ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Νέα προβλήματα στο μουφτειακό ζήτημα



Αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με τις εξελίξεις στο μουφτειακό ζήτημα που τις δημοσιεύουμε με κάθε επιφύλαξη.

Συμεών Σολταρίδης

Ο Μέτσο Τζεμαλί, είναι ο νόμιμος Μουφτής Κομοτηνής.  Διορίσθηκε  από την Ελληνική Πολιτεία  στην Μουφτεία το 1985 και  την διοίκησε χωρίς λάθη ή παραλήψεις. Στήριξε την διοίκηση και τον θεσμό σε βαθμό να μην γίνεται αποδεκτός από την Τουρκία και μεγάλη μερίδα της μειονότητας.  Είχε το θάρρος να εναντιωθεί στο κράτος όχι μόνο επειδή δεν υπέγραψε το νόμο 3536/2007 , αλλά και προσπάθησε να το  «νουθετήσει»  στις περιπτώσεις  εκείνες, που το κράτος αφαιρώντας δικαιοδοσίες της Μουφτείας και του Μουφτή , αποδυνάμωνε τον θεσμό. Φαίνεται όμως ότι μάλλον ομιλούσε ή αλληλογραφούσε «εις ώτα μη ακουόντων» !!!!
Επί πλέον για την οποιαδήποτε στάση του, λόγω της μόρφωσης του, δεν μπορεί να κατηγορηθεί από κανέναν, ιδιαίτερα από τα εθνικιστικά και υπερεθνικιστικά μπλογκ . Όλοι γνωρίζουν ότι είναι ένας ιδιαίτερος άνθρωπος με ενδεδειγμένη γνώση στην Ισλαμική θεολογία και φιλοσοφία.
Έτσι , μετά την ψήφιση της σχετικής τροπολογίας στην Βουλή για την επιλογή και διορισμό των Χοτζάδων, Ιμάμηδων και Ιεροδιδασκάλων στην Θράκη, για την οποία δεν ρωτήθηκε, αλλά απλά ενημερώθηκε λίγες ημέρες πριν κατατεθεί,  συνομίλησε με την εφημερίδα «Μπιρλίκ» που κυκλοφορεί στην Κομοτηνή, η οποία ανέβασε  στην ηλεκτρονική της έκδοση
http://www.birlikgazetesi.info/index.php?option=com_content&view=article&id=6503:meco-cemal-bu-karari-mzalamam-paltomu-alip-eve-gtmey-terch-ederm&catid=34:haberler&Itemid=54  ,  άρθρο  με το οποίο ο Σοφολογιότατος Μουφτής  σχολιάζει την ψήφιση της σχετικής τροπολογίας  .
« Το ψωμί μόλις ψήθηκε και ως γνωστό δεν τρώγεται ζεστό. Πρέπει να περιμένουμε για λίγο να κρυώσει, αλλά πριν το φάμε πρέπει να το γευθούμε βλέποντας τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν. Το ψωμί δεν τρώγεται μουχλιασμένο ή αν έχει περισσότερα από τα αναγκαία υλικά». 
Έτσι ο Μέτσο Τζεμαλί προετοιμάζει όλους αυτούς οι οποίοι όχι μόνο τον απογοήτευσαν , αλλά και ταυτόχρονα τον αποδυνάμωσαν και του αφαίρεσαν νόμιμα δικαιώματα θεσμοθετημένα, ότι και πάλι , ίσως, δεν υπογράψει την τροπολογία. Αν και πλέον με βάσει την τροπολογία δεν χρειάζεται η ανάμιξη του αφού η  σύμβαση εργασίας θα υπογράφεται μεταξύ Υπουργού και υποψηφίου, γεγονός που  καταργεί  τον θεσμό του «διοριστηρίου» από την Μουφτεία , που ισχύει από το 1920.
Συνεχίζοντας ο νόμιμος Μουφτής Κομοτηνής , σημειώνει : « θα διαβάσω πολύ προσεκτικά το νόμο και μετά θα αποφασίσω. Θέλω να δω τις αλλαγές που υπήρξαν. Πρέπει να δω  , με βάση τον ψηφισθέντα νόμο η τελική απόφαση ( Σ.Σ  επιλογής και διορισμού ) σε ποιανού χέρια βρίσκεται;  Η τελική απόφαση θα είναι δική μου ;  Θα διορίζουν αυτοί ;».
Σε άλλο σημείο , λέει: « Η κατάσταση είναι πολύ περίπλοκη. Θα μπει όμως μία τάξη. Αν χρειαστεί ακόμη και στην περίπτωση που θα χάσω το αξίωμα μου αν δεν υπογράψω την απόφαση, παίρνω το παλτό μου και φεύγω ( Σ.Σ παραιτούμαι)».
Όπως γίνεται αντιληπτό ο Μέτσο Τζεμαλί , επανέρχεται στα προ πενταετίας αιτήματά του , λέγοντας, εμμέσως πλην σαφώς, στους συγγραφείς του νόμου, ότι η τροπολογία δεν συνάδει  με την κατάργηση των αρμοδιοτήτων του Μουφτή, ιδιαίτερα χωρίς να ενημερώνεται η θεσμική αρχή.
Παρακάτω όμως ο Μουφτής Κομοτηνής, σημειώνει και μια άλλη αλήθεια την οποία  τονίζει  , ίσως, για πρώτη φορά και  την οποία θέλει , πριν την «ηρωική του έξοδο», να μεταφέρει σε όλους αυτούς που δεν επιθυμούν να ακούσουν τα κελεύσματα των καιρών  ακολουθώντας τα εθνικιστικά κελεύσματα . Και εν πάση περίπτωση δεν διδάχθηκαν τίποτε από την γειτονική Τουρκία, η οποία έχει αποδεχθεί ως θεσμό τον εκπρόσωπο των τριών μειονοτήτων  και συνομιλεί μαζί του για θέματα των τριών μειονοτήτων ( Ελληνικής, Αρμενικής, Εβραϊκής).
Και καταλήγει στις δηλώσεις του  : « Αυτό το θέμα ενδιαφέρει την μειονότητα. Παρά τα λάθη  ή τα σωστά ( Σ.Σ τα οποία κάνει η μειονότητα) , θέλω να λύνουμε εμείς σαν μειονότητα τα ζητήματά μας. Στο δε θέμα της Μουφτείας θέλω να πω ότι , αφού είμαστε Έλληνες πολίτες, ας συνενωθούν όλοι, βουλευτές ( Σ.Σ και μη ) , ας μεταβούν στην Αθήνα και ας καταλήξουν. Εν ολίγοις, ας μεταβούν στην Αθήνα και ας ζητήσουν  την επίλυση του ζητήματος   μέσω εκλογών ή άλλου τρόπου. Είμαι 27 χρόνια Μουφτής και το πρόβλημα παραμένει».
Για τον πραγματικό γνώστη  των θεμάτων της μειονότητας και όχι τον «επαγγελματία εθνικόφρονα»  η τελευταία αυτή παράγραφος των δηλώσεων δηλώνει πολλά. Ότι ανοίγει  ο δρόμος ή  για την επίλυση του Μουφτειακού ζητήματος ή για την περαιτέρω περιπλοκή του. Είναι θέμα «ανάγνωσης» και «κατανόησης».   Δηλαδή ή το Ελληνικό κράτος συνομιλεί με την μειονότητα   για την εκλογή Μουφτή, με διευρυμένο εκλεκτορικό σώμα αποδεκτό από παντού, οπότε η τροπολογία για πρόσληψη 240  πρωθιερέων εκεί αποβλέπει, και ταυτόχρονα αφαιρεί από τον εκλεγμένο Μουφτή το δικαίωμα του δικάζειν  οπότε και  παραμένει  απλά Μουφτής, όπως ήταν  πριν συνενωθούν οι δύο θεσμοθετημένες αρχές, Μουφτή και Καδή ή η Πολιτεία αγνοεί την πρόταση του Μουφτή Κομοτηνής, εφαρμόζει το νόμο περιθωριοποιώντας  τον και αποδυναμώνοντας τον τελείως , οπότε αυτός παραιτείται και αρχίζει και πάλι το ίδιο  «θέατρο του παραλόγου» που η Πολιτεία το 1985 αναζητούσε τοποτηρητή Μουφτείας, συνεχίζοντας έτσι  το Μουφτειακό πρόβλημα να ταλανίζει  την πολιτική.

Συμεών Σολταρίδης
Δημοσιογράφος- Δρ. Θρησκειολογίας ( Ισλαμολόγος)




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου