μη μαδας τη μαργαριτα

Μάκης Διόγος από την Κόκκινη Πιπεριά Όσοι πίστευαν ότι η ενωτική προσπάθεια της ελληνικής Κεντροαριστεράς θα είναι ένας... περίπατος στο πάρκο μάλλον θα πρέπει να είχε πάρα πολλά χρόνια να ασχοληθεί με την πολιτική. Με ένα ΠαΣοΚ σε ιδεολογική, πολιτική και (κυρίως...) κοινωνική απαξίωση, με τη ΔηΜαΡ να ενδιαφέρεται μόνο για τα επαγγελματικά της στελέχη, με τις μικρότερες πολιτικές κινήσεις του χώρου σε διαρκή αναζήτηση στίγματος και με δεκάδες παράγοντες (πρώην υπουργούς, βουλευτές, πολιτευτές κλπ) να ψάχνουν απεγνωσμένα ρόλο (ή καρέκλα;), η εικόνα της ελληνικής Κεντροαριστεράς περισσότερο θύμιζε τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας παρά πολιτικό χώρο σε λειτουργία. Γι’ αυτό και για πολλούς πολίτες που τοποθετούν τον εαυτό τους στο χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας το κάλεσμα των «58» ήταν, ίσως, η τελευταία απόπειρα να δημιουργηθεί ένας αξιοπρεπής πολιτικός σχηματισμός, σφήνα στον δικομματισμό ΝΔ-ΣυΡιΖα. Η αρχική απογοήτευση από την άρνηση της ΔηΜαΡ ξεπεράστηκε, ευτυχώς, πολύ γρ...

του Μάκη Διόγου από τη Μεταρρύθμιση Δυστυχώς όλα δείχνουν ότι ο χώρος της Ανανεωτικής Αριστεράς, που εκφράζει κομματικά η Δημοκρατική Αριστερά, θα λειτουργήσει «αυτοκτονικά» και θα χαθεί (για μια ακόμη φορά...) η ευκαιρία για την συνεργασία των δυνάμεων του προοδευτικού, μεταρρυθμιστικού χώρου. Στην τελευταία συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής της ΔΗΜΑΡ από τον σύντροφο πρόεδρο και αρκετά στελέχη της πλειοψηφίας ακούστηκε έντονα το κομματικοπατριωτικό «η ΔΗΜΑΡ δεν ρευστοποιείται...», ως απάντηση στο ερώτημα: «Γιατί αρνιόμαστε το κάλεσμα των 58». Πιστεύω ότι οι εξελίξεις στα ευρωπαϊκά πολιτικά πράγματα πρέπει να μας ενδιαφέρουν γι’ αυτό θέλω να κάνω μια μικρή αναδρομή στην ιστορία για τις αντίστοιχες προσπάθειες συνεργασίας της Ιταλικής Κεντροαριστεράς. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 το πολιτικό σκηνικό στην Ιταλία είναι κάτι παραπάνω από προβληματικό. Το θρυλικό Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα έχει μετεξελιχθεί, η Χριστιανοδημοκρατία έχει διαλυθεί και η δεξιά είναι στα χέρια το...

του Μάκη Διόγου από το protagon Η ελληνική κοινωνία βιώνει μια μεγάλη πολιτική, οικονομική, ανθρωπιστική και πολιτισμική κρίση. Οι «σταθερές» και τα «δεδομένα» προηγούμενων ετών έχουν γίνει… καπνός. Πολιτικά «ζούμε» έναν διπολισμό-δικομματισμό, που σωστά έχει χαρακτηρισθεί καρικατούρα. Από τη μια πλευρά υπάρχει μια νεοσυντηρητική δεξιά που μέχρι τον Μάιο του 2012 δήλωνε αντιμνημονιακή (sic) δύναμη και από την άλλη Ο ΣΥΡΙΖΑ που κινείται ως εκκρεμές από την κατάργηση των μνημονίων με ένα άρθρο μέχρι την πάση θυσία διατήρηση της χώρας στην ευρωζώνη. Στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες δημιουργήθηκε ένα κοινωνικό πλαίσιο, το οποίο εν πολλοίς στηρίχτηκε στον δανεισμό (από τους «κακούς» σήμερα Ευρωπαίους) και στις συνεχείς εισφορές των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης. Έτσι λειτουργούσε και το πολιτικό σύστημα. Ένα σύστημα που είχε μάθει να «χαϊδεύει» τα αυτιά του λαού! Όμως η κατάρρευση της δανεικής οικονομίας και των επιδομάτων έφερε την κρίση. Και όπως σωστά είπαμε από τη πρώτη ...

Μια ανακοινωσούλα, τόσο δα μικρή περιμένω, θα περιμένω; (leo) του Μάκη Διόγου από τη Μεταρρύθμιση Τι στιγμή που εκφράζεται δικαιολογημένη ανησυχία για την άνοδο της Ακροδεξιάς με την δημοσκοπίκη ενίσχυση της Χρυσής Αυγής, η υπουργός Ανάπτυξης Αννα Διαμαντοπούλου δέχεται επίθεση από 30-40 άτομα στη Καισαριανή.  Διαβάστε εδω το ρεπορτάζ.  "Αγανακτισμένοι" προσπάθησαν να διαλύσουν  τη συγκέντρωση που είχε με πανεπσιτημιακούς και ανρθώπους της τέχνης. Δυστυχώς ο τραμπουκισμός, η τρομοκρατία και ο φασισμός του όχλου που δήθεν έχει δίκιο να προπηλακίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους διαπερνά πλέον οριζόντια και κάθετα την ελληνική κοινωνία. Οταν οι Χρυσαυγίτες προπηλάκισαν τον Πέτρο Ευθυμίου όλοι... έτρεξαν να καταδικάσουν το γεγονός. Τον τραμπουκισμό σε βάρος της Αννας Διαμαντοπούλου γιατί δεν τον καταδικάζουν; Περίπου πριν από ένα χρόνο τον Μάρτιο του 2011 με αφορμή την επίθεση στον Θεόδωρο Πάγκαλο έγραφα στη  "Κόκκινη Πιπεριά":  "Η αριστερά στην...

Ο Μάκης είναι φίλος, σύντροφος, Πανιώνιος και οπαδός του rock n roll. Tι άλλο να ζητήσει κανείς από τη ζωή; του Μάκη Διόγου από το protagon «Ανήσυχος κοιτάζω στον καθρέφτη μου: Βέβαια! Το βρίσκω δύσκολο να κάθομαι ν’ ακούω τι λεν οι άλλοι. Ακόμα δυσκολότερο να παραδέχομαι αυτά που λένε οι άλλοι. Όλο και πιο πολύ βολεύομαι μέσα στα ρήγματα που μ’ άνοιξε η πολιορκία. Άρχισα κιόλας να μην πολυανησυχώ που δεν είμαι σε θέση πια να κάνω μια επανάσταση κάθε βδομάδα». Κώστας Κουλουφάκος  Προοίμιο γηρατειών 1963 Εν μέσω της μεγαλύτερης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης η χώρα πορεύεται σε πρόωρες εκλογές, οι οποίες θεωρώ ότι είναι οι κρισιμότερες στην σύγχρονη ιστορία της. Οι πολίτες έχουν μοναδική ευκαιρία με την ψήφο τους να αναδιατάξουν το πολιτικό σκηνικό, να «γκρεμίσουν» το φαύλο πελατειακό, δικομματικό, σύστημα και να αναδείξουν νέες ριζοσπαστικές & μεταρρυθμιστικές δυνάμεις, στο προσκήνιο.  Στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες δημιουργήθηκε ένα κοινωνικό πλ...