ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Βροχούλα

Βροχούλα

Παρατηρητήριο

Στην πρώιμη μεταπολίτευση τραγουδούσαμε αντάρτικα στις ταβέρνες και κατηγορούσαμε το ΚΚΕ ως προδοτικό για τη Βάρκιζα και την εν γένει αποτυχία του να μας κάνει Σοβιετία. Οι της ανανέωσης και του δόγματος βεβαίως. Σήμερα κάποιοι αριστεροί καλλιτέχνες δηλώνουν προδομένοι από το ΣΥΡΙΖΑ για τη δεξιά στροφή του, γιατί δεν έφυγε από την ΕΕ, γιατί δεν τίναξε τη χώρα στον αέρα. Γιατί ξέρουν ότι με τον αριστερισμό κανείς καλλιτέχνης δεν πείνασε. Ακόμα και δεξιός.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

«Από τότε που ο μαρξισμός καθαγίασε το κοινωνικό μίσος, οι διάφοροι σωτήρες και προστάτες των αδυνάτων το καλλιεργούν ως κοινωνική αρετή. Όσο για τη δική μου δίωξη πρόκειται για τακτική λιντσαρίσματος η οποία έχει σήμερα αντικείμενο εμένα, αύριο θα έχει κάποιον άλλο. Όποιος ενοχλεί την αριστερά και τους καλοθελητές των δήθεν ανθρώπινων δικαιωμάτων πρέπει να σωπάσει».

Σώτη Τριανταφύλλου

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Εκφασισμός: το ανώτατο στάδιθο του εθνολαϊκισμού


του Γεράσιμου Γεωργάτου από την Athens Voice
O σχεδιασμός και η μεθόδευση της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ οδηγεί σε εξαιρετικά επικίνδυνες ατραπούς. Η ανάμειξη και οι πρωτοβουλίες που θα αναλάβει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας σε θέματα ιστορίας, που ανήκουν στο Υπουργείο Παιδείας, και σε ενέργειες που ανήκουν στο Υπουργείο Εξωτερικών παραπέμπουν στην αλήστου μνήμης περίοδο της χούντας. Φυλλάδια θα διανεμηθούν και εκδηλώσεις θα διοργανωθούν ανά τη χώρα, για να μάθουν και να συνειδητοποιήσουν βαθύτερα μαθητές και πολίτες της θυσίες του ελληνικού έθνους απέναντι στις ναζιστικές θηριωδίες και πόσο δίκαιο είναι το αίτημα για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Και όλα αυτά με τη σύμφωνη γνώμη και τη συμμετοχή στο σχεδιασμό εκπροσώπων της ΑΔΕΔΥ και της ΟΛΜΕ, γνωστών και των δύο στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, σε σύσκεψη στο ΥΠΕΘΑ.
Ο εθνικισμός των ΑΝΕΛ σε συνδυασμό με το λαϊκισμό των οπαδών του Τσάβες και του Μαδούρο του ριζοσπαστικού ΣΥΡΙΖΑ όλο και περισσότερο αποδεικνύεται επικίνδυνο σκοταδιστικό μείγμα. Το κράτος ως ιδεολογικός μηχανισμός και ως μηχανισμός χειραγώγησης των συνειδήσεων, με ιδεολογική χρήση της ιστορίας, είναι χαρακτηριστικό των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Σε τι θα χρησιμεύσει η συστηματική καλλιέργεια της αντιγερμανικής υστερίας; Μήπως ως συλλογικό άλλοθι στο ενδεχόμενο εξόδου για ετεροχρέωση στους κακούς και υπονομευτές ξένους;
Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί για την προώθηση των ελληνικών διεκδικήσεων υπάρχουν. Αυτή τη στιγμή το μόνο που δεν χρειάζεται η χώρα είναι η επιδείνωση της έντασης στη σχέση με τους Ευρωπαίους εταίρους της, από τη μια, και η ενίσχυση του εθνολαϊκισμού στο εσωτερικό της, από την άλλη. Τα πραγματικά προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται με την καταφυγή στον εθνικιστικό φανατισμό. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για τον κοινωνικό εκφασισμό και τις σκοτεινές δυνάμεις που καραδοκούν. Με τη θεωρία του «αριστεροχουντισμού» τότε, στη μεταπολίτευση, γελάγαμε, τώρα μπορεί να κλάψουμε και ελπίζω να μη χρειαστεί να αναθεωρήσουμε σύντομα το περιεχόμενο της έννοιας του δημοκρατικού τόξου. Είναι δυνατό να έχει χαθεί κάθε ευαισθησία στα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως ο έλλογος ΣΥΡΙΖΑ είναι φαντασιακό προϊόν επιθυμίας χωρίς σχέση με την πραγματικότητα;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου