ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

Πανεπιστημιακό άσυλο για κάθε χρήση




Μύλος έχει γίνει με την υπόθεση της εγκατάστασης των μεταναστών στη Νομική. Το λεγόμενο άσυλο στην κυριολεξία του.


του Άγγελου Στάγκου από την Καθημερινή

Η κατάληψη της Νομικής Σχολής από 250 περίπου λαθρομετανάστες αμφισβητεί και πάλι με εξευτελιστικό τρόπο την έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου στην Ελλάδα. Μια έννοια που στους καιρούς μας δεν εξυπηρετεί πλέον την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών στους ακαδημαϊκούς χώρους, αφού κανείς δεν την απειλεί, αλλά αντίθετα χρησιμοποιείται για να υπονομεύσει την έννομη τάξη. Μπορεί στη χώρα μας ο όρος «έννομη τάξη» να προκαλεί αρνητικά αντανακλαστικά, αλλά χωρίς έννομη τάξη δεν μπορούν να υπάρξουν συντεταγμένες κοινωνίες.
Η έννομη τάξη δεν αποτελεί αποκλειστικό χαρακτηριστικό των αυταρχικών καθεστώτων, όπως διαλαλούν διάφοροι αριστεριστές και αντιεξουσιαστές. Είναι απαραίτητο συστατικό του δημοκρατικού πολιτεύματος, εφόσον υπάρχει και ο αντίστοιχος σεβασμός στα δικαιώματα του πολίτη. Επομένως, δεν ανήκουν αναγκαστικά στους «αντιδραστικούς» εκείνοι που βλέπουν την κατάντια της έννοιας του πανεπιστημιακού ασύλου και ζητούν την κατάργησή του. Ούτε είναι αναγκαστικά «προοδευτικοί», όσοι επιμένουν να υπερασπίζονται τη διατήρησή του, ενώ είναι φανερό ότι χρησιμοποιείται για να καλύπτει παρανομίες και παραβατικές συμπεριφορές.
Οι μετανάστες δεν ξεκίνησαν από την Κρήτη με σκοπό να εγκατασταθούν στη Νομική Σχολή για να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους. Κάποιοι τους οργάνωσαν και τους πήγαν εκεί. Αλλωστε δεν το κρύβουν. Είναι τα μέλη οργανώσεων διαφόρων ιδεολογικών τάσεων της Αριστεράς που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των μεταναστών, σε συνεργασία με αντιεξουσιαστές και αριστεριστές φοιτητές, που συνηθίζουν να επιβάλλουν με κάθε τρόπο τη θέλησή τους στους χώρους των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, παρ’ όλο που είναι οικτρή μειοψηφία. Με τη σιωπηρή ανοχή και την αδιαφορία της πλειοψηφίας των φοιτητών, των πρυτανικών αρχών και των καθηγητών, αλλά και της πολιτείας, δυστυχώς!
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, φαίνεται ότι υπάρχουν και ευθύνες της Αστυνομίας, αλλά αυτό είναι παρεπόμενο. Το πρόβλημά μας είναι η ύπαρξη του πανεπιστημιακού ασύλου και της διατήρησής του. Το πανεπιστημιακό άσυλο καλύπτει δραστηριότητες τρομοκρατικών ομάδων και «μπαχαλάκηδων», καλύπτει καταστροφές και λεηλασίες που κοστίζουν εκατομμύρια στον φορολογούμενο, δίνει διέξοδο διαφυγής σε παραβάτες της καθημερινότητας, συντελεί στην υποβάθμιση των πανεπιστημίων, επιτρέπει την αυθαίρετη και βίαιη συμπεριφορά μειοψηφιών μέσα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, συμβάλλει στη διακίνηση ναρκωτικών, προσφέρει άλλοθι στην αδράνεια των φοβισμένων πανεπιστημιακών αρχών και στις υπεκφυγές των αστυνομικών για να μη δράσουν.
Στη Νομική Σχολή βρήκαν (πανεπιστημιακό) άσυλο μετανάστες, εξωπανεπιστημιακοί υποστηρικτές τους και κάποιοι φοιτητές. Κανείς τους δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί «κακοποιό» στοιχείο, αλλά και με κανένα τρόπο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η εισβολή και η κατάληψη. Το Πολυτεχνείο όμως έχει γίνει κατά καιρούς άντρο τρομοκρατών, εργαστήριο κατασκευής «μολότοφ», τόπος ελεύθερου εμπορίου ναρκωτικών. Σε αυτό και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα υπάρχουν χώροι εκτός ελέγχου των πανεπιστημιακών αρχών, όπου πρόσβαση έχουν μόνο κάποιοι περίεργοι εξωπανεπιστημιακοί. Στις φοιτητικές εστίες έχουν εγκατασταθεί άσχετοι που κανείς δεν γνωρίζει την πραγματική τους ενασχόληση. Στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο μπαινοβγαίνουν για άσυλο οι λαθραίοι μικροπωλητές, όποτε τους κυνηγάει η Αστυνομία. Στη Θεσσαλονίκη καταστρέφουν και λεηλατούν το Αριστοτέλειο διάφορες ομάδες ημιπαρανόμων ή και τελείως παρανόμων.
Ολα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το πανεπιστημιακό άσυλο συμβάλλει στη διάλυση του κράτους και πρέπει να καταργηθεί. Το επιχείρημα περί προστασίας της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών δεν ισχύει, γιατί στο σημερινό δημοκρατικό καθεστώς δεν απειλούνται και το όποιο αυταρχικό καθεστώς του μέλλοντος (απίθανο ενδεχόμενο) δεν θα το σεβόταν. Η διατήρηση ενός συμβολισμού που βλάπτει δεν έχει λογική.

6 σχόλια:

  1. οι συντεταγμενες κοινωνιες χρειαζονται την εννομη ταξη και η εννομη ταξη χρειαζεται αμεσα τη θανατικη καταδικη...
    μπραβο μαργαριτα που εδειξες την ουσια του προβληματος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμε, υπάρχουν κάτι λαμέ φρικιά που κατά καιρούς ενδύονται και άλλη αποκριάτικη στολή, επικαλούμενοι διάφορους αγώνες. Αυτές τις μέρες είναι ντυμένοι φίλοι των μεταναστών. Μετά τις χειραψίες πλέουν τα χέρια τους με αντισηπτικό σαπούνι. Το δικαίωμα στα ένσημα και την περίθαλψη να λυθεί εδώ και τώρα. Το καραγκιοζιλίκι των τύπων να παραμείνει γιατί με αυτό γελάμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τη Μαργαρίτα την καλύπτει το εξής:
    Ως μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπογράφουμε το κείμενο αυτό διότι θεωρούμε ότι η υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου προέχει έναντι οποιασδήποτε σκοπιμότητας που μεταχειρίζεται το πανεπιστήμιο ως πεδίο για την άσκηση ανεύθυνης πολιτικής.. Οι εργαζόμενοι και όσοι σπουδάζουν στο κτήριο της Νομικής έχουν δικαίωμα στην εργασία τους και στις σπουδές τους -οι οποίες προσφέρονται δημόσια και δωρεάν. Το δικαίωμα αυτό παραβιάζεται συστηματικά από μειοψηφίες της πανεπιστημιακής κοινότητας, αποτελούμενες από μέλη κοινοβουλευτικών και μη κοινοβουλευτικών κομμάτων, καθώς και από εξω-πανεπιστημιακές ομάδες που εισβάλλουν στις αίθουσες, διακόπτουν μαθήματα και καταλαμβάνουν χώρους σε μόνιμη βάση. Το δημόσιο πανεπιστήμιο απαξιώνεται και εν τέλει καταργείται από αυτές ακριβώς τις συμπεριφορές. Η κατάχρηση του κτηρίου της Νομικής από παντός είδους ομάδες, ακόμα και αν συμμεριζόμαστε κάποιες από τις διεκδικήσεις τους, «δεν πάει άλλο». Το κτήριο πρέπει στο εξής να προστατεύεται σε καθημερινή βάση με ενέργειες της Πρυτανείας και της Κοσμητείας και τη συνδρομή της Πολιτείας. Το κτήριο της Νομικής και ειδικά ο χώρος που βρίσκεται σήμερα υπό κατάληψη δεν είναι μόνο χώρος μόρφωσης και δουλειάς, αλλά και χώρος συμβολικός του αντιδικτατορικού αγώνα .

    Πρέπει άμεσα, με ενέργειες της Πολιτείας και των Πρυτανικών Αρχών, να τηρηθεί η νομιμότητα, να γίνει η εκκένωση του κτηρίου και η μεταστέγαση των μεταναστών σε άλλο χώρο. Η ανθρωπιστική στάση και μέριμνα για τους στους μετανάστες πρέπει να αποτελεί κύριο μέλημα της Πολιτείας, αλλά η πλήρης καταρράκωση των θεσμών της δημοκρατίας, μεταξύ αυτών και του δημόσιου πανεπιστημίου, βλάπτει τελικά τα πιο ανίσχυρα μέλη της κοινωνίας μας, τους πιο αδύναμους πολίτες και τους ίδιους τους μετανάστες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτή σου η ανάρτηση δε μου άρεσε καθόλου. Το άρθρο είναι προβοκατόρικα προσανατολισμένο αποκλειστικά κατά του ακαδημαϊκού ασύλου. Κοινώς είναι απαράδεκτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αντιθέτως, δείμο του πολίτη, το άρθρο βάλλει ευθέως κατά της καταπάτησης του ασύλου από κουκουλοφόρους, μπαχαλάκηδες,εμπόρους ναρκωτικών, προβοκάτορες της δημοκρατικής νομιμότητας και όλου του συρφετού που κάνει πολιτική μέσω του ασύλου. Γι' αυτό είναι εύστοχο και τολμηρό άρθρο.
    Dimef

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δείμο, τα άρθρα στη Μαργαρίτα ανεβαίνουν για να εμπλουτίσουν τον προβληματισμό. Το άσυλο ναι πρέπει να καταργηθεί με τη σημερινή μορφή του. Από την άλλη όμως πρέπει να προφυλαχθούν οι σχολές από την κρατική αυθαιρεσία και την βία των κατασταλτικών μηχανισμών. Υπάρχουν λύσεις, αλλά κανείς δεν θέλει να τις εφαρμόσει γιατί φοβάται τη βία μιας δράκας αθλίων. Πρόκειται περί πολιτικής αλητείας και εκμετάλλευσης οικονομικών μεταναστών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή