ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

SYRIZANEL NEWSPEAK

του Plamen Tonchev από το books' journal

Σε ένα παλιό σοβιετικό ανέκδοτο, τρέχουν στα 100 μέτρα ένας Αμερικανός κι ένας Ρώσος. Ο Αμερικανός κερδίζει την κούρσα με μεγάλη άνεση, αλλά την επομένη ο σοβιετικός Τύπος βγαίνει με πηχυαίους τίτλους "Ο αθλητής της ΕΣΣΔ κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο, ενώ ο φουκαράς από τις ΗΠΑ τερμάτισε προτελευταίος".

Το θυμήθηκα αυτό το ανέκδοτο ακούγοντας το newspeak της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για την πορεία των διαπραγματεύσεων με τους πιστωτές της χώρας. Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας φτάνει σε σημείο η τρισκατάρατη τρόικα να μετονομάζεται σε "θεσμικούς εταίρους" - κι ας είναι οι ίδιοι εταίροι, όπως και πριν. Το επάρατο νεοφιλελεύθερο Μνημόνιο που απορρίφθηκε στο σύνολό του από τον ελληνικό λαό ξάφνου γίνεται ολοκαίνουργιο πρόγραμμα ανασυγκρότησης όχι με τη διατήρηση του περιεχομένου του κατά 70%, αλλά με την αφαίρεση του τοξικού 30%. Ο απροκάλυπτος νταβατζής των ξένων συμφερόντων ΟΟΣΑ που πήγε να καταστρέψει την ελληνική γαλακτοβιομηχανία γίνεται εν μία νυκτί Ρομπέν των Φτωχών και προσβλέπουμε στη βοήθειά του. Μέχρι πρόσφατα το "Δεν Πληρώνω" ήταν αυτονόητο δημοκρατικό δικαίωμα, αλλά τώρα η καταβολή των φόρων είναι εξίσου αυτονόητο πατριωτικό καθήκον των Ελλήνων υπό τη νέα κυβέρνηση. Και αγωνιούμε όλοι να μάθουμε πώς ακριβώς θα βαφτιστεί η παράταση του ισχύοντος μνημονίου - γέφυρα, πρόγραμμα αποτοξίνωσης, ανάσα αξιοπρέπειας, Μερόπη;

Αλλά ας προσπεράσουμε τις λεκτικές ακροβασίες, για να σταθούμε στην ουσία του πράγματος. Καλά κάνει η κυβέρνηση και στρίβει σιγά-σιγά προς τον ρεαλισμό, σε μια επώδυνη προσγείωση στην πραγματικότητα. Μένει, όμως, να δούμε τουλάχιστον τρία πράγματα:

- Πώς ακριβώς θα διαμορφωθεί το πλαίσιο των συμβατικών σχέσεων της χώρας με τους πιστωτές της και υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα.
- Κατά πόσο η προσαρμογή αυτή θα γίνει αποδεκτή απ'όλους εντός του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στον κυβερνητικό εταίρο ΑΝΕΛ.

- Κατά πόσο οι νέες εξαγγελίες, έστω και καμουφλαρισμένες με το SYRIZANEL newspeak, μπορούν να μεταφραστούν σε εφαρμογή, υπό την πίεση του εθνολαϊκιστικού πολτού στις πλατείες της χώρας.

1 σχόλιο:

  1. Μια γνωστή μου, ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ μου είπε, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, ότι φοβάται ότι ο Τσίπρας δεν θα εφαρμόσει τελικά όσα είπε προεκλογικά. Και της απάντησα ότι εγώ πάλι φοβάμαι ότι θα επιχειρήσει να τα εφαρμόσει.
    Υ.Γ. Λέτε να επιχειρήσουν να ονομάσουν το νέο μνημόνιο Μερόπη;;; Θα είμαστε συνονόματοι. Χι,χι,χι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή