ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Η βία έχει δύο άκρες



Του Νίκου Μπίστη από το protagon

Η σε ζωντανή μετάδοση άσκηση βίας του εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής σοκάρισε το τηλεοπτικό πανελλήνιο. Δεν είχε γίνει το ίδιο με ενέργειες βαρύτερες όπως τα συνεχή μαχαιρώματα και οι ξυλοδαρμοί αλλοδαπών από τα πεζά η μηχανοκίνητα τάγματα εφόδου των νεοναζιστών. Και αν δεν είχε μεσολαβήσει το επεισόδιο με τον Κασιδιάρη, πολύ πιθανόν να ήσαν οι Χρυσαυγίτες στην Παιανία , να ζητούσαν τον ελεύθερο εξοπλισμό των κατοίκων, να υποστήριζαν την αυτοδικία ( το έκανε ο ΛΑΟΣ που έσπευσε να «υιοθετήσει» τον νεαρό που χρησιμοποίησε την καραμπίνα) και να συναντούσε την συμπάθεια των κατοίκων που αγανακτούν από την απουσία του κράτους και της αστυνομίας από την γειτονιά τους. Η εγκληματικότητα ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής και εθνικότητας σε συνδυασμό με την κραυγαλέα απουσία του κράτους καθιστά μεγάλα στρώματα του πληθυσμού ευάλωτα σε απλουστευτικές λύσεις που στο τέλος προκαλούν μεγαλύτερες παρενέργειες από αυτά που υποτίθεται ότι θα θεράπευαν ( κλασσικό παράδειγμα η οπλοχρησία στις ΗΠΑ που οδήγησε σε αλλεπάλληλες εκατόμβες).

Η Χρυσή Αυγή, ακούμπησε σε ένα υπόστρωμα λαϊκισμού, ρατσισμού και εθνικισμού που καλλιέργησαν στην ελληνική κοινωνία χρόνια τώρα δυνάμεις διαφορετικής προέλευσης και πολιτικού χρώματος. Η κατάσταση παροξύνθηκε με την κρίση, αλλά τα αίτια της φασιστικής ανόδου πάνε πιο βαθειά. Η ανοχή σε αντικοινοβουλευτικές κι αντιδημοκρατικές ενέργειες, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τα συνθήματα των «αγανακτισμένων» της πάνω πλατείας Συντάγματος νομιμοποίησε  την Χρυσή Αυγή σε ούτως η άλλως ελαστικές συνειδήσεις. Πρόκειται για την περίφημη αντισυστημική ψήφο που ορισμένοι ανιστόρητοι νόμιζαν ότι είναι δικαιωματικά κτήμα  μια ορισμένης Αριστεράς. Και επειδή είμαι βαθύτατα πεισμένος ότι η αντισυστημική ψήφος είναι ψήφος κατά της δημοκρατίας δεν αισθάνομαι την ανάγκη να δικαιολογήσω τους δήθεν παραπλανημένους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, όπως έκαναν χτες στις τηλεοράσεις η Παπαρήγα και ο Βαρεμένος.

Ελπίζω επίσης να κατάλαβαν οι αντιεξουσιαστές και ορισμένες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ που ερωτοτρόπησαν με το μπάχαλο και «χαμηλές» μορφές βίας ότι η βία είναι μπαστούνι με δύο άκρες. Ότι αν χαϊδεύεις την επαναστατική βία δεν μπορείς να είσαι πειστικός όταν εξεγείρεσαι κατά της φασιστικής βίας. Εμείς που δεν συμβιβαστήκαμε με Κεραταίες και με προπηλακισμούς πολιτικών μας αντιπάλων, έχουμε το ηθικό δικαίωμα και την αξιοπιστία να στεκόμαστε απέναντι στους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Που και αυτοί, πολύ σύντομα, αν συνεχίσουν έτσι θα καταλάβουν ότι η βία προκαλεί αντιβία. Και για να μην γίνουμε ζούγκλα δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την δημοκρατία και την επιβολή του νόμου. Η Χρυσή Αυγή κινείται στο όριο της νομιμότητας με τάση να βγει έξω. Αν επιμένει πρέπει η δημοκρατία μας να της κάνει το χατίρι.

1 σχόλιο:

  1. Ειδικά στην τελευταία παράγραφο συμφωνώ απολύτως. Ωστόσο, θα συμπλήρωνα ότι τούτα είναι απλά κάποια χαρακτηριστικά μιας δημοκρατίας που λειτουργεί τους θεσμούς της μόνο τυπικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή