ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Tο Ποτάμι σας προσκαλεί στη δημόσια πολιτική εκδήλωση-συζήτηση που διοργανώνει τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου και ώρα 19:00 στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δημαρχείου Κηφισιάς (Διονύσου & Μυρσίνης 2) με θέμα: «Χρέος- Ελλείμματα-Ανάπτυξη: Η επόμενη μέρα».

Συνομιλούν: Μανδραβέλης, Παγουλάτος, Σκόκος. Συντονίζει η Λίνα Παπαδάκη

sweet November

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Πολύ ορθά και βγήκαν τα έργα δήθεν ανάπλασης του κέντρου της Αθήνας από το νέο ΕΣΠΑ. Έργα βιτρίνας και αρπαγής σε μια εποχή κρίσης. Λεφτά πεταμένα, στην πρώτη πορεία θα γίνονταν όλα όπως πριν. Αν θέλουμε καλύτερο κέντρο ας φροντίσουμε να μην το βρωμίζουμε. Ας απαγορεύσουμε το spray και την αφισοκόλληση.

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Στις Σκουριές δε μπορείς να παίζεις τις κουμπάρες



Του Μιχάλη Γ.Τριανταφυλλίδη

Τα γεγονότα στις Σκουριές δεν είναι ένα απλό συμβάν που ήρθε, πέρασε και έφυγε.

Τα πράγματα για όποιον γνωρίζει την περιοχή, έστω και λίγο, αντιλαμβάνεται οτι είναι πολύ πιο σοβαρά.

Πολύ πιο σοβαρά από τις δήθεν τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις των εκφωνημένων δεκάρικων.

Να μην πάμε μακριά. Από την TVX ν’ αρχίσουμε.
15 χρόνια πριν, παρουσιάστηκε και πάλι ο καβγάς που δίχασε και διχάζει την περιοχή. Τότε υπήρχαν οι Καναδοί που ελέω ΥΠΕΘΟ μοίρασαν χρήμα άσωτο αριστερά και δεξιά , ακολουθώντας λάθος συνταγή.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες.
Η TVX έφυγε, ο Κούτρας ήρθε. Η υπόθεση του διχασμού στην περιοχή είναι πολύ βαρύτερη αυτών που συζητιούνται και νομίζουν ότι αβρόχοις ποσί θα λυθεί το πρόβλημα.

Πριν κάμποσο καιρό έγινε η δίκη για την πρώτη επένδυση, την υπερχείλιση και την μεγάλη καταστροφή στο Στρυμωνικό, πριν χρόνια.

Οι ιδιοκτήτες της επένδυσης αθωώθηκαν λόγω του ότι και περιβαλλοντικές μελέτες είχαν σοβαρές και τις τήρησαν κατά γράμμα. Έλα όμως που σ’ ένα βράδυ έβρεξε πολλαπλάσια του μέσου όρου των τελευταίων 50 χρόνων και πλημμύρησαν οι γούρνες που βασίζονταν στις στατιστικές προβλέψεις και είναι προφανές ότι σε καμία περίπτωση δεν θα ταμπουρωνόμαστε πίσω από αυτά για να αρνούμαστε την ανάπτυξη.

Της TVX της έφαγαν τους παράδες που σπαταλήθηκαν σε καμπαναριά, παιδικές χαρές, τσέπες και άλλα τέτοια αναπτυξιακά έργα.

Δεν βλέπω να έχουμε γίνει σοφότεροι όμως στην σημερινή κρίση.

Η πολιτεία δεν έχει τα κότσια να λύσει το θέμα?
Να το λύσει η τοπική κοινωνία και να πάρει την ευθύνη. Και πως θα το λύσει η τοπική κοινωνία?
Με ένα τοπικό δημοψήφισμα στους Δήμους που τους αφορά το ζήτημα.

Οι τοπικές κοινωνίες δεν υπάρχουν μόνο για τα καλαμπούρια και τις δήθεν πολιτικές περισπούδαστες αναλύσεις. Υπάρχουν και γι’ αυτά τα δύσκολα.

Ακριβώς κάτω από τις σκουριές είναι τα πραγματικά Στάγιρα. Λίγα χιλιόμετρα από την Ολυμπιάδα.
Ενας καταπληκτικός αρχαιολογικός χώρος. Τελείως παραμελημένος και επίσης εκτός διαδρομών.
Και αντίς να πούνε στο Μπόμπολα, δημιούργησε εδώ ένα κέντρο παγκόσμιας ακτινοβολίας για τον Αριστοτέλη, και θα σε ελέγχουμε καθημερινά για το πώς υλοποιείς τις υποσχέσεις σου, ούτως ώστε και πολλά χρόνια μετά το τέλος της εξόρυξης οι επόμενες γενιές να είναι περήφανες για τον τόπο τους που δεν θα έχει μόνο αποκαΐδια, μουρμουράνε για σαλιγκάρια και βατόμουρα.

Ελα όμως που η περιοχή εκεί, των πραγματικών Σταγίρων, είναι εκτός Νομού Χαλκιδικής και άρα μπαίνουν άλλα ηλίθια τοπικιστικά συμφέροντα.
Που σημαίνει πως το καλαμπούρι της δήθεν αντιπαράθεσης θα πρέπει να τελειώσει τώρα.

Και η Αριστερά να πάψει μπροστά σ’ αυτή την ένταση να παίζει τον Πόντιο Πιλάτο.
Να πει θαρραλέα.
Ναι είμαστε υπέρ της επένδυσης και κάθε σοβαρής επένδυσης που τηρεί με ευλάβεια την Ελληνική νομοθεσία για το περιβάλλον.
Και θα είμαστε εμείς, η Αριστερά, που θα ελέγχουμε καθημερινά το ότι τηρούνται οι όροι αλλά ποτέ δεν θα είμαστε εμείς που θα αποτελέσουμε τροχοπέδη για την ανάπτυξη του τόπου μας, και μάλιστα στολισμένοι με ιδεολογήματα και άλλα συναφή.

Αρα πρέπει να μιλήσουμε για τις άτυχες στιγμές του εκβιασμού για δήθεν αποφάσεις οργάνων και να πούμε ευθέως πρόταση θετική κι όχι γύρω γύρω όλοι.

Αν δεη πλειοψηφία όντως δεν το θέλει, εγώ διαφωνώ, θα μειοψηφώ και θα λέω ναι στην επένδυση πασχίζοντας να γίνει με τον άριστο τρόπο

13 σχόλια:

  1. Ρίχνεις την ποιότητα με τέτοια άρθρα Λεο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λουκάς Καραογλάνης19 Φεβρουαρίου 2013 - 10:45 π.μ.

    Γιατί ρίχνει την ποιότητα αγαπητέ Νίκο; ¨Όταν διαφωνούμε με κάτι, καλό είναι να επιχειρηματολογούμε.

    Η καταδρομική επιχείρηση στις Σκουριές, αντίστοιχη με αυτών στο "μικρό γαλατικό χωριό" της Κερατέας (τι γλοιώδες και λαϊκιστικό χάιδεμα αυτιών!!!) εδραιώνει την πεποίθηση της κοινωνίας του ¨κάνω ό,τι γουστάρω" γιατί ξέρω ότι δεν πρόκειται να τιμωρηθώ. Άσε που είναι τελείως φασιστική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σωστή η πρόταση για την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου. Ένα σχόλιο για τη φράση: "μουρμουράνε για σαλιγκάρια και βατόμουρα". Κάποιοι κάτοικοι της περιοχής, δημόσιοι υπάλληλοι, αγρότες ή εισοδηματίες δεν θέλουν να μειωθεί η αξία της ακίνητης περιουσίας τους, η οποία βρίσκεται κοντά στο ορυχείο. Αυτός είναι ο κυριότερος, αν όχι ο μοναδικός λόγος, των "διαμαρτυριών" των κατοίκων. Όσο αφορά τα περί δημοψηφίσματος πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Η τήρηση των περιβαλλοντικών όρων ελέγχεται από τα αρμόδια όργανα και τελικά από το συμβούλιο επικρατείας και όχι από λαϊκή ψηφοφορία. Ας σκεφτούμε τι θα γίνει αν κάποιος καταθέσει μια πρόταση για δημοψήφισμα αν θα πρέπει να απολύσουμε έναν δάσκαλο που δεν κάνει τη δουλειά του, ή αν θα πρέπει να "πλακώσουμε στο ξύλο" έναν εγκληματία. Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητοί φίλοι έχω την εντύπωση ότι τέτοιου είδους αντιδράσεις θα πολλαπλασιαστούν. Δυστυχώς όχι από οικολογικό ενδιαφέρον. Ο στόχος είναι οι επενδύσεις, η μείωση της ανεργίας και η εξοδος από την κρίση. Χωρίς δουλειές, ούτε τα έσοδα του κράτους θα αυξηθούν, ούτε η ανεργία θα μειωθεί, ούτε τα ασφαλιστικά ταμεία θα σωθούν. Η ύφεση θα φάει τις αποταμιεύσεις και το τέλος θα έλθει σταδιακά και βασανιστικά. Κάποιοι νομίζουν ότι αυτό θα είναι η απαρχή της επανάστασης και της αλλαγής του καθεστώτος. Και ανοικτά ή προσχηματικά εργάζονται γιαυτό. ¨Οτι κάθε επένδυση φέρνει την επιβάρυνση του περιβάλλοντος είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά και χωρίς επενδύσεις είναι σίγουρο ότι δεν επιβιώνουμε. Πονάω για το δάσος και για τα νερά και για τον αέρα και για τις παραλίες και για τη θέα, για όλα. Αλλά πονάω και τα παιδιά μου και τα παιδιά όλου του κόσμου. Κάπου θα πρέπει να δουλέψουν. Φυσικά και πρέπει να τηρηθούν οι κανόνες. Στην κατοχή κόπηκαν όλα τα δάση της Αττικής για να ζεσταθούν και να επιβιώσουν οι άνθρωποι. Κακό αλλά άντε πέστο στους ανθρώπους που ξεπάγιαζαν εκείνους τους δύσκολους χειμώνες. Δυστυχώς στη χώρα αυτή είμαστε έτοιμοι να αλληλοσκωτωθούμε και όχι να συζητήσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Λουκάς Καραογλάνης

    Πρώτον η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο αρθρογράφος είναι εξαιρετικά επίπεδη. Αν την περάσεις απο ένα turing test αμφιβάλω αν θα περάσει ι.ε. είναι λες και το κείμενο έχει γραφτεί απο ρομπότ.

    Δεύτερον λέει εντελώς τετριμμένα πράγματα.

    Και τρίτον και χτυπητό, είπαμε να αναδειχτεί ένας νέος σύγχρονος αριστερός λόγος αλλα αυτό το "Και αντίς να πούνε στο Μπόμπολα, δημιούργησε εδώ ένα κέντρο παγκόσμιας ακτινοβολίας για τον Αριστοτέλη, και θα σε ελέγχουμε καθημερινά για το πώς υλοποιείς τις υποσχέσεις σου συγνώμη, μου κάθισε στο λαιμό και πραγματικά δεν μπορώ να το καταπιώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οι κορμοράνοι του Βοτανικού πάντως απολαμβάνουν το αμόλυντο περιβάλον τους! Η ηλιθιότητα είναι πραγματικά ακατανίκητη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υπέρ κάθε σοβαρής επένδυσης ασφαλώς και είμαστε. Ακόμη και με περιβαλλοντικό κόστος, αρκεί να είναι λελογισμένο και σίγουρα μικρότερο από τα όποια κέρδη θα έχει η κοινωνία.
    Η συγκεκριμένη όμως δεν ανήκει στην κατηγορία των σοβαρών επενδύσεων. Το ιστορικό της είναι γνωστό, από τις 9 Δεκεμβρίου 2003. Δεν θα το επαναλάβω εδώ. Το ΦΕΚ παραχώρησης είναι μνημείο προσβλητικό για την Ελλάδα. Πρόκειται για σκάνδαλο ως προς την παραχώρηση (κάποιοι θα έπρεπε να είναι στη φυλακή για το θέμα αυτό), σκάνδαλο ως προς τα μηδαμινά μεταλλευτικά δικαιώματα, ανώριμη τεχνολογία, βαρύτατο περιβαλλοντικό και κοινωνικό πρόβλημα, αρνητικό οικονομικό ισοζύγιο ΚΑΙ ως προς τις θέσεις εργασίας (αρκεί να μην ξεχάσει κανείς την οικονομική δραστηριότητα που θα σβήσει εξ αιτίας της συγκεκριμένης "επενδύσεως").
    Τα δεδομένα είναι μπροστά μας, πεντακάθαρα. Αρκεί να θέλουμε να τα δούμε.
    Συμφωνώ επί της αρχής με το επιχείρημα των θέσεων εργασίας Λεωνίδα. Εν προκειμένω όμως, οφείλεις να μετρήσεις και την οικονομική δραστηριότητα που είτε θα σβήσει είτε δεν θα αφεθεί να αναπτυχθεί. Μετριέται και αυτή σε ισοδύναμο θέσεων εργασίας. Και το ισοζύγιο εκτιμώ ότι θα είναι αρνητικό ΚΑΙ ως προς το θέμα αυτό. Αν συνυπολογίσεις και το όλο σκανδαλώδες ιστορικό της υποθέσεως, βάλεις και το (πλατύ και βαθύ) περιβαλλοντικό κόστος, προσθέσεις και το κοινωνικό κόστος (φαινόταν σε τι μίσος θα οδηγήσει την περιοχή η ιστορία αυτή), που καταλήγουμε;
    Χρήστος Ελευθεριάδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρήστο καλησπέρα. Ξέρω ότι έχεις ασχοληθεί με το θέμα και δίνω μεγάλη βαρύτητα στη γνώμη σου. Δεν διαφωνώ σε τίποτα από αυτά που γράφεις. Για όλα υπάρχει ένα κόστος, το μετράς και αποφασίζεις. Στη χώρα αυτή όμως.... Φοβάμαι όμως ότι οι σκουριές είναι απλά ένα στιγμιότυπο του πολέμου κατά της σωτηρίας της χώρας. Η ελληνική δημοκρατία στραγγαλίζεται. Θα ακολουθήσουν πολλά ακόμα. Σε πολλούς η αποφυγή της χρεοκοπίας δεν άρεσε.

      Διαγραφή
    2. Leo η Ελληνική κοινωνία πάντα βίαιη ήταν. Οχι τόσο στην ατομική συμπεριφορά αλλα στην αγελαία.

      Δεν θα εκπλαγώ αν μάθω οτι αυτοί που κάνανε τα έκτροπα στις σκουριές είναι ως είθισται αγανακτισμένοι ιδιοκτήτες αυθαίρετων στην περιοχή. Μπορεί και τσιφλικάδες λολ.

      Σίγουρα υπάρχει μία έξαρση βίας, σίγουρα διάφοροι νεκρομανείς καραγκιόζηδες αριστεροί και δεξιοί ονειρεύονται σε κάποιο ηρώο προτομές, αλλα δε βλέπω κάποια μεγάλη διαφορά.

      Εκτός απο την αποθράσυνση της Χ.Α. Αλλα ΟΚ αναμενόμενο, μάθανε οτι πηδιόμαστε πλάκωσαν και οι γύφτοι. Τι, μόνο τα ΕΑΑΚ;

      Τώρα περι δημοκρατίας, να σου πώ τι έχω καταλάβει. Δημοκρατία στην Ελλάδα δεν είχαμε ποτε. Δύο ευκαιρίες είχαμε, μία επι Καποδίστρια και μία επι πολυτεχνείου. Χάθηκαν και οι δύο. Στην πρώτη οι ολιγάρχες τσιφλικάδες κοτζαμπάσηδες έφαγαν τον Γιάννη, στην δεύτερη μας καπέλωσαν οι κολεγιόπαιδες παριστάνοντας τους επαναστάτες (κατι μου θυμίζει αυτό λολ)

      Οργανωμένες ομάδες κυβερνούν αυτή τη χώρα "απο εξανέκαθεν".

      Τι φοβάσαι λοιπόν;

      Ισα ίσα, ισως έρχεται η τρίτη ευκαιρία.

      Διαγραφή
    3. Συμφωνώ ρε φίλε. Αλλά δεν έχουμε πια τα περιθώρια φοβάμαι. Κάπως πρέπει να συννενοηθούμε

      Διαγραφή
    4. Πότε συνεννοηθήκαμε για να συνεννοηθούμε τώρα βρε Λεο; Ειμαστε σαν λαος ξεροκέφαλοι και εγωιστές, έχουμε και τους καναλάρχες να προβάλουν συνέχεια τους ίδιους και τους ίδους αχυρανθρώπους, ε, η γιαγιά Παναγιωτόπουλο βλέπει Παναγιωτόπουλο ξέρει, αυτόν ψηφίζει. Μη ξεχνάς είμαστε γερασμένη χώρα (πρόβλημα που δεν μοιάζει να ενδιέφερε ποτέ κανέναν).

      Οσον αφορά το φόβο, τί φοβάσαι δλδ μη χρεοκοπήσουμε; :)

      Διαγραφή
  8. "είναι απλά ένα στιγμιότυπο του πολέμου κατά της σωτηρίας της χώρας"

    Λεο τι σχέση έχει μια σκανδαλώδης σύμβαση παραχώρησης με τη σωτηρία της χώρας; Αν είναι κάθε επί μέρους ζήτημα να ανάγεται σε κεντρική πολιτική μάχη ανάμεσα στα δύο "εχθρικά" στρατόπεδα νομίζω έχει χαθεί η μπάλα της συγκυβέρνησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kώστα. Αν κατάλαβα καλά είναι μια σύμβαση αποικιακού χαρακτήρα που τη σέρνουμε από το 2003 έχοντας αμπεμπολισει τα μεταλλευτικά δικαιώματα που συνιθίζονται σε ανάλογες συμβάσεις παραχώρησης, Προφανώς τα κέρδη για το κράτος είναι ότι πήρε (22εκ) + φόροι και θέσεις εργασίας. Έγινε και ένα παιχνίδο με Μπόμπολα κλπ. Το θέμα για μένα είναι αν σε κάθε επένδυση έχουμε τον ίδιο πόλεμο. Τότε πράγματι χάθηκε η μπάλα. Οι απόψει που ακούω για την ασφάλεια είναι αντικρουόμενες. Δεν ξέρω. Πρέπει να μετρηθούν τα συν και τα πλην

      Διαγραφή