ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Σύνοδος Κορυφής: Δεν έγιναν όλα, έγιναν όμως πολλά.


του Γεράσιμου Γεωργάτου

«Δεν έγιναν όλα, έγιναν όμως πολλά». Με αυτή τη φράση θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής, 28 – 29 Ιουνίου 2012, σε σχέση με την πολυεπίπεδη κρίση που αντιμετωπίζει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και με δεδομένο το δυσμενή συσχετικό δυνάμεων με πλειοψηφία συντηρητικών κυβερνήσεων. Πιο συγκεκριμένα, οι ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν: α) την πιλοτική εφαρμογή του ομολόγου έργων β) τη διάθεση κονδυλίων ύψους 120 δις ευρώ για την ανάπτυξη στους τομείς των μεταφορών, της ενέργειας και της ψηφιακής τεχνολογίας γ) τη δυνατότητα επέμβασης μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας στην αγορά ομολόγων ώστε να συμπιέζονται τα επιτόκια των χωρών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα δ) την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών απευθείας από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ), ώστε να μην εγγράφονται τα σχετικά κονδύλια στους δημόσιους προϋπολογισμούς και αυξάνουν το έλλειμμα. Το τελευταίο θα ισχύσει άμεσα για την Ισπανία, την Ιταλία και μάλλον για την Ιρλανδία ε) τη δημιουργία ενός υπερεθνικού φορέα που θα εποπτεύει τις τράπεζες των 17 κρατών - μελών της Ευρωζώνης που αποτελεί το πρώτο βήμα προς την τραπεζική ένωση.
 Ως προς τις συμμαχίες και τις αντιθέσεις, παρακολουθήσαμε την αντιπαράθεση της ομάδας των κρατών, κυρίως του νότου, που θέλουν να αντιμετωπιστεί συνολικά το πρόβλημα του ευρωπαικού χρέους (Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία), με την ομάδα των κρατών, κυρίως του βορά, με προεξάρχουσα τη Γερμανία που επέμενε στην προτεραιότητα της συντονισμένης δημοσιονομικής προσαρμογής και μάλιστα με σχεδόν απολύτως ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, ως προϋπόθεση και προτεραιότητα για οποιαδήποτε παραχώρηση.
Η Ισπανία και η Ιταλία έδωσαν σκληρή μάχη για να αποφύγουν μελλοντική επίσκεψη της ‘τρόικα’ στις πρωτεύουσες τους, απαιτώντας να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες τους απευθείας απο τον EFSF και μετά από τον διάδοχό του ESM. Αρνήθηκαν την καθιερωμένη μέχρι τώρα ‘συνταγή’ όπου συνάπτονται κρατικά δάνεια και επομένως αυξάνεται το δημόσιο χρέος, όπως έγινε με την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Επιχείρημά τους ήταν ότι ήδη έχουν λάβει και συνέχιζουν να λαμβάνουν μέτρα διαρθρωτικά, σε αντίθεση με την Ελλάδα. Για να ενισχύσουν την διαπραγματευτική τους πίεση, απείλησαν ότι δεν θα συναινούσαν σε κοινό ανακοινωθέν και θα μπλόκαραν την εφαρμογή του αναπτυξιακού πακέτου των 120 δις ευρώ που είχε συμφωνηθεί στην Ρώμη, λίγες μέρες πριν, και μέρος του οποίου προορίζεται για τις χώρες του Νότου! Η στρατηγική τους απέδωσε. Η ομάδα των βορείων κρατών πήρε ως αντάλλαγμα για την άμεση ανακεφαλαιοποίηση των ιταλικών και ισπανικών τραπεζών, τον έλεγχο του υπερεθνικού φορέα που θα εποπτεύει τις τράπεζες της Ευρωζώνης.
Σε τακτικό επίπεδο μπορούμε να πούμε ότι η αντιπαράθεση και ο τελικός συμβιβασμός ήταν του τύπου winwin, με ικανοποιημένο εκ του αποτελέσματος τόσο το νότο όσο και το βορά.
Αποτιμώντας συνολικότερα τη Σύνοδο Κορυφής, το ισοζύγιο μπορεί να θεωρηθεί θετικό:  Mε τα ομόλογα έργων και τα 120 δις ευρώ ανοίγει ο δρόμος για ένα μονιμότερο Σύμφωνο Ανάπτυξης. Mε την τραπεζική ένωση και εποπτεία θα είναι εγγυημένες οι καταθέσεις και θα υπάρξουν ενιαίοι κανόνες λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος. Με τις προβλέψεις για τις ιταλικές και τις ισπανικές τράπεζες, ανοίγει ο δρόμος για τη συλλογική διάσωση χωρίς αύξηση των εθνικών ελλειμμάτων.
Επιπλέον, σε έξι μήνες θα κατατεθεί η πρόταση που θα επεξεργαστούν από κοινού το Συμβούλιο (Ρομπάι), η Επιτροπή (Μπαρόζο), το Eurogroup (Γιούγκερ) και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ντράγκι), για την οικονομική και πολιτική ολοκλήρωση της Ένωσης. Ίσως να μην είναι τόσο μακριά η ώρα που θα η ενεργοποιηθεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην αγορά ομολόγων και ο δανεισμός απευθείας προς τα κράτη με χαμηλό επιτόκιο, καθώς και η θέσπιση ευρωομολόγων αμοιβαιοποίησης του χρέους.
Η Σύνοδος δεν ασχολήθηκε ειδικά με το ελληνικό πρόβλημα. Τα πράγματα στην Ευρώπη όμως κινούνται, οι δυναμικές και οι συσχετισμοί τείνουν να αλλάξουν. Γι` αυτό η χώρα μας εργαζόμενη για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας με τους ευρωπαίους εταίρους και προωθώντας τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, χρειάζεται να επανέλθει στην προγραμματιζόμενη φθινοπωρινή Σύνοδο Κορυφής και να διεκδικήσει δυναμικά αυτά για τα οποία έχει δεσμευτεί η ελληνική κυβέρνηση. 
 Γεράσιμος Γεωργάτος, Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜ.ΑΡ

3 σχόλια:

  1. Αν δηλαδή πούμε ότι αυτό που έγινε στην σύνοδο της Ε.Ε. - πέρα από μια, περιορισμένης χρονικής διάρκειας, ανάσα για τις Ισπανία και Ιταλία - είναι μια τρύπα στο νερό και ότι οι διεθνείς αγορές θα το γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, θα σφάλαμε;

    Αν δηλαδή πούμε ότι το EFSF και το ESM δεν έχουν τα κεφάλαια, για να χρηματοδοτήσουν τέτοιου είδους δραστηριότητες, σαν την επανακεφαλαιοποίηση των ευρωπαϊκών τραπεζών και χρηματοδότησης των ευρωπαϊκών κρατών (αν και αυτό είναι κάτι που δεν είναι και τόσο σημαντικό), αλλά και ότι η διάρθρωσή τους τα καθιστά χώρους τοξικών CDO (αυτό είναι το πολύ πιο σημαντικό), θα σφάλαμε;

    Αν δηλαδή πούμε ότι τα δημόσια χρέη των κρατών μελών της ευρωζώνης θα τιναχθούν στον αέρα, μέσα από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που θα κάνουν το EFSF και το ESM, θα σφάλαμε;

    Αν δηλαδή πούμε ότι σε λίγους μήνες το ευρώ και η ζώνη του και πάλι θα βρίσκονται ενώπιον της εξαφάνισής τους, θα σφάλαμε;

    Αν δηλαδή πούμε ότι οι εντόπιοι κυβερνήτες ήσαν και πάλι, για μία ακόμη φορά, ανύπαρκτοι στην όλη διαδικασία διαπραγμάτευσης, θα σφάλαμε;

    Δεν νομίζω...

    (Μου αρέσει που ο κ. Γεωργάτος πανηγυρίζει για τα ... 10 δισ. € της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και τα 130 δισ. € για την ανάπτυξη όλης της Ευρώπης! Θα πει κάποιος ότι, "από το ολότελα καλή και η Παναγιώταινα". Μπορεί στον κ. Γεωργάτο όλα αυτά να φαίνονται αρκετά - τι αρκετά δηλαδή, αυτός μας τα παρουσιάζει, ως πολλά. Στην πραγματικότητα, βέβαια, όλα αυτά δεν φθάνουν, ούτε για να ξύσει κάποιος τα νύχια του και δεν αξίζουν τίποτε περισσότερο, παρά μόνον, για πολλά γέλια, μαζί με πολλά κλάματα).

    Βέβαια, αυτή η απόφαση έριξε τις πρώτες φτυαριές, για την ταφή του νεκρού ευρωζωνικού δεινόσαυρου. Αυτό αποτελεί μια εξέλιξη. Ήταν, άλλωστε, κάτι που καθυστέρησε πάρα πολύ και έπρεπε να γίνει εδώ και καιρό (όπως, άλλωστε, καθυστερεί, πάρα πολύ, η ολοκλήρωση της διαδικασίας της ταφής του σε κατάσταση βαμπίρ ευρισκομένου πτώματος της ευρωζώνης).

    Και αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε.

    (Και καλόν είναι να φέρει κάποιος τα σάβανα)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σύντροφε Τάσο καλησπέρα. Δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι που τους τα χώνεις. Συνέχισε και λέγε λέγε κάτι θα μείνει στο τέλος. Μόνο πρόσεχε. Μην πολύ ρωτάς γιατί ο γνωστός μου ...ξέρεις (πρώην σύντροφος και νυν προβοκάτορας), λέει ότι η απάντηση στα ... ρητορικά σου ερωτήματα είναι ΝΑΙ, Θα ... έσφαλες. Αν είναι δυνατόν.

      Διαγραφή
    2. Ποιός είναι αυτός ο ... μπαγάσας, που σου λέει τέτοια πράγματα!

      [Έλα, όμως, που δεν σφάλλω - τουλάχιστον, μέχρι τώρα, γιατί για το μέλλον, ουδείς ... άσφαλτος, που λέει και η αθάνατη Άντζελα (όχι η Μέρκελ, η άλλη, η δικιά μας...)].

      Διαγραφή