ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Τι είδα στα αποτελέσματα;





Θα γραφτούν και πάλι χιλιάδες λέξεις για να ερμηνεύσουν το εκλογικό αποτέλεσμα, κατά το δοκούν βέβαια. Ας γράψω και γω τι είδα.

Είδα το 40% αποχή και δεν τρόμαξα, ούτε καν ξαφνιάστηκα. Στο κόσμο μας ζω και όχι στα γραφεία των κομμάτων. Δεν ήθελαν να καταδικάσουν το μνημόνιο και τον ΓΑΠ και δεν πήγαν. Μπορεί να είναι αδικημένοι μπορεί και όχι, αλλά δεν θέλουν και να πέσει ο ΓΑΠ, δεν έχουν σε τίποτα άλλο να ελπίζουν, δεν τους πρότεινε και κανείς την ελπίδα.

Οργιζόμαστε που δεν πήγαν να ψηφίσουν τον Μπουτάρη ή τον Καμίνη για να ξεβρωμίσουν οι δυο μεγάλες πόλεις. Δεν πιστεύουν ότι αυτό θα συμβεί και δεν τους αδικώ και τελείως. Έχουν δει σωτήρες και σωτήρες, ανατροπές και ανατροπές και προκοπή δεν είδαν. Άλλοι πάλι δεν ενοχλούνται από τη βρώμα, τα σπίτια τους δεν είναι πιο καθαρά. Γιατί δεν είναι μόνο αυτοί που δεν καθαρίζουν είναι και αυτοί που ασύστολα βρωμίζουν, που απαξιώνουν το δημόσιο χώρο, που κοιτάνε, αν τους παίρνει, να τον καταχραστούν, να τον καταπατήσουν. Στο Νικήτα ή στον Ψωμιάδη βλέπουν να καθρεφτίζεται η μάπα τους. Αν βγει ο Καμίνης ή ο Μπουτάρης θα είναι πραγματικά μεγάλη ανατροπή, όχι από πολιτική μόνο σκοπιά. Θα είναι υπέρβαση να ψηφιστούν τύποι που δεν είναι λαϊκιστές και χλιμίτζουρες, που δεν είναι τηλεοπτικοί ατακαδόροι, που σκέφτονται και εκφράζονται αλλιώς.

Απαξίωση της πολιτικής  είπαν την αποχή, δήθεν λυπημένοι, απαξίωση του πολιτικού προσωπικού θα το πω εγώ και θα συμπεριλάβω και τους αριστερούς προτεινόμενους, χωρίς να αναφέρομαι στον Καμίνη και τον Μπουτάρη. Αλλά είχε και η αριστερά κάτι περιπτώσεις αποτυχημένες από χέρι. Εκτός και αν θεωρούμε πως ήταν βουλευτικές εκλογές και τα πρόσωπα δεν μετρούσαν. Πάλευε ο ΣΥΝ να πείσει τους ριζοσπάστες αριστερούς ότι ο Μητρόπουλος ήταν η λύση. Μα τι θεωρούσε τους αριστερούς, κάφρους, κιτσαριά; Επειδή ο τύπος δήλωνε αντιμνημονιακός ήταν και σοβαρός;

Είχαν ελπίδες στο Δημαρά. Να κόψει το Σγούρο, να καταδικαστεί το μνημόνιο. Σε ωραίο άλογο πόνταραν. Οι ψήφοι που πήραν Μητρόπουλος και Δημαράς δηλώνουν πολύ περισσότερο απαξίωση της πολιτικής, παρά η αποχή.

Ο Αλέκος έδωσε τα ρέστα του, μέχρι και σε εξέγερση κάλεσε τους νέους, αλλά δεν είδε φως. Να ρίξουν τον ΓΑΠ ζήτησε, αλλά δεν τόλμησε να μας πει, ποιον θα ανέβαζαν, να κάνει τι; Και έτσι οι νέοι ανέβαλαν την επανάσταση. Κάποιοι από απ’αυτούς θα κλείσουν τις σχολές μέχρι το Μάρτη, που κρίνεται η χρονιά, και μετά θα δώσουν εξετάσεις στη μισή ύλη. Το πτυχίο να μας το στείλετε στο σπίτι.

Το ΚΚΕ έκατσε και περίμενε. Και τούρθαν. Κάθε πικραμένος και λίγο αριστερός που ήθελε να διαμαρτυρηθεί για οτιδήποτε, ψήφισε το τιμημένο. Σίγουρη λύση. Αν το έριχνε στον Τσίπρα ή στον Αλέκο μπορεί και να γινόταν καμιά φασαρία. Στο ΚΚΕ όμως βλέπει μια καθεστωτική ήρεμη δύναμη, που θα εξαχνώσει αυτόματα την ψήφο του, που δεν θα ενοχλήσει κανέναν πραγματικά, γιατί περιμένει να ωριμάσουν οι υποκειμενικές συνθήκες για τη σοσιαλιστική επανάσταση. Γιατί οι αντικειμενικές είναι ώριμες εδώ και 50 χρόνια.

Ο Σαμαράς πάλι τρελάθηκε από τη χαρά του για τους ψήφους του Κικίλια, γιατί κατάλαβε ότι υπάρχουν και χειρότεροι από τον ίδιο και όμως ψηφίζονται. Άρα μπορεί να ελπίζει και αυτός.

Ο ΓΑΠ πάλι νιώθει «δυνατός», μετά το κούρεμα που δέχθηκε και φιλοδοξεί να συνεχίσει την πολιτική της ύφεσης και της αδικίας που λανσάρει ως σωτηρία. Θα μετρήσει ξανά τις δυνάμεις του και θα πάει για εκλογές ξεκαθαρίζοντας και λίγο τα εσωτερικά βαρίδια του. Γι’ αυτό και δεν αναφέρθηκε καθόλου στις δηλώσεις του. Ξέρει όμως ότι μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων ελπίζει να τα καταφέρει. Όσο κανείς δεν έχει να προτείνει κάτι σοβαρό, μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Και όταν ξυπνάει στον ύπνο του από το άγχος της Ελλάδας, θα γυρίζει πλευρό, σίγουρος, πως τύποι σαν το Σγουρό και τον Μίχα είναι μικροί πρωθυπουργοί. Αυτοί μικροί, αυτός μεγάλος.

Στις δημοτικές εκλογές δεν μπορεί κανείς να βγάλει κομματικά συμπεράσματα, ο κόσμος ψηφίζει με αλλοπρόσαλλα κριτήρια. Παίρνει 5% ο Αμυράς επειδή είναι ποδηλάτης, φιλόζωος, έχει σέξυ καράφλα και βγαίνει στην ΤV, αλλά παίρνει και 9700 ψήφους η Χρυσή Αυγή, 16 φορές πάνω από τους ψήφους της στις βουλευτικές εκλογές.
Και όλες αυτές τις ψήφους που τις χρεώνουν στα κόμματα επειδή ο συνδυασμός είχε τη στήριξή τους, καμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα. Όλοι οι συνδυασμοί των δύο μεγάλων κομμάτων και πολλοί της αριστεράς είχαν μέσα τους κάθε καρυδιάς καρύδι. Για τι ποσοστά μιλάνε; Άσε που ο κόσμος δεν ήξερε τι θα κάνει ο περιφερειάρχης. Κάτι σαν μεγάλο δήμαρχο τον βλέπανε. Γιατί φροντίσανε όλοι, και η αντισυστημική αριστερά μας, να μην συζητηθεί ο Καλλικράτης επί της ουσίας. Και έτσι έφτασαν να ψηφίζουν μέχρι και τον Κικίλια ή το Δημαρά, για να διαχειριστούν εκατομμύρια Ευρώ. Μέσα στο απολίτικο προεκλογικό μπάχαλο πώς να περιμένει κανείς να βγάλει σοβαρά πολιτικά συμπεράσματα.

Καλά θα κάνουμε στην ανανεωτική αριστερά να μην θριαμβολογούμε και να μην υποκρινόμαστε. Το γράφει και ο Κανέλης σήμερα και έχει δίκιο. Καλά θα κάνουμε να γυρίσουμε τους προβολείς μας στην καθημερινότητα του Έλληνα, να στήσουμε αληθινά κινήματα από τα κάτω, μέσα από ευέλικτα ενωτικά δημοτικά σχήματα, με προτάσεις και στόχους πραγματικούς που θα μπορούν να συσπειρώσουν κόσμο. Μπορεί οι μικροεξουσίες των σπαραγμάτων της ανανεωτικής και οικολογικής αριστεράς να τρώγονται, αλλά στη βάση μπορούν να φτιαχτούν συμμαχίες, αν μπει ο αριστερισμός στη γωνία και πατήσουμε στη γη. Όσοι πιστεύουν ότι είναι Οκτώβρης του 17, να κάνουν ψυχανάλυση, να βρουν το οιδιπόδειο να το σκοτώσουν, ή να ερωτευτούν τέλος πάντων. Δυστυχώς το πραγματικό κίνημα δεν είναι εύκολο, γιατί απαιτεί αριστερή φιλοσοφία ζωής, διαθεσιμότητα και έξυπνες ιδέες που σπανίζουν. Όσο θα μένουμε σε κινήσεις εντυπωσιασμού, σε καραγκιόζηδες που τους βαφτίζουμε ηγέτες, και ρητορείες περί εξεγέρσεων, θα βλέπουμε τις αστικές δυνάμεις να βυθίζουν τον τόπο και το ΚΚΕ, βαρύ και ασήκωτο να αποσβένει τους λαϊκούς κραδασμούς. 

16 σχόλια:

  1. Το χειρότερο σ΄αυτές τις εκλογές, Leo, νομίζω ότι ήταν το "σπρώξιμο" των ψηφοφόρων σε δύο επικίνδυνα "άκρα". Από τη μια στη χιτλερική Χρυσή Αυγή (με εργαλείο τον Άγιο Παντελεήμονα-κέντρο Αθήνας) και από την άλλη στο ΚΚΕ, το κόμμα που υποστηρίζει τα πιο φασιστικά καθεστώτα που υπάρχουν σήμερα στον πλανήτη(με εργαλείο την "αντιμνημονιακή" πολιτική). Δεν ξέρω αν υπήρχε σχέδιο για τέτοιου είδους εξελίξεις, αλλά η συμπεριφορά των ΓΑΠ και Σαμαρά, να πολιτικοποιήσουν τις αυτοδιοοικητικές εκλογές στο ψεύτικο δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο εκ των πραγμάτων θα έφερνε το αποτέλεσμα που έχουμε. Συμφωνώ απόλυτα με το τελευταίο κομμάτι του άρθρου σου και πιστεύω ότι είναι ανάγκη να στηθούν από τα κάτω αληθινά δημοκρατικά κινήματα στη βάση επίλυσης των καθημερινών προβλημάτων και παράλληλα υπεράσπισης της δημοκρατίας η οποία θα αρχίσει να κινδυεύει και σ' αυτή τη μορφή που την έχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Leo
    Κάτι που ίσως περάσει απαρατήρητο.Το ΚΚΕ παντού προσπάθησε και κέρδισε, όπου όμως έχει πιθανότητα (κίνδυνο!!) να πάρει την Δημαρχία έκανε "κράτει".
    Στην Νίκαια με σοβαρή και επιλημένη προσπάθεια , το κατάφερε και ήρθε τρίτο. Παρόμοια περίπου κατάσταση στο Περαμα όπου ήταν μακράν το πρωτο φαβορί.
    Παρατήρησε το θα γίνει στον Β. Γύρο.Θα χάσει όλες τις δημαρχίες που διεκδικεί.
    Κουφές εκλογές κουφά πραγματα.
    Η πολιτική ως συστηματική τεχνική συγκρουση τελος.
    Αμυράς Χρυση Αυγή ως φαινόμενα ήρθαν για να μείνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Δυστυχώς το πραγματικό κίνημα δεν είναι εύκολο, γιατί απαιτεί αριστερή φιλοσοφία ζωής, διαθεσιμότητα και έξυπνες ιδέες που σπανίζουν."

    Το αριστερό ζήτημα σε 3 αράδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λεωνίδα, οι δημοτικές έδιναν πάντα την ευκαιρία να αναδειχθούν παράξενα φρούτα. Ο δικομματισμός δεν ήθελε να συζητηθεί π Καλλικράτης επί της ουσίας. Αν αναδειχθεί η καθημερινότητα ως κυρίαρχο δεν μπορούν να σπεκουλάρουν, δεν είναι προνομιακό γήπεδο γιαυτούς, γιατί όλοι βλέπουν τι συμβαίνει. Η αριστερά έπεσε στην παγίδα και ψαχνότανε με μνημόνια. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας, η μείωση του ρατσισμού και η λύση των άμεσων πρέπει να είναι ο άμεσος στόχος της Αριστεράς. Αλλά με το ΚΚΕ 10% δύσκολα τα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. κατα τη γνώμη μου η ΔΑ δεν πήγε και τόσο καλά, σε επίπεδο περιφερειών. Ηδη το ποσοστό που της αντιστοιχεί αναλογικά είναι περίπου 2,5%, και μάλιστα σε συνθήκες σχετικά χαλαρής ψήφου, αφού δεν ψηφιζόταν κυβέρνηση.

    βέβαια, το κόμμα μας είναι καινούριο, δεν είχαμε φτιάξει καλά καλά ούτε τοπικές οργανώσεις, γεγονος που αποτελεί ελαφρυντικό.

    Εκεινο που με προβληματίζει είναι το γεγος ότι πολύ κόσμος προσπέρασε τα ψηφοδέλτια μας και ψήφισε άλλους συνδυασμους λιγότερο προβεβλημένους από τους συνδυασμους της ΔΑ. πχ οι ΟΠ πήραν με τον Διάκο περισσότερους ψήφους από τον Ψαρριανο. Το ίδιο έγινε και στην δυτική ελλάδα.

    Φοβάμαι ότι πολύ κόσμος μας αντιμέτωπίζει ως μέρος της παλιάς φθαρμένης αριστερας και μας προσπερνά. Χρειάζεται επειγόντως να πείσουμε τον κόσμο ότι δεν αποτελούμε μια άλλη version του ΣΥΝ. Η ΔΑ δεν πρέεπι να γίνει ένας "καλος" ΣΥΝ. Πρέπει να βρουμε νέους ανθρώπους και περισσότερες γυναίκες που θα πλαισιώσουν τα χηφοδέλτια μας. Ο αγώνας θα είναι μακρυς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. LLS
    και βέβαια Γιάννη τόχες πει εδώ και ένα μήνα και συμφωνήσαμε. Οι ρόλοι στη δημοκρατία μας είναι διακριτοί, ο καθένας τη δουλειά του. Δεν το ενδιαφέρει το ΚΚΕ ούτε η εργατική τάξη, ούτε οι φτωχοί, ούτε κανένας. Το μαγαζί να δουλεύει, οι επιχειρήσεις, η θέση μας στον τρικομματισμό να μη κινδυνεύει και όλα καλά. Λέμε και τίποτα για σοσιαλισμό ως φολκλόρ. Το πιο φιλοαστικό κόμμα του κοινοβουλίου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αntidrasex καλημέρα
    σύμφωνοι. ΚΑι ξέρεις κάτι φίλε στο επίπεδο της συνοικίας βλέπεις αυτήν την δήθεν αριστερή ιδεολογία και σούρχεται να ξεράσεις. Τύφλα νάχει η δεξιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. xno. Συμφωνώ.
    Δεν θέλησα να αναφερθώ στη ΔΑ. Αν δεν οριοθετήσει την πολιτική της, αν δεν καθορίσει σαφώς την ιδεολογία της, αν δεν διατυπώσει ευθαρσώς το όραμά της δεν μπορεί να ελπίζει σε κάτι σοβαρό. Με τον αντιαριστερισμό δεν στήνεις κόμμα. Ο ΣΥΝ δεν είναι αντίπαλος, τουλάχιστον ως σύνολο. Οι ηγετικές ομάδες έχουν τους λόγους τους που δεν είναι πάντα και η διάθεση της βάσης.
    Κάτι έχω να πω, προσεχώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Διαβάστε τι γράφει ο Π Παπακωνσταντίνου:
    "Όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα βαδίζει με γοργούς ρυθμούς προς τη μαθηματικά βέβαιη χρεωκοπία, στην οποία την οδήγησε η πολιτική του μνημονίου και για την οποία έχουν ήδη αρχίσει να μας προετοιμάζουν κυβέρνηση και ΜΜΕ."
    http://aformi.wordpress.com
    Που να πάμε με τέτοια εθελοτυφλία; Με τέτοια λαϊκισμό από τη μεριά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σταθερά στην επανάληψη του μάντρα μας παρακαλώ:

    Δεν καταδικάζω μνημόνιο και ΓΑΠ
    Δεν καταδικάζω μνημόνιο και ΓΑΠ
    Δεν καταδικάζω μνημόνιο και ΓΑΠ
    Δεν καταδικάζω μνημόνιο και ΓΑΠ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Για να καταλάβω δηλαδή, τι εγγυήσεις έχεις ότι οι δυο εκλεκτοί του ΓΑΠ θα ξεβρωμίσουν τις πόλεις μας, και μιλάς με τέτοια σιγουριά;

    Και γιατί πχ ο Δημαράς δεν είναι κατάλληλος για τη διαχείριση των εκατομμυρίων ευρώ και είναι ο ράδιο-διασκεδαστής;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @ dimitris

    ο μεν καμίνης αποτελεί έναν εξαιρετικά σοβαρό άνθρωπο με σημαντικό και αναμφισβήτητο έργο ως συνήγορος του πολίτη. Δεν είναι ανεπάγγελτος, έχει συγκροτημένη άποψη για τα σοβαρά θέματα όπως η μετανάστευση και δεν τα αντιμετωπίζει ως ζητηματα αστυνομικής φύσης και μόνο όπως ο εκλεκτος της δεξιά (και της αντικαπισταλιστικής αριστεράς όψιμα).

    Για τον Μπουτάρη? και μόνο το γεγονος ότι τα έβαλε με την θεοκρατία του ανθιμού φτάνει! Οπως το ίδιο έκανε και ο Μηταφίδης και αν βρισκόταν στο 2ο γύρο θα έπρεπε να υπερψηφιστεί από όλους απένατι στο Γκιουλέκα.

    Οσο για τον ραδιο διασκεδαστή όπως λες? Τουλάχιστον έκαν μια προσπάθεια να ασχοληθεί με τα θέματα τρης περιφέρειας, γιατι κάποιοι άλλοι που σου αρέσουν όπως ο Δημαρας ο Μητρόπουλος και ο Αλαβάνος απλά πολιτικολογούν για το μηνμόνιο και στην πράξη δεν γνωρίζουν γρι από αυτοδιοίκηση ουτε και θέλουν να ασχοληθούν μαζί της.

    Φυσικά δεν φιλοδοξώ να σε πείσω. Μπορείς άνετα δια της ψήφου ή της αποχής σου να στηρίξεις τον Κακλαμάνη τον Κικίκλια τον Ψωμιάδη ή τον Γκιούλεκα. Δικαίωμα σου! Μονο μη σε ακούσω να διαμαρτύρεσαι μετα τις εκλογές. Για εμάς, θα είσαι συνυπεύθυνος για την πολιτική τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δεν καταδικάζω κανένα γιατί δεν είμαι βλάκας. Τους κρίνω πολιτικά και σέβομαι τη δύναμή του. μέσα στην κοινωνία. Παλεύω για να πείσω και άλλους για τις απόψεις μου. Το μνημόνιο με πληρώνει ως δημόσιο υπάλληλο και το σέβομαι, ενδεχομένως να πληρώνει και σένα ή τους γονείς σου. Θα μπορούσε να ήταν αλλιώς και θάπρεπε να είναι αλλιώς.
    Ο Δημαράς είναι βλάκας και τελείως απολίτικος. Ο Μητρό είναι πολιτικάντης παλιάς κοπής ένας γλοιώδης τύπος τον έχω γνωρίσει επαγγελματικά.
    Ο Ψαριανός αν και ραδιοφωνατζής και βαρύς και ατακαδόρος έχει μια πολιτική άποψη για την περιφέρεια με την οποία συμφωνώ χοντρικά. Οι άλλο λέγανε όχι στο μνημόνιο. Δεν πρότειναν τίποτα, γιατί δεν τους ενδιαφέρει. Περαντζάδα έκαναν για να αποκτήσουν δημοσιότητα. Ο Μητρό σε δυο μήνες θα είναι πάλι στο ΠΑΣΟΚ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @xno

    Δεν με πείθεις γιατί για τον καθένα μπορούμε να γράψουμε κανά-δυο καλά λόγια αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι και καλός δήμαρχος ή περιφερειάρχης! Και βέβαια θα ρίξω λευκό γιατί δεν θέλω ένα δήμαρχο που σκοπεύει να βάλει χέρι στις συγκεντρώσεις με την δική μου ψήφο!

    Τα περί συνυπευθυνότητας δεν περνάνε πια, η αριστερά έχει ωριμάσει αρκετά για να μην εκβιάζετε με διλλήματα και αυτό θα φανεί την Κυριακή. Νομίζω ότι η Λαμπρακιάδα έκανε τραγικό σφάλμα προσπαθώντας να ψαρέψει στα θολά με το «βρώμικο 89».

    Όσο για τη διαμαρτυρία φαντάζομε ότι αντιλαμβάνεσαι ότι δεν χρειαζόμαστε την άδεια κανενός. Έτσι ή αλλιώς δεν θα μείνουμε στη διαμαρτυρία…

    ΑπάντησηΔιαγραφή