ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Ο ταβερνιάρης, ο 50άρης και το ΣτΕ




του Κωνσταντίνου Ζούλα από την Καθημερινή

​​«Δεν μας αφήνουν οι αλήτες να δουλέψουμε. Δύο μήνες έχουμε όλους κι όλους για να βγάλουμε τη χρονιά. Κι έχει πλακώσει πάλι το ΣΔΟΕ και μας έχει θερίσει στους ελέγχους». Ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου στις Σπέτσες ήταν έξαλλος. Είναι Κυριακή μεσημέρι και έχει πέσει σύρμα στο νησί ότι ήδη από την προηγουμένη έχουν έρθει εφοριακοί από την Αθήνα. Ολοι είναι στην τσίτα. «ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελες;» τον πειράζει ένας που τον ξέρει καλά. «Ναι, αλλά τελικά κι ο ΣΥΡΙΖΑ σαν τους άλλους είναι που μας είχαν ξεσκίσει», λέει ο εστιάτορας και ξαναμπαίνει στην κουζίνα.

Επέλεξα σκοπίμως να μεταφέρω το συγκεκριμένο περιστατικό, γιατί είναι, νομίζω, ενδεικτικό της πλήρους σύγχυσης, που εξακολουθεί να υπάρχει στη χώρα. Ας το «αναλύσουμε» με την ψυχρή λογική. Ο εστιάτορας είναι έξαλλος γιατί έχει μάθει, χρόνια τώρα, να μην κόβει αποδείξεις. Δηλαδή να ζει παρασιτικά, με «μαύρα» χρήματα, χωρίς πιθανώς να τον έχει απασχολήσει ποτέ ότι επί της ουσίας κλέβει τους πελάτες του. Διότι αυτό συμβαίνει όταν δεν αποδίδει στο κράτος έναν φόρο που, κατά τα άλλα, παρακρατεί από εκείνους. Εν τη αφελεία του, μάλιστα, ομολογεί ότι κάποτε μπορούσε να ζήσει δώδεκα μήνες φοροδιαφεύγοντας τους δύο και με την ίδια ακριβώς αφέλεια παραδέχεται ότι αυτό ήταν και το κριτήριο της ψήφου του. Να τον αφήνουν να κλέβει.

Πιθανολογώ ότι έχετε ακούσει και τη δικαιολογία που λένε οι επαγγελματίες του είδους, αν τολμήσεις να τους ρωτήσεις γιατί ακόμη και μετά την κρίση δεν κόβουν αποδείξεις. «Δεν βγαίνει αλλιώς το μαγαζί» λένε και απαριθμούν τα έξοδα: «Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, τόσο το ΙΚΑ, τόσο οι μισθοί, έλα εσύ να το τρέξεις με τον σταυρό στο χέρι, αν μπορείς».

Ε, λοιπόν, εδώ είναι η ουσία του προβλήματος. Οτι, καλώς ή κακώς, ένα μαγαζί που δεν βγαίνει, απλούστατα πρέπει να κλείσει κι ο ιδιοκτήτης του να βρει μια άλλη δουλειά να κάνει. Είναι, δε, απίστευτο ότι την απλή αυτή αλήθεια, ακόμη και σήμερα, κανένα από τα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν αποτολμά να την πει. Και δεν την λέει, διότι αν την ομολογήσει, θα οδηγηθεί κατ’ ανάγκην στην πραγματικά δυσάρεστη συζήτηση που όλοι αποφεύγουμε. Δηλαδή στο μεγάλο «μαγαζί» που δεν βγαίνει.

Διαβάσατε τι είπε το ΔΝΤ αποχωρώντας από τις διαπραγματεύσεις; Η βασική σύνταξη στην Ελλάδα είναι όση της Γερμανίας, αλλά οι Ελληνες εργαζόμενοι συνταξιοδοτούνται έξι χρόνια νωρίτερα από τους Γερμανούς. Αραγε, τι απαντά ο Αλέξης, όταν του κάνει αυτήν την επισήμανση η φίλη του η Αγκελα; Θέλετε να μπούμε λίγο πιο βαθιά στο ασφαλιστικό, που θα έπρεπε να είναι το κεντρικό θέμα συζήτησης σε όλες τις πολιτικές εκπομπές αντί να χαζολογούν με τα «τουίτς» των τηλεθεατών τους; Ιδού κάποια στοιχεία που δημοσίευσαν οι Αρίστος Δοξιάδης και Μάνος Ματσαγκάνης και ουδείς διέψευσε.

Ακόμη και σήμερα, το 32% των δημόσιων υπαλλήλων βγαίνει στη σύνταξη σε ηλικία μικρότερη των 55 ετών. Ναι, το 2015 συμβαίνει αυτό, ύστερα από 5 χρόνια Μνημόνια. Η, δε, μέση σύνταξη που παίρνουν αυτοί οι «γέροντες» είναι 1.177 ευρώ. 46% υψηλότερη από τη μέση σύνταξη που λαμβάνουν οι άνω των 70, που είναι 808 ευρώ. Κι ενώ όλοι οι εταίροι μάς επισημαίνουν ότι είναι αδιανόητο να ζητούμε 200 εκατ. ευρώ για να αντιμετωπίσουμε μια τάχα ανθρωπιστική κρίση, όταν ξοδεύουμε 125 εκατ. ευρώ τον μήνα (!) για συντάξεις 50άρηδων, εμείς τι απαντάμε; Οτι ήταν λάθος οι περικοπές που επιβλήθηκαν το 2012 στις συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ και θα το διορθώσουμε. Θα αποκαταστήσουμε, μάλιστα, ακόμη και τις συντάξεις άνω των 2.000 ευρώ, στις οποίες θα δώσουμε και 15% αύξηση. Ναι, αυτό αποφάσισαν οι δικαστές του ΣτΕ, χωρίς να τους απασχολεί ότι είμαστε η μόνη χώρα της Ε.Ε. που δαπανά το 17,5% του ΑΕΠ της σε συντάξεις, όταν η δεύτερη μετά από μας δίνει το 13,5%. Και ουδείς ρώτησε τους φωστήρες δικαστές πώς ακριβώς φαντάζονται ότι θα πληρωθούν αυτές οι αυξήσεις όταν οι φοροκρατήσεις στον ιδιωτικό τομέα είναι, επίσης, οι μεγαλύτερες στην Ε.Ε. και έχουν στραγγαλίσει κάθε μέση ελληνική οικογένεια.

Οταν γράφω ουδείς, δεν εννοώ μόνο την ανερμάτιστη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που δεν αποτολμά να ψελλίσει τίποτα το δυσάρεστο. Κιχ δεν έβγαλε ούτε η Ν.Δ., ούτε το ΠΑΣΟΚ. ούτε ακόμη και το «Ποτάμι» των μεγάλων αλλαγών, μην τύχει και στεναχωρήσουμε κανέναν δυνάμει ψηφοφόρο μας αν πούμε ότι το σκεπτικό του ΣτΕ είναι εκτός τόπου και χρόνου, γιατί ο λογαριασμός δεν βγαίνει.

Κατά τα άλλα, απορούμε γιατί οι εταίροι μας έφτασαν στο σημείο να μας δώσουν τελεσίγραφο 24 ωρών μήπως και καταθέσουμε επιτέλους μια βιώσιμη πρόταση για το χάλι μας, αντί να τους ευχαριστούμε για την υπομονή τους με την παράνοιά μας.


1 σχόλιο:

  1. Κλασσικοί Ελληνάρες να δουλεύουν και να μαζεύουν χρήματα αφορολόγητα...και βέβαια θα γίνουν έλεγχοι από την εφορία αυτό έλειπε ....δηλαδή τι; ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ με την προοπτική να γίνει ευκολότερη η φοροδιαφυγή; δεν θα γίνουμε Κράτος ποτέ

    ΑπάντησηΔιαγραφή