ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Να ιδιωτικοποιηθεί το ΕΚΕΒΙ για να μην κλείσει!


Μάκης Ανδρονόπουλος από το extrapolation

Η απόφαση να καταργηθεί το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) μετά από 19 χρόνια εθνικής προσφοράς, αποτελεί χωρίς αμφιβολία μια ακόμη δραματική εξέλιξη στην τραγική πορεία της χώρας. Δεν παρακολουθώ την πολιτική στον πολιτισμό, γιατί νομίζω πως δεν υπάρχει πολιτική σε κανένα τομέα, απλώς παλιά γινόταν μοιρασιά των δανεικών στους εκάστοτε ημέτερους και τώρα, γίνεται μοιρασιά της μιζέριας και της βλακείας.

Το ΕΚΕΒΙ ιδρύθηκε το 1994 από το υπουργείο Πολιτισμού ως ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με σκοπό τον καθορισμό, τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της εθνικής πολιτικής για την προώθηση του βιβλίου και της ανάγνωσης στην Ελλάδα και προώθηση του ελληνικού βιβλίου στο εξωτερικό, καθώς και την καταγραφή των φαινομένων του χώρου (Παρατηρητήριο του Βιβλίου). Από τα σχετικά ρεπορτάζ φαίνεται πως η απόφαση για “λουκέτο” στηρίζεται στα εξής:
• Το ΕΚΕΒΙ έφτασε πλέον σε σημείο που δεν επιτύγχανε τον στόχο του.
• Δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα να διασπάται η κρατική δράση σε δημόσια νομικά πρόσωπα.
• Οι αυτόνομοι θύλακες λήψης αποφάσεων μάλλον σύγχυση προκαλούν.
• Στο εξής, η κρατική πολιτική για το βιβλίο θα ασκείται από τη Διεύθυνση Γραμμάτων του υπουργείου Πολιτισμού.
• Αναζητείται νομοθετική ρύθμιση, προκειμένου οι εργαζόμενοι στο ΕΚΕΒΙ να απορροφηθούν από άλλους οργανισμούς.
• Έχουν ληφθεί πρόνοιες για το πρόγραμμα «Φιλαναγνωσία», που προκάλεσε την απομάκρυνση της διευθύντριας του ΕΚΕΒΙ, Κατρίν Βελλισάρη, και του προέδρου του, Θανάση Βαλτινού.
Η απόφαση είναι εθνικά προκλητική και πολιτικά βλακώδης. Είναι εθνικά προκλητική, γιατί σε αυτή τη μαύρη περίοδο που η χώρα υποχρεώθηκε να εκχωρήσει κρίσιμη εθνική κυριαρχία εξ αιτίας της ανικανότητας και της υποκρισίας των πολιτικών, η κατάργηση του ΕΚΕΒΙ που συμβολίζει το βιβλίο, τη σκέψη και τον πολιτισμό, μπορεί να εκληφθεί ως μία ακόμη ξενοκίνητη ενέργεια που εξυπηρετεί στρατηγικά τον ευνουχισμό του εναπομείναντος εθνικού φρονήματος. Είναι και πολιτικά βλακώδης, καθώς τα επιχειρήματα διαπνέονται από έντονο κρατικισμό, ενώ αγνοούν το αυτονόητο– αφού πρόκειται για ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα- την ιδιωτικοποίηση του ΕΚΕΒΙ. Σε ότι αφορά την κρατική πολιτική για το βιβλίο, αυτή είναι γνωστή από τα χρέη του κράτους προς τους εκδότες. Από εκεί και πέρα, δεν υπήρξε ούτε μία γραμμένη σελίδα πολιτικής, εκτός ίσως από την δήλωση του Παύλου Γερουλάνου, σύμφωνα με την οποία θα «εθνικοποιούσε» τον Καζαντζάκη…
Επί της ουσίας. Θα ήταν μάλλον δημιουργικό να ανακληθεί η απόφαση και να προσκληθούν οι 100 μεγαλύτεροι εκδότες και βιβλιοπώλες, καθώς και η Ακαδημία Αθηνών και να αναλάβουν αυτοί το ΕΚΕΒΙ με μια σύμβαση εκχώρησης (ιδιωτικοποίηση). Αυτοί με τη σειρά τους θα μπορούσαν να αποταθούν σε χορηγούς, αλλά και να δημιουργήσουν ένα Ταμείο παρακρατώντας 10 λεπτά από κάθε πώληση βιβλίου γι΄αυτό.
Τέλος θα μπορούσαν να κάνουν μία μεγάλη καμπάνια, προς τους ομογενείς, αλλά και τους «φορολογικούς μετανάστες» που διαθέτουν δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες του εξωτερικού, να στείλουν εμβάσματα σε ένα τραπεζικό λογαριασμό που θα ανοίξει το ιδιωτικό πλέον ΕΚΕΒΙ στο εξωτερικό για την στήριξή του. Έτσι, με λίγη φαντασία και λίγη δουλειά, μπορεί το ΕΚΕΒΙ να συντηρηθεί και να λάμψει μια νέα αντίληψη δημιουργικότητας στην πολιτική.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου