ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Με παιχνίδι κέντρου πας για το μηδέν



Ακούω από επίσημα κεντρώα χείλη, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάθε 6 μήνες εκλογές, αν δεν μπορεί ο κ. Τσίπρας να κυβερνήσει να έρθει στη βουλή να μας το πει να το συζητήσουμε. Στην κυβέρνηση όμως δεν μπαίνουμε. Από άλλα πιο κεντροαριστερά  χείλη  ακούω ότι θα συμμετείχαν σε οικουμενική κυβέρνηση μόνο και με την συμμετοχή της ΝΔ και χωρίς πρωθυπουργό τον Τσίπρα. Τα ακούω αυτά και μπερδεύομαι.

Μια κυβέρνηση με 153 βουλευτές που βρίσκεται υπό την κηδεμονία των δανειστών και υλοποιεί χαλαρά το μη πρόγραμμά της, γιατί να πέσει από μόνη της; Ένας εν αναμονή πρωθυπουργός όπως ο Κ. Μητσοτάκης γιατί να μπει σε μια οικουμενική κυβέρνηση; Για να μοιραστεί το πολιτικό κόστος εγκληματικών επιλογών που έκαναν άλλοι; Ποια κυβέρνηση μπορεί να βγάλει αυτή η βουλή χωρίς να είναι κορμός ο ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργός αυτός που πήρε χαλαρά 4 εκλογικές αναμετρήσεις; Και γιατί η κατάσταση της χώρας δεν επιτρέπει νέες εκλογές όταν έγιναν 2 σε 6 μήνες και ενδιάμεσα ένα δημοψήφισμα; Αν εξαιρέσεις τα εκλογικά έξοδα δεν είδα να παθαίνει τίποτα παραπάνω η χώρα από αυτά που ήταν να πάθει από την παρούσα κυβέρνηση.         

Κάτι δεν πάει καλά στο βασίλειο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς. Κάτι δεν μας λένε καθαρά. Επιτίθενται μεν με βιαιότητα στην κυβέρνηση συνεχώς και αδιαλείπτως, αλλά εκλογές δεν ζητούν. Σα να μην έχουν πειστεί ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν μπορεί να βγάλει τον τόπο από τα αδιέξοδά του και αναμένουν τις διορθωτικές κινήσεις ανάταξης του παρόντος. Σα να θέλουν να επωμιστούν και αυτοί ευθύνες της πολυπόθητης ανάταξης. Έτσι τουλάχιστον διατείνονται οι κακόπιστοι.

Γιατί η κυβέρνηση αυτή μια χαρά κυβερνά για το δικό της αξιακό φορτίο. Δεν επικαλείται πια ούτε τις πιέσεις των δανειστών που αφόρητες δεν θα τις έλεγες. Και το κομματικό της κράτος χτίζει ανενόχλητη και τα μέτρα των 5,5 δις θέλει να περάσει για να τρέξει μετά η «ανάπτυξη» κατά πως λέει και τις «μεταρρυθμίσεις» στην Παιδεία προωθεί, υπό την ανοχή του κόσμου της εκπαίδευσης. Και το ασφαλιστικό κουτσά στραβά ελπίζει να  το περάσει έτσι ώστε να μη θίξει σημαντικά τους σημερινούς συνταξιούχους. Στο μέτρο που δεν ενοχλεί τους δημόσιους υπαλλήλους και δεν θίγει τα κακώς κείμενα της δημόσιας διοίκησης μάλλον αντέχει ακόμα. Έστω και λίγο. Και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Αρκεί να λέει τα ψέματα που έχει ανάγκη ο ψηφοφόρος της.

Η θεωρία που έλεγε ότι το προσφυγικό θα την έριχνε δεν επιβεβαιώνεται. Σύντομα θα αλλάξουν οι διαδρομές των προσφυγικών ροών προς την Ιταλία και το φορτίο θα μεταβιβαστεί στο Ρέντσι. Και από τις 50000 ψυχές που έχουν εγκλωβιστεί εδώ οι περισσότερες θα βρουν το δρόμο σταδιακά μέσω Αδριατικής και θα φύγουν. Οι υπόλοιπες θα βολευτούν εδώ ή θα επιστρέψουν στην Τουρκία.

Μέχρι ο ελληνικός λαός να καταλάβει στην τσέπη του και στην καθημερινότητά του την καταστροφή που του έχουν ετοιμάσει, μέχρι να δει τη φτώχεια να φουντώνει η κυβέρνηση αυτή μπορεί να στέκεται. Μέχρι ο επίδοξος νέος κυβερνήτης παρουσιάσει τη δική του πειστική πρόταση και βρει κόμμα και στηρίγματα για να την προωθήσει, η σημερινή κυβέρνηση θα επιβιώνει. Αν οι δανειστές έχουν επιλέξει να την στηρίζουν για να περάσει αβλαβώς κάποιες κομβικές δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις μην περιμένετε εντυπωσιακά γεγονότα. Το πράγμα θα σαπίζει αργά αλλά σταθερά, η στασιμότητα θα γίνει συνήθεια μέχρι να ανέβει η πίεση και να σκάσει η χύτρα. Με απρόβλεπτες συνέπειες. Γιατί ο φασισμός είναι πάντα στα πέριξ.

Για να γυρίσουμε στην αρχή. Στο Κέντρο είδαν το ΣΥΡΙΖΑ μέσα από τα μάτια των ψηφοφόρων. Αφού το κύμα τον πήγαινε είπαν να μην βγουν ευθαρσώς απέναντί του. Για να μην αποκοπούν από τα λαϊκά στρώματα. Για να εισπράξουν και αυτοί από τη ριζοσπαστικοποίηση των μαζών που νόμιζαν ότι είχε συντελεστεί. Για νάχουν ένα πόδι στις αντιμνημονιακό μπλόκ. Για να μην βρεθούν απέναντι από την αριστερόστροφη προοπτική έστω και να δεν συμφωνούσαν με αυτή στα περισσότερα. Κυρίως για να μην ταυτιστούν με τις λεγόμενες (νέο)φιλελεύθερες επιλογές. Για να μην επωμιστούν πολιτικό κόστος. Οι δυνάμεις του Κέντρου πέρα από τις εγγενείς αδυναμίες τους και τη μικρή διεισδυτικότητα, πολιτεύτηκαν ως οι εν δυνάμει σύμμαχοι της Αριστεράς. Με παλινωδίες και αμφιταλαντεύσεις, με επιθέσεις και αναδιπλώσεις αλλά η εικόνα που εξέπεμπαν ήταν αυτή. ¨Οσο βλέπουν ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός δεν έχει γιατρειά αποστασιοποιούνται αλλά δεν παύουν να κοιτούν και προς αυτόν. Και οι ασάφειες του σήμερα αυτό εκπέμπουν στον πολίτη. Γι αυτό και δυσκολεύονται δημοσκοπικά. Το ακροατήριό του Κέντρου, που ασφυκτιά μέσα στο Συριζαϊκό κράτος κοιτά πια έστω και με δυσπιστία προς τη μεριά της κεντροδεξιάς. Συνεχίζει να ελπίζει στη δημιουργία μιας ενιαίας παράταξης αλλά αμφιβάλλει  για τις προθέσεις της.

Ο κόσμος είναι καχύποπτος. Υποθέτει ότι οι δυνάμεις του κέντρου επιζητούν την ενιαία παράταξη για να στηρίξουν τη δοκιμαζόμενη κυβέρνηση. Οι αμφίσημες δηλώσεις ενισχύουν την καχυποψία. Το γεγονός ότι δεν ζητούν να φύγει αυτή η κυβέρνηση τον κάνει να ανησυχεί. Προφανώς και το Κέντρο δεν θέλει εκλογές λόγω της δικής του αδυναμίας στην παρούσα φάση. Αλλά αν δεν ξεκαθαρίσει το μέτωπο με το ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ελπίδες ούτε να αθροίσει τα ποσοστά των κομμάτων του όταν θα έρθει η ώρα.  

Το ΠΟΤΑΜΙ έχει τα χάσει πολιτικά στελέχη που θα μπορούσαν να διαβάσουν σωστά τη συγκυρία αλλά και δεν έχει ρίζες στην κοινωνία που θα του εξασφάλιζαν την επικοινωνία μαζί της. Και δεν έχει με δική του επιλογή. Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη έχει στα σπλάχνα του ακόμα την κρατικιστική λογική που του διατηρεί το φόβο προς τις βαθιές τολμηρές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος.


Το Κέντρο έτσι ή αλλιώς δεν πρόκειται να  γίνει πλειοψηφικό στο άμεσο μέλλον. Αναγκαστικά θα σταθεί στο πλάι κάποιας κυρίαρχης πολιτικής δύναμης. Αν δεν ξεκαθαρίσει ποια είναι αυτή, σε ποιο δηλαδή περιβάλλον θα συγκυβερνήσει, δεν έχει ελπίδες να αποτελέσει εκλογική επιλογή ευρύτερων δυνάμεων. Αν δεν ξεκαθαρίσει ότι ο συνασπισμός ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ  είναι καταστροφικός για τη χώρα και πρέπει να ηττηθεί κυρίως πολιτισμικά θα απαξιώνεται καθημερινά και θα εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη. Το να διατυπώνει το Κέντρο σωστές αλλά γενικόλογες πολιτικές προτάσεις σε τόσο δύσκολους καιρούς είναι διαβατήριο προς την αφάνεια. Στο φλεγόμενο πολιτικό τοπίο της επόμενης μέρας απαιτείται επιλογή πλευράς. Μόνο έτσι θα είναι χρήσιμο για τον τόπο. Αλλιώς δεν είναι θα είναι χρήσιμο ούτε για την πολιτική επιβίωση των στελεχών του.               

9 σχόλια:

  1. Εξαιρετικά εύστοχη ανάλυση και βεβαίως συμπέρασμα. Χρειάζεται σύμπραξη για μεταρρυθμιστική κυβέρνηση που θα απαλλάξει τη χώρα από τη χειρότερη μεταπολιτευτκή κυβέρνηση και που θα κάνει επί τέλους τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για να έρθουν ιδιωτικές επενδύσεις και να πάει η χώρα σε κατεύθυνση ανάπτυξης. Να περάσουμε από τον πελατειακό κρατισμό στην παραγωγική, εξαγωγική ανάπτυξη. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αλικη Νικολου2 Απριλίου 2016 - 9:52 π.μ.

    Ετσι ακριβως, Λεο!

    Οι δυνάμεις του Κέντρου πρεπει να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους με τον ΣΥΡΙΖΑ.
    Κατι το οποιο προς το παρον δεν φαίνεται να κάνουν.
    Σε τακτικισμους επιδίδονται.

    Ομως, αν λάβουμε υπόψιν για ποιες ακριβως δυνάμεις μιλάμε -και για ποια πρόσωπα- κατι τετοιο ειναι αναμενόμενο.
    Εδώ, η Φωφη τα εχει βάλει με τον νεοφιλευθερισμο(!)

    Προσωπικά δεν πιστεύω οτι ο κοσμος περιμένει πολλά απο αυτη την πλευρά.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. κανεις δεν θελει την καυτη πατατα-ολοι ξερουν τι ερχεται στο μελλον-τοσο δυσκολο να το καταλαβετε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κουβέλης: «Οι συνθήκες είναι ώριμες για να συναντηθούμε με τον ΣΥΡΙΖA»


    «Οι συνθήκες είναι ώριμες για να συναντηθούμε με τον ΣΥΡΙΖA», δηλώνει σε συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής» ο πρόεδρος της Ενωτικής Κίνησης Ευρωπαϊκής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης,εκφράζοντας την ετοιμότητά του να επιστρέψει στο κυβερνών κόμμα, ύστερα από ενδεχόμενη πρόσκληση από τον πρωθυπουργό.

    «Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου, ώστε κάποια στιγμή η κοινωνία και η οικονομία να βγουν από τον θανάσιμο εναγκαλισμό της κρίσης», αναφέρει ο πρώην πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, χωρίς να αποκλείει ενδεχόμενη μελλοντική υπουργοποίησή του.

    Εκτίμησε δε, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, «το περασμένο καλοκαίρι, πραγματοποίησε μία σημαντική ευρωπαϊκή στροφή, καρπός της οποίας ήταν η σκληρή αλλά αναγκαία συμφωνία με τους δανειστές και η αποδοχή εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ της θέσης ότι η ευρωζώνη αποτελεί μονόδρομο για τα συμφέροντα της χώρας και της κοινωνίας», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.

    Η εξέλιξη αυτή, επισήμανε ο κ. Κουβέλης «αίρει σε μεγάλο βαθμό τους λόγους που κατέστησαν επιβεβλημένη την αποχώρησή μας από τον Συνασπισμό το 2010», συμπληρώνοντας ότι «είναι θέμα του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ να επεξεργαστεί ένα σχέδιο πολιτικής και οργανωτικής συμπόρευσης των δυνάμεων, που, με κορμό εκείνον, εργάζονται για την προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου».

    Τέλος, ο πρόεδρος της Ενωτικής Κίνησης Ευρωπαϊκής Αριστεράς τόνισε ότι «η κυβέρνηση είναι ειλικρινής όταν λέει ότι δεν έχει εκλογικό σενάριο, πόσω, μάλλον, που, εν προκειμένω, η λαϊκή εντολή είναι και ρητή και πρόσφατη».

    http://www.tanea.gr/news/politics/article/5348029/koybelhs-oi-synthhkes-einai-wrimes-gia-na-synanththoyme-me-ton-syriza/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Παρέμβαση του Δημήτρη Λουκά στην πανελλαδική συνάντηση αντιπροσώπων της Ε.KI.E.A
    24/01/2016
    Φίλοι και Φίλες,

    [….]
    … παρά τα πολλαπλά σοκ η ελληνική οικονομία αποδεικνύεται ανθεκτική και προβλέπει σταθεροποίηση για φέτος και ανάπτυξη το 2017.

    Ποιο είναι το κύριο στοιχείο της πολιτικής ζωής στην Ελλάδα σήμερα; Είναι η άνοδος της Αριστεράς στην εξουσία. Αυτής της άμαθης, της άβγαλτης Αριστεράς που ήρθε στην εξουσία όχι ως τροπαιοφόρος μιας επεξεργασμένης πολιτικής αλλά ως γόνος της αγωνίας μιας καθημαγμένης κοινωνίας που εναπόθεσε τις ελπίδες της για το τώρα και το αύριο στη δική μας Αριστερά. Και υπό αυτή την έννοια το ζήτημα δεν είναι αν θα είμαστε οργανικά ενταγμένοι στο ΣΥΡΙΖΑ αλλά εάν, από οποιαδήποτε θέση βρεθούμε, θέλουμε να επιτύχει αυτό το εγχείρημα.
    [...]
    Αλλά και με τους παλιούς συντρόφους μας του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ είμαστε ευθείς. Τους είπαμε και τους λέμε ότι οι λόγοι της διάσπασης του 2010 ήταν υπαρκτοί και ουσιαστικοί, αλλά σήμερα μετά τη θεμελιώδη αλλαγή πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και την αποδοχή της ευρωπαϊκής πορείας ως στρατηγικής επιλογής της χώρας η ενότητα και ανασύνθεση της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς τίθεται υπό νέους όρους. Και για να είμαι σαφής, όταν λέω νέους όρους εννοώ ότι από τη στιγμή που αποφασίσαμε να κατέβουμε από τα βασίλεια της ουτοπίας στον στίβο της καθημερινότητας των συμπολιτών μας η ικανότητά μας για νέες συνθέσεις θα κριθεί από τις λύσεις που θα μπορέσουμε να δώσουμε στο πεδίο των μεγάλων προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας.
    [...]
    http://www.ekiea.gr/%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%B1/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7-%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%AC-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. «…σήμερα μετά τη θεμελιώδη αλλαγή πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και την αποδοχή της ευρωπαϊκής πορείας ως στρατηγικής επιλογής της χώρας η ενότητα και ανασύνθεση της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς τίθεται υπό νέους όρους. Και για να είμαι σαφής, όταν λέω νέους όρους εννοώ ότι από τη στιγμή που αποφασίσαμε να κατέβουμε από τα βασίλεια της ουτοπίας στον στίβο της καθημερινότητας των συμπολιτών μας η ικανότητά μας για νέες συνθέσεις θα κριθεί από τις λύσεις που θα μπορέσουμε να δώσουμε στο πεδίο των μεγάλων προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας.»

    Δηλ. Εξουσια, δοξα και λιγο χρημα υπερ της Κυβερνωσας Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Συμφωνώ σε πολύ μεγάλο βαθμό με το άρθρο αυτό του Leo με μια επιφύλαξη. Νομίζω πως το προσφυγικό είναι αυτό που θα ρίξει την κυβέρνηση. Δεν θα είναι τόσο απλή η εξέλιξη που περιγράφεται.
    Θα ήθελα, όμως, να προσθέσω κάποιες σκέψεις.
    Πώς είναι δυνατόν το ΠΑΣΟΚ να έρθει σε πλήρη σύγκρουση με τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η σύνθεση του ΠΑΣΟΚ με τους ιδεοληπτικούς αριστερούς;
    Το ΠΟΤΑΜΙ φυσιολογικά βρίσκεται στον χώρο της κεντροδεξιάς. Έχουν πάει, βέβαια, εκεί κάποια στελέχη από την Αριστερά που τα έχουν χαμένα και δεν ξέρουν τι θέλουν (ψάχνουν να βρουν σεξιστικά σύμβολα στις πινακίδες της τροχαίας). Και ένα μεγάλο μέρος των στελεχών δεν έχει καμιά πολιτική γνώση - απλώς είναι καλοπροαίρετοι που προσπαθούν να πουν πως είναι προοδευτικοί και μπερδεύουν την προοδευτικοσύνη με την Αριστερά (μετά την πλύση εγκεφάλου των τελευταίων 40 χρόνων από το ΠΑΣΟΚ).
    Φοβάμαι πως στην επόμενη κυβέρνηση θα αναγκαστεί η ΝΔ να συνεργαστεί με τον Λεβέντη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τάσο δεν αντιλέγω σε όσα αναφέρεις. Εχω την αίσθηση ότι το προσφυγικό σταδιακά θα πέσει για τους λόγους που αναφέρω. Μπορεί να κάνω λάθος.Η ΚΑ θέλει να συνεργαστεί με το ΣΥΡΙΖΑ των ονείρων της, μόνο που δεν θα τον βρει. Το ΠΟΤΑΜΙ απομακρύνεται από τη συνεργασία και καλά κάνει. Δυστυχώς όμως είναι πια αδύναμο.

      Διαγραφή
  8. ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
    Όλα τα ονόματα της Επιτροπής Διαλόγου για την Κεντροαριστερά

    https://www.efsyn.gr/arthro/ola-ta-onomata-tis-epitropis-dialogoy-gia-tin-kentroaristera

    ΥΓ Απο την πολυ ανακυκλωση των «στελεχων» της Κεντροαριστεράς, αυτα τα ονοματα δεν θα ταφουν σε πολιτικο ΧΥΤΑ αλλα σε ΧΥΤΥ* :-)

    *Χ.Υ.Τ.Υ.=Χώρος Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων, μετά την ανακύκλωση-διαλογή στην πηγή

    ΑπάντησηΔιαγραφή