ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

Ολλανδία: Καινοτομία και αγροτική παραγωγή


Αυτές είναι οι διαφορές μας από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Χαώδεις και ανυπέρβλητες. Και δεν θέλουμε να τις μειώσουμε. Ανατολίτικος κομμουνισμός και τα μυαλά στα μπλόκα των εθνικών οδών. Γιατί το άλλο με την καινοτομία θέλει μυαλό και δουλειά
του Νίκου Λάππα από το ypaitrhros. gr
Η Ολλανδία, μία μεσαίου μεγέθους χώρα, που διαθέτει δέκα φορές λιγότερους αγρότες και 2 ½ φορές λιγότερη αγροτική γη από ό,τι η Ελλάδα, αποτελεί τον πρώτο εξαγωγέα τροφίμων της Ε.Ε. και τον δεύτερο του πλανήτη. Αυτό το επίτευγμα οφείλεται στον ιδιαίτερα υψηλό βαθμό καινοτομίας που διαπνέει ολόκληρη την αγροδιατροφική αλυσίδα αλλά και τις δημόσιες αρχές της χώρας. Η κυβέρνηση της Ολλανδίας ανέθεσε στον ΟΟΣΑ να αξιολογήσει τις επιδόσεις του αγροδιατροφικού τομέα. Η αξιολόγηση αυτή γίνεται στα πλαίσια τακτικών αξιολογήσεων του Οργανισμού για την καινοτομία, την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα του αγροτικού τομέα των χωρών που είναι μέλη του.
Η Έκθεση αξιολόγησης, καταρχήν παρουσιάζει τις προοπτικές ανάπτυξης του αγροτικού τομέα. Ακολουθεί η αποτίμηση των πολιτικών που καθορίζουν τα κίνητρα καινοτομίας, δηλαδή οικονομική σταθερότητα, διακυβέρνηση και εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Ιδιαίτερη παρουσίαση γίνεται στο φιλικό και προβλέψιμο για επενδύσεις περιβάλλον και τη συμβολή της κυβέρνησης και των δημόσιων υπηρεσιών. Τέλος, αναλύονται οι ακολουθούμενες αγροτικές πολιτικές και η λειτουργία του συστήματος αγροτικής καινοτομίας.
Σε ό,τι αφορά το σύστημα καινοτομίας, προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση ότι από το έτος 2011 οι δημόσιοι πόροι για έρευνα και ανάπτυξη επικεντρώνονται αποκλειστικά στους εννέα πιο εξαγωγικούς κλάδους της οικονομίας, δύο εκ των οποίων αφορούν την αγροδιατροφή και τα κηπευτικά – πολλαπλασιαστικό υλικό. Η συγκέντρωση δημόσιων πόρων και η ένταξη όλων των πανεπιστημίων και ιδρυμάτων αγροτικής καινοτομίας σε ένα ενιαίο δίκτυο με κοινό συντονισμό, πολλαπλασιάζει τα αποτελέσματα. Τέλος, αξίζει να τονιστεί ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα η ολλανδική γεωργία στηρίχθηκε στην ουσιαστική διασύνδεση έρευνας – εκπαίδευσης – παραγωγής.

Κίνητρα για την αποδοχή της καινοτομίας

Η αξία της καινοτομίας μεγιστοποιείται όταν διαδοθεί και γίνει αποδεκτή από μεγάλο αριθμό χρηστών. Τα κίνητρα και οι πολιτικές που χρησιμοποιούνται για τη διάδοση των καινοτομιών στους αγρότες και τις επιχειρήσεις του αγροδιατροφικού τομέα περιλαμβάνουν:
  • Εισαγωγή νομοθετικών ρυθμίσεων σταδιακής εφαρμογής νέων παραγωγικών πρακτικών, όπως, για παράδειγμα, νέων διαδικασιών εκτροφής ζώων ή τρόπου καλλιέργειας ενός προϊόντος.
  • Επιλεκτική δημόσια συγχρηματοδότηση δράσεων.
  • Επιδότηση εγγυήσεων σε όσους εφαρμόζουν την καινοτομία, ώστε να κατανεμηθεί ο κίνδυνος μεταξύ του ενδιαφερόμενου και της τράπεζας και να περάσει την «κοιλάδα του θανάτου». Εναλλακτικά, καλύπτεται χρηματοδοτικά το κενό μεταξύ της βασικής έρευνας του δημόσιου τομέα και της εφαρμογής και δημιουργίας ενός νέου προϊόντος από τον ιδιωτικό τομέα.
  • Χρηματοδοτική στήριξη της παρουσίασης και επίδειξης των πλεονεκτημάτων μία νέας τεχνολογίας, πρακτικής κλπ. Η στήριξη αυτή μπορεί να πάρει και τη μορφή κουπονιών που παρέχει το κράτος σε μικρομεσαίες αγροτικές και άλλες επιχειρήσεις για να απασχολήσουν ειδικούς.
  • Χρηματοδότηση εκπαίδευσης και ειδικής συμβουλευτικής, που βοηθά τους παραγωγούς να επιλέγουν και να εφαρμόζουν καινοτομίες με επιτυχή τρόπο. Η στήριξη αυτή μπορεί επίσης να πάρει τη μορφή κουπονιών αμοιβής εμπειρογνωμόνων.
  • Ενδυνάμωση ενδιαφερόμενων ώστε να εμπιστευτούν και να αναλάβουν επενδύσεις σε νέα προϊόντα ή να αλλάξουν το επιχειρηματικό μοντέλο που εφαρμόζουν.
  • Χρηματοδότηση δικτύων που φέρνουν μαζί παραγωγούς, επιχειρηματίες, ερευνητές και ενδιάμεσους, ώστε να αντιμετωπίσουν από κοινού τα προβλήματα που υφίστανται ή να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν μία καινοτομία. 

Στην πράξη 

Η εκπαίδευση, οι πολιτικές ανάπτυξης των δεξιοτήτων και το σύστημα αγροτικής καινοτομίας, αποτελούν το υπόβαθρο της διάδοσης και της αποδοχής των νέων τεχνολογιών. Πιο συγκεκριμένα, oι αγρότες της Ολλανδίας έχουν κατά κανόνα υψηλή εκπαίδευση, γεγονός που τους επιτρέπει να ενημερώνονται συνεχώς και να παραμένουν ανταγωνιστικοί. Υπάρχει μία πλειάδα θεσμών που προσφέρει συμβουλές σε μεγάλο αριθμό θεμάτων, ενώ το σύστημα παροχής συμβουλών είναι ιδιωτικοποιημένο. Επιπλέον, η πρόσβαση των αγροτών στην εκπαίδευση και την ενημέρωση ενισχύεται από τα μέτρα του δεύτερου πυλώνα της ΚΑΠ.

Οι πρωτοπόροι αγρότες

Οι «πρωτοπόροι αγρότες», αυτοί που εφαρμόζουν πρώτοι από όλους μία νέα τεχνολογία ή τεχνική, ανέρχονται στο 2% των αγροτών. Ωστόσο, ένα ποσοστό της τάξης του 14% των Ολλανδών αγροτών, κάνει μία σημαντική βελτίωση στα προϊόντα που παράγει ή στις διαδικασίες που ακολουθεί κάθε έτος.
Τα ποσοστά αυτά κρίνονται ως ιδιαίτερα υψηλά και χαρακτηρίζουν ένα δυναμικό με έφεση στην καινοτομία. Η έφεση αυτή ενισχύεται με την καταγραφή των «πρωτοπόρων καινοτομιών», των πιο καινοτόμων κλάδων, και την ανάλυση των χαρακτηριστικών τους από τις δημόσιες αρχές. Με τον τρόπο αυτό θεσπίζονται στοχευμένα μέτρα πολιτικής.

Εμπόδια 

Η Έκθεση προσδιορίζει τους παράγοντες που εμποδίζουν ή αντίθετα διευκολύνουν τη διάδοση της καινοτομίας. Ο βαθμός διάδοσης της καινοτομίας σχετίζεται με την εκπαίδευση, τις δεξιότητες, το πόσο σύνθετη, αλλά και το πόσο αποδεκτή είναι από το ευρύ κοινό. Για παράδειγμα, το κοινό δεν αποδέχεται τους Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς ή τη λειτουργία πολύ μεγάλων κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων για την παραγωγή βιο-αερίου. Επιπλέον, οι εταιρίες παροχής συμβούλων επηρεάζουν σημαντικά την τελική απόφαση του ενδιαφερόμενου.
Τέλος, σημαντικό ρόλο στην αποδοχή μίας καινοτομίας παίζουν η σταθερότητα της κυβερνητικής πολιτικής, το οικονομικό κλίμα, οι προσδοκίες για την πορεία του αγροδιατροφικού τομέα, η ρευστότητα και χρηματοδοτική επάρκεια, το στάδιο εξέλιξης της οικονομικής εκμετάλλευσης και η διαδοχή της, ο βαθμός αβεβαιότητας και το ρίσκο που πρέπει να αναληφθεί και ο βαθμός ενίσχυσης και επιχορήγησης των πρώτων καινοτόμων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου