ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Είναι ν΄απορείς



του Γρηγόρη Νικολόπουλου από το Reporter

Είναι απορίας άξιον γιατί η κυβέρνηση δεν προχωρεί στη  υλοποίηση των προαπαιτούμενων μεταρρυθμίσεων για τις δόσεις του καλοκαιριού και προσπαθεί να τις αποφύγει, αντί να τις εφαρμόσει με ενθουσιασμό, αφού είναι σαφές ότι όλα τα μέτρα που ζητούν οι εταίροι ευνοούν τον Έλληνα πολίτη. Και για να μη μιλάμε γενικά, ας δούμε ποιά είναι αυτά τα προαπαιτούμενα και τις επιπτώσεις θα έχουν στη ζωή μας.

- Η ολοκλήρωση της καταγραφής των φόρων υπέρ τρίτων. Η καταγραφή αυτών των φόρων θα οδηγήσει στην κατάργηση τους. Και αυτό ευνοεί τους πολίτες διότι σήμερα πληρώνουν φόρους μέσω διαφόρων λογαριασμών τους οποίους καρπούνται κάποιες συντεχνίες. Φυσικά οι συντεχνίες αυτές αντιδρούν και για αυτό η κυβέρνηση δεν προχωράει στην κατάργηση των φόρων.

- Τα μέτρα κάλυψης της φαρμακευτικής περίθαλψης για τους ανασφάλιστους και η αλλαγή του περιθωρίου κέρδους των φαρμακείων. Είναι προφανές ότι και αυτό το μέτρο είναι υπέρ του πολίτη. Καλύπτεται η φαρμακευτική περίθαλψη των ανασφάλιστων και μειώνονται τα περιθώρια κέρδους των φαρμακείων, οπότε μειώνονται οι τιμές των φαρμάκων και τα έξοδα που κάνουν οι πολίτες. Αντιδρά η συντεχνία των φαρμακοποιών για να μη μειώσει το κέρδος της.

- Ενοποίηση της διαδικασίας συλλογής φόρων και εισφορών. Το μέτρο αυτό θα λύσει τα προβλήματα διπλής ενημερότητας (φορολογικής και ασφαλιστικής) θα μειώσει τη γραφειοκρατία, τις διαδικασίες και τον χρόνο που ξοδεύει κάθε επιχείρηση για να εξασφαλίσει τις ενημερότητας, θα ξεκαθαρίσει την εικόνα των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων και θα μειώσει το κόστος του δημοσίου. Είναι ένα μέτρο με πολύ μεγάλη πρακτική χρησιμότητα.

- Νόμος για τη μικρή ΔΕΗ και εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών της. Δεν αφορά άμεσα τον πολίτη, αλλά ξεκαθαρίζει μια "θολή" κατάσταση και τελειώνει μια εκκρεμμότητα.

- Νέο πλαίσιο αδειοδότησης επενδύσεων. Μειώνει τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά στη σχέση επιχειρηματιών και δημοσίων υπαλλήλων και ευνοεί τις επενδύσεις και την ανάπτυξη, αυξάνοντας ταυτόχρονα τη διαφάνεια στις σχέσεις επιχειρηματιών και δημοσίων υπηρεσιών.

-Απορρόφηση από το ΕΤΕΑ των επικουρικών ταμείων του Δημοσίου. Περιορίζει τα προνόμια των δημοσίων υπαλλήλων στην επικουρική ασφάλιση και μειώνει το κόστος του κράτους.

-Νέος δασικός νόμος. Συμβάλει στην "τακτοποίηση" της ιδιοκτησίας του Δημοσίου και απελευθερώνει εκτάσεις (χορτολιβαδικές) που σήμερα θεωρούνται δάση χωρίς να είναι, για να αναπτυχθούν επενδυτικά. 

- Νέο καθστώς για τις λιανικές αγορές. Ο νόμος έχει ήδη ψηφιστεί αλλά δεν έχουν εκδωθεί οι υπουργικές αποφάσεις από τον υφυπουργό Ανάπτξης κ. Γιακουμάτο.

- Μείωση Διοικητικών βαρών. Μειώνει το κόστος του δημοσίου.

- Υιοθέτηση Κώδικα Δεοντολογίας για τα μέλη της κυβέρνησης. Αυξάνει τη διαφάνεια και μειώνει τις αυθαιρεσίες των μελών της κυβέρνησης. Είναι αναγκαίος και είναι ντροπή που δεν υπάρχει ήδη.

-Υιοθέτηση Νομοθεσίας για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων. Φώς φανάρι ότι είναι αναγκαία νομοθεσία για την διαφάνεια και τον περιορισμό της διαφθοράς και της διαπλοκής. Τα κόμματα φυσικά δεν θέλουν τέτοιους νόμους.

Αυτά είναι τα προαπαιτούμενα για την επόμενη δόση που δεν θέλει να εφαρμόσει η κυβέρνηση και καθυστερεί. Κανένα από αυτά δεν θίγει τους πολίτες, όλα συμβάλουν στον εξορθολογισμό, στην καλύτερη σχέση πολίτη και κράτους και περιορίζουν τη γραφειοκρατία και το κόστος για τους πολίτες. Η κυβέρνηση και η Βουλή συνολικά, δεν θέλουν να τα ψηφίσουν διότι κάποια από αυτά θα έχουν πολιτικό κόστος καθώς ενοχλούν συντεχνίες (πχ φαραμιακοποιούς) αλλά και επειδή περιορίζεται η αδιαφάνεια και η διαπλοκή, συνεπώς μειώνονται οι ευκαιρίες κέρδους των "ημέτερων".

Το ζήτημα λοιπόν τώρα είναι ότι η κυβέρνηση (συνεπικουρούμενη από την αντιπολίτευση η οποία επίσης δεν θέλει να ψηφιστούν αυτά τα μέτρα και αντιδρά) παριστάνει ότι διαπραγματεύεται με τους εταίρους για να μην πάρει "άλλα μέτρα" αφήνοντας να εννοήσουν οι πολίτες ότι τα μέτρα είναι "κακά", ή φορολογικά, ή περιορισμού του εισοδήματος, αλλά στην πραγματικότητα όλα τα μέτρα που δεν παίρνει ευνοούν τους πολίτες και μειώνουν τη διαπλοκή και το κόστος του δημοσίου. Ενώ λοιπόν μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις με μεγάλη ευκολία και χωρίς να το ζητήσουν οι δανειστές έβαζαν φόρους και μείωναν τα εισοδήματα, σήμερα που ήρθε η ώρα των αληθινά χρήσιμων μεταρρυθμίσεων αντιδρούν παρουσιάζοντας μάλιστα στους πολίτες μια απολύτως ψευδή εικόνα και παριστάνοντας ότι λένε το μεγάλο "όχι" στους εταίρους. 
Αυτά, για να ξέρουμε τι μας γίνεται.



Πηγή:www.reporter.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου