ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Ο Δημήτρης Κουμάνταρος, ένας γνήσιος οραματιστής και ανιδιοτελής αγωνιστής έφυγε από κοντά μας. Η τελευταία του ανάρτηση, στις 5 Μαρτίου:
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ
Ονειρεύομαι ένα ξεσηκωμό. Ενάντια στην αδιαφάνεια, στη διαφθορά, στην κομματοκρατία, στην αναξιοκρατία. Ενάντια στη διχαστική λογική, στο φανατισμό, στην προχειρότητα και στην τσαπατσουλιά. Ενάντια στη μετάθεση ευθυνών, την ατομοκρατία, την έλλειψη συνεργατικού-ομαδικού πνεύματος.
Ένα ξεσηκωμό συμμετοχής, έρευνας, διαλόγου, για το πως μπορούμε καλύτερα να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες και τους ντόπιους που βρίσκονται σε ανθρωπιστική κρίση. Για το πως θα σχεδιάσουμε σε κάθε δημόσιο τομέα, από το Σύνταγμα μέχρι την Παιδεία κι από τη Δικαιοσύνη μέχρι τη Φοροδιαφυγή, ένα πλάνο της καλύτερης δυνατής απόδοσης που υπηρετεί τον πολίτη.
Για να γίνει κάθε χώρος υποδοχής προσφύγων, κάθε σχολείο, κάθε νοσοκομείο, κάθε δικαστήριο, κάθε δημόσια υπηρεσία, τώρα με τις υπάρχουσες δυνατότητες πρότυπο λειτουργίας. Μιλάμε για τη σταδιακή συνειδητή επιλογή ενός άλλου, νέου, συνθετικού πολιτισμού. Δεν απαγορεύεται.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Plamen Tonchev: Death letters



Μεγάλος αριθμός των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα και την ΕΕ προέρχονται από το Αφγανιστάν, μια χώρα που αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα ασφαλείας και πάντα ακροβατεί στο χείλος ενός ακήρυχτου εμφυλίου πολέμου. Για την ακρίβεια, οι κατά τόπους εχθροπραξίες και τα κρούσματα βίας δεν έχουν σταματήσει ποτέ από το 1979, όταν οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στη χώρα ως απάντηση στην Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν.

Είναι λάθος να μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι όλοι οι Αφγανοί, οι οποίοι ανήκουν σε διάφορες εθνότητες, συχνά με ανταγωνιστικές μεταξύ τους σχέσεις - Παστούν, Τατζίκους, Χαζάρους, Ουζμπέκους, Τουρκμένους, κ.ά. Και είναι επίσης αλήθεια ότι, βάσει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, όλες οι αιτήσεις για τη χορήγηση ασύλου πρέπει να εξετάζονται ατομικά. Συνεπώς, είναι κατ'αρχήν λάθος να απορρίπτονται οι αιτήσεις των Αφγανών με τη δικαιολογία ότι η χώρα δεν βρίσκεται επισήμως σε εμπόλεμη κατάσταση.

Από την άλλη, όμως, οι αιτήσεις τους πρέπει να εξετάζονται πολύ προσεκτικά και να μην παίρνει κανείς τοις μετρητοίς όλα τα "πειστήρια". Το πιο συνηθισμένο επιχείρημα των Αφγανών αιτούντων άσυλο είναι ότι δέχονται απειλές για τη ζωή τους από τους Ταλιμπάν. Ωστόσο, μια βιομηχανία που γνωρίζει μεγάλη άνθιση στο Αφγανιστάν τα τελευταία χρόνια είναι η κατασκευή απειλών θανάτου (death letters) - επ'αμοιβή. 

Εχει τύχει να βρεθώ σε γραφείο στην Καμπούλ που ειδικεύεται σ'αυτές τις "υπηρεσίες", οι οποίες λειτουργούν ως εξής. Ο επίδοξος μετανάστης/"πρόσφυγας" δίνει τα στοιχεία του, πληρώνει την αμοιβή και το γραφείο αναλαμβάνει να αναρτήσει death letter εις βάρος του πελάτη σε γνωστό site των Ταλιμπάν, καταχωρημένο στις μαύρες λίστες των δυτικών υπηρεσιών. 

Ξαναλέω ότι το Αφγανιστάν είναι πολύ δύσκολη χώρα και όντως υπάρχουν άπειρα προβλήματα. Ορισμένοι Αφγανοί μπορεί πράγματι να είναι πρόσφυγες λόγω πολιτικών διωγμών. Αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δει κανείς τα συνοδευτικά "πειστήρια" που προσκομίζουν μαζί με τις αιτήσεις ασύλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου