μη μαδας τη μαργαριτα

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει συσσωρεύσει ορισμένα ΤΕΡΑΣΤΙΑ οικονομικο-πολιτικά ΛΑΘΗ κατά την άσκηση της πολιτικής της: Α) Παρελκυστική, τυχοδιωκτική, καταστροφική οικονομική διαπραγμάτευση της ομάδας Βαρουφάκη, που εν μέρει συνεχίζει, προς το παρόν, χωρίς θετικό αποτέλεσμα -μακάρι να διαψευστούμε- και ο κ.Τσακαλώτος. Είδαμε πέρισυ τη βλακώδη, "λεβέντικη" και "ηρωική" διαπραγμάτευση, που οδήγησε -μαθηματικά- με την προκήρυξη του ανεύθυνου, ψευδεπίγραφου δημοψηφίσματος, στα οδυνηρά capital controls, τα οποία εξόντωσαν τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης παρατείνεται ακόμη και τώρα, μα πληρώνεται συνέχεια ακριβά, γιατί ανεβάζει το κόστος των απαιτούμενων μέτρων... (Σήμερα επιθυμούν άραγε να ολοκληρώσουν τη διαπραγμάτευση-αξιολόγηση ή προσπαθούν να τσιμεντώσουν και να φανατίσουν τους οπαδούς τους και να βρουν αστείες δικαιολογίες -διάλογοι Τόμσεν κ.λπ.- για να απομα...

Το σημερινό παιδί μεγαλώνει μέσα σε ένα κόσμο που αντιστρατεύεται την ισόρροπη ανάπτυξή του. Όλες του οι αισθήσεις βομβαρδίζονται συνέχεια από ερεθίσματα που δεν μπορεί ούτε να τα αφομοιώσει ούτε να τα αξιολογήσει. Το ομαδικό παιχνίδι, για τα περισσότερα παιδιά, έχει ελαχιστοποιηθεί. Η κοινωνική επαφή έχει περιοριστεί και οι οικογενειακές σχέσεις έχουν χαλαρώσει. Το ίδιο το παιδί αντιμετωπίζεται από την οικονομία και άμεσα και έμμεσα σαν καταναλωτής. Ας σκεφτούμε και την καθημερινή γλωσσική διαστροφή μέσα από την τηλεόραση, με διαφημίσεις όπου τα ρούχα γίνονται «πιο λευκά απ’ τα λευκά», φεύγει η «δυνατή» βρωμιά, καθαρίζονται οι «σωματικοί» λεκέδες, οι οδοντόπαστες δίνουν «σεξ-απίλ», τα χέρια «λατρεύονται» όταν τα «περιποιούμαστε» με κάποια κρέμα κλπ. Το βιβλίο έχει απομείνει το μόνο μέσο, με απεριόριστες δυνατότητες, για την πνευματική ανάπτυξη, τη γλωσσική καλλιέργεια και την ψυχική ισορροπία του παιδιού. Αλλά τα παιδιά μας δεν διαβάζουν. Γιατί; Πρώτα απ’ όλα γιατί δεν ξέρ...

από το Σχολιαστή Είμαστε μια κοινωνία γαλουχημένη με τον μύθο των «ενδόξων» ηττών και όχι με τον πραγματισμό των προσεκτικά σχεδιασμένων νικών. Θαυμάζουμε τον ηρωισμό του αδιεξόδου και όχι τη μεθοδικότητα αναζήτησης διεξόδου. Εξυψώνουμε την αποκοτιά της  βουλησιαρχίας   που αγνοεί τους συσχετισμούς δυνάμεων και ηττάται και ελεεινολογούμε την προσεκτική και επίπονη προετοιμασία, τη συνεργασία, τις συμμαχίες που απαιτούνται για μια νικηφόρα στρατηγική. Σνομπάρουμε τον αργό, προσγειωμένο, σταθερό βηματισμό της πραγματικής προόδου και γοητευόμαστε -θανάσιμα- από το μεταφυσικό «μεγαλείο» των αλμάτων στο κενό.         Σκεφθείτε το λίγο: εάν ερωτηθούν συμπολίτες μας για τους περσικούς πολέμους π.χ., η πλειοψηφία όσων βρουν κάτι να πουν, θα σταθούν στον ηρωισμό και την αυταπάρνηση του Λεωνίδα και των τριακοσίων του (αγνοώντας παρεμπιπτόντως συστηματικά τους επτακόσιους Θεσπιείς) και τη διαχρονική εμβληματικότητα του «Μολών Λαβέ». Ελάχιστοι θα εστιάσουν σ...

Μεγάλος αριθμός των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα και την ΕΕ προέρχονται από το Αφγανιστάν, μια χώρα που αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα ασφαλείας και πάντα ακροβατεί στο χείλος ενός ακήρυχτου εμφυλίου πολέμου. Για την ακρίβεια, οι κατά τόπους εχθροπραξίες και τα κρούσματα βίας δεν έχουν σταματήσει ποτέ από το 1979, όταν οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στη χώρα ως απάντηση στην Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν. Είναι λάθος να μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι όλοι οι Αφγανοί, οι οποίοι ανήκουν σε διάφορες εθνότητες, συχνά με ανταγωνιστικές μεταξύ τους σχέσεις - Παστούν, Τατζίκους, Χαζάρους, Ουζμπέκους, Τουρκμένους, κ.ά. Και είναι επίσης αλήθεια ότι, βάσει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, όλες οι αιτήσεις για τη χορήγηση ασύλου πρέπει να εξετάζονται ατομικά. Συνεπώς, είναι κατ'αρχήν λάθος να απορρίπτονται οι αιτήσεις των Αφγανών με τη δικαιολογία ότι η χώρα δεν βρίσκεται επισήμως σε εμπόλεμη κατάσταση. Από την άλλη, όμως, οι αιτήσεις τους πρέπει να εξετάζονται πολύ προσεκτικά και να μ...

Γράμμα σε ένα φίλο Αλ., ιδεολογικώς, ιδίως δε από πολιτική τοποθέτηση, βρίσκομαι στην αντίπερα. Στην αντίπερα όχθη. Όμως Αλ. μου, πονάω για τις γκάφες σου, πονάω. Πονάω και θλίβομαι. Ιδιαίτερα όταν προέρχονται από έλλειψη παιδείας, πολιτική απειρία και. Και τον αστείο βοναπαρτισμό σου. Ακόμη περισσότερο μελαγχολώ, όταν αυτές προέρχονται από θλιβερές απόπειρες μιμήσεως πολιτικών του παρελθόντος. Που, αντίθετα με σένα, και παιδεία διέθεταν κι εν γένει χαρισματικοί ήταν. Για πολλοστή φορά σου επισημαίνω, Αλ. Πρόσεχε, κάτσε σκέψου. Αν εσύ αδυνατείς, βάλε κάποιον απ' τους μετακλητούς να σκεφτεί. Σκέψου τις επιλογές των προσώπων. Τους εντολοδόχους σου. Την πατάς συνεχώς, Αλ. Κατ' ασύγνωστη αμέλεια, Αλ. Κατ' ασύγνωστη. Γιατί βρε παιδί μου; Γιατί ; Υπάρχει ζήτημα παιδικής ηλικίας ; Εκ πρώτης όψεως φαίνεται να υπάρχει. Μπορεί όμως και να κάνω λάθος. Μπορεί. Οι ειδικοί τα ξέρουν. Οι ειδικοί. Υπάρχουν πολλοί. Στο τέλος θα μ' αναγκάσεις να κατεβάσω λίστα των κατά π...

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος γύρισε το 2010 το πολύ άμεσο και δροσερό κοινωνικό φιλμ Wasted youth (σε συσκηνοθεσία Γιαν Φόγκελ), το οποίο χρησιμοποιεί την επικαιρότητα της εποχής του (εμπνέεται από το φόνο του Γρηγορόπουλου από τον αστυνόμο Κορκονέα), χωρίς να είναι ένα εύκολο και φτηνό πολιτικό φιλμ, μα εντελώς το αντίθετο... Έχει σαν θέμα την αιματηρή, μοιραία και φονική, τυχαία συνάντηση ενός ανέμελου, «εξεγερμένου» εφήβου και της παρέας του με έναν βουλιαγμένο στα ψυχολογικά του προβλήματα, αστυνόμο. Φρέσκος κι εύστοχος ρεαλισμός, άμεση κινηματογράφηση, στυλ που θυμίζει ντοκιμαντέρ. Επίσης, ο Παπαδημητρόπουλος γύρισε το 2008 την αστυνομική κωμωδία Ban κ bang, με πρωταγωνιστή τον αστείο B. Χαραλαμπόπουλο. Τ ο 2014 σκηνοθέτησε το δυνατό και ολοκληρωμένο, ερωτικό ψυχογράφημα Suntan . Αφηγείται τη ζωή ενός μοναχικού κι εσωστρεφούς, σαρανταπεντάρη γιατρού στην Αντίπαρο, το καταθλιπτικό χειμώνα και το ηλιόλουστο, γεμάτο τουρίστες καλοκαίρι. Το καλοκαίρι ο γιατρός, για...

από του Capital Ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο πατριάρχης του ρεμπέτικου τραγουδιού, ο άνθρωπος που –όπως έχει αναγνωρίσει ο Γιώργος Ζαμπέτας –  "έστρωσε το τραπέζι της μουσικής μας και είπε σε όλους τους νεότερους "κοπιάστε-φάτε!”, ο Μάρκος της Φραγκοσυριανής δεν είχε μια εύκολη ζωή. Ούτε μιαν εύκολη σταδιοδρομία. Πολυτεχνίτης από παιδάκι, αναγνωρίστηκε ως ο πρώτος και καλύτερος στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 όμως, ξανάπεσε σχεδόν στην αφάνεια. Το ύφος του θεωρήθηκε ξεπερασμένο. Οι δισκογραφικές εταιρείες έπαψαν να ενδιαφέρονται για τραγούδια του. Τα περίοπτα λαϊκά πάλκα δεν είχαν θέση για εκείνον. Τι να’κανε ο Μάρκος; Άρχισε να γυρνάει στις ταβέρνες από τραπέζι σε τραπέζι, με το μπουζούκι και με το πιατάκι για να ρίχνουν οι θαμώνες φραγκοδίφραγκα. Όταν ακόμα και τα φραγκοδίφραγκα έλειψαν, ο Μάρκος Βαμβακάρης εγκατέλειψε την τέχνη του και έγινε πλανόδιος μανάβης και διαλαλούσε με την εντελώς χαρακτηριστική φωνή του φρέσκα φρούτα. Δεν πή...