ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

10 αλήθειες και 3 μύθοι για την έξοδο στις αγορές

του Βασίλη Καραγιάννη από την Athens Voice
Η Ελλάδα επανήλθε στις αγορές κι αυτό αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό βήμα, με θετικές πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις .
Ξεπέρασαν τα 20 δισ. ευρώ οι προσφορές για το ελληνικό πενταετές ομόλογο στην πρώτη μακροπρόθεσμη έκδοση ομολόγου μετά από τη διάσωση το 2010, με την απόδοση να φθάνει το 4,95% και η απορρόφηση των προσφορών έφτασε τα 3 δισ. ευρώ (περί τις 7 φορές υπερκάλυψη).
Με την επιτυχία της έκδοσης ανατρέπονται τρείς μύθοι:
-Ο πρώτος μύθος που ανατράπηκε είναι ότι «τα επιτόκια του μνημονίου είναι τοκογλυφικά»
-Ο δεύτερος μύθος που ανατράπηκε είναι ότι «η Ελλάδα μπορεί να σταθεί μόνη της, εκτός Ευρώπης»
-Ο τρίτος μύθος που ανατράπηκε είναι ότι «δεν υπάρχει βελτίωση του οικονομικού κλίματος και θετικές προοπτικές στην ελληνική οικονομία»
Εκτιμώ ότι οι παραπάνω ανατροπές αλλάζουν άρδην το πολιτικό σκηνικό και ήδη προκαλούν μεταβολές στις υφιστάμενες τάσεις του εκλογικού σώματος σε σχέση με τις επερχόμενες εκλογές κι ενισχύουν τη φιλοευρωπαϊκή τάση.
Θα έλεγα επίσης ότι με την επιτυχία της έκδοσης του 5ετους ομολόγου αναδεικνύονται και 10 αλήθειες:
1. Η Ελλάδα δεν δανείζεται για κάνει παροχές γιατί δεν μπορεί να το κάνει. Δανείζεται και για να αποπληρώσει ομόλογα που λήγουν το επόμενο διάστημα. Αυτό συμβαίνει γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν οι δεσμεύσεις για τήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων. Αυτό σημαίνει ότι οι οποιεσδήποτε παροχές ή μειώσεις φόρων είτε θα έρθουν από την ανάπτυξη είτε από την ορθολογική διαχείριση του δημοσίου τομέα.
2. Από την έξοδο στις αγορές, υπάρχει ένα ετήσιο όφελος 200-300 εκατ. λόγω της συνολικής πτώσης του κόστους εξυπηρέτησης κυρίως του βραχυχρόνιου χρέους. Πιο συγκεκριμένα, το επιτόκιο των 3μηνων έντοκων μειώθηκε στο 3,01% στην τελευταία δημοπρασία ενώ είχε ανέλθει στο 4,80% τον Απρίλιο του 2011.
3. Το ότι εμφανίστηκαν πάνω από 20 δις ξένα κεφάλαια για να επενδύσουν στη συγκεκριμένη σημαίνει ότι αυτή τη στιγμή βρίσκονται στην αναμονή και περιμένουν να επενδύσουν στην ελληνική οικονομία αρκετά παραπάνω ξένα κεφάλαια από αυτό το ποσό.
4. Η έκδοση του 5ετούς ομόλογου έρχεται λίγο μετά από την αύξηση κεφαλαίου των δύο συστημικών τραπεζών Alpha & Πειραιώς, οι οποίες άντλησαν περί τα 3 δις ευρώ.
Άρα, το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται για επενδύσεις σε ομόλογα δημοσίου, αλλά και στον ευρύτερο ιδιωτικό τομέα.
5. Όπως είχα αναφέρει στο προηγούμενο άρθρο μου, το μειωμένο επιτόκιο του 4,95% θα επιφέρει γενικότερες μειώσεις στο κόστος δανεισμού των ελληνικών επιχειρήσεων, με θετικές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση.
6. Το γεγονός ότι κυβέρνηση και τρόικα είχαν απαγορεύσει τη συμμετοχή ελληνικών τραπεζών και ασφαλιστικών ταμείων δείχνει ότι τα χρήματα αποτελούν επενδυτικά κεφάλαια του εξωτερικού, άρα με την έκδοση θα έχουμε αύξηση της ρευστότητας στην ελληνική οικονομία.
7. Η έκδοση δεν επηρεάστηκε από την πρόσφατη αναβολή της αναβάθμισης της ελληνικής οικονομίας από τη Moody's. Το πρόβλημα μάλλον το έχει η Moody’s, η οποία εκ των πραγμάτων δείχνει ότι δεν προηγείται της αγοράς
8. Με την έξοδο στις αγορές και το δανεισμό από ξένα κεφάλαια, μειώνεται η ανάγκη χρήσης εντόκων γραμματίων που αφορούσαν εσωτερικό δανεισμό. Με αυτό τον τρόπο, απελευθερώνεται επί πλέον ρευστότητα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα για τη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας.
9. Μπορεί το οικονομικό τμήμα της εξόδου στις αγορές να είναι σημαντικό αλλά αυτό που έχει θεμελιώδη σημασία είναι ότι η Ελλάδα πέτυχε την επάνοδό της μέσα σε 2 χρόνια, στο διεθνές club των χωρών όπου μπορεί κάποιος να επενδύσει με αξιοπιστία.  Αυτό θα έχει άμεση θετική επίπτωση στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων, στην αύξηση της απασχόλησης και στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου.
10. Η επιτυχής επαναφορά στις αγορές αποτελεί μία εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία, και αξίζουν συγχαρητήρια στους ανθρώπους του ΥπΟικ και προσωπικά στον κο Στουρνάρα.
Έχουμε δρόμο ακόμα αλλά το GRecovery είναι εδώ ...

1 σχόλιο:

  1. Χρύσιππος Αθ. Μπάρκας12 Απριλίου 2014 - 5:41 μ.μ.

    Γιατί κάθεστε και ασχολείσθε. Απλά πράγματα. Νομισματική πολιτική δεν υπάρχει. Κόπτω νόμισμα δεν υπάρχει. Ασκώ πολιτική δεν υπάρχει. Το είπεν ο κύριος Καραγιάννης ο οικονομολόγος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή