ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Ζήτω η Δημοκρατία, αυτή η ανάπηρη, η αστική, η συστημική αλλά ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.


Το κείμενο αυτό γράφτηκε και ανέβηκε στην Athens Voice στις 23/9/13. Περιγράφει με λίγα λόγια τις πολιτικές παραμέτρους του προβλήματος «Χρυσή Αυγή» και δείχνει το δρόμο τόσο για την κυβέρνηση όσο και για την Αριστερά. Οι δράσεις της κυβέρνησης μας ξαφνιάζουν ευχάριστα και ξεπερνούν κάθε προσδοκία. Η ΝΔ ξεπέρασε τα διλήμματα, τους φόβους ότι μια δραστική επιλογή θα λειτουργήσει υπέρ του φασισμού και παράγει πολιτική υψηλής ευθύνης. Κάνει τα αυτονόητα αλλά στη χώρα αυτή είναι ζητούμενα. Μπράβο. Η διείσδυση της ΧΑ στο στρατό και τα σώματα ασφαλείας και η κήρυξη εκ μέρους της ενός άτυπου εμφύλιου πολέμου έγειραν τη ζυγαριά προς τη μεριά της Δημοκρατίας.   
Η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσε την αδυναμία της αλλαγής πορείας που υπαινιχτήκαμε. Παγιδεύτηκε στην αντιμνημονιακή ρητορεία, στο μικροκομματικό όφελος, στον αριστερισμό του, στη θεωρία, ότι ο φασισμός είναι η σιδηρά χείρα του συστήματος. Και οδηγείται στο γκρεμό. Οι αστείες απόπειρες διάσωσης τον οδηγούν ταχύτερα στα πολιτικά αδιέξοδα. 
Είμαστε υπερήφανοι που ζητούσαμε αταλάντευτα, την κήρυξη της ΧΑ εκτός νόμου. Είμαστε υπερήφανοι που επιμείναμε στις πολιτικές συνεργασίας του δημοκρατικού τόξου, στο αντιφασιστικό μέτωπο, στην καταδίκη της πολιτικής βίας και της διχαστικής λογικής.  
Ζήτω η Δημοκρατία, αυτή η ανάπηρη, η αστική, η συστημική αλλά ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Οι δεσμοί αίματος του Κακού

Αν ο δολοφόνος έχωσε το μαχαίρι στην καρδιά ενός αγνώστου  από υπερβάλλοντα ζήλο με αφορμή κάποια βλέμματα, θα μιλούσαμε για ένα τυχαίο γεγονός. Για μια ειδεχθή πράξη που καθοδηγήθηκε από το φασιστικό μίσος και την κουλτούρα της βίας που καλλιεργείται συστηματικά στις τάξεις των Κακών. Αν όμως αποδειχθεί, ως φαίνεται, ότι η δολοφονία διαπράχθηκε κατόπιν παρότρυνσης και καθοδήγησης των ανωτέρων του το πράγμα πάει αλλού.

Ποιοι ήθελαν να χρεωθεί το ναζιστικό μόρφωμα την αναίτια δολοφονία ενός Έλληνα και μάλιστα αριστερού; Πως ένα κόμμα που πάει τρένο στις δημοσκοπήσεις επιλέγει να εμπλακεί σε μια τόσο φρικτή πράξη που λογικά θα του ανακόψει την πορεία; Αν υποθέσουμε ότι όλοι αυτοί δεν τρελάθηκαν ξαφνικά και αν αποκλείσουμε τη θεωρία συνομωσίας, ότι δηλαδή δούλεψαν για το συμφέρον άλλου κόμματος, τότε καταλήγουμε σε μια μόνο εκδοχή. Η πράξη ήταν προσχεδιασμένη  και απλώς ο θύτης ήταν ο χρήσιμος ηλίθιος που την έφερε εις πέρας με άγνωστα ανταλλάγματα.

Φαίνεται ότι κάποιοι μπαίνουν σε άλλα μονοπάτια του Μαύρου Δάσους. Αν η επιρροή του Κακού στην κοινωνία δεν υποστεί καθίζηση, αν οι απώλειες είναι μικρές και αναπληρωθούν στο άμεσο μέλλον, αυτό θα σημαίνει ότι υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό των πολιτών αυτής της χώρας που επικροτεί τον πολιτικό φόνο, ή τουλάχιστον το αφήνει αδιάφορο. Και οι Κακοί στην περίπτωση αυτή δένουν τους ψηφοφόρους τους με δεσμούς αίματος. Μήπως τελικά αυτός ήταν ο στόχος; Να περάσει ο φασισμός σε μια ανώτερη πίστα; Μήπως θέλει να τους πει ότι αν με επιλέγετε γιατί είμαι  αντιμνημονιακός, εθνικιστής και ρατσιστής δεν μου φτάνει; Γιατί τέτοιο μπορεί και να είναι και ένα κοινό ακροδεξιό κόμμα, όπως το κόμμα της Λεπέν στη Γαλλία. Μήπως τους καλεί σε ένα πραγματικό εμφύλιο πόλεμο, με πραγματικά πυρά, με πραγματικά θύματα και πραγματικούς δολοφόνους; Ο ισλαμοφασισμός, για παράδειγμα, δεν διατείνεται απλά ότι ερμηνεύει ορθά το Κοράνι. Κηρύσσει πόλεμο εναντίον των απίστων ή των άλλων μουσουλμάνων και τον εννοεί. Αξιώνει την πολιτική ισχύ του με τα όπλα, μέσω του αίματος, μέσω μαζικών δολοφονιών, εκτελέσεων αμάχων κλπ. Και δυναμώνει όσο γίνεται πιο αποτρόπαιος.   

Μήπως και εδώ έχουμε κάτι αντίστοιχο; Μήπως κάποιοι δοκιμάζουν το βάθος τους ελληνικού φασισμού; Γιατί αν η απήχηση του Κακού διατηρήσει τα ποσοστά του και μετά το φόνο, το συνταγματικό τόξο πρέπει να προετοιμάζεται για πόλεμο. Και καλά θα κάνει να αφήσει τις σαχλαμάρες περί δύο άκρων και τις ανιστόρητες ταυτίσεις που είναι τόσο άστοχες και αδυνατούν να φέρουν ακόμα και πρόσκαιρα μικροκομματικά οφέλη. Τα πολιτικά κόμματα κάθε χρώματος (το Κακό δεν είναι κόμμα) καλά θα κάνουν να σκύψουν πλέον σοβαρά πάνω από τον εγχώριο φασισμό. Γιατί αμφιβάλλω αν υπήρξε στο παρελθόν συνεδρίαση Κεντρικής Επιτροπής ή Πολιτικού Γραφείου που να συζήτησε σοβαρά έστω και μια φορά την επέλαση και τη διείσδυση του Κακού. Πόσο μάλλον να αναζητήσει τα κατάλληλα πολιτικά και διοικητικά μέτρα περιορισμού του.

Η ευθύνη ανήκει πρωτίστως στην κυβέρνηση, η οποία διαθέτει τα νομικά εργαλεία και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς για να  επέμβει δραστικά. Άργησε χαρακτηριστικά και δεν αμέλησε απλά, είχε τους λόγους της. Αν νομίζει ότι έχει να περιμένει εκλογικά οφέλη από τους φασιστικούς θύλακες της κοινωνίας απατάται. Το μίσος όλων αυτών στρέφεται και κατά των πλησιέστερων ιδεολογικά δυνάμεων, τις οποίες θεωρούν ότι πρόδωσαν τα εθνικά ιδεώδη. Ένας ανοικτός πόλεμος θα βυθίσει τη χώρα στο χάος, θα επιφέρει οικονομική ασφυξία και κανένα ευρωπαϊκό χέρι βοηθείας δεν θα της φτάνει. Πρώτη η κυβέρνηση θα χρεωθεί τα θύματα και θα καταρρεύσει δικαίως.

Οι αριστερές πολιτικές δυνάμεις πρέπει να αναλογιστούν ότι το Κακό προχωράει γιατί βρίσκει διάδρομο στη διχαστική λογική, στην ανοχή της βίας, στην πολιτική σύγκρουση χωρίς όρια. Η Αριστερά είναι αυτή που πρώτη θα υποφέρει από έναν ανοικτό εμφύλιο πόλεμο, αυτή που κυρίως θα χάσει αν το κλίμα φόβου και ζόφου εγκατασταθεί στις γειτονιές. Το σύνθημα « τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά» μπορεί να ακούγεται ηρωικό αλλά κατά βάθος είναι πένθιμο γιατί προμηνύει θύματα και νεκρούς. Και κάθε νεκρός είναι ήττα για τις αριστερές ιδέες απ’ όπου και αν προέρχεται.

Η Αριστερά δεν έχει να χάσει τίποτα αν καταδικάσει τη βία και βγει σ ένα μπαλκόνι με όλες τις συνταγματικές πολιτικές δυνάμεις ενάντια στο Κακό. Άντε να χάσει μερικούς τρελαμένους αριστεριστές και αναρχικούς που ονειρεύονται ένοπλους αγώνες. Ούτως ή άλλως αυτούς θα τους βρει μπροστά της αργά ή γρήγορα. Αν μάλιστα ανέβει στο εγγύς μέλλον στην εξουσία θα τους βρει γρήγορα και θα αναγκαστεί να αναθεωρήσει τη στάση της απέναντι στη βία. Αντίθετα η μεγαλοθυμία, το πνεύμα συνεννόησης και η συνεργασία με στόχο την ήττα του Κακού θα της προσδώσει πολιτικό βάρος και διαπραγματευτική δύναμη. Η πλειοψηφία πλέον φοβάται και θέλει να ακουμπήσει όχι απλά σε ένα κόμμα αλλά σε ένα ολόκληρο σύστημα. Ο καθολικός φόβος ποτέ δεν ωφέλησε την Αριστερά. Αμφιβάλλω όμως αν στο λεγόμενο ριζοσπαστικό τμήμα της, μπορούν να σκέφτονται πολιτικά και κυρίως αν ξέρουν να στρίβουν. Υπάρχει βέβαια και ο γκρεμός, ένας παλιός και γνώριμος προορισμός.    


4 σχόλια:

  1. ΖΗΤΩ η Δημοκρατία, αγαπητε Λεο! Ναι, αυτη η κουσουριασμενη που έχουμε, αλλα που απο εμάς τους πολίτες εξαρτάται να την κάνουμε πιο ουσιαστική.

    Οσο για τον αριστεριστικο κυνισμό -που μας ξεφουρνιζει "αναλύσεις", συνωμοσιολογιες και μισόλογα-, αυτός μας αποδεικνύει καθημερινά οτι δεν εχει να εισφερει στην κοινωνία μας τίποτε άλλο απο διχασμό και μιζέρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δικο μου ήταν το προηγούμενο σχόλιο. Ξέχασα να το υπογράψω.

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κοιτα που ο Σαμαρας θα κλεψει τη δοξα του ΣΥΡΙΖΑ που θα καθαριζε τη ΧΑ "μαζι με το μνημονιο" (πότε;) αλλα και του ΚΚΕ που θα την κατατροπωνε με "ορους λαικου κινηματος" (!!!!).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "φασίστες, κουφάλες, έρχονται κρεμάλες" και "τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά" θεωρώ πως είναι η άλλη όψη του φασισμού που κρύβεται μέσα μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή