Ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ και το φάντασμα του Μπουχάριν
Ο Μπουχάριν σε συγκέντρωση στη Μόσχα το Γενάρη του 1923 Απολαύστε υπεύθυνα Μπουχάριν, Ντεπαρντιέ και Γιώργο Τσακνιά Γιώργος Τσακνιάς στη Μεταρρύθμιση Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη: Το φάντασμα του Νικολάι Μπουχάριν. Κι ενώ από το Κρεμλίνο, ο μεταμοντέρνος τσάρος Βλαντίμιρ Πούτιν προσφέρει απλόχερα τη ρωσική υπηκοότητα στον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ο οποίος επιστρέφει επιδεικτικά το γαλλικό του διαβατήριο και εγκαθίσταται στο Βέλγιο, η σύγκρουση του ταλαντούχου πλην πλουσίου ηθοποιού, με τον σοσιαλιστή πλην φορομπήχτη πρόεδρο της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, βγάζει από το «χρονοντούλαπο της ιστορίας» το σχεδόν αιωνόβιο ερώτημα: Είναι εφικτός ο σοσιαλισμός σε μία χώρα; Ο Μαρξ λέει όχι. Και ο Λένιν, όχι λέει. Ο πρώτος που ψέλλισε δειλά-δειλά ένα ναι, ότι δηλαδή είναι εφικτή η οικοδόμηση του σοσιαλισμού σε μία χώρα, ήταν ο Ιωσήφ Στάλιν, ήδη το 1924. Έτριξαν, βέβαια, τα κόκκαλα του Μαρξ, έτριξαν και του Λένιν, πο...