Θόδωρος Σούμας: Το σινεμά του Αντρέι Ταρκόφσκι
Το σινεμά του Αντρέι Ταρκόφσκι του Θόδωρου Σούμα Το φετεινό Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, εμψυχωμένο κι οργανωμένο όπως κάθε χρονιά, από τον αειθαλή Νίνο Μικελίδη, περιλαμβάνει ένα αξιόλογο αφιέρωμα στο μεγάλο μεταφυσικό κινηματογραφιστή. Οι ταινίες του Ρώσου ποιητή του σινεμά που προτιμώ είναι ο Αντρέι Ρουμπλιόφ (1969), το Στάλκερ (1978), το Σολάρις (1972) και Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν (1962). Μάλλον δεν μου αρέσουν πάρα πολύ οι εντονότερα λυρικές ταινίες του. Βλέποντας προσεκτικά Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν , τον Αντρέι Ρουμπλιόφ , το Σολάρις και το Στάλκερ , αντιλαμβανόμαστε ότι στα φιλμ του Ρώσου μεταφυσικού πραγματοποιείται μια μεγαλειώδης και συνάμα ταπεινή, στοχαστική, περιπετειώδης, και κάπως μελαγχολική πορεία αναζήτησης. Η διαδρομή αυτή παίρνει σάρκα και οστά και διαγράφεται με διαφορετικό τρόπο από φιλμ σε φιλμ. Το σαγηνευτικό μα και οδυνηρό, επικίνδυνο ταξίδι εξερεύνησης, η ταρκοφσκική έρευνα με σκοπό την αλήθεια, τη δημιουργία και την αρετή, ξεκι...