ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

Νόμος Ραγκούση: όταν ο Σαμαράς συναντά τον Κάμερον




του Γεράσιμου Γεωργάτου

Με πρωτοφανές συντηρητικό και ανιστόρητο σκεπτικό που παραπέμπει στο δίκαιο του αίματος και στο φυλετικό έθνος - κράτος, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικό τον προοδευτικά προσανατολισμένο στο δίκαιο του εδάφους και στην πολιτική εθνοκρατική συγκρότηση, νόμο Ραγκούση (Ν. 3038/12). Ο πρωθυπουργός Σαμαράς έσπευσε να δώσει εντολές για αλλαγές στο νόμο περί ιθαγένειας ώστε να συμβαδίζει με τις αποφάσεις του ΣΤΕ  και την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Απόφαση κοινωνικά άδικη και απάνθρωπη που οδηγεί βίαια στη ζώνη της ανυπαρξίας και της απουσίας δικαιωμάτων ανθρώπους που μεγάλωσαν στην Ελλάδα, ενώ πολιτικά σηματοδοτεί τη στροφή και την απόπειρα της ΝΔ να ανακόψει απώλειες και να επαναπατρίσει δυνάμεις από την άκρα δεξιά. Δεν πρόκειται απλά για προεκλογική δέσμευση. Θα μπορούσε να το αποφύγει αφού δεν κυβερνά μόνη της. Ανάλογη σκλήρυνση δεν αποκλείεται να δούμε και σε άλλα θέματα, όπως τα λεγόμενα εθνικά, ΑΟΖ, ελληνοτουρκικά, κλπ.
 Δυστυχώς, εξαιτίας της κρίσης και της ανόδου της άκρας δεξιάς παντού σχεδόν στην Ευρώπη ακόμα και μετριοπαθή κεντροδεξιά κόμματα και κυβερνήσεις υιοθετούν τη ρητορική των ακροδεξιών εξτρεμιστικών,  ένα μοτίβο παρόν στη Γαλλία και τη Βρετανία, καθώς και στις σκανδιναβικές χώρες και στην Κεντρική Ευρώπη. Αντίληψη που τείνει να γίνει ηγεμονική καθώς την ασπάζονται όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού και η οποία, σε συνδυασμό με τον αυξανόμενο ευρωσκεπτικισμό, υποσκάπτει τα θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Και αν δεν ανακοπεί, πολύ σύντομα θα αφορά όχι μόνο τους εξωτερικούς ως προς την Ένωση μετανάστες, αλλά και τους ίδιους τους πολίτες των κρατών – μελών και των υπό ένταξη κρατών.
Στη Βρετανία, η αντιμεταναστευτική ρητορική ενισχύθηκε αμέσως μετά την ομιλία του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον που υποσχέθηκε δημοψήφισμα για την παραμονή της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήδη, από το 2005, η ΕΕ με ειδική ρύθμιση περιόριζε τα δικαιώματα των Βούλγαρων και των Ρουμάνων να ζήσουν και να εργαστούν σε άλλες χώρες της ΕΕ. Ρύθμιση που λήγει την 1/1/ 2014. Η Βρετανία είναι νομικά υποχρεωμένη να τηρήσει την προθεσμία και να αποδεχθεί τους πολίτες από τις χώρες αυτές. Ήδη όμως αναζητά εναλλακτικές λύσεις για την αποθάρρυνση της μετανάστευσης με πρώτο βήμα μια διαφημιστική εκστρατεία για την αποθάρρυνση της μετακίνησης Ρουμάνων και της Βούλγαρων πολιτών. Ο Υπουργός Μετανάστευσης, Μάρκ Χάρπερ, δήλωσε ότι οι μετανάστες από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία που ταξιδεύουν προς το Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς εξασφαλισμένη δουλειά, θα πρέπει να έχουν ιδιωτική ιατρική ασφάλιση, γιατί δεν μπορεί η Βρετανική Εθνική Υπηρεσία Υγείας να μετατραπεί σε διεθνή υπηρεσία υγείας.
Μετά τη δήλωση του Βρετανού Χάρπερ, ο Σουηδός Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου πρότεινε την καθιέρωση βίζας για τους πολίτες των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων. Σύμφωνα με σουηδικά μέσα ενημέρωσης, το υπουργείο απέστειλε επιστολές στα άλλα 26 κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη σχετική πρόταση. Γεγονός που δεν διαψεύστηκε. Μεταξύ 2009 και 2010, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βίζας για τους πολίτες της Σερβίας, της Μακεδονίας, του Μαυροβουνίου, της Βοσνίας -Ερζεγοβίνης και της Αλβανίας ενόψει των ενταξιακών τους διαπραγματεύσεων. Η απόφαση αυτή έχει δεχθεί σφοδρές επικρίσεις από τις συντηρητικές κυβερνήσεις πολλών ευρωπαϊκών χωρών, εξαιτίας του φόβου ότι οι τουρίστες από τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την απουσία ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της Ένωσης και να μεταναστεύσουν παράνομα ή να ζητήσουν άσυλο.
Η άνοδος της αντιμεταναστευτικής ρητορικής συμπίπτει με την αυξημένη μετανάστευση από χώρες της περιφέρειας προς το κέντρο και το βορά της Ηπείρου. Οι πορτογαλικές αρχές πρόσφατα παραδέχθηκαν ότι 240.000 πολίτες εγκατέλειψαν τη χώρα μόνο μέσα στο 2011. Δηλαδή κάτι περισσότερο από το 2% του πληθυσμού της Πορτογαλίας. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την Ισπανία, όπου ο πληθυσμός μειώθηκε για πρώτη φορά, μετά από μια δεκαετία, λόγω της μετανάστευσης. Το 2012, σχεδόν ένα εκατομμύριο Ισπανοί μετακινήθηκαν προς τις χώρες της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης. Το Bergen της Νορβηγίας έχει κατακλυστεί από Ισπανούς και Πορτογάλους μετανάστες.
Στα πρώτα στάδια της οικονομικής κρίσης, οι μετανάστες από την περιφέρεια προς το κέντρο και το βορά της Ένωσης ήταν κυρίως Αφρικανοί, Ασιάτες και Νοτιοαμερικανοί. Τώρα πλέον είναι σε αυξανόμενο ποσοστό πολίτες από τα κράτη – μέλη της περιφέρειας, μεταξύ τους και αρκετοί Έλληνες, που μετακινούνται προς τον αναπτυγμένο πυρήνα, τη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις σκανδιναβικές χώρες, οι οποίες όμως είναι όλο και πιο απρόθυμες να τους δεχτούν καθώς η κρίση έχει περιορίσει δραματικά τις δυνατότητές τους.
Η αυξανόμενη ενδοευρωπαϊκή ροή οικονομικών μεταναστών οδηγεί πολλές κυβερνήσεις, ιδίως συντηρητικές, σε αυξανόμενη αμφισβήτηση και επανεξέταση της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, ενός  από τους βασικούς πυλώνες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος που θεσμοθετήθηκε με τη Συνθήκη του Σένγκεν. Αμφισβήτηση που μέχρι πρόσφατα, προέρχονταν κατά κανόνα από τα εξτρεμιστικά κόμματα, και κυρίως από την ακροδεξιά πλευρά του πολιτικού φάσματος, και αφορούσε μη ευρωπαίους πολίτες. Τώρα πλέον υιοθετείται όλο και περισσότερο και από δυνάμεις του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου και αφορά και τους ευρωπαίους πολίτες.
Μέχρι στιγμής, η κριτική και οι απόψεις για περιορισμό της ελεύθερης  ενδοευρωπαϊκής κυκλοφορίας και μετανάστευσης εκφράζονται κυρίως σε επίπεδο ρητορικής. Όμως κατακτούν βαθμιαία την κορυφή της πολιτικής ατζέντας, κερδίζοντας συνεχώς σε δημοτικότητα και αποδοχή, όπως συμβαίνει και στη χώρα μας.
Προτού φτάσουμε στην πλήρη επικράτηση της σκληρής ακροδεξιάς ατζέντας, και ζήσουμε τραγικά φαινόμενα ιστορικής οπισθοδρόμησης και ανθρώπινων αδιεξόδων, τέτοιες εξελίξεις πρέπει πάση θυσία να αποτραπούν. Και για να μη μιλήσουμε αυτή τη στιγμή για το σύνολο της Ευρώπης και να περιοριστούμε στη χώρα μας, η προωθούμενη από τη Ν.Δ συντηρητική μεταρρύθμιση της νομοθεσίας για την απόκτηση της ιθαγένειας, πρέπει να αποτελέσει την απόλυτη κόκκινη γραμμή για τις προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να αποτελέσει νόμο του ελληνικού κράτους. Θα είναι μια νίκη του ορθολογισμού, του ουμανισμού και της προόδου, θα είναι καλό για τη χώρα μας με αντανάκλαση και στη διαμάχη που διεξάγεται στο σύνολο της Ευρώπης.  

Ο Γεράσιμος Γεωργάτος είναι  Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, Υπεύθυνος για την Ευρωπαϊκή και Εξωτερική Πολιτική

2 σχόλια:

  1. ελπιδοφορο- το οτι η ΔΗΜΑΡ δηλώνει καθαρα και ξαστερα οτι θα υπερασπιστει -και μαλιστα θετοντας ΚΟΚΚΙΝΕΣ γραμμες - τις Δημοκρατικές κατακτησεις .. Διοτι αυτός ο Αντιδημοκρατικός κατηφορος της Δεξιας κυβερνησης πρεπει να ευρει ΠΑΤΟ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Της "Μακεδονίας" ???????????????????

    ΑπάντησηΔιαγραφή