ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Διήμερη η απεργία των καθηγητών, αυτών των σύγχρονων μισθωτών σκλάβων



Δάσκαλοι και καθηγητές απεργούν 2 ημέρες, 22 και 23 Φλεβάρη, προφανώς έχουν τους λόγους τους. Η ολομέτωπη και βάρβαρη επίθεση της κυβέρνησης κατά των εργασιακών δικαιωμάτων τους, αλλά και της δωρεάν και δημόσιας παιδείας, τους έχει και δικαίως αναστατώσει. Τους βλέπω κάθε πρωί ξάγρυπνους να αναρωτιούνται πως θα τη βγάλουν, πως θα θρέψουν τα παιδιά τους, αλλά και πως θα μορφωθούν δημοκρατικά τα παιδιά όλου του κόσμου.Καθημερινά χάνουν κιλά, από τα άγχη. Ας δούμε μέρος της ανακοίνωσης της ΟΛΜΕ, ενός συνδικάτου με πολλούς και δίκαιους αγώνες στο ενεργητικό του.

Επιθυμεί καθηγητές με αυξημένο ωράριο, χωρίς αρμοδιότητες (πέραν βεβαίως της μετατροπής τους σε γραφιάδες), με περιορισμούς στο δικαίωμα της μετάθεσης, κακοπληρωμένους και χωρίς επιμόρφωση. Καθηγητές ευάλωτους στο ιδιαίτερο, αναγκασμένους να πληρώσουν βασικές ιατρικές εξετάσεις και υποχρεωμένους να δουλεύουν μέχρι τα βαθιά γεράματα για μια σύνταξη που θα ταιριάζει σε εξαθλιωμένους. Εκεί άλλωστε οδηγούν η χρόνια καταλήστευση των ασφαλιστικών μας ταμείων και το νέο μισθολόγιο – φτωχολόγιο, που θα υποβαθμίσει ακόμα περισσότερο το δικαίωμά μας να ζούμε αξιοπρεπώς.
Αν ένα τέτοιο σχολείο ονειρεύεται η κυβέρνηση, χωρίς επιπλέον δημόσια χρηματοδότηση και με ελαστικές σχέσεις εργασίας, τότε είναι δεδομένο ότι προετοιμάζει τους αυριανούς πολίτες για έναν εφιάλτη. Οι ισχυροί χρειάζονται νέους χωρίς όνειρα και δικαιώματα για μια αξιοπρεπή ζωή.Σ’ αυτόν τον ολισθηρό μονόδρομο δεν μπορούμε παρά να αντιτάξουμε το δικό μας μεγάλο «ΌΧΙ».

 Ας δούμε τις αιτίες της δίκαιης διήμερης απεργίας:

1. Οι καθηγητές εργάζονται τυπικά 9 μήνες το χρόνιο ( 1 μήνα διακοπές Χριστούγεννα και Πάσχα, και Ιούλιο, Αύγουστο). Ουσιαστικά σχεδόν 8 μήνες διότι 1-12 Σεπτέμβρη και 20-30 Ιούνη πάνε στο σχολείο για γραφειοκρατικές δουλειές 1-2 ωρών τη μέρα, ή δεν πάνε και καθόλου. Αυτή η εμφανής μείωση χρόνου εργασίας είναι αναγκαία και τεκμηριωμένη επιστημονικά, διότι οι δάσκαλοι επιτελούν λειτούργημα και όχι εργασία. Ανεβαίνουν σκάλες, φωνάζουν να ησυχάσουν τους μαθητές, γράφουν με την ρυπογόνο κιμωλία, κάνουν πνευματική εργασία και διορθώνουν γραπτά για τα οποία δεν πληρώνονται extra, παρά μόνο στις πανελλαδικές. Είναι πολύ υπεύθυνη δε η δουλειά τους, αφού αν κάτι τους ξεφύγει, οι μαθητές αναγκάζονται να τρέχουν στην παραπαιδεία όπου κινδυνεύουν να μάθουν λάθος πράγματα από άπειρους και μη πιστοποιημένους φροντιστές. Τα τελευταία 10 χρόνια ο χρόνος εργασίας τους έχει μειωθεί κατά 1 εβδομάδα έως 1 μήνα λόγω των καταλήψεων των μαθητών, τις οποίες βέβαια όπως και κάθε δημοκρατικός πολίτης υποστηρίζουν με ενθουσιαμό.

2. Οι καθηγητές εργάζονται 16-21 ώρες την εβδομάδα, ώρες διδακτικές δηλαδή 50 ή 45min. Αν έχουν πλήρες ωράριο βέβαια, γιατί υπάρχουν πολλοί που δεν έχουν, ή δεν έχουν και καθόλου ωράριο και συνεπώς έχουν μια ελαστική, πολύ ελαστική, σχέση εργασίας που τους δημιουργεί όπως και να το κάνουμε πρόβλημα, ψυχολογικό. Αισθάνονται άχρηστοι, ενώ αμείβονται κανονικά με υπαιτιότητα της υπηρεσίας. Είναι απαράδεκτο ένας εφημερεύων γιατρός σε δημόσιο νοσοκομείο να εργάζεται έως και 20 ώρες την ημέρα και ένας καθηγητής έως 20 ώρες την εβδομάδα με τα ίδια περίπου λεφτά. Η μείωση του ωραρίου ήταν αποτέλεσμα των μαζικών διορισμών μόνιμων και αναπληρωτών που αύξανε την προσφορά εργαζομένων, ενώ οι μαθητές μειώνονταν δραματικά. Σήμερα με την επιχειρούμενη μείωση των διορισμών υπάρχει κίνδυνος να δουλεύουν περισσότεροι το νόμιμο ωράριο, ή ακόμα το ωράριο να αυξηθεί σε 20-25 ώρες εβδομαδιαίως. Αυτό είναι από μόνο του αιτία πολέμου. Δεν πέθαναν τσάμπα τόσοι αγωνιστές την 1η Μάη για το 8ωρο (την εβδομάδα, όχι τη μέρα βεβαίως). 

3. Οι καθηγητές αμείβονται από 1200€ έως 1600€ μηνιαίως. Πρόκειται προφανώς για μισθούς πείνας, μετά και τις περικοπές των δώρων και των επιδομάτων. Όταν σήμερα ένας 30αρης απόφοιτος πανεπιστημίου, με δύο μεταπτυχιακά και προϋπηρεσία, αμείβεται με 700€, είναι δυνατό ένας απόφοιτος δευτεροβάθμιας (ΔΕ) ή τεχνικής εκπαίδευσης( ΤΕ, δηλαδή τεχνικού λυκείου) που εργάζεται ως «καθηγητής» στη ΜΕ να παίρνει μόνο 1500€; Απαράδεκτο.

4. Μεγάλη η υπευθυνότητα της  κυβέρνησης που τους έχει καταντήσει ευάλωτους στο ιδιαίτερο, τους έχει εθίσει δηλαδή σε μια παράλληλη πρόσθετη εργασία. Με 10 ώρες την εβδομάδα ιδιαίτερο, ο καθηγητής βγάζει άλλο ένα μισθό, αφορολόγητο, πράγμα απαράδεκτο, γιατί γίνεται σύγχρονος μισθωτός σκλάβος  αφού δουλεύει και απόγευμα, την ώρα που θάπρεπε να φροντίζει τα παιδιά του ή τη σιλουέτα του. Αν όμως η κυβέρνηση του είχε εξασφαλίσει ένα μισθό γύρω στα 3000€ καθαρά θα τον είχε απαλλάξει από αυτό το σκληρό ναρκωτικό που του τρώει τα σωθικά.

5. Ο εθισμός είναι κυρίως κοινωνικός και αυτό φαίνεται και από το εξής γεγονός. Οι πολύτεκνοι ως γνωστό διορίζονται αμέσως και εκτός σειράς στο δημόσιο. Όσοι έχουν πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ ζητούν όλοι, μα όλοι, να διοριστούν στο υπουργείο Παιδείας και μάλιστα στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, και φυσικά σε σχολείο που να απέχει έως και 500m από το σπίτι τους. Και το πετυχαίνουν, όλοι γιατί η πατρίδα έχει ανάγκη τα παιδιά τους. Δηλαδή ο εθισμός είναι τόσο εξαπλωμένος που όλοι αυτοί οι συνάνθρωποί μας έρχονται οικειοθελώς και τρέχοντας σε ένα χώρο εργασίας, ο οποίος τους εγγυάται μια αναξιοπρεπή και κακοπληρωμένη δουλειά.

6. Συνεδριάσεις, κοπές πίτας, ενημερώσεις από υπουργείο, ενημερώσεις  από συνδικαλιστικά όργανα, αλλά και από κόμματα και παρατάξεις, παράδοση ελέγχων και ενημέρωση σε γονείς γίνονται εν ώρα εργασίας, πράγμα απαράδεκτο, διότι κάποιες από αυτές είναι «υποχρεωτικές» και αναγκάζουν συναδέλφους που θα είχαν ήδη πάει σπίτι τους να ανατρέπουν το πρόγραμμα της ζωής τους και να κάθονται 1 και 2 ώρες παραπάνω στο χώρο εργασίας τους, γύρω στις 10 φορές το χρόνο. Η ανατροπή αυτή προκαλεί συχνά ψυχικές διαταραχές και πρόσθετα έξοδα σε ψυχιάτρους, που δεν τα καλύπτει το ταμείο.

7. Μετεκπαιδεύσεις και επιμορφώσεις δεν γίνονται δυστυχώς, αλλά και όποτε γίνονται είναι και αυτές μέσα στο ωράριο, πράγμα επίσης απαράδεκτο, διότι είναι υποχρεωμένοι να πηγαίνουν στο χώρο του σεμιναρίου με δικό τους μέσο και ενδεχομένως να καταναλώσουν περισσότερη βενζίνα.

8. Αν λόγω ελλείψεως παιδιών, δεν συμπληρώνουν το νόμιμο ωράριο τότε πρέπει το σχολείο να σπάσει τα τμήματα στα δύο, φυσικά για εκπαιδευτικούς λόγους, για να μην αναγκαστεί ο συνάδελφος να συμπληρώσει το ωράριο σε άλλο σχολείο. Αν αυτό δεν είναι δυνατό πρέπει ο διευθυντής να του βρει μια δουλειά να κάνει, όπως υπεύθυνος μιας βιβλιοθήκης, που δεν υπάρχει. Βασικό αίτημα είναι να μην αναγκάζονται να συμπληρώνουν ωράριο σε άλλο σχολείο, γιατί είναι βάρβαρο και τους ταπεινώνει ως εργαζόμενους και πολίτες. Τους στέλνει να δουλέψουν σ’ ένα άγνωστο και ανοίκειο χώρο με τα γνωστά αποτελέσματα στην ψυχολογία τους.

9. Η εξωδιδακτική απασχόληση είναι μια άλλη επώδυνη και βάρβαρη εργασία για τον καθηγητή του σχολείου. Οι περισσότεροι απασχολούνται και ως υπεύθυνοι τμήματος, δηλαδή καταγράφουν τις απουσίες των μαθητών ενός τμήματος και ενημερώνουν τις καρτέλες με τις βαθμολογίες, πράγμα που τους απασχολεί στα κενά τους περίπου 1-2 ώρες την εβδομάδα. Είναι σαφές ότι ο νεοφιλελευθερισμός έχει βάλει χέρι και στον καφέ τους. Σήμερα με την μηχανοργάνωση, όλα αυτά θα έπρεπε να περνιούνται μόνο σε υπολογιστές και μάλιστα από υπάλληλο - γραμματέα που θα έπρεπε να προσληφθεί γι’ αυτό το λόγο.

10. Η υπόθεση των μεταθέσεων και των αποσπάσεων είναι ακόμα μια αιτία αντίστασης και ανυπακοής. Ο καθηγητής του σχολείου με ελάχιστα δικαιολογητικά και χωρίς σοβαρούς λόγους μπορούσε μέχρι σήμερα να αποσπάται οπουδήποτε ανά την Ελλάδα και χωρίς κανένα μέσο. Με μέσο μπορούσε να κάνει θαύματα, όπως να αφήνει νησιωτικές και δυσπρόσιτες περιοχές χωρίς δασκάλους, πράγμα που βοηθούσε τους μαθητές των περιοχών αυτών να αποφεύγουν το στρες του σχολείου. Αλλά και η μετάθεση ήταν σχετικά εύκολη υπόθεση λόγω της πληθώρας των θέσεων που υπήρχαν κάθε χρόνο σε ένα χώρο με πραγματικά ελαστικές σχέσεις εργασίας ως προς τις υποχρεώσεις των εργαζομένων. Με τις συγχωνεύσεις σχολείων που επιχειρούνται μειώνονται οι οργανικές θέσεις και φαίνεται ότι θα δυσκολεύσει η απόσπαση. Αυτό θα αυξήσει τα τρεξίματα προς τους συνδικαλιστές για ανάλογες εξυπηρετήσεις πράγμα απαράδεκτο, διότι έτσι αυτοί θα αμελούν τα επαναστατικά τους καθήκοντα.

11. Το ανοργάνωτο κράτος με ευθύνη της κυβέρνησης και της αστικής τάξης έχει ρίξει τη δουλειά του καθηγητή σε πλήρη ανυποληψία. Μπορεί να διδάσκει ότι θέλει, όποτε θέλει και όπως θέλει, να τρέχει ή να καθυστερεί, να εμβαθύνει ή να ξεπετάει στα γρήγορα, κεφάλαια και εδάφια της διδακτέας ύλης, κατά το δοκούν. Αυτό τον καταρρακώνει ψυχολογικά, γιατί στρέφει τους μαθητές στα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα και επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Μάλιστα η επικείμενη αυτοαξιολόγηση θέλει να υποβαθμίσει ακόμα περισσότερο τη δουλειά του γιατί θα τον υποβάλλει στην βάρβαρη και αντιδημοκρατική διαδικασία του αυτοελέγχου και ως γνωστό δεν υπάρχει χειρότερος εφιάλτης στον άνθρωπο από την  ίδια του τη συνείδηση.

Οι λόγοι αυτοί και μόνο είναι νομίζουμε ικανοί όχι για δύο, αλλά για πολλές μέρες απεργίας μέχρι την πλήρη δικαίωση των αγώνων.

32 σχόλια:

  1. Αυτό συμβαίνει σχεδόν σε όλο το Δημόσιο Leo, αλλά ποιος "τολμάει", "να βγάλει τ' απλυτά του στη φόρα". Το πήρα για τα αμφιλεγόμενα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εμείς pap, κάποιοι από μέσα που ξέρουν πρέπει ναρχίσουν να μιλάνε, ανοικτά και ας φάνε και ξύλο. Αν οι ΔΥ δεν φροντίσουν να αναβαθμίσουν τη δουλειά τους και να παρέχουν υπηρεσίες υψηλού επιπέδου δεν θα μπορέσουν ποτέ να διεκδικήσουν μισθούς και προνόμια. Η εποχή της τσόντας και του επιδόματος με αντάλλαγμα τους ψήφους φαίνεται ότι τέλειωσε. Αν δεν αποκτήσουμε πραγματική ταξική συνείδηση θα είμαστε απλοί κακοπληρωμένοι βαστάζοι της εξουσίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συγχαρητήρια για άλλη μια φορά...πίστεψέ με οτι γνωριζω αρκετούς εκπαιδευτικούς φίλους και μη ή και συντρόφους... είστε στα δάχτυλα των χεριών μετρημένοι οι άνθρωποι που προβληματίζεστε σοβαρά για την παιδεία και λέτε τα πράγματα με το όνομά τους....
    Μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. υποκλίνομαι...
    επιτέλους!!!!
    νόμιζα ότι με γελούν τα μάτια μου αρχικά,αλλά ευτυχώς όχι..
    πάει..εγκαταστάθηκες μόνιμα στην καρδιά μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. gogo
    να κάνουμε σχέση, χαχα
    mtryfo τα λέμε, νασαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. και,όπως κατάλαβες,εσύ μεν δε μαδάς τη μαργαρίτα αλλά η Μαργαρίτα θα μαδήσει εσένα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Βλέπω πάνω δεξιά ότι το blog συμμετέχει στην απεργία (των άλλων) και ο blogger, απ’ ότι φαίνεται στο κείμενο, σιγοντάρει στην απεργοσπασία (των συναδέλφων του).

    Κάτω λοιπόν από την κόκκινη υψωμένη γροθιά –αυτό και αν είναι συμβιβασμός με τον «ξεπερασμένο αριστερισμό» και τα σύμβολα του- το blog δηλώνει συμπαράσταση στους ανέργους, στους οποίους ο blogger δεν ανήκει, στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, που ούτε εκεί ανήκει, και βέβαια στους μετανάστες που τους τα «έχωσε» πρόσφατα και θεωρεί ότι δεν χωράνε σ’ αυτόν τον τόπο!

    Συγγνώμη ρε φίλε, δε μου πέφτει και λόγος, αλλά κάτι πάει στραβά με σένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ta polla logia einai ftwxeia... tragika merika aitimata... gia na ftiaksei auto to xali 1 prama xreiazetai.... aksiologisi ton kathigitwn!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ανώνυμε οι καθηγητές αξιολογήθηκαν όταν πήραν το πτυχίο τους. Τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού.

    @dimitris t
    πράγματι υπάρχουν αντιφάσεις όπως και στη ζωή εξάλλου. Συμπαρίσταμαι σε όσους το έχουν ανάγκη και όχι στις συντεχνίες των ΔΥ, ή των φαρμακοποιών που όχι μόνο δεν το έχουν αλλά είναι μέρος του προβλήματος και όχι η λύση του. Είμαι σαφώς κατά του συνδικάτου των συναδέλφων μου. Στο δικό σου κόσμο αυτό είναι απεργοσπασία, στο δικό μου ύψιστο καθήκον. Μια νέα ατομικότητα γεννιέται και στην Ελλάδα. Η κόκκινη γροθιά σηκώνεται κατά όλων εκείνων που επιβουλεύονται τη δημοκρατία και την ελευθερία και μέσα σε αυτούς δεν είναι μόνο η δεξιά, είναι και ένα μέρος της αριστεράς. Διμέτωπος Δημήτρη μου. Είμαστε φανατικά υπέρ της διάσπασης των διαμαρτυρομένων. Μόνο το ΠΑΜΕ θα είναι;
    Τέλος το blog θέλει να παρουσιάζει όλες τις απόψεις δεν είναι κομματικό, μπορεί να φιλοξενήσει και τη δική σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μου αρέσει το κείμενο σου γιατί δημιουργεί ακραίες αντιδράσεις. Από το "πες τα Χρυσόστομε" στο "δεν πας καλά". Δεν θα διαφωνήσω με αυτά που λες για το πως λειτουργούν πολλοί του χώρου μας. Δεν παύει όμως κάποια (όχι όλα) από τα μέτρα που θέλει να περάσει το υπουργείο να είναι κατάπτυστα. Κυρίως αυτά που αναφέρονται στη λειτουργία του σχολείου, όχι στα δικαιώματα των καθηγητών. Δεν γίνεται να αυξάνουμε τον αριθμό των μαθητών ανά τάξη, ούτε να κόβουμε τα έξοδα για τις μετακινήσεις των μαθητών των απομακρυσμένων περιοχών, ούτε τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων με αποτέλεσμα σε κάποια να μην υπάρχουν λεφτά ούτε για φωτοτυπίες. Αλλά δυστυχώς αυτά είναι τα τελευταία που θα θελήσουν να διαπραγματευτούν αυτοί του συνδικάτου μας. Το θέμα είναι μη δουλέψουμε καμιά ωρίτσα παραπάνω. Πάντως το θέμα της απεργίας και το τι γίνεται στα σχολεία σηκώνει πολύ κουβέντα και το διαδίκτυο δεν είναι το καταλληλότερο μέσο για ένα τέτοιο διάλογο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. sfiltro
    καλημέρα
    και βέβαια τα όσα αναφέρεις είναι πρόβλημα, όχι παντού αλλά σε αρκετά σχολεία, κυρίως στην επαρχία. Σημαντικότερα ακόμα τα προβλήματα της ουσίας της εκπαίδευσης, των αναλυτικών προγραμμάτων και των όσων αλλαγών θα ακολουθήσουν. Το κείμενο θέλει να αναδείξει μια βασική μου αντίληψη. Οι δάσκαλοι θα καταξιώσουν το έργο τους και θα ανατρέψουν τις όποιες αντιδραστικές πολιτικές μέσα από τη δουλειά τους και όχι από οπερετίστικες πορείες και απεργίες. Όμως στη η πολιτική αυτή στάση δεν βρίσκει και πολλούς οπαδούς πράγμα που με χαροποιεί ιδιαίτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Το διαδίκτυο είναι κατάλληλο για φιλοξενία απόψεων και γέννηση διαλόγου ανάμεσα σε ανθρώπους με αντικρουόμενες απόψεις..ήδη ακούστηκαν διάφορα..
    Δεν είμαι εκπαιδευτικός αλλά υπήρξα εκπαιδευόμενη σε κάποιο (μακρινό) παρελθόν και στο παρόν μου είμαι μητέρα μαθητή Λυκείου.
    Σε ότι με αφορά προσωπικά μπορώ να καταθέσω-καταγγείλω ότι ουδέποτε είχα ως μαθήτρια έναν εκπαιδευτικό ο οποίος να με εμπνεύσει για κάποια ανώτερα πράγματα όπως για παράδειγμα η μελέτη των αρχαίων ελληνικών κειμένων, τα εθνικά ιδανικά, η αξία της γλώσσας, της επιστήμης ,της δια βίου μάθησης κλπ. Το μάθημά τους ήταν σαν ένα ξερό κλαδί που ποτέ δεν θα είχε ελπίδα να βγάλει ένα φρέσκο φύλλο και, πόσο μάλλον, καρπό..
    Μετά λύπης μου βλέπω ότι 30 χρόνια αργότερα οι νεώτεροι συνάδελφοί τους , πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, λειτουργούν το ίδιο και έγκειται στην παιδεία αλλά και στην οικονομική κατάσταση της οικογένειας το αν τα παιδιά θα αποκτήσουν γνώσεις ουσίας,αγωγή και ήθος. Αντιμετωπίζουν το λειτούργημά τους (κατά τα δικά τους λεγόμενα) ως ένα επάγγελμα προς βιοπορισμό και μόνο παραβλέποντας το γεγονός ότι έχουν να κάνουν με υπό διάπλαση χαρακτήρες αλλά και μυαλά.
    Σ'αυτή τη φάση,λοιπόν,που καλώς η κακώς,ζούμε όλοι κάτω από το φάσμα μιας τεράστιας οικονομικής δυσχέρειας,που μια μεγάλη μερίδα λαού αδυνατεί να αντεπεξέλθει στις στοιχειώδεις απαιτήσεις της ζωής,που το σύστημα στην παιδεία πνέει τα λοίσθια (για να μη μιλήσουμε για άλλους τομείς) έρχεται ένας από τους ευνοημένους δημοσιοϋπαλληλικούς κλάδους (σταθερός μισθός,χωρίς κίνδυνο απόλυσης,ωράριο που δεν υπάρχει σε κανένα άλλο εργασιακό χώρο κλπ) να απεργεί αποκλειστικά και μόνο με οικονομικά αιτήματα. Στην περίπτωση που έθιγαν και άλλα θέματα που άπτονται των προβλημάτων της παιδείας θα είχαν πλάϊ τους όλους τους πολίτες, τουλάχιστον γονείς και μαθητές. Στην προκειμένη περίπτωση,όμως,είναι πρόκληση..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Σύμφωνα με αυτά που λέτε ή δεν έχετε καμία γνώση προσωπική για το τι συμβαίνει στα δημόσια σχολεία ή είστε από τους 'τυχερούς' αν κρίνω και από τον τόπο διαμονής σας που βρίσκεστε σε ένα σχολείο που σας επιτρέπει όλα τα οποία αναφέρετε.
    Οσο για εμάς που εδώ και 5 χρόνια βολοδέρνουμε σε σχολεία του Αιγαίου, δουλεύουμε 21 ώρες ανελλιπώς (διδακτικές) και άλλες τόσες στο σπίτι μας για να κάνουμε ενδιαφέρον και δελεαστικό το μάθημα για τους μαθητές μιας και η πολιτεία συνδράμει αποτελεσματικά και γενναιόδωρα τα δήμόσια ελληνικά σχολεία(!), δεν έχουμε πάρει απόσπαση και ούτε λόγος για μετάθεση μιας και τα μόρια μας δεν επαρκούν και προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα μακριά από το σπίτι μας με το υπέρογκο ποσό των 1200 Ευρώ, έχοντας μεταπτυχιακά και διδακτορικά ευχαριστούμε πάρα πολύ για τα εύστοχα και ειρωνικά σας σχόλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ανώνυμε είσαι νέος(α) και "άτυχος(η)". Το Αιγαίο για τους νέους είναι δύσκολο, αν δεν τους αρέσει η περιπέτεια. Όταν ήμουν πριν 8 χρόνια στο Αιγαίο έκανα 10h και έπαιρνα 900Ε. Τα 1200 μια χαρά είναι νομίζω, 1300 παίρνω εγώ και κάνω 19h και έχω και δυο παιδιά και είμαι και 56. Πέσμου ότι υποφέρεις. Πέσμου πως είναι καλύτερα στην ανεργία ή στα φροντιστήρια; Γιατί δεν χτυπάς μια παραίτηση; Δυστυχώς όταν θα πας στην περιοχή σου και θα παλιώσεις δεν θα βρεις το κλίμα που περιγράφω γιατί η οικονομική κατάρρευση θα το έχει αλλάξει. Αλλά πάλι με χρόνια με καιρούς ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. gogo στα σοβαρά τώρα.
    Στόχος μου είναι να αναδείξω αυτό ακριβώς που περιγράφεις. Οι εργασιακές συνθήκες των δασκάλων είναι πολύ καλές σε σχέση με το κακό αποτέλεσμα που παράγουν με ευθύνη της πολιτείας αλλά και σοβαρή δική τους ευθύνη Όσο αυτό δεν το παραδέχονται δεν θα βελτιώσουν τη θέση τους αλλά ούτε και το έργο τους. Το θέμα δεν είναι τι κάνει ο καθένας μας. Σαν κλάδος δεν ανέπτυξε ποτέ ένα εκπαιδευτικό κίνημα για την πραγματική παιδεία στην πράξη.Αποτέλεσμα; Το 80% της σημερινής "εκπαίδευσης" στη ΜΕ γίνεται στα φροντιστήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. "δεν υπάρχει χειρότερος εφιάλτης στον άνθρωπο από την ίδια του τη συνείδηση". Ακριβώς, φίλε leo,μόνο η αυτοκάθαρση θα σώσει τον κλάδο από τους γραφειοκράτες συνδικαλιστές. Ήρθε ο καιρός να επικρατήσει μια γενικευμένη αντισυμβατική αντίληψη στην εκπαίδευση, μακριά από συντεχνίες και ιδεοληψίες, γιατί η εκπαίδευση είναι μεράκι, είναι πάθος και γοητεία και δεν αντισταθμίζεται από καμιά κομματικοσυνδικαλιστική καρικατούρα. Ευχαριστώ για το άρθρο το παίρνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλά τα λες συνάδελφε leo και προσυπογράφω. Υπάρχουν όμως ορισμένα ζητήματα όπως αυτό του ωραρίου που πρέπει να εξετάσουμε πιο εμπεριστατωμένα. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν φοβάμαι τη δουλειά, ούτε τις παραπάνω ώρες. Φοβ΄μαι την αδικία. Ξέρεις πολύ καλά ότι κατά μέσο όρο αντιστοιχεί 1 εκπαιδευτικός σε 10 μαθητές στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει α) ότι υπάρχει πλεονάζον προσωπικό που βρίσκεται εκτός σχολίου και β)ότι δεν γίνεται ορθολογική διαχείριση των διορισμών από το υπουργείο. Στις περισσότερες ειδικότητες μετά βίας συμπληρώνουν ωράριο στην καλύτερη περίπτωση. Δεν ξέρω τι έχει στο μυαλό της η υπουργός αλλά δεν έχω προσωπικά καμμία διάθεση να δουλεύω περισσότερες ώρες με περισσότερα αντικείμενα σε 2 ή 3 σχολεία και κάποιοι άλλοι να κάααααθονται, να ξύνονται και ίσως να παίρνουν περισσότερα χρήματα από μένα. Είμαστε δημόσιοι λειτουργοί, όχι δημόσια κορόιδα. Δεν μπορεί το υπουγείο να διορίζει σε περιφέρειες που δεν έχουν κενά και μετά να τους δίνει το δικαίωμα να φύγουν και να μένουν άλλες περιφέρειες με κενά που θα τα καλύψουν τα συνήθη κορόιδα. Θέλω να πω : Το υπουργείο, δεν δείχνει να έχει ξεπεράσει τη μάστιγα του νεποτισμού και της ευνοιοκρατίας που χαρακτηρίζει τη δημόσια διοίκηση. Και δεν το εμπιστεύομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Leo μου,καλό είναι να αποδίδονται τα του Καίσαρος τω Καίσαρι..Κανένας δεν αμφισβητεί ότι θα πρέπει να ληφθεί μέριμνα σε όλα τα θέματα παιδείας, να υπάρχουν καλοπληρωμένοι δάσκαλοι που,όμως να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Γιατί έχω αμφιβολίες,όμως, γι αυτό?
    Γιατί πιστεύω ότι πολλοί,πάρα πολλοί,βρέθηκαν κατά λάθος στη διδακτική έδρα χωρίς να αγαπούν αυτό που κάνουν?
    Επιδιώκουν έτσι να βρεθούν γραφιάδες στη διεύθυνση και ν'αδειάζουν τα σχολεία..το φαινόμενο που περιγράφει ο Christofer το γνωρίζω..εκπαιδευτικοί δυο ταχυτήτων,άλλοι στα γραφεία κι άλλοι στις επάλξεις..κι ατό το πληρώνουν κυρίως τα παιδιά με τα τμήματα των 35 ατόμων και τους αδιάφορους εναπομείναντες δασκάλους, αλλά και οι γονείς σε χρήμα και ψυχική οδύνη. Όσο για τους συναδέλφους τους που δεν έχουν τη δυνατότητα της λούφας φυσικό είναι να αισθάνονται κορόϊδα και να μην αποδίδουν..φαύλος κύκλος,δηλαδή..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Christofer, gogo
    Και βέβαια το υπουργείο έχει την κύρια ευθύνη για όλο το χάος με τις τοποθετήσεις, τις εξυπηρετήσεις, κλπ. Οι συνδικαλιστές πρώτα και κύρια με τους προιστάμενους διαπλέκονται και βολεύουν τους δικούς τους και ρίχνουν τους άλλους. Η πλειοψηφία των συναδέλφων τα βλέπει όλα αυτά, δυσανασχετεί, αλλά κοιτάει να βολευτεί και δεν αντιδρά. Θα πρέπει επιτέλους να ρυθμιστούν τα πράγματα με κάποια αντικειμενικά κριτήρια. Οι ανθρώπινες και ομαλές συνθήκες δουλειάς είναι δικαίωμά όλων μας και όχι μόνο των ημετέρων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Και το δικαίωμα σε ουσιαστική παιδεία είναι δικαίωμα όλων των ελληνοπαίδων,επίσης..στο θέμα ατό δε χωρούν ημίμετρα..
    Ίσως θα έπρεπε να επαναπροσδιοριστούν τα αιτήματα των εκπαιδευτικών σε βαθμό τέτοιο που να εξυπηρετεί όλους μας χωρίς να προκαλείται και το δημόσιο αίσθημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Ποιός έγραψε αυτό το λίβελο;
    Η Διαμαντοπούλου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Η ύπαρξη προβλημάτων και αδυναμιών στο σύστημα δ δικαιολογεί ένα τέτοιο κείμενο. Το κείμενο κατά τη γνώμη μου λαϊκίζει επίτηδες προσπαθώντας να σημειώσει μόνο εκείνα τα σημεία που εύκολα φαίνονται. Πχ γιατί δε λέει τίποτα για τα προβλήματα των εκπ/κών; Για την ευθύνη διαμόρφωσης προσωπικότητας ή για εκείνους που παράγουν παιδεία; Πράγματι, ο ίδιος ο κλάδος οφείλει να αυτοαναβαθμιστεί, αλλά τούτο δε δικαιολογεί ένα τέτοιο κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Για τα προβλήματα της εκπαίδευσης γράφουμε ρε Δείμο κάθε μέρα. Ας πούμε και τίποτα για την αθέατη πλευρά του φεγγαριού, ή δεν κάνει γιατί όλοι είμαστε εργαζόμενοι. Τι δεν ισχύει; από αυτά; Δεν γράφω ότι οι καθηγητές δεν δουλεύουν, ή δεν κάνουν σωστά αυτό που πρέπει να κάνουν, αν και συμβαίνει και αυτό και το ξέρεις. Γράφω για το πόσο δουλεύουν ΝΟΜΙΜΩΣ σε αντιδιαστολή με την διήμερη απεργία που προκήρυξε η ΟΛΜΕ/ Η ειρωνεία που αποπνέει είναι σκόπιμη γιατί είναι ειρωνεία και ύβρις προς χιλιάδες σκληρά εργαζόμενους άνεργους και μετανάστες να διαμαρτυρόμαστε και μεις και μάλιστα εις διπλούν.
    Αλλά και επί της ουσίας, πότε έγινε κινητοποίηση για την ουσία της εκπαίδευσης; Πότε έκανε ο κλάδος αυτοκριτική; Γιατί η "εκπαίδευση" γίνεται τόσα χρόνια ΜΟΝΟ στα φροντιστήρια;
    Ε και λίγο λαϊκισμός δεν βλάπτει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Οι καθηγητές αμείβονται από 1200€ έως 1600€ μηνιαίως. Πρόκειται προφανώς για μισθούς πείνας, μετά και τις περικοπές των δώρων και των επιδομάτων. Όταν σήμερα ένας 30αρης απόφοιτος πανεπιστημίου, με δύο μεταπτυχιακά και προϋπηρεσία, αμείβεται με 700€, είναι δυνατό ένας απόφοιτος δευτεροβάθμιας (ΔΕ) ή τεχνικής εκπαίδευσης( ΤΕ, δηλαδή τεχνικού λυκείου) που εργάζεται ως «καθηγητής» στη ΜΕ να παίρνει μόνο 1500€; Απαράδεκτο.

    Ντροπή σου να γράφεις τέτοια κατάπτυστα κείμενα. Προφανώς είσαι εγκάθετος του υπουργείου παιδείας και καλλιεργείς το κλίμα για τη μείωση των αποδοχών των εκπαιδευτικών και την ιδιωτικοποίηση της παιδείας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Πάντως πιο συντηρητικό συνδικαλιστικό όργανο από τη ΔΟΕ δεν έχω ξαναδεί. Η ΔΟΕ μπροστά τους είναι ριζοσπαστικό όργανο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. ΤΑΝΖΟ το βρήκες εγκάθετος είμαι, και καλλιεργώ κλίμα, μίσθαρνο όργανο του υπουργείου είμαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Σε όλους τους κλάδους υπάρχουν αυτοί που κάνουν σωστά τη δουλειά τους ανεξαρτήτως συνθηκών και 'οι άλλοι'.Το ζητούμενο λοιπον είναι να στηλιτεύσουμε και να αναδείξουμε αυτούς 'τους αλλους' θετοντας τους στο επίκεντρο των προβλημάτων της παιδείας ή να αναφέρουμε τα πραγματικά προβλήματα της παιδείας που λίγο έχουν να κάνουν με το αν ένα ποσοστό δε σέβεται το λειτούργημα που υπηρετεί?
    Τέλος, έχοντας περάσει και από την ανεργία και από φροντιστήρια πριν δώσουμε 3 φορές ΑΣΕΠ για να διοριστούμε με την αξία μας νομίζω πως έχουμε κάθε δικαίωμα να εκφράζουμε την αποψη μας και 'όχι να ποιούμε τη νήσσα' ακριβώς επειδή δε χρωστάμε σε κανένα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Ανώνυμε είμαι 8 χρόνια στο δημόσιο δίνοντας μια φορά στον ΑΣΕΠ του 2002 στα 49 μου χρόνια. Μάλιστα είχα ξεχάσει να χρησιμοποιήσω και τα μόρια που δικαιωματικά είχα, από δυο χρόνια σε ιδιωτικό σχολείο. Και ακριβώς επειδή δεν χρωστάω σε κανένα ανοίγω ένα χρόνο τώρα θέματα που έχουν να κάνουν με την εκπαίδευση. Δεν με ενδιαφέρει αν οι απόψεις μου ρίχνουν νερό στο μύλο του υπουργείου, ή αν στεναχωρούν τους συναδέλφους μου. Δέχομαι τηλέφωνα από φίλους που μου λένε ότι και λίγα λέω, αλλά και από άλλους που λένε ότι το πρόβλημα είναι αλλού και αυτό πρέπει να προβάλουμε. Η άποψή μου είναι ότι όλοι και όλα έχουν το μερίδιο ευθύνης και όλα πρέπει να μπαίνουν σε κριτική. Αυτό είναι το blogging. Δεν είναι προπαγάνδα, είναι διάλογος. Αλλά ο πατερούλης ζει μες τις καρδιές μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Leo αυτά που γράφεις είναι αλήθεια και και δυστυχώς αυτός είναι και ο λόγος που είμαστε αναξιοπιστοί. Δεν είναι τυχαίο ότι οι συνάδελφοι τα γνωρίζουν καταλαβαίνουν ότι είμαστε προνομιούχος ομάδα εργαζομένων και για το λόγο αυτό δε συμμετέχουν στις απεργίες και στάσεις εργασίας που προκηρύσσειη ΟΛΜΕ.
    Αρκεί να σε πληροφορήσω και κάτι για τις συγχωνεύσεις. Το 8ο Γυμνάσιο Ιλίου παρότι στεγάζεται σε μισθωμένο κτίριο, ψάξε να βρεις ποια σχέση έχει ο ιδιοκτήτης του με δημόσιες αρχές, αν και ήτανε στην πρόταση για τις συγχωνεύσεις τελικά διατηρεί την "αυτονομία" του και την "αυτοτέλειά" του
    Pavlos - N.Fil/fia

    ΑπάντησηΔιαγραφή