε οι παλιές καλές εποχές. Πάνε οι αναπτυξιακές εταιρίες, τα δάνεια με την εγγύηση του δημοσίου, οι δυο -τρεις μισθοί του δημάρχου, οι αργομισθίες των δημοτικών συμβούλων, οι αθρόες προσλήψεις και οι αναπλάσεις πλατειών. Πάνε και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τώρα υπάρχει φόβος οι πέντε που χρειάζονταν για να βγάλουν ένα πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης να αποχωριστούν. Να μείνει ο ένας στο γραφείο και οι άλλοι τέσσερις να βγούνε να μαζεύουν τα σ...

του Σπύρου Δανέλλη  Από συστάσεως Αυτοδιοίκησης, τρία ήταν τα βασικά πεδία αρμοδιότητας – ευθύνης. Η διαχείριση του νερού, αυτή των απορριμμάτων και ο φωτισμός των δημόσιων χώρων. Μέχρι πρότινος, που τελικός αποδέκτης των απορριμμάτων ήταν οι ανεξέλεγκτες χωματερές, η διαχείριση είχε να κάνει κυρίως με την αποκομιδή. Η συνήθης εμπειρία διαχρονικά των υπηρεσιών καθαριότητας, όλων των μεγάλων δήμων της χώρας, χαρακτηρίζεται από υψηλό κόστος για τους δημότες και χαμηλή ποιότητα προσφερόμενης υπηρεσίας. Πληθώρα προσωπικού, μόνιμου ή εποχικού, αφού αποτέλεσε βασικό τομέα πελατειακών εξυπηρετήσεων από πλευράς των αιρετών, αλλά και το σύνηθες κανάλι εισόδου στο δήμο και τακτοποίησης στη συνέχεια σε άλλο πόστο, διοικητικό συνήθως. Η κατάσταση που αντιμετώπισαν Καμίνης και Μπουτάρης με την ανάληψη των καθηκόντων τους, στις υπηρεσίες καθαριότητας Αθήνας και Θεσσαλονίκης, είναι ενδεικτικές. Υπάρχει όμως και ένας σημαντικός αριθμός δήμων, οι τουριστικοί, όπου οι ανάγκες στον τομ...

Θύμωσαν οι δήμαρχοι και απειλούν να παραιτηθούν αν τους κόψουν ακόμα περισσότερο την κρατική επιχορήγηση ( κόκκινη γραμμή τα 2.7δις) ή τους περιορίσουν τους μισθούς λέει το ρεπορτάζ του Βήματος . Έπαθα τέτοιο σοκ από το ενδεχόμενο να μείνουμε χωρίς ΟΤΑ,   που παραφρόνησα και έγραψα στο απόφθεγμα των ημερών, αλλά και στο fb τα εξής: «Tα 2,7 δις είναι η κόκκινη γραμμή των ΟΤΑ για επιχορήγηση από το κράτος. Να ένα καλό ισοδύναμο. Γιατί δεν τους κλείνει τελείως; Σάμπως τι καλό έχει δει ο πολίτης από τους ΟΤΑ; Με τα δημοτικά τέλη που πληρώνει, μια ιδιωτική εταιρία του μαζεύει τα σκουπίδια, του συντηρεί τους δρόμους και του φροντίζει τις πλατείες και τα πάρκα. Οι δήμοι δεν κάνουν ούτε αυτά.» Οι γραμμές αυτές ως ήταν φυσικό προκάλεσαν ευμενή και δυσμενή σχόλια. Μερικοί φίλοι σοκαρίστηκαν. Δεν σοκάρονται βέβαια από το όργιο που συμβαίνει εδώ και χρόνια στους δήμους, αλλά από αυτά που έγραψα. Και δεν σοκάρονται γιατί οι δημοτικοί άρχοντες εκλέγονται και άμα λειτουργεί ο θεσμός ...

Για γέλια αλλά όχι και για κλάματα οι πρόσφατες σκηνές στο δημαρχείο της Αθήνας. Απλά υπογραμμίζουν κοινές σε όλους αντιλήψεις. Απέναντι στις προσπάθειες ενός λαού να βγει από την κρίση στέκονται μαύρες και κόκκινες δυνάμεις που έχουν για το δημόσιο χώρο μια αντίληψη απύθμενου πηγαδιού που μπορεί να ποτίζει τους πάντες και για πάντα. Φίλοι του λαού, εχθροί του. (Leo) Tου Πασχου Μανδραβέλη «Ηλία γερά, παρ’ τους τα μυαλά», ήταν το σύνθημα των συμβασιούχων που μπούκαραν προχθές στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Αθήνας. Αίτημα των περίπου τριακοσίων διαδηλωτών είναι η άμεση μονιμοποίησή τους στον δήμο, χωρίς τη διαδικασία του ΑΣΕΠ. Ο Ηλίας, βέβαια, είναι ο γνωστός από διάφορα show της τηλεόρασης κ. Ψινάκης, ο οποίος πήρε το μικρόφωνο να πει στους διαδηλωτές «αργήσατε να έρθετε». Aργησαν, προφανώς, για να κάνουν μπάχαλο το Δημοτικό Συμβούλιο. Από κοντά και ο κ. Νίκος Μιχαλολιάκος, της «Χρυσής Αυγής», ο οποίος άρπαξε το μικρόφωνο και καταχειροκροτούμενος από τους διαμαρτυρόμεν...

Τις προηγούμενες μέρες ο Γ. Καμίνης, ο νέος Δήμαρχος της Αθήνας, βρέθηκε μόνος και στο στόχαστρο. Αιτία, τι άλλο, το ψήφισμα συμπαράστασης προς τους 300 που δεν ήταν πολιτικά ορθό σύμφωνα με την Αριστερά κάθε απόχρωσης. Γράψαμε γι’ αυτό εδώ , και νιώσαμε μια «ψυχρανσία» που έλεγε και ο Χατζηχρήστος. Ακούστηκαν διάφορα και μεταξύ άλλων, ότι ο Καμίνης είναι ο χειρότερος  Δήμαρχος όλων των εποχών, ότι είναι ένας τυπολάτρης, ένας νέος Σαρτζετάκης με τον οποίο η Αθήνα έμπλεξε άσχημα. Και βέβαια μάγκες μου η Αθήνα έμπλεξε άσκημα και μαζί της και όλα τα τρωκτικά, και οι παντός είδους πολιτικάντηδες, αλλά πάντα πολιτικά ορθοί, αν πρόκειται περί ψηφισμάτων. Αν πρόκειται περί της διασπάθισης δημόσιου χρήματος υπάρχει ένα στυλάκι cool και μια αβαβά διάθεση, που μου αρέσει. Παρακολούθησα όλη την προεκλογική διαμάχη γύρω από την Αθήνα. Διάβασα και άκουσα σεντόνια κατά του Νικήτα, αλλά το παρτάκι που είχε στηθεί στον 9,84 παραδόξως δεν το είδα να κυκλοφορεί πουθενά τουλάχιστον ...

H κρίση που άνοιξε με τις διαφωνίες και τις παραιτήσεις στο Δήμο της Αθήνας, μόνο αθώα δεν είναι. Αντίθετα συμπυκνώνει ένα ενδιαφέρον μέρος της αριστερής ιδεολογίας και πρακτικής και αξίζει να την προσέξουμε. Το ψήφισμα. Αφορμή αλλά ίσως και αιτία της κρίσης είναι το ψήφισμα. Δεν έχει σημασία το τι έλεγε ή δεν έλεγε. Το ψήφισμα είναι το τοτέμ της αριστερής ιδεολογίας, κάθε εποχής και κάθε απόχρωσης. Εκατομμύρια εργατοώρες έχουν χαθεί σε συνελεύσεις, σωματεία, συλλόγους και κόμματα για το ψήφισμα. Τόνοι μελάνης έχουν ξοδευτεί για μια χούφτα λόγια του αέρα, αρθρωμένα έτσι ή αλλιώς, με διφορούμενα κόμματα και αναπάντεχες τελείες, με ρητά και υπόρρητα που όταν αποφασίζονται και γράφονται  σημαίνουν τόσα «πολλά» και την επόμενη μέρα εξαερώνονται μπροστά  στην έλευση ενός νέου ψηφίσματος. Η αριστερά μας όχι απλά λατρεύει το ψήφισμα, αλλά ζει γι’ αυτό, πολιτεύεται γι’ αυτό, υπάρχει γι’ αυτό. Γιατί το ψήφισμα είναι λέξεις και όχι πράξεις. Η πράξη Η Δημοκρατικ...

Για το ζήτημα της αποχής ανεβάζω την άποψη της κόκκινης πιπεριάς με την οποία συμφωνώ. Στις επαναληπτικές εκλογές ούτε εγώ ψήφισα. Στο δήμο μου, ένα δήμο της Αττικής, είχα να διαλέξω μεταξύ ενός δεξιοακροδεξιού ψηφοδελτίου και ενός πασοκοδεξιολαμογιάρικου. Τι να ψηφίσω; Στην Αττική μεταξύ Κικίλια και Σγουρού δεν ήξερα ποιος είναι ο χειρότερος, ( μάλλον ο Κικίλιας) και έτσι πήγα για τρέξιμο. Ακολούθησα γραμμή ΚΚΕ (μ - λ); Είμαι ασυνείδητος πολίτης; Είμαι αναρχικός; Από το blog κόκκινη πιπεριά Ως αριστερός έχω με απέχθεια (ναι απέχθεια...) για την αποχή από την εκλογική διαδικασία. Ίσως επειδή θεωρώ ότι η αποχή που αποφάσισε ο Ζαχαριάδης στις εκλογές του 1946 ήταν η απαρχή των δεινών του ελληνικού αριστερού κινήματος στη πατρίδα μας. Στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές η αποχή ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Ποιοι όμως ήταν αυτοί που απείχαν; Είναι άραγε οπαδοί του   ΚΚΕ (μ-λ) ; Δεν κάνω πλάκα. Μόνο η συγκεκριμένη οργάνωση της εξωκοινοβουλευτικής οργάνωσης καλούσε...

Στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη οι Αριστεροί και πραγματικοί δημοκράτες θα ψηφίσουν Καμίνη και Μπουτάρη. Δεν ξέρω αν θα φτάσουν οι ψήφοι τους για να αλλάξουν πορεία οι δυο μεγάλες πόλεις, αλλά θα ψηφίσουν. Κάποια γονίδια από το DNA της αριστεράς έχουν μείνει αμετάλλακτα. Κάποια ίχνη κοινής λογικής έχουν απομείνει, αλλιώς η Αθήνα θα ήταν μια πόλη σχιζοφρενών. Κάποια στοιχεία πολιτισμού είναι ικανά να σηκώσουν τον κόσμο από τον καναπέ του. Κάποια οικολογική ευαισθησία θα υπάρχει, δεν μπορεί. Έχουν γραφτεί τόσα για τον άθλιο Νικήτα. Αλλά δεν χρειάζεται να διαβάσουμε, βλέπουμε και ακούμε καθώς περιδιαβαίνουμε στους δρόμους της πόλης, καθώς μυρίζουμε τη σήψη και γλιστράμε στα βρώμικα πεζοδρόμιά της. Απέναντι στον Νικήτα δεν στέκεται ένα κλασσικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ένας Παπουτσής ή ένας Σκανδαλίδης, ένα δηλαδή μέρος του ίδιου προβλήματος. Αν ήταν έτσι δεν θα είχε κανένα νόημα να πάει η Αριστερά να ψηφίσει. Δεν θα υπήρχε καμιά διαφορά. Η ίδια ανομία θα βασίλευε στην πόλη, η ίδι...

Θα γραφτούν και πάλι χιλιάδες λέξεις για να ερμηνεύσουν το εκλογικό αποτέλεσμα, κατά το δοκούν βέβαια. Ας γράψω και γω τι είδα. Είδα το 40% αποχή και δεν τρόμαξα, ούτε καν ξαφνιάστηκα. Στο κόσμο μας ζω και όχι στα γραφεία των κομμάτων. Δεν ήθελαν να καταδικάσουν το μνημόνιο και τον ΓΑΠ και δεν πήγαν. Μπορεί να είναι αδικημένοι μπορεί και όχι, αλλά δεν θέλουν και να πέσει ο ΓΑΠ, δεν έχουν σε τίποτα άλλο να ελπίζουν, δεν τους πρότεινε και κανείς την ελπίδα. Οργιζόμαστε που δεν πήγαν να ψηφίσουν τον Μπουτάρη ή τον Καμίνη για να ξεβρωμίσουν οι δυο μεγάλες πόλεις. Δεν πιστεύουν ότι αυτό θα συμβεί και δεν τους αδικώ και τελείως. Έχουν δει σωτήρες και σωτήρες, ανατροπές και ανατροπές και προκοπή δεν είδαν. Άλλοι πάλι δεν ενοχλούνται από τη βρώμα, τα σπίτια τους δεν είναι πιο καθαρά. Γιατί δεν είναι μόνο αυτοί που δεν καθαρίζουν είναι και αυτοί που ασύστολα βρωμίζουν, που απαξιώνουν το δημόσιο χώρο, που κοιτάνε, αν τους παίρνει, να τον καταχραστούν, να τον καταπατήσουν. Στο Νικήτ...

Αυτή η ιστορία με τον Άνθιμο και όλο το τριτοκοσμικό παπαδολόι, τους αγιατολάχ και θρησκόληπτους φασιστάκους κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει. Οργίζεται η Αριστερά από την συμπεριφορά του Άνθιμου και τη θεωρεί ανεπίτρεπτη. Δηλαδή αν ένας άλλος παπάς βγει και υποστηρίξει έναν αριστερό υποψήφιο, τότε θα είναι επιτρεπτό; Οργίζεται η Αριστερά που ο Άνθιμος χρησιμοποιεί το κήρυγμα για να υποστηρίξει το δεξιό υποψήφιο ή να αφορίσει το Μπουτάρη και άλλα τέτοια πολύ ευρωπαϊκά. Δηλαδή τι είναι ο Άνθιμος, κάποιος δημοκρατικός θεσμός και πρέπει να είναι υπεράνω, να μένει ουδέτερος; Είναι ένας πολίτης αυτής της χώρας που δηλώνει ως επάγγελμα «ιερωμένος», στέλεχος, ένας συστήματος που καμώνεται ότι εκπροσωπεί την εκκλησία και που η οπισθοδρομική μας χώρα έχει συνδέσει με το κράτος και τους δημοκρατικούς θεσμούς της. Ενός θρησκευτικού συστήματος που αιώνες τώρα   βρίσκεται στο πλευρό του κακού. Στο πλευρό των ισχυρών και κατά των αδυνάτων, είτε οι ισχυροί είναι ντόπιοι, είτε ξενόφερτοι κ...