μη μαδας τη μαργαριτα

της Ντόρας Τσικαρδάνη από τη Μεταρρύθμιση Δεν είναι εύκολο να γράψει κανείς για τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη, χωρίς να αδικήσει το μέγεθος του ανθρώπου. Ακόμα δυσκολότερο όταν, χάριν μνημοσύνου, γράφονται πολλά από πολλούς, υπακούοντας στη σύμβαση που θέλει τους νεκρούς δικαιωμένους και τους ζώντες τεθλιμμένους. Η άλλη επιλογή όμως, είναι η σιωπή. Και αυτή είναι μάλλον ανάρμοστη. Είχα την τύχη και την ευτυχία λοιπόν στη ζωή μου, να βρεθώ με τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη και να συνυπάρξω μαζί του στην ξέφρενη πορεία της δικής μας αριστεράς. Τον πρωτογνώρισα στην ΕΑΡ, όπου τον θυμάμαι, να δηλώνει σοσιαλδημοκράτης. Τον θυμάμαι, να επαναλαμβάνει τη δήλωση αυτή στο παλλόμενο κοινό του πρώιμου ΣΥΝ, ανταποκρινόμενος σε κείνες τις συνομιλίες με τους διαφωνούντες μαζί του, που μόνον εκείνος ήξερε να διεξέρχεται κερδισμένος. Τον θυμάμαι, να εισηγείται το «όχι» στην εκτροπή του Αχελώου, απόφαση σταθμό του ΣΥΝ, που του στοίχισε σε μεγάλο βαθμό τη στήριξή του στη Θεσσαλία. Αργότερα, να επιχειρηματ...

Της Ντόρας Τσικαρδάνη Δεν είμαστε νέοι στη χώρα αυτή, ούτε καινούργιοι. Δεν ήμασταν στα σπίτια μας τα προηγούμενα χρόνια, ούτε κοιτάγαμε μόνον τις δουλειές μας, σε συνταγές επιτυχίας πειθόμενοι.  Είμαστε παλιοί και βεβαρυμένοι/ες με όλα όσα σημάδεψαν τη διαδρομή του τόπου αυτού σε εθνικό και τοπικά επίπεδα. Με καταγωγή και εφόδιο την ιστορία, αλλά, κυρίως, την κουλτούρα της ανανεωτικής αριστεράς στη χώρα μας, έχοντας όμως ταυτόχρονα την πλήρη επίγνωση, ότι αυτή, σαν ιστορικό πολιτικό ρεύμα έχει προ πολλού ξεπεραστεί, μαζί με τον κομμουνισμό, εντός του οποίου γεννήθηκε. Υπήρξαμε παρόντες και παρεμβαίνοντες σε όλη τη διάρκεια των ζωών μας. Παρόντες και ηττημένοι. Ευρωπαϊστές, όταν κυρίαρχος και ισοπεδωτικός σάρωνε ο εθνολαϊκισμός. Κοσμοπολίτες και εξωστρεφείς, όταν προοπτική θεωρείτο ο επαρχιωτισμός. Κινηματικοί, όταν το μόνο που υπήρχε ήταν το «λαϊκό» κίνημα. Φιλελεύθεροι κοινωνικά, πριν αυτό γίνει lifestyle. Ανοιχτοί σε πολιτικές συνεργασίες και συνύπαρξη, όταν αυτό θεωρε...

Η Ομιλία της Ντόρας Τσικαρδάνη στην ΚΕ της ΔΗΜΑΡ ( 3/11/13) Συντρόφισσες και σύντροφοι, καλημέρα. Το κόμμα μας ολοκλήρωσε τον πρώτο κύκλο της ζωής του και ολοταχώς οδηγείται στο δεύτερο συνέδριό του. Η σημερινή είναι η τελευταία συνεδρίαση της παρούσας Κ.Ε., της πρώτης και αυτής που διαχειρίστηκε τη δημιουργία, την ανάπτυξη και την ωρίμανση του κόμματος σε συνθήκες πολύ παραπάνω από δύσκολες. Σήμερα, η τελευταία συνεδρίαση αυτού του οργάνου, σκιάζεται από τη δολοφονία δύο νέων ανθρώπων, χρυσαυγιτών αυτή τη φορά, για να μας θυμίζει την κρισιμότητα των ημερών που ζούμε. Αν και δεν το συνηθίζω, σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη, για μία προσωπική αναφορά: Τρία χρόνια πριν, κατά την ίδρυση του κόμματός μας, με τα ιδρυτικά του κείμενα και την ορολογία τους, θα μου ήταν αδύνατον να προβλέψω, ότι σήμερα θα βρίσκομαι στη θέση της εισηγήτριας μειοψηφικών τροπολογιών, με το συγκεκριμένο περιεχόμενο.   « Η ίδρυση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ είναι μια επιβεβλημένη κίνηση για να απαντήσ...