ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Η επόμενη ημέρα της Κύπρου



Γιώργος Προκοπάκης από τα ΝΕΑ

Η απόφαση για την Κύπρο του Eurogroup της Δευτέρας έχει ένα ιδιαίτερα σημαντικό «τεχνικό» κομμάτι. Επιχειρείται όσο πιο καθαρά γίνεται η διάρρηξη του φαύλου κύκλου δημόσιου χρέους - τραπεζών. Η εξυγίανση του τραπεζικού τομέα γίνεται αναλώμασι των ιδίων των τραπεζών. Η ζημία επιμερίζεται στους μετόχους, δανειστές και μεγαλοκαταθέτες. Η παρέμβαση περιορίζεται στις «προβληματικές» τράπεζες μόνον. Δεν χρησιμοποιούνται δημόσιοι ή κοινοτικοί πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση. Η εγγύηση των καταθέσεων μέχρι €100.000 επιβεβαιώνεται. Ο διαχωρισμός δημόσιου χρέους - τραπεζών απαιτεί δυστυχώς και την ανάληψη των υποχρεώσεων προς το ευρωσύστημα, τα €9,2 δισ. του ELA προς τη Λαϊκή Τράπεζα. Το πάγωμα της απαίτησης και η εγγύηση της ρευστότητας από την ΕΚΤ είναι οι αποφασιστικές κινήσεις Ντράγκι που εντάσσουν το πρόγραμμα εξυγίανσης των κυπριακών τραπεζών στη φιλοσοφία τής (μελλοντικής - από το 2014) ενοποιημένης τραπεζικής αγοράς. Η έκταση του προβλήματος των δύο τραπεζών, Λαϊκής και Κύπρου, είχε συνέπεια το κούρεμα των καταθέσεων πάνω από €100.000 και την αμφίβολης αξίας υποχρεωτική μετατροπή καταθέσεων σε μετοχές. Το πάγωμα των καταθέσεων στην Τράπεζα Κύπρου μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας, εκτός από την αβεβαιότητα στο βάθος του κουρέματος, προκαλεί σειρά δυσάρεστων προφανών παρενεργειών. Δεν είναι σαφές σε πόσο καλύτερη θέση θα βρεθούν τελικά οι μεγαλοκαταθέτες της Τράπεζας Κύπρου που διεσώθη έναντι αυτών της Λαϊκής που σπάει σε καλή και κακή τράπεζα. Η εξυγίανση δεν είναι δυνατόν να γίνει αναίμακτα - θύματα θα υπάρξουν. Το σημαντικό εν προκειμένω είναι η αποφυγή εγγραφής στον κρατικό προϋπολογισμό του τραπεζικού χρέους.
Η αναδιάρθρωση και η εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου θα έχουν βαριές επιπτώσεις στους πολίτες της χώρας. Η συμμετοχή του χρηματοπιστωτικού τομέα στο ΑΕΠ της χώρας ήταν περίπου 42%. Η συρρίκνωση των τραπεζών και η αναμενόμενη εκροή κεφαλαίων θα έχουν αποτέλεσμα σημαντική μείωση του ΑΕΠ. Παράπλευρη απώλεια θα είναι ο κατασκευαστικός τομέας, άμεσα εξαρτώμενος από το τραπεζικό σύστημα. Το άμεσο μέλλον διαγράφεται ζοφερό για τους κύπριους πολίτες, με την ανεργία αλλά και τη διαφαινόμενη συντριβή της επερεκτεθειμένης σε τραπεζικό δανεισμό μεσαίας τάξης να είναι οι εφιάλτες της κοινωνίας. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από τις πολιτικές που θα εφαρμοσθούν.

Αντίθετα με την επικρατήσασα άποψη, πιστεύουμε πως το στοίχημα του «χρηματοπιστωτικού κέντρου» δεν έχει χαθεί - παραμένει στοίχημα. Η χαμηλή, και μετά την αύξηση, φορολογία του 12,5% εξακολουθεί να είναι κίνητρο επιχειρηματικής δραστηριοποίησης στο νησί, ακόμη και μετά το κούρεμα των εταιρικών διαθεσίμων. Η αποφυγή φορολόγησης των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών εξακολουθεί να είναι κίνητρο μεταφοράς κεφαλαίων προς και από τη ζώνη του ευρώ. Η αποκατάσταση της σταθερότητας και αξιοπιστίας του τραπεζικού συστήματος και η εγγυημένα αυστηρή εποπτεία είναι προϋποθέσεις για τη διατήρηση ενός σημαντικού μέρους των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.
Αμεση προτεραιότητα της κυπριακής κυβέρνησης είναι η εκπόνηση, σε συνεργασία με την τρόικα, του κυπριακού Μνημονίου. Πρέπει να βγουν όλοι οι σκελετοί από τα ντουλάπια και να σταματήσει το κρυφτούλι με τις αποκρατικοποιήσεις, τα επιδόματα, την προστασία πελατειών. Η διατήρηση του ύψους της δανειακής διευκόλυνσης στα €10 δισ., χωρίς την υποχρέωση ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, δίνει μια ανάσα (εάν οι συνθήκες δεν έχουν διαφοροποιηθεί δραματικά τις τελευταίες εβδομάδες) και ένα μαξιλάρι περί τα €3 δισ. το οποίο μπορεί να κατευθυνθεί για την αναθέρμανση της οικονομίας.

Αντίθετα με τις ανευθυνότητες περί ηρωικής εξόδου από το ευρώ ή τις σοφιστείες τύπου «εντός ευρώ, εκτός τρόικας», η κυπριακή κυβέρνηση κατάφερε να επιτύχει - με τεράστιο κόστος, αναμφίβολα - τον πιο σημαντικό στόχο: την παραμονή της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση και την ευρωζώνη. Εκτός των υπερεθνικών κοινοτήτων, το ακόμη διαιρεμένο νησί διακινδύνευε όχι το βιοτικό επίπεδο που κατακτήθηκε τα τελευταία 38 χρόνια, αλλά την ίδια την ύπαρξή του. Ούτε καν ο υποθαλάσσιος πλούτος που (ελπίζουμε ότι όντως) έχει βρεθεί είναι σίγουρο πως θα μπορούσε να καταλήξει να είναι ο εθνικός πλούτος που φανταζόμαστε. Το ζήτημα είναι εάν θα αντέξει η κυπριακή κοινωνία τις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις. Ολοι ευχόμαστε ο Πρόεδρος, η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Από μιας αρχής, το μόνο σίγουρο ήταν πως η επόμενη ημέρα θα ξημέρωνε. Η επόμενη ημέρα ήλθε και 700.000 άνθρωποι έχουν να ζήσουν τη ζωή τους σε νέες συνθήκες.

Ο Γιώργος Προκοπάκης είναι σύµβουλος επιχειρήσεων σε θέµατα οργάνωσης και διαχείρισης πληροφοριών, πρώην καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Columbia

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου