ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

Όποιο νόμο θέλω, όπως θέλω και όποτε γουστάρω



του Λεωνίδα Καστανά

Πριν μερικές μέρες σκάει σε επαγγελματικό λύκειο της Αθήνας, κλιμάκιο του Υγειονομικού.  Βρίσκει αποτσίγαρα σε τασάκι μέσα στο κυλικείο και χώνει στο διευθυντή του σχολείου 500 Ευρώ πρόστιμο. Φεύγει και του λέει,  «Ill be back, γιατί έχω ακούσει ότι καπνίζουν και οι μαθητές σου». Εκείνος τα χρειάζεται και την επομένη βγάζει ανακοίνωση που απαγορεύει το κάπνισμα εντός του σχολείου σε μαθητές και καθηγητές. Πάνω που σκέφτεται να τους δώσει διέξοδο, δηλαδή να ανοίξει την πόρτα να βγαίνουν στα διαλείμματα στο δρόμο να καπνίζουν, γίνονται κάτι τσαμπουκάδες μεταξύ αντιπάλων χούλιγκανς και κλειδώνει πάλι την πόρτα. Μετά από μερικές μέρες το λύκειο κλείνει. ΚΑΤΑΛΗΨΗ. Τα αιτήματα είναι το χαρτί της τουαλέτας και δυο βιβλία που λείπουν αλλά η ουσία είναι η απαγόρευση του καπνίσματος. Στο ΕΠΑΛ δεν αντέχονται οι 7 ώρες χωρίς 7 τσιγάρα τουλάχιστον. Φυσιολογικό.

Στη Βουλή των Ελλήνων, αυτή που πρέπει, σύμφωνα με πολλούς δεξιούς και αριστερούς να καεί, έξω από την αίθουσα της γερουσίας 3 βουλευτές καπνίζουν παράνομα. Σε παρατήρηση συναδέλφου τους, ακούγεται ότι η βουλευτής του Σύριζα, Όλγα Γεροβασίλη, απαντά υπερήφανα και ελληνικά, όπως αρμόζει σε αριστερή και βουλευτίνα: 
«Θα εφαρμόζω όποιο νόμο θέλω, όπως θέλω και όποτε γουστάρω» 
Και τα λέει όλα. Με δέκα λέξεις ορίζει επιστημονικά , πολιτικά και ιδεολογικά τη σημερινή Ελλάδα.  
Τα παιδιά στο ΕΠΑΛ τουλάχιστον το είπαν έμμεσα. Αν τολμήσεις να επισημάνεις σε κάποιον στην ταβέρνα ότι απαγορεύεται το κάπνισμα, θα πάρεις μια ανάλογη απάντηση, αν είσαι τυχερός και δεν εισπράξεις κανένα μπουκάλι στο κεφάλι.

Ανομία, το επίσημο σήμα κατατεθέν της χώρας.

Από τον Άκη που εισέπραττε για την πάρτη του τα αντισταθμιστικά οφέλη των εξοπλιστικών προγραμμάτων και τους νεκροζώντανους συνταξιούχους μέχρι τους μαθητές και τους βουλευτές παράνομους καπνιστές απλώνεται το ίδιο νήμα που μας κρατά σφιχτά δεμένους. Οι νόμοι εφαρμόζονται à la carte, δηλαδή δεν εφαρμόζονται.

Οι ελληνικοί νόμοι είναι πολλοί, αυστηροί και πολυδαίδαλοι. Οι περισσότεροι όμως έχουν παραθυράκια, ή μπορούν να ερμηνευτούν κατά το δοκούν. Με αυτούς τους νόμους χτίσαμε αυτή τη χώρα με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα. Τι γίνεται όμως όταν οι νόμοι είναι σαφείς όπως στην περίπτωση του καπνίσματος; Τότε «δεν υπάρχει θεσμός υπάρχει μόνο ο λαός» που είπε και ο μεγάλος Αντρέας. Και εφόσον ο λαός εξέλεγε επί χρόνια τον Άκη, αυτός είχε το δικαίωμα να κλέβει και εφόσον ο λαός εκλέγει το βουλευτή αυτός μπορεί να καπνίζει όπου θέλει.

Οι πολιτικοί ταγοί σήμερα νομοθετούν, αύριο παραβαίνουν τους νόμους που ψήφισαν και έτσι διαπαιδαγωγούν ανάλογα και τους υπηκόους τους Δεν έχει καμιά σημασία η σοβαρότητα της παράβασης. Σημασία έχει η νομιμοποίηση του δικαιώματος  στην παράβαση. Είναι ένα δικαίωμα  που κατοχυρώνεται πολιτικά. Ο  θεσμικός παραβάτης αντλεί το δικαίωμά του από το λαό και ο λαός του το παραχωρεί για να έχει και εκείνος αύριο το ανάλογο δικαίωμα αν χρειαστεί. Ο μαθητής μπορεί να επικαλεστεί τη βουλευτίνα, και ο φτωχός  τυφλός-μαϊμού τον Κροίσο  Άκη.  

Που μπορούμε όμως να πάμε με τέτοιους καπεταναίους και τέτοιο πλήρωμα; Παντού, γιατί η άβυσσος είναι άπειρη. Καθώς όμως στροβιλιζόμαστε και χανόμαστε, νιώθουμε μια απέραντη ηδονή να μας κατακλύζει και αυτό είναι το μεγάλο όφελος της πτώσης. Είναι η ηδονή του «όποιο θέλω, όπως θέλω και όποτε γουστάρω». Όχι θέλω, αλλά γουστάρω. Αυτό το οδοντικό «στ» είναι που κάνει την καύλα ατελείωτη. 

17 σχόλια:

  1. !!!!!!!!!!!! τόσα χρόνια ό,τι γουστάραμε κάναμε γι αυτό βρεθήκαμε εδώ τόσο χαμηλά... και δεν σταματήσαμε να κατρακυλάμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί η άβυσσος είναι άπειρη. Αλλά κάναμε ότι γουστάραμε, λίγο είναι αυτό; Μαράκι

      Διαγραφή
  2. Εχεις δικιο αγαπητε Λεωνιδα ειμαστε εκτος ατας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γειά σου φίλε Κώστα. Από τα μικρά βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα που μας κατακλύζει. Τελικά οι λαοί επιβάλλουν την άποψή τους στη λογική. Αλλά ως πότε;

      Διαγραφή
  3. O makaritis o Andreas, ixe pi ke kato alo: Oti i Elada aniki ston trito kosmo. Poso dikio ixe.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμερικάνε η Ελλάδα είναι στο δικό της κόσμο και θα παραμείνει. Ωρες ώρες νομίζω ότι η κρίση δεν την αγγίζει ουσιαστικά, δεν της τραυματίζει τις βεβαιότητες, δεν τη μετακινεί. ¨Ολες οι ιστορικές εποχές ζουν ταυτόχρονα σήμερα. Η ΧΑ μας θυμίζει προ και διδακτορικές εποχές βίας και νοθείας, ο ΣΥΡΙΖΑ την επαναστατική ορμή της μεταπολίτευσης, η ΔΗΜΑΡ τη φωνή της λογικής του ΚΚΕ εσ. Η παλιά ακίνητη Ελλάδα συνυπάρχει με νέα.

      Διαγραφή
  4. χεχε όντως αυτό το παλιο "στ" φταίει !!


    "Its Not The Fall That Hurts, it's when you reach the ground"

    "Its Not The Fall That Hurts, it's when you reach the ground"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νίκο δεν μούρθε το τραγουδάκι αυτό που ταίριαζε πιο καλά στο κείμενο. Γέρασα και ξεχνάω πια. Στο αφιέρωσα. Ευχαριστώ

      Διαγραφή
  5. Πολύ το γουστάρω, αυτό που διάβασα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Παρακάμπτω το αίτημα νομοκρατίας ("rule of the Law") που είναι αυτονόητο σε κάθε κοινωνία νόμων και προσφεύγω σε χαβαλεδιάρικη περί καπνίσματος ανάλυση.


    Διότι...ακόμη και το κάπνισμα δεν είναι πολιτικά ουδέτερο:Η σοσιαλιστική άποψη απέναντι στο κάπνισμα είναι διχασμένη.Τα επιχειρήματα αιωρούνται ανάμεσα στην υποχρέωση του Κράτους να φροντίζει την υγεία των πολιτών αλλά και στο δικαίωμα του εργαζόμενου να ξεχαρμανιάζει μ'ένα τσιγαράκι,ανάμεσα στα υπερκέρδη των καπνέμπορων αλλά και στο μόχθο των καπνεργατών που χρειάζονται τη δουλειά τους, στο κάπνισμα ως lifestyle πρότυπο του καπιταλισμού αλλά και στο κάπνισμα ως icon του σοσιαλιστή διανοούμενου(ειδικά στις εναλλακτικές μορφές του:στριφτό,πίπα κλπ)...
    Το αδιέξοδο-και- εδώ είναι πλήρες.
    Μένει ως έσχατο ιδεολογικό καταφύγιο η αλλαγή θέματος: "εντάξει βλάπτει το τσιγάρο,αλλά ο καπιταλισμός που ρυπαίνει και καταστρέφει το περιβάλλον βλάπτει περισσότερο"...είπε η Λιάνα και άναψε επιδεικτικά το τσιγάρο της στο στούντιο ( στην προ-Κασιδιάρη εποχή)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γειά σου Βαγγέλη, ωραία παρέμβαση. Μόνο που δεν απαγόρεψε κανείς το τσιγάρο γενικώς, αλλά σε κάποιους δημόσιους χώρους. Ξέρεις όμως ότι ο κυρίαρχος λαός ανέτρεψε στην πράξη τη βάρβαρη αυτή καταπάτιση των δημοκρατικών του δικαιωμάτων. Ο νόμος δεν εφαρμόζεται πουθενά. Είναι καθήκον όλων να εισπνέουν τον καπνό των άλλων. Δεν είναι ότι δεν μπορούν να καπνίσουν. Είναι ότι τους τη σπάει η απαγόρευση. Απαγορεύεται το απαγορεύεται. Νόμος είναι το δίκιο του καθένας μας.

      Διαγραφή
    2. Υπερηφάνως σας δηλώνω ότι στο ΠΡΟ-ΠΟτζίδικο της γειτονιάς μου όποιος θέλει να καπνίσει βγαίνει έξω χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς γκρίνιες και χωρίς κανένας να του το ζητήσει. Ανεξήγητα πράγματα ! Ο νόμος εφαρμόζεται ! ( Για την ιστορία... είμαι καπνιστής , δεν συμφωνώ με το νόμο, αλλά είμαι ... νομολάγνος και τον εφαρμόζω)

      Διαγραφή
  7. Μικρη ιστορια, σε πρωτη αναγνωση ασχετη

    Καποτε ενας αξιωματικος του ελληνικου στρατου αμεσως μετα την απελευθερωση απο τους Γερμνους συναντα εναν σοφο τσομπανη.
    Του λεει : Τι δουλεια κανεις;
    Aξιωματικος,απαντα.
    O σοφος τσομπανης παιρνει την γλιτσα του και βαζει το δεικτη του αλλου του χεριου στο μεσον της. Κοιτα να δεις του λεει. Εσυ παντα στην μεση θα’σαι η μ’ αυτην την κατασταση ή (γυριζοντας 180 μοιρες την γκλιτσα με το ενα χερι) με την αλλη.

    Σε ολες τις κοινωνιες, σε ολα τα καθεστωτα υπηρχε η μεσαια ταξη (δημοσιοι υπαλληλοι, αξιωματικοι, εκπαιδευτικοι, επιστημονες (ιατροι, νομικοι, μηχανικοι, οικονομολογοι, γεωπονοι,…) του δημοσιου η ελευθεροι επαγγελματιες, εμποροι, βιοτεχνες, καλοι τεχνιτες,…)

    Ηδη στην χωρα μας συνεβησαν 2 μεγαλες ανατροπες απο το 1945 :
    Η πρωτη με τον διαχωρισμο εθνικοφρονες και αριστεροι εως το 1981
    Η δευτερη με τον διαχωρισμο μη δεξιοι (της κλαδικης, της κριτικης υποστηριξης,…) και δεξιοι , με καποια διαλειμματα

    Θελω να πιστευω οτι συντομα θα καταργηθει ο τριτος και απεχθεστερος διαχωρισμος Δημοσιοι Υπαλληλοι και Ιδιωτικοι Υπαλληλοι.

    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σας βρίσκω ξενέρωτους αστούς. Έχετε μολυνθεί από το πνεύμα των κουτόφραγκων και δεν μπορείτε να καταλάβετε την αδούλωτη ελληνική ψυχή.
    Σας υπενθυμίζω την υπερήφανη δήλωση του σημερινού Αντρέα -που αποστόμωσε τους αλλοδαπούς: "I don't know what madame Merkel want to do. I know what we want to do".

    Αλίκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. 7η Επαναληψις
    “Υπαναπτυξη ειναι η αδυναμια συσσωρευσης εμπειριων *”

    Εδμουντο Δεσνοες

    “*… και η αδυναμια επεξεργασιας τους για το κοινο καλο” ΑΦ
    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλησπέρα Λεωνίδα από πολύ μακριά!
    Άπαιχτο το άρθρο σου και τα σχόλια πολλά!
    Τι θα μπορούσε ένας αντικαπνιστής σαν και μένα προσθέσει;

    Γι' αυτό θα σχολιάσω το απόφθεγμα των ημερών.
    Ρωτάει: "ΜΗΠΩΣ... ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ;"
    Δεν μου αρέσει η ερώτηση και την αλλάζω:
    Ρωτάω: "ΓΙΑΤΙ... ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή