ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

γιατί έτσι γουστάρουν

γιατί έτσι γουστάρουν

Παρατηρητήριο

Επιχείρηση Zamora

Μέρα των πραξικοπηματιών σήμερα. Ας ανακαλέσουμε στη μνήμη μας μερικές άχρηστες (;) πληροφορίες.

Ο αγαπημένος μας Ούγκο Τσάβες, στρατιωτικός ο άνθρωπος, είχε φτιάξει από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 το MBR-200, μια μυστική οργάνωση επίδοξων πραξικοπηματιών στρατιωτικών. Το 1992 αποπειράθηκε πραξικόπημα - βαθειά δημοκράτης ο άνθρωπος. Οπερέτα το πραξικόπημα, με καμιά 15αριά νεκρούς το βράδυ μέχρι να παραδοθεί ο ίδιος και καμιά 200αριά ακόμη σε συγκρούσεις που ακολούθησαν τους επόμενους μήνες.

Το ιστορικώς ενδιαφέρον είναι πως η κωδική ονομασία (επινόησης του ιδίου του Τσάβες) του πραξικοπήματος του 1992 ήταν "Επιχείρηση Zamora". Ο σύντροφος Νικολάς Μαδούρο έδωσε την ίδια κωδική ονομασία, "Επιχείρηση Zamora", στην εμφυλιοπολεμική διανομή 500.000 όπλων στους οπαδούς του για να αντιμετωπίσουν τις λαοθάλασσες των διαδηλωτών. Κολεκτίβες του τρόμου.

Γιώργος Προκοπάκης

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2015

Με θέμα τη ματαιότητα και αφορμή τον κ. Μηλιό

του Λευτέρη Κουσούλη athensvoice.gr, 02/04/2015

Μετά από κάθε μεταβολή, εκλογική για παράδειγμα, ακολουθεί πάντα μια κάποια απογοήτευση. Έτσι, με μεγάλη συμπάθεια διαβάζω ότι ο κ. Μηλιός δηλώνει ήδη απογοητευμένος από τις επιλογές της κυβέρνησης, την οποία θα ήθελε πιο ριζοσπαστική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ενισχυμένος πολιτικά μέσα στην κρίση, από το 4,5% στο 36,5%, διαμόρφωσε συνθήκες τροπαιοφόρας πολιτικής δύναμης. Μέσα σε αυτή την πολιτική πορεία του μικρού εκλογικού θαύματος, έκρυβε ταυτόχρονα το συντηρητικό πολιτικό του πρόσωπο. Μέρα με τη μέρα, πιστεύω –θα το αντιληφθεί και ο κ. Μηλιός σιγά-σιγά– το συντηρητικό του περιεχόμενο θα έρχεται στο φως. Για δύο λόγους ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι βαθιά συντηρητική δύναμη.
Ο πρώτος είναι ότι μέσα στο κύμα της κρίσης λειτούργησε ως ανάχωμα συνειδητοποίησης. Σχηματοποίησε τα κοινωνικά και πολιτικά δεδομένα που διαμορφώθηκαν με μια ισοπεδωτική προπαγανδιστική προσέγγιση, αποδίδοντας ως γνήσια εξουσιαστική ομάδα σημασία στο αριθμητικό αποτέλεσμα, αδιαφορώντας για την ανάδειξη και επεξήγηση του θεμελίου και της αφετηρίας της κρίσης. Όλα εντάχθηκαν στο απλουστευτικό ερμηνευτικό, κατά τη γνώμη μου, πλαίσιο «μνημόνιο - αντιμνημόνιο». Κάθε απλουστευτική διαίρεση είναι κλασική στην ιστορία. Εδώ, πέρα από αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ την κατέστησε τέχνασμα και παγίδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε μπορούσε ούτε μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτή την απλουστευτική διαίρεση. Για αυτό και η σχέση του με τον πραγματικό κόσμο θα είναι χωλή, παραποιημένη και κατασκευασμένη.
Ο δεύτερος λόγος είναι η ματαιότητα που προσθέτει ήδη στην πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ –αυτό απογοητεύει κυρίως τον κ. Μηλιό– και που θα προσθέσει με βεβαιότητα στις μέρες και στους μήνες που έρχονται. Οι πρώτες μέρες της διακυβέρνησης, η ευκολία της αντιστροφής των προεκλογικών λόγων, η εύκολη και αυθόρμητη προσαρμοστικότητα στις συνθήκες τις εξουσίας, που αγγίζει τα όρια της ευτέλειας, μόνο ενθουσιασμό δε γεννούν στους αυθεντικούς ψηφοφόρους, στους συμπολίτες μας, για τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μία πολιτική αξία.
Με δεδομένο ότι δεν φαίνεται να υπάρχει μπροστά μας εκλογική αναμέτρηση και με την αντιπολίτευση να μη διαθέτει δυνάμεις πραγματικής σύγκρουσης με το κυβερνητικό σχήμα, η κόπωση θα έρθει να προστεθεί στη ματαιότητα που, συνειδητά ή ασυνείδητα, οι εκφραστές του ΣΥΡΙΖΑ θα υπηρετούν. Καθώς η εξουσιαστική συνείδησή του θα ξεδιπλώνεται μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η πολιτική θα υποχωρεί και η απογοήτευση θα εγκαθίσταται. Καλωσορίζουμε, λοιπόν, τον κ. Μηλιό απέναντι στη ματαιότητα.

Το πρόσφατο άρθρο του Γ. Μηλιού ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου