ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

Το πελατειακό πανεπιστήμιο είναι ζωντανό




του Λουκά Βλάχου από τα ΝΕΑ


O πρόεδρος του νεοεκλεγέντος Συμβουλίου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου στην Αθήνα (ΕΚΠΑ) και ο πρόεδρος του Συμβουλίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), και είμαι σίγουρος και οι πρόεδροι των υπολοίπων πανεπιστημίων, καλούν την πανεπιστημιακή κοινότητα να στρατευθεί για να υλοποιηθούν τα επόμενα χρόνια δύο σημαντικοί στόχοι:
 1) η δημιουργία ενός εκπαιδευτικού περιβάλλοντος για τη βελτίωση του συνολικού επιπέδου σπουδών και 
2) η δημιουργία συνθηκών για την ανάδειξη αρίστων, οι οποίοι θα δώσουν ώθηση στο πανεπιστήμιο. Υπέροχοι στόχοι και η συντριπτική πλειονότητα των καθηγητών θα στηρίξει τα νέα Συμβούλια στην προσπάθειά τους αυτή. Υπάρχει όμως και ένα άλλο πελατειακό και ισχυρό πανεπιστήμιο που θα παλέψει για τον αντίθετο στόχο. Το πελατειακό πανεπιστήμιο είναι στενά συνδεδεμένο με την πολιτική ηγεσία και θα χρησιμοποιήσει τους νόμους, τις τροπολογίες και τις εγκυκλίους του υπουργείου Παιδείας για να κρατήσει τα κεκτημένα του. Θα αναφέρω συγκεκριμένα αλλά αντιπροσωπευτικά παραδείγματα για τις συνθήκες που εμποδίζουν την ανάδειξη αρίστων στα ελληνικά πανεπιστήμια σήμερα και πώς κινείται το πελατειακό κράτος για να μην πραγματοποιηθούν οι παραπάνω στόχοι.

Αριστεία και οικογενειοκρατία: Διαχρονικά τα πανεπιστήμια (ιδιαίτερα οι ιατρικές σχολές και τα πολυτεχνεία) κλείδωσαν τις θέσεις για τους «συγγενείς» τους και τα «πνευματικά» τους παιδιά (με φωτεινές εξαιρέσεις πάντα). Διακεκριμένοι έλληνες επιστήμονες αποκλείονται από τις θέσεις αυτές με διαδικαστικά τερτίπια και «μαγειρέματα» στα γνωστικά αντικείμενα που προκηρύσσουν τις θέσεις, στη σύνθεση των επιτροπών και των εκλεκτορικών σωμάτων. Υπάρχουν τμήματα σε ελληνικά πανεπιστήμια σήμερα στα οποία το 80% των καθηγητών έχουν διδακτορικό από το ίδιο τμήμα. Ενας λαμπρός ερευνητής που πρόσφατα διεκδίκησε μια θέση σε ελληνικό πανεπιστήμιο και η αίτηση του απερρίφθη για να πάρει τη θέση κόρη καθηγητή του ιδίου τμήματος, θα γράψει στην εισηγητική επιτροπή: «Επιτρέψτε μου να σας κάνω ένα ερώτημα που γεννήθηκε στο μυαλό μου μόλις με έκπληξη διάβασα την έκθεσή σας. Υπάρχει κάποιο πανεπιστήμιο στον κόσμο όπου επίκουρος καθηγητής της Ιατρικής δεν διαθέτει ούτε μία πλήρη εργασία σε διεθνές επιστημονικό περιοδικό; Αν, όπως φαντάζομαι, δεν υπάρχει, ελπίζω τελικά η εισηγητική σας να χαρίσει στο πανεπιστήμιό σας τη θλιβερή αυτή πρωτοτυπία». Το θλιβερό είναι ότι η «ασθένεια» της εξέλιξης με σοβαρές πλάτες και χωρίς δημοσιεύσεις ξεκίνησε εδώ και πολλά χρόνια, έγινε καθεστώς και συνεχίζει να εξαπλώνεται ταχύτατα, ενώ η λέξη «αριστεία» ταυτίζεται σε πολλά τμήματα με τις λέξεις «γνωριμίες» και «επαφές».

Αριστεία και φόβος ελεύθερης έκφρασης: Πώς είναι δυνατόν ένα πανεπιστήμιο να εκμεταλλευθεί τον δυναμισμό και την ορμητικότητα των νέων επιστημόνων όταν τους έχει επιβληθεί αυστηρός κανόνας «σιωπής» με αντάλλαγμα την εξέλιξη και την ομαλή προαγωγή σε πανεπιστημιακές θέσεις; Είναι αυτές συνθήκες «για την ανάδειξη αρίστων»; Ενας συνάδελφος, επίκουρος καθηγητής στον Τομέα Κλασικών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, έχοντας σπουδάσει στο εξωτερικό και με τη λανθασμένη εντύπωση ότι και οι νέοι ερευνητές μπορούν να πουν τη γνώμη τους, δεν έφερε αντίρρηση σε ό,τι έλεγαν κάποιοι «σοφοί» των υψηλών βαθμίδων, απλά έλεγε με ευγένεια και ακαδημαϊκά τη γνώμη του για θέματα που απασχολούσαν το τμήμα του. Σε δύο απανωτές κρίσεις για την εξέλιξή του σε αναπληρωτή καθηγητή, η απάντηση ήταν αρνητική και του υπέδειξαν ότι πρέπει να φύγει από το τμήμα με το σκεπτικό ότι «είναι μεν εργατικός ερευνητής και με διεθνή αναγνώριση, αλλά έχει κακό χαρακτήρα».

Αριστεία και εκλεγμένοι επιστήμονες υπό διορισμό: Περίπου 800 νέοι και νέες έχουν στην πλειονότητα εκλεγεί (στη βαθμίδα του λέκτορα, που έχει καταργηθεί) και περιμένουν να διοριστούν. Ο υπουργός Παιδείας ενημέρωσε τα πανεπιστήμια ότι θα διορίζονται 100 τον χρόνο, άρα θα αρχίσουν νέοι διορισμοί έπειτα από οκτώ χρόνια... Στο ενδιάμεσο διάστημα, με τη σταδιακή ανάπτυξη του σχεδίου «Αθηνά», κάποια από τα τμήματα ή και πανεπιστήμια όπου έχουν εκλεγεί θα έχουν καταργηθεί. Αυτό το φαινόμενο μαζί με τα άλλα που ανέφερα δεν ευνοεί τις «συνθήκες για την ανάδειξη αρίστων, οι οποίοι θα δώσουν ώθηση στο πανεπιστήμιο».

Αριστεία, τα Συμβούλια, οι τροπολογίες και οι εγκύκλιοι: Φοβάμαι ότι το υπουργείο Παιδείας με τροπολογίες και εγκυκλίους θα εμποδίζει τα Συμβούλια να χαράξουν στρατηγικές, επιτρέποντας στο πελατειακό κράτος να δουλεύει ανενόχλητο για αρκετά χρόνια ακόμη. Σύντομα οι πελατειακές πρακτικές θα αποδειχθούν ισχυρότερες από τις επιθυμίες της πλειοψηφίας των καθηγητών και θα οδηγήσουν όλο αυτό το υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό που κοσμεί τα Συμβούλια σε όλα τα πανεπιστήμια σε παραίτηση. Προβλέπω, με βάση όσα γίνονται, ότι το υπουργείο Παιδείας δεν θέλει να παραδώσει τη διοίκηση στα νέα σχήματα των πανεπιστημίων. Ο μεγάλος αγώνας λοιπόν είναι μπροστά μας. Το πελατειακό πανεπιστήμιο και οι σύμμαχοί του στο υπουργείο πρέπει να «ηττηθούν», διαφορετικά θα χαθεί για πάντα κάθε ελπίδα για ένα μοντέρνο και σύγχρονο πανεπιστήμιο.

Ο Λουκάς Βλάχος είναι καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ

3 σχόλια:

  1. Οι υπεύθυνοι έχουν ονοματεπώνυμο. Λέγονται ΝΔ-ΔΗΜΑΡ-ΠΑΣΟΚ (η σειρά δεν είναι τυχαία). Παρέδωσαν τα ΑΕΙ πίσω στο βαθύ πανεπιστήμιο. Το έθεσα στον Γραμματέα της ΔΗΜΑΡ Σπύρο Λυκούδη στην συνάντηση ΔΗΜΑΡ-ΔΥΝΕΛ. Περιμένουμε πρωτοβουλίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ορέστη καλά έκανες. Πράγματι η μεταρρύθμιση κινδυνεύει. Αλλά δεν είναι η "διόρθωση" που οδήγησε τα πράγματα ως εδώ. Νομίζω ότι είναι βαθύτερα τα αίτια. Ετσι ή αλλιώς οι δυνάμεις της οποισθοδρόμισης είναι ισχυρές και έχουν πρόσβαση παντού. Το πολιτικό σύστημα δεν θέλει.

      Διαγραφή
  2. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι... Ο Λουκάς Βλάχος προφήτης...

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=500830

    ΑπάντησηΔιαγραφή